اتحادیه کمونیستها از هم پاشید
در ژانویه ۱۹۹۰، اتحادیه کمونیستها بر اساس خطوط قومی از هم پاشید و جناحهای کروات و اسلوونیایی در چهاردهمین کنگره فوقالعاده خواستار فدراسیونی با پیوندهای سستتر شدند.
null
تاریخ جنگ استقلال کرواسی
یکشنبه مارس 31, 1991 تا یکشنبه نوامبر 12, 1995
Croatia
جنگ استقلال کرواسی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ میان نیروهای کروات وفادار به دولت کرواسی—که استقلال خود را از جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی (SFRY) اعلام کرده بود—و ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) تحت کنترل صربها و نیروهای محلی صرب درگرفت، که JNA عملیات رزمی خود را در کرواسی تا سال ۱۹۹۲ پایان داد. در کرواسی، این جنگ عمدتاً با نام «جنگ میهنی» (Domovinski rat) و همچنین «تجاوز صربستان بزرگ» شناخته میشود. در منابع صربی، از اصطلاحات «جنگ در کرواسی» (Rat u Hrvatskoj) و «جنگ در کراینا» (Rat u Krajini) استفاده میشود.
حزب دموکراتیک صرب
در فوریه ۱۹۹۰، یووان راشکویچ حزب دموکراتیک صرب (SDS) را در کنین تأسیس کرد که برنامه آن تغییر تقسیمبندی منطقهای کرواسی برای همسویی با منافع قومی صربها بود.
تجمع ۵۰ هزار صرب در پترووا گورا
در ۴ مارس ۱۹۹۰، ۵۰ هزار صرب در پترووا گورا تجمع کردند و شعارهای منفی علیه توجمان سر دادند، فریاد «اینجا صربستان است» سردادند و حمایت خود را از میلوشویچ ابراز کردند.
اولین انتخابات آزاد
اولین انتخابات آزاد در کرواسی و اسلوونی برای چند ماه بعد برنامهریزی شد. دور اول انتخابات در کرواسی در ۲۲ آوریل و دور دوم در ۶ مه برگزار شد.
جو متشنجی حاکم بود
در ۱۳ مه ۱۹۹۰، جو متشنجی حاکم بود، زمانی که یک مسابقه فوتبال در زاگرب در ورزشگاه ماکسیمیر بین تیم دینامو زاگرب و ستاره سرخ بلگراد برگزار شد. این بازی به خشونت بین هواداران کروات و صرب و پلیس منجر شد.
سلاحهای دفاع سرزمینی (TO) کرواسی
در ۱۴ مه ۱۹۹۰، سلاحهای دفاع سرزمینی (TO) کرواسی در مناطق با اکثریت کروات توسط JNA ضبط شد تا از امکان دستیابی کرواسی به سلاحهای خود، همانطور که در اسلوونی انجام شده بود، جلوگیری شود. بوریساو یوویچ، نماینده صربستان در ریاست جمهوری فدرال و متحد نزدیک اسلوبودان میلوشویچ، ادعا کرد که این اقدام به دستور صربستان انجام شده است.
پارلمان جدید کرواسی
در ۳۰ مه ۱۹۹۰، پارلمان جدید کرواسی اولین جلسه خود را برگزار کرد.
در مورد کرواسی و اسلوونی
به گفته یوویچ، در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۰ او و ولیکو کادیویچ، وزیر دفاع یوگسلاوی، ملاقات کردند و توافق کردند که در مورد کرواسی و اسلوونی، «آنها را به زور از یوگسلاوی اخراج کنند، صرفاً با ترسیم مرزها و اعلام اینکه آنها این وضعیت را با تصمیمات خود برای خود رقم زدهاند». به گفته یوویچ، روز بعد او موافقت میلوشویچ را نیز به دست آورد.
حاکمیت و خودمختاری مردم صرب در کرواسی
پس از انتخاب توجمان (رئیسجمهور کرواسی) و حزب HDZ، یک مجمع صرب در ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۰ در سرب، شمال کنین، به عنوان نمایندگی سیاسی مردم صرب در کرواسی تأسیس شد. مجمع صربها «حاکمیت و خودمختاری مردم صرب در کرواسی» را اعلام کرد.
