جنگ بابلی

ظهور سلوکوس در بابل، گستره شرقی قلمرو آنتیگون یکم در آسیا را تهدید کرد. آنتیگون، به همراه پسرش دمتریوس یکم مقدونی، لشکرکشی ناموفقی را برای ضمیمه کردن بابل رهبری کرد. پیروزی سلوکوس، ادعای او بر بابل و مشروعیتش را تضمین کرد. او نه تنها بر بابل، بلکه بر تمام بخش شرقی عظیم امپراتوری اسکندر حکومت کرد، همانطور که آپیان توصیف کرده است: او [سلوکوس] که همیشه در کمین ملت‌های همسایه بود، در سلاح قوی و در شورا متقاعدکننده، بین‌النهرین، ارمنستان، کاپادوکیه «سلوکی»، پارس، پارت، باکتریا، عربستان، تاپوریا، سغد، آراخوزیا، هیرکانیا و دیگر مردمان مجاوری که توسط اسکندر مطیع شده بودند را تا رود سند به دست آورد، به طوری که مرزهای امپراتوری او پس از اسکندر، گسترده‌ترین مرزها در آسیا بود. تمام منطقه از فریگیه تا سند تحت سلطه سلوکوس بود.

ممکن است دارای خطا باشد.