فرمان طلایی ۱۳۵۶

مشکلات در انتخاب پادشاه در نهایت منجر به ظهور یک کالج ثابت از شاهزادگان انتخاب‌گر (Kurfürsten) شد که ترکیب و رویه‌های آن در فرمان طلایی ۱۳۵۶ تعیین شد و تا سال ۱۸۰۶ معتبر باقی ماند. این تحول احتمالاً به بهترین وجه نماد دوگانگی نوظهور بین امپراتور و قلمرو (Kaiser und Reich) است که دیگر یکسان تلقی نمی‌شدند. فرمان طلایی همچنین سیستم انتخاب امپراتور مقدس روم را تعیین کرد. امپراتور اکنون باید با اکثریت آرا انتخاب می‌شد نه با رضایت هر هفت انتخاب‌گر. برای انتخاب‌گران، این عنوان موروثی شد و به آنها حق ضرب سکه و اعمال صلاحیت قضایی داده شد. همچنین توصیه شد که پسرانشان زبان‌های امپراتوری - آلمانی، لاتین، ایتالیایی و چکی - را بیاموزند.

ممکن است دارای خطا باشد.