1ورود رومانی به جنگ جهانی اول
در سال ۱۹۱۶، رومانی در کنار متفقین وارد جنگ جهانی اول شد. هدف رومانی از این کار، متحد کردن تمام سرزمینهایی بود که اکثریت جمعیت آنها رومانیاییتبار بودند. در پیمان بخارست (۱۹۱۶)، شرایط تصاحب سرزمینهای اتریش-مجارستان توسط رومانی تعیین شده بود.
2فروپاشی سیاسی سلطنت اتریش-مجارستان
در سال ۱۹۱۸، سلطنت اتریش-مجارستان در نتیجه شکست در جبهه ایتالیا (جنگ جهانی اول) از نظر سیاسی فروپاشید و متلاشی شد. در طول جنگ، کنت میهای کارویی رهبری یک جناح کوچک اما بسیار فعال صلحطلب و ضد جنگ را در پارلمان مجارستان بر عهده داشت.
3پیمان برست-لیتوفسک
در سال ۱۹۱۸، پس از انقلاب اکتبر، بلشویکها در پیمان برست-لیتوفسک یک صلح جداگانه با قدرتهای مرکزی امضا کردند.
4امضای اتحاد بسارابی با رومانی
اتحاد بسارابی با رومانی در ۹ آوریل ۱۹۱۸ امضا شد. این سند اتحاد که این سرزمینها را به دولت مدرن رومانی ملحق کرد، توسط روسیه شوروی بلشویکی به رسمیت شناخته نشد، اما روسیه در آن زمان درگیر جنگ با جنبش سفید، لهستان و اوکراین برای استقلال بود و منابع کافی برای به چالش کشیدن رومانی را نداشت.
5پیمان بخارست
رومانی در جبهه شرقی تنها مانده بود، وضعیتی که بسیار فراتر از توان نظامیاش بود. بنابراین، در ۷ مه ۱۹۱۸، رومانی درخواست صلح کرد. نخستوزیر رومانی، الکساندرو مارگیلومان، پیمان بخارست (۱۹۱۸) را با قدرتهای مرکزی امضا کرد. با این حال، این پیمان هرگز توسط پادشاه فردیناند رومانی امضا نشد.
6انقلاب گل داوودی در بوداپست
در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۸، انقلاب گل داوودی در بوداپست، میهای کارویی، اشرافزاده لیبرال مجارستانی و حامی قدرتهای متفق را به قدرت رساند. ارتش سلطنتی مجارستان (هونوِد) زمانی که میهای کارویی به عنوان نخستوزیر مجارستان معرفی شد، هنوز بیش از ۱,۴۰۰,۰۰۰ سرباز داشت. کارویی با دستور خلع سلاح ارتش مجارستان، تسلیم خواسته وودرو ویلسون، رئیسجمهور آمریکا برای صلحطلبی شد. این کار تحت هدایت بلا لیندر، وزیر جنگ دولت کارویی انجام شد. به دلیل خلع سلاح کامل ارتش، مجارستان در زمانی که بسیار آسیبپذیر بود، بدون دفاع ملی باقی ماند.
7حمله ارتش صربستان
در ۵ نوامبر ۱۹۱۸، ارتش صربستان با کمک ارتش فرانسه از مرزهای جنوبی عبور کرد.
8حمله ارتش چکسلواکی
در ۸ نوامبر، ارتش چکسلواکی از مرزهای شمالی عبور کرد.
9ورود مجدد رومانی به جنگ در کنار نیروهای متفق
در ۱۰ نوامبر ۱۹۱۸، رومانی با استفاده از وضعیت متزلزل قدرتهای مرکزی، با اهدافی مشابه سال ۱۹۱۶، دوباره در کنار نیروهای متفق وارد جنگ شد. پادشاه فردیناند دستور بسیج ارتش رومانی را صادر کرد و به آن دستور داد با عبور از کوههای کارپات به ترانسیلوانیا حمله کند. پایان جنگ جهانی اول که به زودی رخ داد، به جنگ برای ارتش رومانی پایان نداد. اقدامات آن در سالهای ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ در جنگ مجارستان و رومانی ادامه یافت.
