سنسوراما

مورتون هایلیگ در دهه ۱۹۵۰ درباره یک «تئاتر تجربه» نوشت که می‌توانست تمام حواس را به شکلی مؤثر در بر بگیرد و بدین ترتیب بیننده را به فعالیت روی صفحه بکشاند. او در سال ۱۹۶۲ نمونه اولیه‌ای از دیدگاه خود را با نام سنسوراما ساخت، به همراه پنج فیلم کوتاه که قرار بود در آن نمایش داده شوند و حواس متعددی (بینایی، شنوایی، بویایی و لامسه) را درگیر کنند. سنسوراما که پیش از محاسبات دیجیتال ساخته شده بود، یک دستگاه مکانیکی بود. هایلیگ همچنین چیزی را که «ماسک تلسفر» می‌نامید (که در سال ۱۹۶۰ ثبت اختراع شد) توسعه داد. در درخواست ثبت اختراع، این دستگاه به عنوان «یک دستگاه تلویزیون تلسکوپی برای استفاده فردی... تماشاگر حس کاملی از واقعیت را دریافت می‌کند، تصاویر سه‌بعدی متحرک که ممکن است رنگی باشند، با ۱۰۰٪ دید محیطی، صدای دوگوشی، رایحه‌ها و نسیم هوا» توصیف شده است.

ممکن است دارای خطا باشد.