ویرچوال بوی

نینتندو با هدف تولید یک کنسول واقعیت مجازی مقرون‌به‌صرفه، در سال ۱۹۹۵ «ویرچوال بوی» (Virtual Boy) را که توسط گونپی یوکوی طراحی شده بود، عرضه کرد. این کنسول شامل یک سیستم نیمه‌قابل‌حملِ نصب‌شونده روی سر با یک صفحه‌نمایش قرمز برای هر یک از چشمان کاربر بود که از گرافیک استریوسکوپیک بهره می‌برد. بازی‌ها از طریق یک چشمی دوچشمی مشاهده شده و با استفاده از یک گیم‌پد متصل به دستگاه کنترل می‌شدند. منتقدان عموماً از کیفیت بازی‌ها و گرافیک قرمز رنگ آن ناامید بودند و از سردردهای ناشی از بازی شکایت داشتند. این سیستم فروش ضعیفی داشت و بی‌سروصدا تولید آن متوقف شد. در پی شکست این سیستم، یوکوی از نینتندو بازنشسته شد. در همان سال، نینتندو «ستالاوِیو» (Satellaview) را در ژاپن عرضه کرد که یک وسیله جانبی برای «سوپر فامیکام» بود. این وسیله به کاربران اجازه می‌داد تا بازی‌های ویدیویی را از طریق پخش رادیویی برای مدت زمان مشخصی انجام دهند. بازی‌های مختلفی به‌طور انحصاری برای این پلتفرم ساخته شد و بازسازی‌های متعددی نیز برای آن ارائه گردید.

ممکن است دارای خطا باشد.