1تولد
مارکوس موسایا گاروی در ۱۷ اوت ۱۸۸۷ در سنت آنز بی، شهری در مستعمره جامائیکا متولد شد.
2گاروی در یک مدرسه کلیسایی محلی تحصیل کرد
گاروی تا ۱۴ سالگی در یک مدرسه کلیسایی محلی تحصیل کرد؛ ادامه تحصیل برای خانوادهاش مقدور نبود.
3مارکوس نزد پدرخواندهاش شاگردی کرد
در سال ۱۹۰۱، مارکوس نزد پدرخواندهاش که یک چاپچی محلی بود، شاگردی کرد.
4سفر روزانه به پورت ماریا
در سال ۱۹۰۴، آن چاپچی شعبه دیگری در پورت ماریا افتتاح کرد که گاروی شروع به کار در آنجا کرد و هر روز از سنت آنز بی به آنجا سفر میکرد.
5مارکوس به کینگستون نقل مکان کرد
در سال ۱۹۰۵، مارکوس به کینگستون نقل مکان کرد و در اسمیت ویلج، محلهای کارگرنشین، اقامت گزید. در شهر، او در بخش چاپ شرکت تولیدی پی. ای. بنجامین مشغول به کار شد. او به سرعت در رتبههای شرکت پیشرفت کرد و به اولین سرکارگر آفریقایی-جامائیکایی آنجا تبدیل شد.
6کینگستون دچار زلزله شد
در ژانویه ۱۹۰۷، کینگستون دچار زلزلهای شد که بخش زیادی از شهر را به ویرانه تبدیل کرد. او، مادرش و خواهرش مجبور شدند چندین ماه در فضای باز بخوابند.
7مرگ مادر
در مارس ۱۹۰۸، مادرش درگذشت. در همین حین، گاروی به مذهب کاتولیک رومی گروید.
8گاروی به یک اتحادیهگرای کارگری تبدیل شد و نقش رهبری را بر عهده گرفت
گاروی به یک اتحادیهگرای کارگری تبدیل شد و نقش رهبری را در اعتصاب کارگران چاپ در نوامبر ۱۹۰۸ بر عهده گرفت. اعتصاب چند هفته بعد شکست خورد و گاروی اخراج شد. از آن پس، با برچسب دردسرساز، گاروی نتوانست در بخش خصوصی کاری پیدا کند. سپس او شغلی موقت در یک چاپخانه دولتی یافت. در نتیجه این تجربیات، گاروی نسبت به نابرابریهای موجود در جامعه جامائیکا به شدت خشمگین شد.
9واچمن (نگهبان)
در اوایل سال ۱۹۱۰، گاروی شروع به انتشار مجلهای به نام «واچمنِ گاروی» کرد - که نامش ارجاعی به نشریه «واچمن» جورج ویلیام گوردون بود - اگرچه این مجله تنها سه شماره دوام آورد. او ادعا کرد که تیراژ آن ۳۰۰۰ نسخه بوده، هرچند این احتمالاً اغراقآمیز بود. گاروی همچنین در کلاسهای فن بیان نزد روزنامهنگار رادیکال، رابرت جی. لاو، ثبتنام کرد که او را به عنوان مرشد خود میدانست. با مهارت تقویتشدهاش در سخنوری به زبان انگلیسی استاندارد، او در چندین مسابقه سخنرانی عمومی شرکت کرد.
10اولین دستیار دبیر
گاروی با «باشگاه ملی»، اولین سازمان ملیگرای جامائیکا، همکاری کرد و در آوریل ۱۹۱۰ به عنوان اولین دستیار دبیر آن انتخاب شد. این گروه برای برکناری فرماندار بریتانیایی جامائیکا، سیدنی اولیویه، و پایان دادن به مهاجرت «کولیهای» هندی یا کارگران قراردادی به جامائیکا که توسط جمعیت مستقر به عنوان منبع رقابت اقتصادی دیده میشدند، مبارزه کرد. او به همراه عضو دیگر باشگاه، ویلفرد دومینگو، جزوهای با بیان ایدههای گروه به نام «تودههای در حال مبارزه» منتشر کرد.
11گاروی به کاستاریکا سفر کرد
سختیهای اقتصادی در جامائیکا منجر به افزایش مهاجرت از جزیره شد. در اواسط سال ۱۹۱۰، گاروی به کاستاریکا سفر کرد، جایی که عمویش برای او شغلی به عنوان زمانسنج در یک مزرعه بزرگ موز در استان لیمون که متعلق به شرکت یونایتد فروت (UFC) بود، فراهم کرده بود.