10ورود لشکر هفتم به ترانسیلوانیا
پس از پیمان بخارست در سال ۱۹۱۸، بخش عمده ارتش رومانی غیرفعال شد. تنها لشکرهای نهم و دهم پیادهنظام و لشکرهای اول و دوم سوارهنظام در قدرت کامل بودند. با این حال، آن واحدها درگیر حفاظت از بسارابی در برابر بلشویکهای روسیه شوروی بودند. لشکرهای اول، هفتم و هشتم وناتوری که در مولداوی مستقر بودند، اولین واحدهایی بودند که بسیج شدند. لشکر هشتم به بوکووینا و دو لشکر دیگر به ترانسیلوانیا فرستاده شدند. در ۱۳ نوامبر، لشکر هفتم در رودخانه پریسکانی در کارپات شرقی وارد ترانسیلوانیا شد. سپس لشکر اول در پالانکا، باکائو وارد ترانسیلوانیا شد.
11کارویی آتشبس با کشورهای متفق را امضا کرد
در ۱۳ نوامبر، کارویی در بلگراد آتشبسی را با کشورهای متفق امضا کرد. این توافق اندازه ارتش مجارستان را به شش لشکر پیادهنظام و دو لشکر سوارهنظام محدود کرد. خطوط مرزی برای تعیین سرزمینی که باید تحت کنترل مجارستان باقی میماند، ترسیم شد.
12حمله ارتش رومانی
در ۱۳ نوامبر، ارتش رومانی از مرزهای شرقی پادشاهی مجارستان عبور کرد.
13اشغال پچ توسط صربستان
این خطوط تا زمانی که مرزهای قطعی تعیین شوند، معتبر بودند. طبق شرایط آتشبس، نیروهای صرب و فرانسوی از جنوب پیشروی کردند و کنترل بانات و کرواسی را به دست گرفتند. چکسلواکی کنترل مجارستان شمالی و کارپات روتنی را به دست گرفت. نیروهای رومانیایی اجازه یافتند تا رود ماروش (مورش) پیشروی کنند. با این حال، در ۱۴ نوامبر، صربستان شهر پچ را اشغال کرد.
14اتحاد ترانسیلوانیا با رومانی
در ۱ دسامبر، اتحاد ترانسیلوانیا با رومانی توسط نمایندگان منتخب مردم رومانیاییتبار ترانسیلوانیا که اتحاد با رومانی را اعلام کردند، رسمی شد. بعداً ساکسونهای ترانسیلوانیا و سوابهای بانات نیز از این اتحاد حمایت کردند.
15رسیدن به خط رودخانه ماروش (مورش)
بعداً، واحدهای رومانیایی به خط رودخانه ماروش (مورش) رسیدند. این یک خط مرزی بود که توسط نمایندگان قدرتهای متفق و مجارستان در آتشبس بلگراد توافق شده بود. در همان زمان، واحدهای ارتش آلمان تحت فرماندهی مارشال آگوست فون مکنزن به سمت غرب عقبنشینی کردند.
16ورود به کلوژ
در ۲۴ دسامبر، واحدهای ارتش رومانی وارد کلوژ شدند.
17ارتش رومانی تمام قلمرو تا رود ماروش را کنترل کرد
تا ۲۲ ژانویه ۱۹۱۹، ارتش رومانی تمام قلمرو تا رود ماروش را تحت کنترل داشت. لشکرهای هفتم و اول پراکنده بودند، بنابراین لشکر دوم به ناگیسبن (سیبیو) و لشکر ششم به براشو فرستاده شدند. دو لشکر پیادهنظام جدید، شانزدهم و هجدهم، از سربازان رومانیایی که قبلاً در ارتش اتریش-مجارستان بسیج شده بودند، تشکیل شد. یک فرماندهی واحد برای ارتش رومانی در ترانسیلوانیا ایجاد شد.
18کنفرانس صلح پاریس
در ۲۸ فوریه ۱۹۱۹، در کنفرانس صلح پاریس، شورای کشورهای متفق به مجارستان در مورد خط مرزبندی جدیدی که ارتش رومانی به آن پیشروی میکرد، اطلاع دادند. این خط با راهآهنهایی که ساتمارنِمِتی، نادواراد و آراد را به هم متصل میکرد، همراستا بود. با این حال، ارتش رومانی اجازه ورود به این شهرها را نداشت.
19مجارستان از خط مرزبندی جدید مطلع شد
در ۱۹ مارس، مجارستان از طریق سرهنگ دوم فرانسوی، فرناند ویک (معروف به «یادداشت ویک»)، از خط مرزبندی جدید و منطقه غیرنظامی مطلع شد. دولت کارویی حاضر به پذیرش این شرایط نشد و این موضوع جرقهای برای کودتای بلا کون بود که جمهوری شورایی مجارستان را تشکیل داد.