یک همهپرسی تکقومی به رسمیت شناخته نشده
در اوت ۱۹۹۰، یک همهپرسی تکقومی به رسمیت شناخته نشده در مناطقی با جمعیت قابل توجه صرب که بعداً به عنوان جمهوری صرب کراینا (RSK) (هممرز با غرب بوسنی و هرزگوین) شناخته شد، در مورد مسئله «حاکمیت و خودمختاری» صربها در کرواسی برگزار شد.
منطقه خودمختار صرب (SAO) کراینا
در ۲۱ دسامبر ۱۹۹۰، SAO کراینا (منطقه خودمختار صرب کراینا) توسط شهرداریهای مناطق دالماسی شمالی و لیکا در جنوب غربی کرواسی اعلام شد. ماده ۱ اساسنامه SAO کراینا، این منطقه را به عنوان «شکلی از خودمختاری سرزمینی در داخل جمهوری کرواسی» تعریف کرد که در آن قانون اساسی جمهوری کرواسی، قوانین ایالتی و اساسنامه SAO کراینا اعمال میشد.
قانون اساسی جدید
در ۲۲ دسامبر ۱۹۹۰، پارلمان کرواسی قانون اساسی جدید را تصویب کرد که از نظر صربها به معنای سلب حقوقی بود که توسط قانون اساسی سوسیالیستی اعطا شده بود.
صربها به واحدهای پلیس کرواسی حمله کردند
درگیریها به حوادث مسلحانه در مناطق با اکثریت صربنشین تبدیل شد. صربها در اوایل مارس به واحدهای پلیس کرواسی در پاکراتس حمله کردند.
حادثه دریاچههای پلیتویتسه
یوسیپ یوویچ به طور گسترده به عنوان اولین افسر پلیسی شناخته میشود که توسط نیروهای صرب در جریان حادثه دریاچههای پلیتویتسه در اواخر مارس ۱۹۹۱ کشته شد.
تلاش برای متقاعد کردن آنها به اعلام وضعیت اضطراری
در ۱۲ مارس ۱۹۹۱، رهبری ارتش با ریاست جمهوری SFRY دیدار کرد تا آنها را متقاعد کند که وضعیت اضطراری اعلام کنند، که به ارتش اجازه میداد کنترل کشور را در دست بگیرد.
ارتش کرواسی
وضعیت نظامی کرواسی بسیار بدتر از صربها بود. در مراحل اولیه جنگ، کمبود واحدهای نظامی باعث شد که نیروی پلیس کرواسی بار اصلی نبرد را به دوش بکشد. گارد ملی کرواسی، ارتش جدید کرواسی، در ۱۱ آوریل ۱۹۹۱ تشکیل شد و به تدریج تا سال ۱۹۹۳ به ارتش کرواسی تبدیل شد.
یک پلیس کروات کشته شد
در تووارنیک، یک پلیس کروات در ۲ مه توسط شبهنظامیان صرب کشته شد.
یک غیرنظامی صرب کشته شد
در سوتین، یک غیرنظامی صرب در ۵ مه هنگام گرفتار شدن در تیراندازی متقابل بین شبهنظامیان صرب و کروات کشته شد.
اعتراضات سال ۱۹۹۱
در ۶ مه، اعتراضات سال ۱۹۹۱ در اسپلیت علیه محاصره کییوو در فرماندهی نیروی دریایی اسپلیت منجر به مرگ یک سرباز ارتش خلق یوگسلاوی شد.
انتصاب مسدود شد
در ۱۵ مه، استیپان مسیچ، یک کروات، قرار بود رئیس دورهای ریاست جمهوری یوگسلاوی شود. صربستان، با کمک کوزوو، مونتهنگرو و وویوودینا که آرای ریاست جمهوری آنها در آن زمان تحت کنترل صربستان بود، این انتصاب را که عمدتاً تشریفاتی تلقی میشد، مسدود کرد.
