اولین حادثه پروازی او

در ۲۲ مارس ۱۹۵۶، او در یک هواپیمای بوئینگ B-29 سوپرفورترس بود که قرار بود یک داگلاس D-558-2 اسکای‌راکت را در هوا رها کند. او در صندلی خلبان سمت راست نشسته بود در حالی که فرمانده صندلی سمت چپ، استن بوچارت، هدایت B-29 را بر عهده داشت. هنگامی که آن‌ها به ارتفاع ۳۰,۰۰۰ فوتی (۹ کیلومتری) صعود کردند، موتور شماره چهار از کار افتاد و ملخ شروع به چرخش آزاد در جریان هوا کرد. بوچارت با زدن کلیدی که قرار بود چرخش ملخ را متوقف کند، متوجه شد که سرعت آن کم شده اما دوباره شروع به چرخش کرد، این بار حتی سریع‌تر از بقیه؛ اگر بیش از حد سریع می‌چرخید، متلاشی می‌شد. هواپیمای آن‌ها برای پرتاب محموله اسکای‌راکت نیاز به حفظ سرعت هوایی ۲۱۰ مایل در ساعت (۳۳۸ کیلومتر در ساعت) داشت و B-29 نمی‌توانست با اسکای‌راکت متصل به شکمش فرود بیاید. آرمسترانگ و بوچارت هواپیما را در وضعیت دماغه به پایین قرار دادند تا سرعت را افزایش دهند، سپس اسکای‌راکت را پرتاب کردند. در لحظه پرتاب، ملخ موتور شماره چهار متلاشی شد. قطعات آن به موتور شماره سه آسیب رساند و به موتور شماره دو برخورد کرد. بوچارت و آرمسترانگ مجبور شدند موتور آسیب‌دیده شماره سه را به همراه موتور شماره یک به دلیل گشتاوری که ایجاد می‌کرد، خاموش کنند. آن‌ها با استفاده از تنها موتور شماره دو، فرودی آرام و چرخشی را از ارتفاع ۳۰,۰۰۰ فوتی (۹ کیلومتری) انجام دادند و به سلامت فرود آمدند.

ممکن است دارای خطا باشد.