20آزادی بلا کون
دولت کارویی در مدیریت مسائل داخلی و نظامی شکست خورد و حمایت مردمی را از دست داد. در ۲۰ مارس ۱۹۱۹، بلا کون که در زندان خیابان مارکو زندانی بود، آزاد شد.
21کودتای موفق کمونیستی
در ۲۱ مارس، بلا کون یک کودتای موفق کمونیستی را رهبری کرد. کارویی برکنار و دستگیر شد. کون یک دولت ائتلافی سوسیال دموکرات-کمونیست تشکیل داد و جمهوری شورایی مجارستان را اعلام کرد. چند روز بعد، کمونیستها سوسیال دموکراتها را از دولت پاکسازی کردند.
22اشغال تیراسپول
در ۲۱ مارس ۱۹۱۹، نیروهای رومانیایی هنگ ۳۹، شهر تیراسپول را اشغال کردند.
23آغاز عقبنشینی ارتش مجارستان به پشت منطقه غیرنظامی
قرار بود یک منطقه غیرنظامی ایجاد شود که از خط مرزبندی جدید تا ۵ کیلومتری (۳.۱ مایلی) فراتر از آن امتداد یابد. منطقه غیرنظامی نشاندهنده وسعت مطالبات ارضی رومانی از مجارستان بود. عقبنشینی ارتش مجارستان به پشت مرز غربی منطقه غیرنظامی قرار بود از ۲۲ مارس آغاز شود.
24اعزام ژنرال آفریقای جنوبی، یان اسموتس به مجارستان
در ۴ آوریل، ژنرال آفریقای جنوبی، یان اسموتس به مجارستان فرستاده شد. او حامل این پیشنهاد بود که دولت کمونیستی مجارستان تحت رهبری کون، شرایطی را که قبلاً در یادداشت ویک به کارویی ارائه شده بود، بپذیرد. مأموریت اسموتس همچنین نشاندهنده به رسمیت شناختن رسمی دولت کمونیستی کون توسط شورای متفقین بود.
25مجارها حمله پیشدستانهای را آغاز کردند.
هنگامی که کون از تدارکات رومانی برای یک حمله آگاه شد، گذرگاههای کوهستانی در قلمرو تحت کنترل ارتش مجارستان را مستحکم کرد. سپس، در شب ۱۵ تا ۱۶ آوریل، مجارها حمله پیشدستانهای را آغاز کردند.
26رومانی برای انجام یک اقدام تهاجمی برنامهریزی کرد
هنگامی که کون شرایط یادداشت ویک را رد کرد، رومانی برای اجرای خط مرزبندی جدید راهآهن اقدام کرد. رومانی قصد داشت در ۱۶ آوریل ۱۹۱۹ یک اقدام تهاجمی انجام دهد. گردان شمالی قرار بود ناگیکاروی و نادواراد را تصرف کند. این کار لشکر نخبه «سِکِی» مجارستان را از بقیه ارتش مجارستان جدا میکرد. سپس گردان شمالی ارتش مجارستان را دور میزد. همزمان، گردان جنوبی به ماریارادنا و بلنیِش پیشروی میکرد.
27جبهه مجارستان شکسته شد
تا ۱۸ آوریل، اولین عناصر تهاجم رومانی تکمیل شد و جبهه مجارستان در هم شکست.
28رومانی ناگیکاروی را تصرف کرد
در ۱۹ آوریل، نیروهای رومانیایی ناگیکاروی را تصرف کردند.
29رومانی نادواراد و ناگیسالونتا را تصرف کرد
در ۲۰ آوریل، آنها نادواراد (اورادیا) و ناگیسالونتا (سالونتا) را تصرف کردند. ارتش رومانی به جای پیروی از دستورالعملهای یادداشت ویک، به سمت رودخانه تیسا، که یک مانع نظامی طبیعی با قابلیت دفاع آسان بود، پیشروی کرد.
30رومانی دبرتسن را اشغال کرد
در ۲۳ آوریل، دبرتسن توسط نیروهای رومانیایی اشغال شد.