مقامات کرواسی همهپرسی استقلال برگزار کردند
در ۱۹ مه ۱۹۹۱، مقامات کرواسی همهپرسی استقلال را با گزینه باقی ماندن در یوگسلاوی به عنوان یک اتحادیه سستتر برگزار کردند. مقامات محلی صرب خواستار تحریم شدند که عمدتاً توسط صربهای کرواسی دنبال شد. این همهپرسی با ۹۴٪ آرا به تصویب رسید.
رژه و رژه نظامی
واحدهای نظامی تازه تشکیلشده کرواسی در ۲۸ مه ۱۹۹۱ یک رژه و سان نظامی در ورزشگاه کرانچویچوا در زاگرب برگزار کردند.
استقلال کرواسی
پارلمان کرواسی در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۱ استقلال کرواسی را اعلام کرد و به اتحاد خود با یوگسلاوی پایان داد.
جنگ استقلال اسلوونی
در ژوئن و ژوئیه ۱۹۹۱، درگیری مسلحانه کوتاهی در اسلوونی رخ داد.
تنها ۲۰ تیپ
در اوت ۱۹۹۱، ارتش کرواسی کمتر از ۲۰ تیپ داشت.
نبرد ووکوار
در اوت ۱۹۹۱، نبرد ووکوار آغاز شد. نبرد ووکوار یک محاصره ۸۷ روزه ووکوار در شرق کرواسی توسط ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) بود که با حمایت نیروهای شبهنظامی مختلف از صربستان، بین اوت و نوامبر ۱۹۹۱ انجام شد. پیش از جنگ استقلال کرواسی، این شهر باروک یک جامعه مرفه و مختلط از کرواتها، صربها و سایر گروههای قومی بود. با شروع فروپاشی یوگسلاوی، اسلوبودان میلوشویچ، رئیسجمهور صربستان و فرانیو توجمان، رئیسجمهور کرواسی، سیاستهای ملیگرایانه را دنبال کردند. در سال ۱۹۹۰، یک شورش مسلحانه توسط شبهنظامیان صرب کرواسی با حمایت دولت صربستان و گروههای شبهنظامی آغاز شد که کنترل مناطق صربنشین کرواسی را به دست گرفتند. ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) شروع به مداخله به نفع شورشیان کرد و درگیری در منطقه اسلاونی در شرق کرواسی در مه ۱۹۹۱ آغاز شد. در اوت، JNA حمله تمامعیاری را علیه قلمرو تحت کنترل کرواسی در اسلاونی شرقی، از جمله ووکوار، آغاز کرد.
کمیسیون داوری کنفرانس صلح یوگسلاوی
کمیسیون داوری کنفرانس صلح یوگسلاوی، که به عنوان کمیته داوری بادینتر نیز شناخته میشود، در ۲۷ اوت ۱۹۹۱ توسط شورای وزیران جامعه اقتصادی اروپا (EEC) برای ارائه مشاوره حقوقی به کنفرانس یوگسلاوی تشکیل شد.
نبرد پادگانها
این اقدام به دنبال ماهها بنبست برای مواضع ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) در دالماسی و جاهای دیگر صورت گرفت که اکنون به عنوان نبرد پادگانها شناخته میشود.
عملیات ساحل-۹۱
این همچنین با پایان عملیات ساحل-۹۱ همزمان بود که در آن ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) در تلاش برای قطع دسترسی دالماسی به بقیه کرواسی، در اشغال خط ساحلی ناکام ماند.
محاصره بنادر اصلی کرواسی
در ۳ اکتبر، نیروی دریایی یوگسلاوی محاصره بنادر اصلی کرواسی را از سر گرفت.
سخنرانی علیه «امپریالیسم صربستان بزرگ»
در ۵ اکتبر، رئیسجمهور توجمان سخنرانی کرد که در آن از کل جمعیت خواست تا بسیج شوند و در برابر «امپریالیسم صربستان بزرگ» که توسط ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) تحت رهبری صربها، تشکیلات شبهنظامی صرب و نیروهای شورشی صرب دنبال میشد، دفاع کنند.
