نامه اوتاویو برنزونی

تیکو و دیگران ابرنواختر سال ۱۵۷۲ را مشاهده کرده بودند. نامه اوتاویو برنزونی در ۱۵ ژانویه ۱۶۰۵ به گالیله، ابرنواختر ۱۵۷۲ و نو اختر کم‌نورتر ۱۶۰۱ را به اطلاع گالیله رساند. گالیله ابرنواختر کپلر را در سال ۱۶۰۴ مشاهده و بررسی کرد. از آنجایی که این ستارگان جدید هیچ اختلاف منظر روزانه‌ای نشان نمی‌دادند، گالیله نتیجه گرفت که آن‌ها ستارگان دوری هستند و بنابراین، باور ارسطویی به تغییرناپذیری آسمان‌ها را رد کرد.

ممکن است دارای خطا باشد.