12لا ناسیون
در بهار ۱۹۱۱، او یک روزنامه دوزبانه به نام «نیشن/لا ناسیون» را راهاندازی کرد که از اقدامات شرکت یونایتد فروت انتقاد میکرد و بسیاری از طبقات مسلط جامعه کاستاریکا در لیمون را ناراحت کرد. پوشش خبری مارکوس از یک آتشسوزی محلی که در آن انگیزههای آتشنشانی را زیر سوال برد، منجر به احضار او برای بازجویی پلیس شد. پس از خرابی دستگاه چاپش، او نتوانست قطعه معیوب را جایگزین کند و انتشار روزنامه را متوقف کرد.
13گاروی سپس به آمریکای مرکزی سفر کرد
گاروی سپس به آمریکای مرکزی سفر کرد و در حین عبور از هندوراس، اکوادور، کلمبیا و ونزوئلا به کارهای پراکنده پرداخت. در بندر کولون در پاناما، او روزنامه جدیدی به نام «لا پرنسا» (مطبوعات) را راهاندازی کرد.
14مارکوس تصمیم گرفت به کینگستون بازگردد
در سال ۱۹۱۱، مارکوس به شدت دچار عفونت باکتریایی شد و تصمیم گرفت به کینگستون بازگردد.
15مارکوس با کشتی به انگلستان رفت
مارکوس سپس تصمیم گرفت به لندن، مرکز اداری امپراتوری بریتانیا، سفر کند تا تحصیلات غیررسمی خود را ارتقا دهد. در بهار ۱۹۱۲، او با کشتی به انگلستان رفت. او اتاقی در خیابان بورو های در جنوب لندن اجاره کرد و از مجلس عوام بازدید کرد، جایی که تحت تأثیر سیاستمدار دیوید لوید جورج قرار گرفت.
16خواهرش در لندن به او پیوست
در اوت ۱۹۱۲، خواهرش ایندیانا در لندن به او پیوست و به عنوان خدمتکار خانگی مشغول به کار شد.
17پیک مجله «آفریقن تایمز اند اورینت ریویو»
در اوایل سال ۱۹۱۳، مارکوس به عنوان پیک و کارگر فنی برای مجله «آفریقن تایمز اند اورینت ریویو» استخدام شد؛ مجلهای مستقر در خیابان فلیت که توسط دوسه محمد علی ویرایش میشد.
18محمد علی شروع به استفاده از خدمات گاروی به عنوان نویسنده برای مجله کرد
در سال ۱۹۱۴، محمد علی شروع به استفاده از خدمات گاروی به عنوان نویسنده برای مجله کرد.
19سفر سه هفتهای در سراسر اقیانوس اطلس
پس از موفقیت در پسانداز هزینه سفر، او در ژوئن ۱۹۱۴ سوار کشتی اساس ترنت شد تا سفری سه هفتهای را در سراسر اقیانوس اطلس آغاز کند. در مسیر بازگشت به خانه، گاروی با یک مبلغ مذهبی آفریقایی-کارائیبی صحبت کرد که مدتی را در باسوتولند گذرانده و با زنی از قوم باسوتو ازدواج کرده بود. با کشف اطلاعات بیشتر درباره آفریقای استعماری از این مرد، گاروی شروع به تصور جنبشی کرد که بتواند سیاهپوستان آفریقاییتبار را در سراسر جهان از نظر سیاسی متحد کند.
20بازگشت به لندن
در بازگشت به لندن، او مقالهای درباره جامائیکا برای مجله «توریست» نوشت و وقت خود را به مطالعه در کتابخانه موزه بریتانیا گذراند. در آنجا او کتاب «صعود از بردگی» نوشته کارآفرین و فعال آفریقایی-آمریکایی، بوکر تی. واشینگتن را کشف کرد.
21گاروی به جامائیکا بازگشت
گاروی در ژوئیه ۱۹۱۴ به جامائیکا بازگشت. در آنجا، او دید که مقالهاش برای نشریه توریست در «گلینر» بازنشر شده است. او شروع به کسب درآمد از طریق فروش کارتهای تبریک و تسلیت کرد که از بریتانیا وارد کرده بود، و بعداً به فروش سنگ قبر روی آورد.
22یک هدف. یک خدا. یک سرنوشت
همچنین در ژوئیه ۱۹۱۴، گاروی «انجمن جهانی بهبود وضعیت سیاهپوستان و اتحادیه جوامع آفریقایی» را که معمولاً به اختصار UNIA نامیده میشود، راهاندازی کرد. این سازمان با اتخاذ شعار «یک هدف. یک خدا. یک سرنوشت»، تعهد خود را به «ایجاد برادری میان نژاد سیاه، ترویج روحیه افتخار نژادی، احیای افتادگان و کمک به متمدنسازی قبایل عقبمانده آفریقا» اعلام کرد.
23UNIA رسماً وفاداری خود را به امپراتوری بریتانیا ابراز کرد
UNIA رسماً وفاداری خود را به امپراتوری بریتانیا، پادشاه جورج پنجم و تلاشهای بریتانیا در جنگ جهانی اول که در جریان بود، ابراز کرد.
