کنفرانس دهلی نو

کنفرانس دهلی نو که در فوریه و مارس ۱۹۶۸ برگزار شد، انجمنی بود که به کشورهای در حال توسعه اجازه داد تا در مورد اصول اساسی سیاست‌های توسعه خود به توافق برسند. کنفرانس دهلی نو فرصتی برای تصویب نهایی طرح‌ها بود. این کنفرانس انگیزه‌ای بزرگ برای ترغیب کشورهای شمال جهت پیگیری قطعنامه‌های آنکتاد ۱ و ایجاد ترجیحات عمومی فراهم کرد. هدف برای جریان‌های خصوصی و رسمی به کشورهای کمتر توسعه‌یافته به ۱٪ از تولید ناخالص ملی کشورهای شمال افزایش یافت، اما کشورهای توسعه‌یافته نتوانستند خود را به دستیابی به این هدف تا تاریخ مشخصی متعهد کنند. این موضوع به یک نقطه بحث مداوم در کنفرانس‌های آنکتاد تبدیل شده است. این کنفرانس منجر به توافقنامه بین‌المللی شکر شد که به دنبال تثبیت قیمت جهانی شکر است.

ممکن است دارای خطا باشد.