31بکشچابا به دست نیروهای رومانیایی افتاد
ارتش رومانی تدارکات برای حمله به بکشچابا را آغاز کرد. در ۲۵ تا ۲۶ آوریل، پس از نبردهای سنگین، بکشچابا به دست نیروهای رومانیایی افتاد.
32شکستن خطوط دفاعی رودخانه تیسا
مجارها به سولنوک و از آنجا به آن سوی رودخانه تیسا عقبنشینی کردند. آنها دو خط دفاعی متحدالمرکز ایجاد کردند که از رودخانه تیسا در اطراف سولنوک امتداد داشت. بین ۲۹ آوریل و ۱ مه، ارتش رومانی این خطوط را در هم شکست.
33وزیر امور خارجه فرانسه، استفن پیشون، یون آی.سی. براتیانو را احضار کرد
در ۳۰ آوریل، وزیر امور خارجه فرانسه، استفن پیشون، یون آی.سی. براتیانو، نماینده رومانی در کنفرانس صلح پاریس را احضار کرد. به رومانی گفته شد که پیشروی خود را در رودخانه تیسا متوقف کند و به اولین خط مرزبندی تحمیل شده توسط شورای متفقین عقبنشینی کند. براتیانو قول داد که نیروهای رومانیایی از رودخانه تیسا عبور نکنند.
34به رومانی دستور داده شد بسارابی را ترک کند
در ۱ مه، گئورگی چیچرین، وزیر امور خارجه روسیه شوروی بلشویکی، اولتیماتومی به دولت رومانی صادر کرد. به رومانی دستور داده شد که بسارابی را ترک کند.
35رومانی تمام کرانه شرقی رودخانه تیسا را تحت کنترل گرفت
در عصر ۱ مه، تمام کرانه شرقی رودخانه تیسا تحت کنترل ارتش رومانی بود.
36مجارستان درخواست صلح کرد
در ۲ مه، مجارستان از طریق درخواستی که توسط نمایندهاش، سرهنگ دوم هنریک ورت، تحویل داده شد، درخواست صلح کرد. کون آماده بود تمام مطالبات ارضی رومانی را به رسمیت بشناسد؛ خواستار توقف خصومتها شد؛ و درخواست کنترل مستمر بر امور داخلی مجارستان را داشت.
37حمله بزرگ نیروهای روسیه شوروی بلشویکی به بسارابی
تحت فرماندهی ولادیمیر آنتونوف-اوسینکو، نیروهای روسیه شوروی بلشویکی در امتداد رودخانه دنیستر برای حمله بزرگ به بسارابی در ۱۰ مه گرد هم آمدند.
38مجارستان به میشکولتس حمله کرد
با توقف خصومتها، کون برای بهبود موقعیت بینالمللی متزلزل خود تلاش کرد. در ۲۰ مه ۱۹۱۹، نیرویی تحت فرماندهی سرهنگ اورل استرومفلد به نیروهای چک در میشکولتس حمله کرد و آنها را در هم شکست.
39عملیات در تیگینا
حملات روسیه شوروی بلشویکی در بسارابی تشدید شد و در ۲۷ تا ۲۸ مه با عملیاتی در تیگینا به اوج خود رسید.
40تنشها در بسارابی کاهش یافت
لشکرهای ۴ و ۵ پیادهنظام ارتش رومانی به بسارابی منتقل شدند. در جنوب بسارابی، یک واحد فرماندهی ارضی توسط لشکر ۱۵ پیادهنظام ارتش رومانی تشکیل شد. تا پایان ژوئن، تنشها در منطقه کاهش یافته بود.
41رومانی مجبور به عقبنشینی بیشتر شد
در ۳ ژوئن، رومانی مجبور به عقبنشینی بیشتر شد، اما خط دفاعی خود را در امتداد رودخانه تیسا گسترش داد و موقعیت خود را با لشکر هشتم که از ۲۲ مه از بوکووینا در حال پیشروی بود، تقویت کرد.
42مجارستان با چکسلواکی آتشبس امضا کرد
در ۲۳ ژوئن، مجارستان با چکسلواکی آتشبس امضا کرد.
43ارتش مجارستان به جنوب خط مرزبندی مجارستان و چکسلواکی عقبنشینی کرد
تا ۴ ژوئیه، ارتش مجارستان ۱۵ کیلومتر به جنوب خط مرزبندی مجارستان و چکسلواکی عقبنشینی کرده بود.
