کنفرانس ژنو

در پاسخ به نگرانی کشورهای در حال توسعه (کشورهای کمتر توسعه‌یافته، LDC) از وخامت وضعیت خود در تجارت جهانی، مجمع عمومی سازمان ملل متحد به برگزاری یک کنفرانس «یک‌باره» رأی داد. این گفتگوهای اولیه راه را برای تسهیلات جدید صندوق بین‌المللی پول جهت تأمین مالی کسری در درآمدهای کالایی و برای طرح‌های ترجیحات عمومی که دسترسی کشورهای جنوب به بازارهای شمال برای واردات کالاهای تولیدی را افزایش می‌داد، هموار کرد. در ژنو، کشورهای کمتر توسعه‌یافته در پیشنهاد خود مبنی بر اینکه کنفرانس و دبیرخانه آن به یک نهاد دائمی سازمان ملل تبدیل شوند و هر چهار سال یک‌بار تشکیل جلسه دهند، موفق بودند. در نشست ژنو، رائول پربیش—اقتصاددان برجسته آرژانتینی از کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای آمریکای لاتین و کارائیب (ECLA)—به عنوان اولین دبیرکل سازمان انتخاب شد.

ممکن است دارای خطا باشد.