اولین سیستم تلفن همراه کاملاً خودکار برای وسایل نقلیه

اولین سیستم تلفن همراه کاملاً خودکار برای وسایل نقلیه در سال ۱۹۵۶ در سوئد راه‌اندازی شد. این سیستم که MTA (Mobiltelefonisystem A) نام داشت، امکان برقراری و دریافت تماس در خودرو را با استفاده از شماره‌گیر چرخشی فراهم می‌کرد. تلفن خودرو همچنین قابلیت پیج شدن داشت. تماس‌های خروجی از خودرو به صورت شماره‌گیری مستقیم بود، در حالی که تماس‌های ورودی نیاز به اپراتور داشت تا نزدیک‌ترین ایستگاه پایه به خودرو را پیدا کند. این سیستم توسط استوره لورن و دیگر مهندسان در اپراتور شبکه Televerket توسعه یافت. اریکسون تابلو برق را فراهم کرد، در حالی که Svenska Radioaktiebolaget (SRA) و مارکونی تلفن‌ها و تجهیزات ایستگاه پایه را تأمین کردند. گوشی‌های MTA از لامپ‌های خلأ و رله تشکیل شده بودند و ۴۰ کیلوگرم (۸۸ پوند) وزن داشتند.

ممکن است دارای خطا باشد.