بمباران بانسکی دووری
در ۷ اکتبر، نیروی هوایی یوگسلاوی به ساختمان اصلی دولت در زاگرب حمله کرد، حادثهای که به بمباران بانسکی دووری معروف است.
روز استقلال کرواسی
روز بعد، با پایان یافتن مهلت سه ماهه توافقشده قبلی برای اجرای اعلامیه استقلال، پارلمان کرواسی تمام پیوندهای باقیمانده با یوگسلاوی را قطع کرد. ۸ اکتبر اکنون به عنوان روز استقلال در کرواسی جشن گرفته میشود.
جمهوری دوبروونیک
در ۱۵ اکتبر پس از تصرف کاوتات توسط ارتش خلق یوگسلاوی (JNA)، صربهای محلی به رهبری آکو آپولونیو، جمهوری دوبروونیک را اعلام کردند.
عملیات اورکان ۹۱
نیروهای کروات در نیمه دوم دسامبر پیشرویهای بیشتری داشتند، از جمله عملیات اورکان ۹۱ که یک تهاجم نظامی توسط ارتش کرواسی (Hrvatska vojska – HV) علیه ارتش خلق یوگسلاوی (Jugoslovenska Narodna Armija – JNA) و نیروهای دفاع سرزمینی اسلاونی غربی در دره رود ساوا، در منطقه اسلاونی غربی در طول جنگ استقلال کرواسی بود. این عملیات در ۲۹ اکتبر ۱۹۹۱ آغاز شد و در ۳ ژانویه ۱۹۹۲ با امضای آتشبس سراسری برای اجرای طرح ونس پایان یافت. هدف از این تهاجم بازپسگیری منطقه بود که همزمان با دو تهاجم دیگر ارتش کرواسی علیه اسلاونی غربی در شمال منطقه در عرض چند روز انجام شد.
عملیات اوتکوس ۱۰
عملیات اوتکوس ۱۰ (۳۱ اکتبر تا ۴ نوامبر) منجر به بازپسگیری منطقهای بین کوههای بیلوگورا و پاپوک توسط کرواسی شد.
ضدحمله موفق کرواسی
ارتش کرواسی در اوایل نوامبر ۱۹۹۱ یک ضدحمله موفق را آغاز کرد که اولین عملیات تهاجمی بزرگ آن در جنگ بود.
محاصره دریایی بنادر دالماسی
در ۱۴ نوامبر، محاصره دریایی بنادر دالماسی توسط کشتیهای غیرنظامی به چالش کشیده شد. این رویارویی به نبرد کانالهای دالماسی ختم شد، زمانی که توپخانه ساحلی و جزیرهای کرواسی تعدادی از کشتیهای نیروی دریایی یوگسلاوی از جمله Mukos PČ 176 را که بعداً به PB 62 Šolta تغییر نام یافت، آسیب زد، غرق کرد یا به تصرف درآورد.
جمهوری صرب کراینا
در ۱۹ دسامبر، با افزایش شدت درگیریها، کرواسی اولین به رسمیت شناختن دیپلماتیک خود را توسط یک کشور غربی - ایسلند - به دست آورد، در حالی که مناطق خودمختار صرب در کراینا و اسلاونی غربی رسماً خود را جمهوری صرب کراینا اعلام کردند.
ایستری تحت حمله بود
در ۲۱ دسامبر ۱۹۹۱ برای اولین بار در طول جنگ، ایستری مورد حمله قرار گرفت.
یک یوگسلاوی کوچکتر
در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱، ریاستجمهوری فدرال تحت سلطه صربها برنامههایی را برای یک یوگسلاوی کوچکتر اعلام کرد که میتوانست شامل قلمروهای تصرفشده از کرواسی در طول جنگ باشد.
گسترش ارتش کرواسی
کرواسی قلمرو زیادی را از دست داد، اما ارتش کرواسی را از هفت تیپی که در زمان اولین آتشبس داشت، به ۶۰ تیپ و ۳۷ گردان مستقل تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ گسترش داد.