44حمله هماهنگ علیه مجارستان
شورای متفقین از رومانی خواست که تیسانتول را ترک کرده و به مرزهای جدید احترام بگذارد. رومانی اعلام کرد که تنها پس از غیرنظامی شدن ارتش مجارستان این کار را انجام خواهد داد. کون گفت که همچنان به قدرت ارتش خود متکی خواهد بود. در ۱۱ ژوئیه، شورای متفقین به مارشال فردیناند فوش دستور داد تا یک حمله هماهنگ علیه مجارستان با استفاده از نیروهای صرب، فرانسوی و رومانیایی آماده کند. مجارستان نیز به نوبه خود برای عملیات در امتداد رودخانه تیسا آماده شد.
45پیادهنظام مجارستان از رودخانه تیسا عبور کرد و به مواضع رومانی حمله کرد.
در ۲۰ ژوئیه، حدود ساعت ۳ بامداد، پس از یک بمباران شدید، پیادهنظام مجارستان شامل هر سه گروه از رودخانه تیسا عبور کردند و به مواضع رومانی حمله کردند.
46ارتش مجارستان راکاماز را تصرف کرد
در ۲۰ ژوئیه، در جبهه شمالی، ارتش مجارستان راکاماز و برخی روستاهای اطراف آن را تصرف کرد. نیروهای لشکرهای شانزدهم و دوم وناتوری رومانی به سرعت روستاها را پس گرفتند و روز بعد راکاماز را بازپس گرفتند. مجارها تلاشهای خود را تجدید کردند و با پشتیبانی آتش توپخانه، راکاماز و دو روستای مجاور را بازپس گرفتند، اما نتوانستند از سرپل راکاماز خارج شوند.
47نیروهای مجارستان یک سرپل مستحکم در سولنوک ایجاد کردند
در ۲۰ ژوئیه، نیروهای مجارستان یک سرپل مستحکم در کرانه شرقی تیسا در سولنوک ایجاد کردند که با مقاومت هنگ نود و یکم لشکر هجدهم پیادهنظام رومانی مواجه شد. ارتش مجارستان لشکرهای ششم و هفتم را از رودخانه تیسا عبور داد، در داخل سرپل مستقر کرد و سپس به خط اول دفاعی رومانیاییها حمله کرد. لشکر ششم پیادهنظام مجارستان تورکسنتمیکلوش را تصرف کرد؛ لشکر هفتم به سمت مزوتور و لشکر پنجم به سمت تورکوه پیشروی کردند.
48نیروهای مجارستان از رودخانه تیسا عبور کردند و کونهگش را تصرف کردند
در ۲۲ ژوئیه، نیروهای مجارستان از رودخانه تیسا در نقطهای ۲۰ کیلومتری (۱۲ مایلی) شمال سولنوک عبور کردند و کونهگش را از هنگ هجدهم وناتوری رومانی گرفتند.
49نیروهای رومانیایی هودمزوفاشارهی را بازپس گرفتند
در ۲۱ تا ۲۲ ژوئیه، هودمزوفاشارهی چندین بار بین نیروهای مجارستانی و رومانیایی هنگ نودم پیادهنظام که توسط تیپ یکم وناتوری پشتیبانی میشد، دست به دست شد. در ۲۳ ژوئیه، نیروهای رومانیایی هودمزوفاشارهی، سنتش و میندسنت را بازپس گرفتند.
50مجارها تورکوه و مزوتور را تصرف کردند
در ۲۳ ژوئیه، نیروهای مجارستان تورکوه و مزوتور را تصرف کردند.
51لشکر بیستم پیادهنظام رومانی سرپل تیسافورد را پاکسازی کرد
در ۲۴ ژوئیه، لشکر بیستم پیادهنظام رومانی که به عنوان نیروی کمکی وارد شده بود، سرپل تیسافورد را پاکسازی کرد. نیروهای مجارستان که نتوانستند از راکاماز خارج شوند، مواضع خود را مستحکم کرده و برخی از نیروها را جابجا کردند. در شمال، به دلیل اقدامات مشابه نیروهای رومانیایی، آرامشی در نبرد برقرار شد.