24گاروی با ایمی اشوود ملاقات کرد
در اوت ۱۹۱۴، گاروی در جلسهای از «انجمن ادبی و مناظره باپتیست خیابان کوئین» شرکت کرد و در آنجا با ایمی اشوود که بهتازگی از «کالج تربیت معلم زنان وستوود» فارغالتحصیل شده بود، آشنا شد.
او به UNIA پیوست و مکان بهتری را برای استفاده به عنوان دفتر مرکزی آنها اجاره کرد که با استفاده از اعتبار پدرش تأمین شده بود. او و گاروی رابطهای را آغاز کردند که با مخالفت والدین اشوود روبرو شد. در سال ۱۹۱۵، آنها مخفیانه نامزد کردند.
هنگامی که اشوود نامزدی را به هم زد، گاروی تهدید به خودکشی کرد که پس از آن اشوود دوباره نامزدی را از سر گرفت.
25سرتیپ ال. اس. بلکدن برای این گروه در مورد تلاشهای جنگی سخنرانی کرد
در آوریل ۱۹۱۵، سرتیپ ال. اس. بلکدن برای این گروه در مورد تلاشهای جنگی سخنرانی کرد؛ گاروی از درخواستهای بلکدن برای ثبتنام بیشتر جامائیکاییها جهت جنگیدن برای امپراتوری در جبهه غربی حمایت کرد.
این گروه همچنین حامی شبهای موسیقی و ادبی و همچنین یک مسابقه فن بیان در فوریه ۱۹۱۵ بود که در آن گاروی جایزه اول را کسب کرد.
26گاروی کمکهای مالی بسیاری از حامیان برجسته جذب کرد
گاروی کمکهای مالی بسیاری از حامیان برجسته، از جمله شهردار کینگستون و فرماندار جامائیکا، ویلیام منینگ، جذب کرد.
27مارکوس به ایالات متحده سفر کرد
مارکوس به طور فزایندهای متوجه شد که UNIA در جامائیکا موفق نبوده است و تصمیم گرفت به ایالات متحده مهاجرت کند؛ بنابراین در مارس ۱۹۱۶ با کشتی SS Tallac به آنجا سفر کرد.
28ورود به ایالات متحده
پس از ورود به ایالات متحده، گاروی در ابتدا با یک خانواده مهاجر جامائیکایی که در هارلم، منطقهای عمدتاً سیاهپوستنشین در شهر نیویورک زندگی میکردند، اقامت گزید. او شروع به سخنرانی در شهر کرد و امیدوار بود که به عنوان یک سخنران عمومی حرفهای شود، اگرچه در اولین سخنرانی عمومیاش مورد تمسخر قرار گرفت و از روی صحنه افتاد.
29تور سخنرانی، عبور از ۳۸ ایالت
از شهر نیویورک، مارکوس تور سخنرانی خود در ایالات متحده را آغاز کرد و از ۳۸ ایالت عبور کرد. در توقفهای مسیرش، به سخنان واعظان «کلیسای اسقفی متدیست آفریقایی» و کلیساهای باپتیست سیاهپوستان گوش داد. در حالی که در آلاباما بود، از «موسسه تاسکیگی» بازدید کرد و با رهبر جدید آن، رابرت روسا موتون، ملاقات کرد.
30UNIA همچنین «لیبرتی هال» را به دست آورد
UNIA همچنین یک ساختمان کلیسای نیمهکاره در خیابان ۱۳۸ غربی، پلاک ۱۱۴ در هارلم را به دست آورد که گاروی آن را به یاد همتای خود در دوبلین ایرلند، که در جریان قیام عید پاک ۱۹۱۶ تأسیس شده بود، «لیبرتی هال» نامید.
31مارکوس به شهر نیویورک بازگشت
پس از شش ماه سفر در سراسر ایالات متحده برای سخنرانی، مارکوس به شهر نیویورک بازگشت.
32گاروی در ابتدا برای جنگ ثبتنام کرد اما از نظر جسمی نامناسب تشخیص داده شد
پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی اول در آوریل ۱۹۱۷، گاروی در ابتدا برای جنگ ثبتنام کرد اما از نظر جسمی نامناسب تشخیص داده شد. او بعداً به مخالف مشارکت آفریقایی-آمریکاییها در این درگیری تبدیل شد و به پیروی از هریسون، آن را «جنگ مرد سفیدپوست» نامید.
33گاروی شعبه نیویورک UNIA را راهاندازی کرد
در مه ۱۹۱۷، گاروی شعبه نیویورک UNIA را راهاندازی کرد. او اعلام کرد که عضویت برای هر کسی که «خون سیاه و تبار آفریقایی» داشته باشد و بتواند حق عضویت ۲۵ سنت در ماه را بپردازد، آزاد است.
