تظاهرات در شهرهای مختلف آغاز شد

بر اساس رسوم شیعیان، مراسم یادبودی (که چهلم نامیده می‌شود) چهل روز پس از مرگ یک فرد برگزار می‌شود. رادیکال‌ها با تشویق خمینی (که اعلام کرده بود خون شهدا باید «درخت اسلام» را آبیاری کند)، مساجد و روحانیون میانه‌رو را تحت فشار قرار دادند تا یاد و خاطره دانشجویان کشته‌شده را گرامی بدارند و از این مناسبت برای ایجاد اعتراضات استفاده کردند. شبکه غیررسمی مساجد و بازارها که سال‌ها برای برگزاری مراسم مذهبی استفاده می‌شد، به تدریج به عنوان یک سازمان اعتراضی هماهنگ منسجم شد. در ۱۸ فوریه، چهل روز پس از درگیری‌های قم، تظاهراتی در شهرهای مختلف آغاز شد. بزرگترین آن‌ها در تبریز بود که به یک شورش تمام‌عیار تبدیل شد. نمادهای «غربی» و دولتی مانند سینماها، بارها، بانک‌های دولتی و ایستگاه‌های پلیس به آتش کشیده شدند. یگان‌هایی از ارتش شاهنشاهی ایران برای برقراری نظم به شهر اعزام شدند و آمار کشته‌شدگان به گفته دولت شش نفر بود، در حالی که خمینی ادعا کرد صدها نفر «شهید» شده‌اند.

ممکن است دارای خطا باشد.