Wat is er gebeurd? 1079 n.Chr.

De Hohenstaufen, ook wel Staufen genoemd, was een adellijke dynastie van onduidelijke oorsprong die vanaf 1079 het hertogdom Zwaben regeerde en tijdens de Middeleeuwen van 1138 tot 1254 de koninklijke macht in het Heilige Roomse Rijk uitoefende. De meest prominente koningen Frederik I (1155), Hendrik VI (1191) en Frederik II (1220) bestegen de keizerlijke troon en regeerden ook over Italië en Bourgondië. De niet-eigentijdse naam is afgeleid van een familiekasteel op de berg Hohenstaufen aan de noordelijke rand van de Zwabische Jura nabij de stad Göppingen. Onder het bewind van de Hohenstaufen bereikte het Heilige Roomse Rijk zijn grootste territoriale omvang van 1155 tot 1268.

De dood van Ramses III werd gevolgd door jaren van gekibbel onder zijn erfgenamen. Drie van zijn zonen bestegen achtereenvolgens de troon als Ramses IV, Ramses VI en Ramses VIII. Egypte werd in toenemende mate geteisterd door droogtes, ondergemiddelde overstromingen van de Nijl, hongersnood, burgerlijke onrust en corruptie onder ambtenaren. De macht van de laatste farao van de dynastie, Ramses XI, werd zo zwak dat in het zuiden de hogepriesters van Amon in Thebe de de facto heersers van Opper-Egypte werden, en Smendes Neder-Egypte in het noorden controleerde, zelfs nog voor de dood van Ramses XI. Smendes stichtte uiteindelijk de eenentwintigste dynastie in Tanis.

De Hohenstaufen, ook wel Staufen genoemd, was een adellijke dynastie van onduidelijke oorsprong die vanaf 1079 het hertogdom Zwaben regeerde en tijdens de Middeleeuwen van 1138 tot 1254 de koninklijke macht in het Heilige Roomse Rijk uitoefende. De meest prominente koningen Frederik I (1155), Hendrik VI (1191) en Frederik II (1220) bestegen de keizerlijke troon en regeerden ook over Italië en Bourgondië. De niet-eigentijdse naam is afgeleid van een familiekasteel op de berg Hohenstaufen aan de noordelijke rand van de Zwabische Jura nabij de stad Göppingen. Onder het bewind van de Hohenstaufen bereikte het Heilige Roomse Rijk zijn grootste territoriale omvang van 1155 tot 1268.

De dood van Ramses III werd gevolgd door jaren van gekibbel onder zijn erfgenamen. Drie van zijn zonen bestegen achtereenvolgens de troon als Ramses IV, Ramses VI en Ramses VIII. Egypte werd in toenemende mate geteisterd door droogtes, ondergemiddelde overstromingen van de Nijl, hongersnood, burgerlijke onrust en corruptie onder ambtenaren. De macht van de laatste farao van de dynastie, Ramses XI, werd zo zwak dat in het zuiden de hogepriesters van Amon in Thebe de de facto heersers van Opper-Egypte werden, en Smendes Neder-Egypte in het noorden controleerde, zelfs nog voor de dood van Ramses XI. Smendes stichtte uiteindelijk de eenentwintigste dynastie in Tanis.