آتشبس جدید با حمایت سازمان ملل
یک آتشبس جدید با حمایت سازمان ملل، پانزدهمین آتشبس در تنها شش ماه، در ۲ ژانویه ۱۹۹۲ توافق شد و روز بعد اجرایی شد.
کرواسی رسماً توسط جامعه اروپا به رسمیت شناخته شد
این به اصطلاح توافق سارایوو به یک آتشبس پایدار تبدیل شد. کرواسی در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۲ رسماً توسط جامعه اروپا به رسمیت شناخته شد.
نیروی حفاظت سازمان ملل
نیروی حفاظت سازمان ملل (UNPROFOR) رسماً توسط قطعنامه ۷۴۳ شورای امنیت سازمان ملل در ۲۱ فوریه ۱۹۹۲ ایجاد شد.
عضو سازمان ملل
کرواسی در ۲۲ مه ۱۹۹۲ به عضویت سازمان ملل درآمد، که مشروط به اصلاح قانون اساسی کرواسی برای حمایت از حقوق بشر گروههای اقلیت و مخالفان بود.
عملیات جگوار
عملیات جگوار در تپه کریژ در نزدیکی بیبینیه و زادار، در ۲۲ مه ۱۹۹۲.
عملیات تیگار
مجموعهای از اقدامات نظامی در مناطق داخلی دوبروونیک: عملیات تیگار، ۱ تا ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۲.
درگیری کروات-بوسنیایی
در سال ۱۹۹۲، درگیری کروات-بوسنیایی در بوسنی و هرزگوین درست زمانی که هر دو طرف با صربهای بوسنی میجنگیدند، شعلهور شد. این جنگ در ابتدا بین شورای دفاع کرواسی و نیروهای داوطلب کروات در یک سو و ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین (ARBiH) در سوی دیگر درگرفت، اما تا سال ۱۹۹۴، ارتش کرواسی حدود ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سرباز در این درگیریها داشت.
عملیات ماسلنیتسا
ارتش کرواسی عملیات ماسلنیتسا را که یک عملیات تهاجمی در منطقه زادار بود، در ۲۲ ژانویه آغاز کرد.
یک توافق مخفیانه
در ۱۸ فوریه ۱۹۹۳، مقامات کرواسی توافقنامه دارووار را با رهبران محلی صرب در اسلاونی غربی امضا کردند. هدف از این توافق مخفیانه، عادیسازی زندگی برای مردم محلی در نزدیکی خط مقدم بود. با این حال، مقامات در کنین از این موضوع مطلع شدند و رهبران صرب مسئول را دستگیر کردند.
دادگاه بینالمللی کیفری برای یوگسلاوی سابق
دادگاه بینالمللی کیفری برای یوگسلاوی سابق (ICTY) توسط قطعنامه ۸۲۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در ۲۵ مه ۱۹۹۳ تصویب شد، تأسیس گردید.
همهپرسی ادغام
در ژوئن ۱۹۹۳، صربها شروع به رأیگیری در همهپرسی برای ادغام قلمرو کراینا با جمهوری صربسکا کردند.
عملیات کیسه مداک
عملیات کیسه مداک در یک برآمدگی در جنوب گوسپیچ، از ۹ تا ۱۷ سپتامبر انجام شد. این تهاجم توسط ارتش کرواسی برای متوقف کردن توپخانه صربها در منطقه که گوسپیچِ نزدیک را گلولهباران میکرد، انجام شد.
نشست نمایندگان کرواسی، بوسنی و کرواتهای بوسنی با وزیر امور خارجه آمریکا
تحت فشار ایالات متحده، طرفهای درگیر در اواخر فوریه بر سر آتشبس توافق کردند که به دنبال آن نشستی بین نمایندگان کرواسی، بوسنی و کرواتهای بوسنی با وارن کریستوفر، وزیر امور خارجه آمریکا، در واشینگتن دی.سی. در ۲۶ فوریه ۱۹۹۴ برگزار شد.