او در سخنرانیهایش تلاش کرد تا با مهاجران آفریقایی-کارائیبی مانند خودش و همچنین آفریقایی-آمریکاییهای بومی ارتباط برقرار کند. از طریق این کار، او شروع به معاشرت با هوبرت هریسون کرد که ایدههای خوداتکایی سیاهپوستان و جداییطلبی نژادی را ترویج میکرد.
34گاروی شروع به فراخوان برای دفاع مسلحانه کرد
در پی شورشهای نژادی ایست سنت لوئیس در مه تا ژوئیه ۱۹۱۷، که در آن اوباش سفیدپوست سیاهپوستان را هدف قرار دادند، گاروی شروع به فراخوان برای دفاع مسلحانه کرد. او جزوهای با عنوان «توطئه شورشهای ایست سنت لوئیس» منتشر کرد که به طور گسترده توزیع شد؛ عواید حاصل از فروش آن به قربانیان شورشها رسید.
اداره تحقیقات شروع به نظارت بر او کرد و خاطرنشان کرد که او در سخنرانیهایش از زبانی ستیزهجویانهتر از آنچه در نوشتههایش استفاده میکرد، بهره میبرد؛ برای مثال، گزارش شد که او این دیدگاه را بیان کرده است که «به ازای هر سیاهپوستی که توسط سفیدپوستان در جنوب لینچ میشود، سیاهپوستان باید یک سفیدپوست را در شمال لینچ کنند».
35گاروی در جلسه افتتاحیه «لیگ آزادی سیاهپوستان آمریکا» با هریسون همصحنه شد
در ژوئن، گاروی در جلسه افتتاحیه «لیگ آزادی سیاهپوستان آمریکا» متعلق به هریسون، با او همصحنه شد. از طریق حضور در اینجا و سایر رویدادهایی که توسط هریسون سازماندهی شده بود، گاروی توجه عمومی فزایندهای را به خود جلب کرد.
36نگرو ورلد
در آوریل، گاروی یک روزنامه هفتگی به نام «نگرو ورلد» (دنیای سیاهپوستان) را راهاندازی کرد که کرونون بعداً خاطرنشان کرد که همچنان «ارگان تبلیغاتی شخصی بنیانگذارش» باقی مانده است.
37شاخه تجاری
عضویت UNIA در سال ۱۹۱۸ به سرعت رشد کرد. در ژوئن همان سال، این سازمان به ثبت رسید و در ژوئیه، یک شاخه تجاری به نام «اتحادیه جوامع آفریقایی» برای ثبت اقدام کرد.
38ایمی اشوود دبیرکل UNIA شد
در نوامبر، ایمی اشوود به عنوان دبیرکل UNIA انتخاب شد.
39شعب در ۲۵ ایالت آمریکا
UNIA به سرعت رشد کرد و در مدت کمی بیش از ۱۸ ماه، دارای شعبی در ۲۵ ایالت آمریکا و همچنین بخشهایی در هند غربی، آمریکای مرکزی و غرب آفریقا بود.
40اتحادیه بینالمللی برای مردم تیرهپوست
پس از پایان جنگ جهانی اول، رئیسجمهور وودرو ویلسون قصد خود را برای ارائه یک طرح ۱۴ مادهای برای صلح جهانی در کنفرانس صلح پاریس اعلام کرد. گاروی به همراه تعدادی از آمریکاییهای آفریقاییتبار، «اتحادیه بینالمللی برای مردم تیرهپوست» را تشکیل داد؛ گروهی که به دنبال لابیگری با ویلسون و کنفرانس بود تا احترام بیشتری به خواستههای رنگینپوستان بگذارند؛ با این حال، نمایندگان آنها نتوانستند مدارک سفر را دریافت کنند.
41تیراژ «نگرو ورلد» به نزدیک ۱۰,۰۰۰ نسخه رسید
تا پایان سال اول، تیراژ نشریه «نگرو ورلد» به نزدیک ۱۰,۰۰۰ نسخه رسید؛ نسخههای آن نه تنها در ایالات متحده، بلکه در کارائیب، آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی نیز توزیع میشد. چندین مستعمره بریتانیایی در کارائیب، انتشار این نشریه را ممنوع کردند.
42دو میلیون عضو
تعداد دقیق اعضا مشخص نیست، اگرچه گاروی - که اغلب در آمارها اغراق میکرد - ادعا کرد که تا ژوئن ۱۹۱۹، این سازمان دو میلیون عضو داشته است.
