تظاهرات ضد جنگ

از آنجا که تلاش‌های جنگی ایران به بسیج مردمی متکی بود، قدرت نظامی آن‌ها در واقع کاهش یافت و ایران پس از کربلای ۵ قادر به انجام هیچ حمله بزرگی نبود. در نتیجه، برای اولین بار از سال ۱۹۸۲، ابتکار عمل در نبرد به سمت ارتش منظم تغییر یافت. از آنجا که ارتش منظم بر پایه سربازگیری اجباری بود، این امر جنگ را حتی کمتر محبوب کرد. بسیاری از ایرانی‌ها شروع به تلاش برای فرار از درگیری کردند. از اوایل مه ۱۹۸۵، تظاهرات ضد جنگ در ۷۴ شهر سراسر ایران برگزار شد که توسط رژیم سرکوب شد و منجر به تیراندازی و کشته شدن برخی از معترضان گردید.

ممکن است دارای خطا باشد.