52رومانیاییها کونهگش را تصرف کردند
در ۲۴ ژوئیه، گروه مانور شمالی ارتش رومانی حمله کرد. عناصر لشکر دوم سوارهنظام با پشتیبانی نیروهای لشکر هجدهم پیادهنظام، کونهگش را تصرف کردند. لشکر یکم پیادهنظام رومانی به لشکر ششم پیادهنظام مجارستان حمله کرد و فگیورنک را گرفت. لشکر ششم رومانی موفقیت کمتری داشت و در جناح چپ توسط تشکیلات ذخیره مجارستان مورد حمله متقابل قرار گرفت. در مجموع، این حمله ارتش مجارستان را ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) به عقب راند. نیروهای رومانیایی هنگام در دسترس بودن، توسط لشکر دوم وناتوری و برخی واحدهای سوارهنظام پشتیبانی میشدند.
53نیروهای مجارستان در فگیورنک حمله متقابل کردند
در ۲۵ ژوئیه، نبرد ادامه یافت. نیروهای مجارستان در فگیورنک حمله متقابل کردند و با لشکر یکم پیادهنظام رومانی درگیر شدند. با شکسته شدن خطوط، نیروهای مجارستانی عقبنشینی به سمت پل رودخانه تیسا در سولنوک را آغاز کردند.
54رومانیاییها سرپل راکاماز را پاکسازی کردند
در ۲۶ ژوئیه، رومانیاییها حمله کردند و تا ساعت ۱۰ شب سرپل راکاماز را پاکسازی کردند. این امر ارتش رومانی را در کنترل بخش شمالی کرانه شرقی تیسا قرار داد.
55ارتش رومانی قدرت دفاع مجارستان را آزمایش کرد
پس از دفع حمله مجارستان، ارتش رومانی برای عبور از رودخانه تیسا آماده شد. از ۲۷ تا ۲۹ ژوئیه، ارتش رومانی قدرت دفاع مجارستان را با حملات کوچک آزمایش کرد. طرحی برای عبور از رودخانه تیسا در نزدیکی فگیورنک، جایی که رودخانه تغییر مسیر میدهد، ریخته شد.
56ارتش رومانی از رودخانه تیسا عبور کرد
در شب ۲۹ تا ۳۰ ژوئیه، ارتش رومانی از رودخانه تیسا عبور کرد. عملیاتهای فریبنده در نقاط دیگر در امتداد رودخانه انجام شد که منجر به دوئلهای شدید توپخانهای گردید. نیروهای رومانیایی عنصر غافلگیری را حفظ کردند.
57ارتش مجارستان به سمت بوداپست عقبنشینی کرد
در ۳۱ ژوئیه، ارتش مجارستان به سمت بوداپست عقبنشینی کرد.
58کون از مجارستان به سمت مرز اتریش گریخت
در ۲ اوت، کون از مجارستان به سمت مرز اتریش گریخت و سرانجام به اتحاد جماهیر شوروی رسید.
59ورود به بوداپست
نیروهای رومانیایی به پیشروی خود به سمت بوداپست ادامه دادند. در ۳ اوت، تحت فرماندهی ژنرال روسسکو، سه اسکادران از هنگ ششم سوارهنظام از تیپ چهارم وارد بوداپست شدند.
60نیروهای رومانیایی به پیشروی خود در مجارستان ادامه دادند و در گیور متوقف شدند
تا ظهر ۴ اوت، ۴۰۰ سرباز رومانیایی با دو قبضه توپ، بوداپست را در کنترل داشتند. سپس بخش عمده نیروهای رومانیایی وارد شهر شدند و رژهای در مرکز شهر در مقابل فرمانده، ژنرال موشویو برگزار شد. نیروهای رومانیایی به پیشروی خود در مجارستان ادامه دادند و در گیور متوقف شدند. تا ۸ اوت، رومانیاییها ۱۲۳۵ افسر و ۴۰۰۰۰ سرباز مجارستانی را اسیر کرده، ۳۵۰ قبضه توپ - از جمله دو قبضه با کالیبر ۳۰۵ میلیمتر - ۳۳۲ مسلسل، ۵۲۰۰۰ تفنگ و ۸۷ هواپیما را ضبط کردند.
61نیروهای رومانیایی مجارستان را ترک کردند
در اوایل سال ۱۹۲۰، نیروهای رومانیایی مجارستان را ترک کردند. آنها منابعی از جمله مواد غذایی، سنگهای معدنی و تجهیزات حملونقل و کارخانهای را با خود بردند و همچنین زنگهای تاریخی کلیساهای رومانیایی را در بوداپست کشف کردند که توسط مجارها از ارتش اتریش-مجارستان گرفته شده بود و تا آن زمان ذوب نشده بودند.