طرح اولیه

این واقعیت که آن‌ها از سال‌ها قبل در زندان آتلانتا یکدیگر را می‌شناختند، به تضمین اعتماد متقابلشان کمک کرد. طی شش ماه بعد، این مردان مجاری تهویه زیر سینک‌های خود را با استفاده از تیغه‌های اره دور ریخته شده در محوطه زندان، قاشق‌های فلزی قاچاق شده از سالن غذاخوری و یک مته برقی که از موتور جاروبرقی ساخته شده بود، گشاد کردند. آن‌ها پیشرفت سوراخ‌های خود را با دیوارهایی از مقوای رنگ‌شده و صدای کارشان را با صدای بلندتر آکاردئون موریس در میان هیاهوی ساعت موسیقی پنهان می‌کردند.

ممکن است دارای خطا باشد.