گالیله یک روش تجربی برای اندازه‌گیری سرعت نور توصیف کرد

در سال ۱۶۳۸، گالیله یک روش تجربی برای اندازه‌گیری سرعت نور توصیف کرد که در آن دو ناظر، هر کدام دارای فانوس‌هایی مجهز به دریچه، فانوس‌های یکدیگر را از فاصله‌ای مشاهده می‌کردند. ناظر اول دریچه فانوس خود را باز می‌کند و ناظر دوم، به محض دیدن نور، بلافاصله دریچه فانوس خود را باز می‌کند. زمان بین باز شدن دریچه توسط ناظر اول و دیدن نور فانوس ناظر دوم، نشان‌دهنده زمانی است که طول می‌کشد تا نور بین دو ناظر رفت و برگشت کند. گالیله گزارش داد که وقتی این آزمایش را در فاصله‌ای کمتر از یک مایل انجام داد، نتوانست تشخیص دهد که آیا نور بلافاصله ظاهر می‌شود یا خیر.

ممکن است دارای خطا باشد.