علاقه شیندلر

در ابتدا، شیندلر عمدتاً به پتانسیل سودآوری کسب‌وکار علاقه داشت و یهودیان را استخدام می‌کرد زیرا ارزان‌تر از لهستانی‌ها بودند؛ دستمزدها توسط رژیم اشغالگر نازی تعیین می‌شد. بعداً او شروع به محافظت از کارگرانش بدون توجه به هزینه‌ها کرد. وضعیت کارخانه او به عنوان یک کسب‌وکار ضروری برای تلاش‌های جنگی، به عاملی تعیین‌کننده تبدیل شد که به او امکان داد به کارگران یهودی‌اش کمک کند. هر زمان که «شیندلر-یودن» (یهودیان شیندلر) با خطر تبعید مواجه می‌شدند، او برای آن‌ها معافیت می‌گرفت. او ادعا می‌کرد که همسران، فرزندان و حتی افراد دارای معلولیت، مکانیک‌ها و فلزکاران ضروری هستند. در یک مورد، گشتاپو نزد شیندلر آمد و خواستار تحویل خانواده‌ای شد که مدارک شناسایی جعلی داشتند. شیندلر گفت: «سه ساعت بعد از ورودشان، دو مأمور مست گشتاپو بدون زندانیانشان و بدون مدارک جرم‌آمیزی که مطالبه کرده بودند، از دفتر من بیرون تلوتلو خوردند.»

ممکن است دارای خطا باشد.