ایجاد فدراسیون
در ۴ مارس، فرانیو توجمان توافقنامهای را که فراهمکننده ایجاد فدراسیون بوسنی و هرزگوین و اتحاد بین ارتشهای بوسنی و کرواسی علیه نیروهای صرب بود، تأیید کرد.
ناتو به اودبینا حمله کرد
در ۲۱ نوامبر، ناتو به فرودگاه اودبینا که تحت کنترل جمهوری صرب کراینا (RSK) بود حمله کرد و باندها را به طور موقت از کار انداخت. پس از حمله به اودبینا، ناتو به حملات خود در منطقه ادامه داد.
هواپیماهای ناتو به یک سایت موشکی زمینبههوا حمله کردند
در ۲۳ نوامبر، پس از اینکه یک هواپیمای شناسایی ناتو توسط رادار یک سامانه موشکی زمینبههوا (SAM) شناسایی شد، هواپیماهای ناتو با استفاده از موشکهای ضد تشعشع AGM-88 HARM به یک سایت موشکی در نزدیکی دوور حمله کردند.
عملیات زمستان ۹۴
از ۲۹ نوامبر تا ۲۴ دسامبر در عملیات زمستان ۹۴ در نزدیکی دینارا و لیونو. این عملیاتها برای کاهش فشار محاصره منطقه بیهاچ و نزدیک شدن به کنین، پایتخت جمهوری صرب کراینا از شمال و منزوی کردن آن از سه طرف انجام شد.
عملیات تابستان ۹۵
از ۲۵ تا ۳۰ ژوئیه، ارتش کرواسی و نیروهای شورای دفاع کرواسی (HVO) به قلمرو تحت کنترل صربها در شمال کوه دینارا حمله کردند و در جریان عملیات تابستان ۹۵، بوسانسکو گراهووو و گلاموچ را تصرف کردند.
عملیات طوفان
در ۴ اوت، کرواسی عملیات طوفان را با هدف بازپسگیری تقریباً تمام قلمرو اشغالشده در کرواسی، به جز نوار کوچکی از زمین در امتداد دانوب که فاصله قابل توجهی با بخش اصلی زمینهای مورد مناقشه داشت، آغاز کرد. این تهاجم که شامل ۱۰۰ هزار سرباز کروات بود، بزرگترین نبرد زمینی در اروپا پس از جنگ جهانی دوم بود. عملیات طوفان به اهداف خود دست یافت و در ۸ اوت پایان آن اعلام شد.
توافقنامه اردوت
در ۱۲ نوامبر، زمانی که توافقنامه اردوت توسط میلان میلانویچ، وزیر دفاع موقت جمهوری صرب کراینا، با دستوراتی که از اسلوبودان میلوشویچ و مقامات جمهوری فدرال یوگسلاوی دریافت کرده بود، امضا شد، از ادامه درگیریها جلوگیری شد.
مأموریت جدید سازمان ملل
مأموریت جدید سازمان ملل به عنوان اداره انتقالی سازمان ملل در اسلاونی شرقی، بارانیا و سیرمیوم غربی (UNTAES) توسط قطعنامه ۱۰۳۷ شورای امنیت سازمان ملل در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۶ تأسیس شد.
مأموریت UNTAES جایگزین مأموریت UNCRO شد
از آنجا که UNTAES جایگزین مأموریت UNCRO شد، شبهجزیره پرولاکا که قبلاً تحت کنترل UNCRO بود، تحت کنترل مأموریت ناظران سازمان ملل در پرولاکا (UNMOP) قرار گرفت. UNMOP توسط قطعنامه ۱۰۳۸ شورای امنیت سازمان ملل در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۶ تأسیس شد و در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۲ به پایان رسید.
مأموریت UNTAES پایان یافت
دوره انتقالی متعاقباً به مدت یک سال تمدید شد. در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۸، مأموریت UNTAES پایان یافت و کرواسی کنترل کامل منطقه را دوباره به دست گرفت.