43تنشهایی بین UNIA و NAACP وجود داشت
تنشهایی بین UNIA و NAACP وجود داشت و حامیان دومی، گاروی را به کارشکنی در تلاشهایشان برای ایجاد یکپارچگی نژادی در ایالات متحده متهم میکردند. گاروی رهبر NAACP، دابلیو. ای. بی. دو بویس را نادیده میگرفت و در یکی از شمارههای «نگرو ورلد» او را «مرتجعی حقوقبگیر از سفیدپوستان» خواند. دو بویس عموماً سعی میکرد گاروی را نادیده بگیرد و او را یک عوامفریب میدانست، اما در عین حال میخواست هر چه میتواند درباره جنبش گاروی بیاموزد.
44ایمی ژاک منشی شخصی او شد
در سال ۱۹۱۹، یک مهاجر جوان طبقه متوسط جامائیکایی به نام ایمی ژاک، منشی شخصی او شد.
45UNIA همچنین شروع به فروش سهام برای «بلک استار لاین» کرد
UNIA همچنین شروع به فروش سهام برای یک کسبوکار جدید به نام «بلک استار لاین» کرد. بلک استار لاین نام خود را از «وایت استار لاین» گرفته بود. گاروی یک خط کشتیرانی مسافربری بین آفریقا و قاره آمریکا را در ذهن داشت که متعلق به سیاهپوستان باشد، کارکنانش سیاهپوست باشند و توسط مشتریان سیاهپوست استفاده شود.
46مراسم افتتاحیه «لیبرتی هال»
مراسم افتتاحیه «لیبرتی هال» در ژوئیه ۱۹۱۹ برگزار شد.
47شرکت «بلک استار لاین» ۵۰,۰۰۰ دلار جمعآوری کرده بود
مردم همچنان به خرید سهام ادامه دادند و تا سپتامبر ۱۹۱۹، شرکت «بلک استار لاین» با فروش سهام ۵۰,۰۰۰ دلار جمعآوری کرده بود. بنابراین توانست یک کشتی باری سیساله به نام «اساس یارموث» را خریداری کند. این کشتی در مراسمی در ۳۱ اکتبر در رودخانه هادسون بهطور رسمی به آب انداخته شد.
48تلاش برای ترور
در اکتبر ۱۹۱۹، جورج تایلر، فروشنده پارهوقت «نگرو ورلد»، وارد دفتر UNIA شد و سعی کرد گاروی را ترور کند. گاروی دو گلوله به پاهایش خورد اما زنده ماند. تایلر بهزودی دستگیر شد اما در حین تلاش برای فرار از زندان درگذشت؛ هرگز مشخص نشد که چرا او قصد کشتن گاروی را داشت.
گاروی بهزودی از زخمهایش بهبود یافت؛ پنج روز بعد او در فیلادلفیا سخنرانی عمومی کرد. پس از تلاش برای ترور، گاروی یک محافظ شخصی به نام مارسلوس استرانگ استخدام کرد.
49UNIA پارک ادلوایس در کراس رودز را به دست آورد و آن را به عنوان مقر جدید خود تأسیس کرد
در کینگستون، UNIA پارک ادلوایس در کراس رودز را به دست آورد و آن را به عنوان مقر جدید خود تأسیس کرد. آنها کنفرانسی در آنجا برگزار کردند که با رژهای در سطح شهر افتتاح شد و دهها هزار تماشاگر را به خود جلب کرد.
50ازدواج
کمی پس از آن حادثه، گاروی از ایمی اشوود خواستگاری کرد و او پذیرفت. در روز کریسمس، آنها یک مراسم عروسی خصوصی در کلیسای کاتولیک رومی داشتند که با جشن تشریفاتی بزرگی در «لیبرتی هال» با حضور ۳۰۰۰ عضو UNIA همراه بود.
ژاک ساقدوش اشوود بود. پس از عروسی، گاروی به آپارتمان اشوود نقل مکان کرد.
51گاروی «لیگ کارخانههای سیاهپوستان» را ثبت کرد
در ژانویه ۱۹۲۰، گاروی «لیگ کارخانههای سیاهپوستان» را ثبت کرد که از طریق آن مجموعهای از خواربارفروشیها، یک رستوران، یک خشکشویی بخار و یک انتشارات را افتتاح کرد.
52ماه عسل دو هفتهای در کانادا
زوج تازهازدواجکرده به یک ماه عسل دو هفتهای در کانادا رفتند و گروه کوچکی از همراهان UNIA، از جمله ژاک، آنها را همراهی میکردند. در آنجا، گاروی در دو جلسه عمومی در مونترال و سه جلسه در تورنتو سخنرانی کرد.
53گاروی هم منشی و هم کاپیتان «بلک استار لاین» را اخراج کرد
در ژوئیه ۱۹۲۰، گاروی هم منشی «بلک استار لاین»، ادوارد دی. اسمیت-گرین، و هم کاپیتان آن، جاشوا کاکبرن را اخراج کرد؛ دومی به فساد متهم شده بود.
