Co się stało? 1220 n.e.

Pomimo swoich roszczeń cesarskich, rządy Fryderyka były głównym punktem zwrotnym w kierunku rozpadu władzy centralnej w Cesarstwie. Skupiony na ustanowieniu nowoczesnego, scentralizowanego państwa na Sycylii, był głównie nieobecny w Niemczech i wydał daleko idące przywileje dla niemieckich książąt świeckich i kościelnych: w 1220 roku w Confoederatio cum principibus ecclesiasticis Fryderyk zrzekł się szeregu regaliów na rzecz biskupów, w tym ceł, bicia monety i fortyfikacji.

Papież Innocenty III, który obawiał się zagrożenia ze strony unii imperium i Sycylii, był teraz wspierany przez Fryderyka II, który pomaszerował do Niemiec i pokonał Ottona. Po swoim zwycięstwie Fryderyk nie dotrzymał obietnicy utrzymania obu królestw w separacji. Chociaż przed marszem na Niemcy uczynił swojego syna Henryka królem Sycylii, nadal zachował dla siebie realną władzę polityczną. Trwało to nadal po koronacji Fryderyka na cesarza w 1220 roku. Obawiając się koncentracji władzy przez Fryderyka, papież ostatecznie ekskomunikował cesarza. Kolejnym punktem spornym była krucjata, którą Fryderyk obiecał, ale wielokrotnie przekładał.

Frederick II, Holy Roman EmperorInnocent III

Kontynuuj w Storyteller

Pomimo swoich roszczeń cesarskich, rządy Fryderyka były głównym punktem zwrotnym w kierunku rozpadu władzy centralnej w Cesarstwie. Skupiony na ustanowieniu nowoczesnego, scentralizowanego państwa na Sycylii, był głównie nieobecny w Niemczech i wydał daleko idące przywileje dla niemieckich książąt świeckich i kościelnych: w 1220 roku w Confoederatio cum principibus ecclesiasticis Fryderyk zrzekł się szeregu regaliów na rzecz biskupów, w tym ceł, bicia monety i fortyfikacji.

Papież Innocenty III, który obawiał się zagrożenia ze strony unii imperium i Sycylii, był teraz wspierany przez Fryderyka II, który pomaszerował do Niemiec i pokonał Ottona. Po swoim zwycięstwie Fryderyk nie dotrzymał obietnicy utrzymania obu królestw w separacji. Chociaż przed marszem na Niemcy uczynił swojego syna Henryka królem Sycylii, nadal zachował dla siebie realną władzę polityczną. Trwało to nadal po koronacji Fryderyka na cesarza w 1220 roku. Obawiając się koncentracji władzy przez Fryderyka, papież ostatecznie ekskomunikował cesarza. Kolejnym punktem spornym była krucjata, którą Fryderyk obiecał, ale wielokrotnie przekładał.

Frederick II, Holy Roman EmperorInnocent III

Kontynuuj w Storyteller