محافظت از کارگرانش

در پاییز ۱۹۴۱، نازی‌ها شروع به انتقال یهودیان از گتو کردند. بیشتر آن‌ها به اردوگاه مرگ بلزک فرستاده و کشته شدند. در ۱۳ مارس ۱۹۴۳، گتو منحل شد و کسانی که هنوز برای کار مناسب بودند به اردوگاه کار اجباری جدید در پلاژوف فرستاده شدند. چندین هزار نفر که برای کار مناسب تشخیص داده نشدند به اردوگاه‌های مرگ فرستاده و کشته شدند؛ صدها نفر دیگر نیز توسط نازی‌ها در خیابان‌ها هنگام پاکسازی گتو به قتل رسیدند. شیندلر که به دلیل ارتباطاتش با ورماخت از این برنامه‌ها آگاه بود، کارگرانش را شبانه در کارخانه نگه داشت تا از آسیب دیدن آن‌ها جلوگیری کند. شیندلر شاهد انحلال گتو بود و از این واقعه وحشت‌زده شد. از آن لحظه به بعد، به گفته سول اورباخ (از یهودیان شیندلر)، شیندلر «نظرش را درباره نازی‌ها تغییر داد. او تصمیم گرفت از این وضعیت خارج شود و تا جایی که می‌تواند یهودیان را نجات دهد.»

ممکن است دارای خطا باشد.