54۲۵,۰۰۰ نفر در مدیسون اسکوئر گاردن جمع شدند
در اوت ۱۹۲۰، UNIA اولین کنفرانس بینالمللی مردم سیاهپوست را در هارلم سازماندهی کرد. در این رژه، گابریل جانسون، شهردار مونروویا در لیبریا، حضور داشت. به عنوان بخشی از آن، حدود ۲۵,۰۰۰ نفر در مدیسون اسکوئر گاردن گرد هم آمدند.
55جدایی
سه ماه پس از ازدواج (فوریه-مارس ۱۹۱۹)، گاروی به دلیل خیانت ادعایی اشوود و ادعای اینکه او از «فریب و پنهانکاری» برای ترغیب به ازدواج استفاده کرده است، درخواست ابطال ازدواج کرد. او یک شکایت متقابل برای ترک نفقه مطرح کرد و خواستار ۷۵ دلار در هفته شد. دادگاه این مبلغ را رد کرد و در عوض به گاروی دستور داد که هفتهای ۱۲ دلار به او بپردازد. دادگاه از اعطای طلاق به او خودداری کرد. روند دادگاه دو سال ادامه یافت.
اکنون که جدا شده بودند (سال ۱۹۲۱)، گاروی به آپارتمانی در خیابان ۱۲۹ با ژاک و هنریتا وینتون دیویس نقل مکان کرد، ترتیبی که در آن زمان میتوانست باعث جنجال اجتماعی شود.
بعداً خواهرش ایندیانا و همسرش آلفرد پیرت به او پیوستند. در همین حال، اشوود به یک ترانهسرا و مدیر موسیقی برای نمایشهای موزیکال در دوران رنسانس هارلم تبدیل شد.
56گاروی دو بار با دو بویس تماس گرفت
در سال ۱۹۲۱، گاروی دو بار با دو بویس تماس گرفت و از او خواست که در نشریات UNIA مشارکت کند، اما این پیشنهاد رد شد.
57گاروی دستگیر شد
در ژانویه ۱۹۲۲، گاروی دستگیر و به اتهام کلاهبرداری پستی به دلیل تبلیغ فروش سهام کشتی «اوریون» که «بلک استار لاین» هنوز مالک آن نبود، متهم شد. او با قرار وثیقه ۲,۵۰۰ دلاری آزاد شد.
58گاروی با ادوارد یانگ کلارک دیدار کرد
در ژوئن ۱۹۲۲، گاروی با ادوارد یانگ کلارک، جادوگر امپراتوری موقت کو کلاکس کلان (KKK) در دفاتر کلان در آتلانتا دیدار کرد. گاروی در ماههای منتهی به آن دیدار، سخنرانیهای تحریکآمیز متعددی ایراد کرد؛ در برخی از آنها، او از سفیدپوستان به خاطر قوانین جیم کرو تشکر کرد. گاروی یک بار اظهار داشت:
من کلان، باشگاههای آنگلوساکسون و جوامع سفیدپوست آمریکایی را، تا آنجا که به سیاهپوستان مربوط میشود، دوستان بهتری برای این نژاد نسبت به تمام گروههای دیگر سفیدپوستان ریاکار میدانم. من صداقت و بازی جوانمردانه را دوست دارم. اگر میخواهید میتوانید مرا یک کلانمن بنامید، اما به طور بالقوه، هر مرد سفیدپوستی تا آنجا که به رقابت سیاهپوستان با سفیدپوستان از نظر اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مربوط میشود، یک کلانمن است و دروغ گفتن فایدهای ندارد.
خبر دیدار گاروی با KKK به سرعت پخش شد و در صفحه اول بسیاری از روزنامههای آفریقایی-آمریکایی پوشش داده شد که باعث ناراحتی گستردهای گردید.
59گاروی، هوبرت فانتلروی جولیان را جذب کرد
سال ۱۹۲۲ موفقیتهایی را نیز برای گاروی به همراه داشت. او اولین خلبان سیاهپوست کشور، هوبرت فانتلروی جولیان، را جذب کرد تا به UNIA بپیوندد و برای ارتقای جایگاه آن، نمایشهای هوایی اجرا کند.
60ازدواج دوم
گاروی همچنین از منشی خود، ژاک، خواستگاری کرد. او پذیرفت، اگرچه بعداً اظهار داشت: «من برای عشق ازدواج نکردم. من عاشق گاروی نبودم. من با او ازدواج کردم چون فکر میکردم کار درستی است». آنها در ژوئیه ۱۹۲۲ در بالتیمور ازدواج کردند.
61گاروی خواستار استیضاح چندین تن از چهرههای ارشد UNIA شد
در کنوانسیون اوت ۱۹۲۲ UNIA، گاروی خواستار استیضاح چندین تن از چهرههای ارشد UNIA، از جمله آدریان جانسون و جی. دی. گیبسون شد و اعلام کرد که کابینه UNIA نباید توسط اعضای سازمان انتخاب شود، بلکه باید مستقیماً توسط او منصوب گردد.
