جنگ‌های محلی

«قانون اساسی» امپراتوری در آغاز قرن پانزدهم هنوز تا حد زیادی نامشخص بود. اگرچه برخی رویه‌ها و نهادها، برای مثال توسط فرمان طلایی ۱۳۵۶، تثبیت شده بودند، قوانین مربوط به نحوه همکاری پادشاه، انتخاب‌گران و سایر دوک‌ها در امپراتوری تا حد زیادی به شخصیت پادشاه مربوطه بستگی داشت. بنابراین، این موضوع تا حدودی آسیب‌رسان بود که زیگیزموند لوکزامبورگ (پادشاه ۱۴۱۰، امپراتور ۱۴۳۳–۱۴۳۷) و فردریک سوم هابسبورگ (پادشاه ۱۴۴۰، امپراتور ۱۴۵۲–۱۴۹۳) از سرزمین‌های اصلی امپراتوری غفلت کردند و بیشتر در سرزمین‌های خود اقامت داشتند. بدون حضور پادشاه، نهاد قدیمی هوفتاگ (Hoftag)، مجمع مردان پیشرو قلمرو، رو به زوال رفت. رژیم امپراتوری به عنوان یک نهاد قانون‌گذاری امپراتوری در آن زمان وجود نداشت. دوک‌ها اغلب علیه یکدیگر نزاع می‌کردند - نزاع‌هایی که اغلب به جنگ‌های محلی تبدیل می‌شد.

ممکن است دارای خطا باشد.