مشاور تجاری

شیندلر ترازنامه شرکتی را که قصد خرید آن را داشت به اشترن نشان داد؛ یک کارخانه ظروف لعابی به نام «رکورد» که متعلق به کنسرسیومی از تاجران یهودی بود و اوایل همان سال اعلام ورشکستگی کرده بود. اشترن به او توصیه کرد که به جای اداره شرکت به عنوان یک امانت تحت نظارت «دفتر اصلی امنای شرق»، آن را بخرد یا اجاره کند، زیرا این کار به او آزادی بیشتری از دیکته‌های نازی‌ها، از جمله آزادی استخدام یهودیان بیشتر می‌داد.

ممکن است دارای خطا باشد.