62محاکمه سرانجام به دادگاه کشیده شد
پس از حداقل سه بار تعویق، در مه ۱۹۲۳، محاکمه سرانجام به دادگاه کشیده شد و گاروی و سه متهم دیگر به کلاهبرداری پستی متهم شدند. قاضی ناظر بر رسیدگیها جولیان مک بود، اگرچه گاروی از انتخاب او ناراضی بود زیرا فکر میکرد مک طرفدار NAACP است.
63هیئت منصفه خود گاروی را مجرم شناخت
در ۱۸ ژوئن، هیئت منصفه برای بررسی حکم بازنشسته شدند و پس از ده ساعت بازگشتند. آنها خود گاروی را مجرم شناختند، اما سه متهم دیگر او را تبرئه کردند. گاروی از این حکم خشمگین شد، در دادگاه فریاد زد و به قاضی و دادستان منطقه توهین کرد و آنها را «یهودیان کثیف لعنتی» خواند.
او که در زندان The Tombs در انتظار صدور حکم بود، همچنان یک گروه یهودی را مسئول این حکم میدانست؛ در مقابل، پیش از این او هرگز احساسات یهودستیزانه ابراز نکرده بود و حامی صهیونیسم بود.
64دو بوآ گاروی را «مرد سیاهپوست کوچک و چاق» توصیف کرد
رابطه آنها تیره شد؛ در سال ۱۹۲۳، دو بوآ گاروی را «مرد سیاهپوست کوچک و چاق، زشت اما با چشمانی باهوش و سری بزرگ» توصیف کرد.
65قاضی مارتین منتون برای گاروی قرار وثیقه ۱۵۰۰۰ دلاری صادر کرد
در سپتامبر، قاضی مارتین منتون برای گاروی قرار وثیقه ۱۵۰۰۰ دلاری صادر کرد - که توسط UNIA به موقع تأمین شد - در حالی که او به محکومیت خود اعتراض میکرد. او که دوباره مردی آزاد شده بود، به ایالات متحده سفر کرد و در مؤسسه تاسکیگی سخنرانی کرد.
در سخنرانیهای انجام شده در طول این تور، او بر نیاز به جداسازی نژادی از طریق مهاجرت به آفریقا تأکید بیشتری کرد و ایالات متحده را «کشور مرد سفیدپوست» نامید.
66UNIA برنامههای خود را برای آوردن ۳۰۰۰ مهاجر آفریقایی-آمریکایی به لیبریا ارائه کرد
در فوریه ۱۹۲۴، UNIA برنامههای خود را برای آوردن ۳۰۰۰ مهاجر آفریقایی-آمریکایی به لیبریا ارائه کرد. رئیسجمهور لیبریا، چارلز دی. بی. کینگ، به آنها اطمینان داد که منطقهای را برای سه مستعمره به آنها اختصاص خواهد داد. در ژوئن، تیمی از تکنسینهای UNIA برای شروع کار آمادهسازی این مستعمرات اعزام شدند.
67زندانی شد
در اوایل سال ۱۹۲۵، دادگاه استیناف ایالات متحده تصمیم اولیه دادگاه را تأیید کرد. گاروی در آن زمان در دیترویت بود و هنگام سوار شدن به قطار به مقصد نیویورک دستگیر شد. در فوریه او به ندامتگاه فدرال آتلانتا منتقل و در آنجا زندانی شد. در دوران حبس، او مجبور به انجام کارهای نظافتی شد. در یک مورد، او به دلیل گستاخی نسبت به افسران زندان سفیدپوست توبیخ شد. در آنجا، او به طور فزایندهای به برونشیت مزمن و عفونتهای ریوی مبتلا شد؛ دو سال پس از حبس، او به دلیل آنفولانزا در بیمارستان بستری شد.
68نارضایتی از رهبری شریل
با غیبت گاروی، ویلیام شریل سرپرست UNIA شد. گاروی عصبانی بود و در فوریه ۱۹۲۶ نامهای به «نگرو ورلد» نوشت و نارضایتی خود را از رهبری شریل ابراز کرد. او از زندان، یک کنوانسیون اضطراری UNIA را در دیترویت سازماندهی کرد، جایی که نمایندگان به برکناری شریل رأی دادند.
69آزاد شد
دادستان کل، جان سارجنت، طوماری با ۷۰,۰۰۰ امضا دریافت کرد که خواستار آزادی گاروی بود. سارجنت به رئیسجمهور کالوین کولیج هشدار داد که آفریقایی-آمریکاییها زندانی شدن گاروی را نه به عنوان شکلی از عدالت علیه مردی که آنها را فریب داده بود، بلکه به عنوان «اقدامی برای سرکوب نژاد در تلاشهایشان در جهت پیشرفت نژادی» میبینند.
