Fryderyk II Święty Cesarz Rzymski

Papież Innocenty III, który obawiał się zagrożenia ze strony unii imperium i Sycylii, był teraz wspierany przez Fryderyka II, który pomaszerował do Niemiec i pokonał Ottona. Po swoim zwycięstwie Fryderyk nie dotrzymał obietnicy utrzymania obu królestw w separacji. Chociaż przed marszem na Niemcy uczynił swojego syna Henryka królem Sycylii, nadal zachował dla siebie realną władzę polityczną. Trwało to nadal po koronacji Fryderyka na cesarza w 1220 roku. Obawiając się koncentracji władzy przez Fryderyka, papież ostatecznie ekskomunikował cesarza. Kolejnym punktem spornym była krucjata, którą Fryderyk obiecał, ale wielokrotnie przekładał.

Może zawierać błędy.