سرانجام، کولیج موافقت کرد که حکم را کاهش دهد تا در ۱۸ نوامبر ۱۹۲۷ بلافاصله منقضی شود. با این حال، او شرط کرد که گاروی باید بلافاصله پس از آزادی اخراج شود.
70گاروی با قطار به نیواورلئان برده شد، جایی که حدود هزار نفر از حامیانش او را تا کشتی SS Saramaca بدرقه کردند
پس از آزادی، گاروی با قطار به نیواورلئان برده شد، جایی که حدود هزار نفر از حامیانش در ۳ دسامبر او را تا کشتی SS Saramaca بدرقه کردند.
سپس کشتی در کریستوبال در پاناما توقف کرد، جایی که حامیان دوباره به استقبال او آمدند، اما مقامات درخواست او برای پیاده شدن را رد کردند. سپس او به کشتی SS Santa Maria منتقل شد که او را به کینگستون برد.
71بازگشت به کینگستون
در کینگستون، گاروی مورد استقبال حامیان قرار گرفت. اعضای UNIA مبلغ ۱۰۰۰۰ دلار برای کمک به اسکان او در جامائیکا جمعآوری کرده بودند که با آن خانهای بزرگ در یک محله اعیاننشین خرید که آن را «دادگاه سومالی» نامید. همسرش وسایل او - شامل ۱۸۰۰۰ کتاب و صدها عتیقه - را قبل از پیوستن به او ارسال کرد.
72سفر به انگلستان
گاروی تلاش کرد به سراسر آمریکای مرکزی سفر کند، اما متوجه شد که امیدهایش توسط دولتهای مختلف منطقه که او را مخل نظم میدانستند، مسدود شده است. در عوض، او در ماه آوریل به انگلستان سفر کرد و خانهای را در منطقه وست کنزینگتون لندن برای چهار ماه اجاره کرد.
73مارکوس در رویال آلبرت هال سخنرانی کرد
در ماه مه، مارکوس در رویال آلبرت هال سخنرانی کرد.
74حزب سیاسی مردم
در کینگستون، گاروی به عنوان عضو شورای شهر انتخاب شد و اولین حزب سیاسی کشور، یعنی حزب سیاسی مردم (PPP) را تأسیس کرد که از طریق آن قصد داشت در انتخابات آتی شورای قانونگذاری شرکت کند. در سپتامبر ۱۹۲۹، او در جمع ۱۵۰۰ نفر از حامیانش سخنرانی کرد و مانیفست PPP را ارائه داد که شامل اصلاحات ارضی به نفع کشاورزان مستأجر، افزودن حداقل دستمزد به قانون اساسی، تعهد به ساخت اولین دانشگاه و خانه اپرای جامائیکا، و پیشنهاد قانونی برای استیضاح و زندانی کردن قضات فاسد بود.
75مارکوس گاروی جونیور
در سپتامبر ۱۹۳۰، اولین پسرش، مارکوس گاروی جونیور، متولد شد؛ سه سال بعد، پسر دومش، جولیوس، به دنیا آمد.
76مهاجرت به لندن
گاروی که از زندگی در جامائیکا ناراضی بود، تصمیم گرفت به لندن نقل مکان کند و در مارس ۱۹۳۵ با کشتی SS Tilapa راهی شد. پس از رسیدن به لندن، به دوستش ایمی بیلی گفت که «جامائیکا را به عنوان مردی شکسته ترک کردم، شکسته در روح، شکسته در سلامت و شکسته در جیب... و من هرگز، هرگز، هرگز به آنجا باز نخواهم گشت.»
77بلک من (مرد سیاه)
در لندن، گاروی به دنبال بازسازی UNIA بود، اگرچه متوجه شد که رقابت زیادی در شهر از سوی سایر گروههای فعال سیاهپوست وجود دارد. او دفتر مرکزی جدیدی برای UNIA در بومانت گاردنز، وست کنزینگتون تأسیس کرد و یک مجله ماهانه جدید به نام «بلک من» (Black Man) را راهاندازی کرد.
78همسر و فرزندان گاروی به انگلستان رسیدند
در ژوئن ۱۹۳۷، همسر و فرزندان گاروی به انگلستان رسیدند، جایی که فرزندانش به مدرسهای در کنزینگتون گاردنز فرستاده شدند.
79گاروی دچار سکته مغزی شد که او را تا حد زیادی فلج کرد
در ژانویه ۱۹۴۰، گاروی دچار سکته مغزی شد که او را تا حد زیادی فلج کرد.
80مرگ
گاروی سپس دچار سکته دوم شد و در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ در سن ۵۲ سالگی درگذشت.