Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia 15 April.
Za panowania syna i następcy Fryderyka Barbarossy, Henryka VI, dynastia Hohenstaufów osiągnęła swoje apogeum. Henryk przyłączył normańskie królestwo Sycylii do swoich domen, więził angielskiego króla Ryszarda Lwie Serce i dążył do ustanowienia monarchii dziedzicznej, gdy zmarł w 1197 roku.
15 kwietnia 1861 roku Lincoln wezwał wszystkie stany do wysłania sił w celu odbicia fortu i innych własności federalnych. Skala rebelii wydawała się niewielka, więc wezwał tylko 75 000 ochotników na 90 dni.
15 kwietnia Lincoln wezwał stany do wysłania oddziałów liczących łącznie 75 000 żołnierzy w celu odzyskania fortów, ochrony Waszyngtonu i „zachowania Unii”, która w jego opinii pozostała nienaruszona pomimo secesji stanów. To wezwanie zmusiło stany do opowiedzenia się po jednej ze stron. Wirginia dokonała secesji i została nagrodzona wyznaczeniem Richmond na stolicę Konfederacji, pomimo jego narażenia na linie Unii. Karolina Północna, Tennessee i Arkansas poszły w jej ślady w ciągu kolejnych dwóch miesięcy. Nastroje secesyjne były silne w Missouri i Maryland, ale nie przeważyły; Kentucky pozostało neutralne. Atak na Fort Sumter zjednoczył Amerykanów na północ od linii Masona-Dixona w obronie narodu.
Pierwsze oficjalne kanadyjskie Święto Dziękczynienia miało miejsce 15 kwietnia 1872 roku, kiedy naród świętował powrót księcia Walii do zdrowia po ciężkiej chorobie.
Gdy Kun dowiedział się o rumuńskich przygotowaniach do ofensywy, ufortyfikował przełęcze górskie na terytorium kontrolowanym przez armię węgierską. Następnie, w nocy z 15 na 16 kwietnia, Węgrzy przeprowadzili atak wyprzedzający.
Luciano postanowił wyeliminować Masserię (szefa gangu z Lower Manhattan). Wojna szła dla Masserii słabo, a Luciano dostrzegł okazję do zmiany lojalności. W tajnym układzie z Maranzano, Luciano zgodził się zaaranżować śmierć Masserii w zamian za przejęcie jego interesów i zostanie zastępcą Maranzano. 15 kwietnia Luciano zaprosił Masserię i dwóch innych współpracowników na lunch do restauracji na Coney Island. Po zakończeniu posiłku gangsterzy postanowili zagrać w karty. W tym momencie, według mafijnej legendy, Luciano poszedł do łazienki. Wtedy do jadalni weszło czterech uzbrojonych mężczyzn, którzy zastrzelili Masserię.
W Birmie, 16 kwietnia 1942 roku, 7000 brytyjskich żołnierzy zostało okrążonych przez japońską 33. Dywizję podczas bitwy o Yenangyaung i uratowanych przez chińską 38. Dywizję.
Na początku marca, w próbie ochrony swoich ostatnich rezerw ropy na Węgrzech i odbicia Budapesztu, Niemcy rozpoczęły swoją ostatnią wielką ofensywę przeciwko wojskom radzieckim w pobliżu jeziora Balaton. W ciągu dwóch tygodni ofensywa została odparta. Operacja trwała od 6 do 16 marca, podczas gdy radziecka kontrofensywa miała miejsce między 16 marca a 15 kwietnia 1945 roku.
Bergen-Belsen zostało wyzwolone przez Brytyjczyków 15 kwietnia.
15 kwietnia 1946 roku Małgorzata została konfirmowana w Kościele Anglii.
W nocy z 14 na 15 kwietnia zaplanowano desant dywersyjny w pobliżu Baracoa w prowincji Oriente, przeprowadzony przez około 164 kubańskich wygnańców pod dowództwem Higinio 'Nino' Diaza. Łodzie rozpoznawcze zawróciły do statku po tym, jak ich załogi wykryły działania kubańskich sił milicji wzdłuż linii brzegowej. W wyniku tych działań o świcie z Santiago de Cuba wystartował lot rozpoznawczy nad obszarem Baracoa. Był to samolot T-33 należący do FAR (Fuerza Aérea Revolucionaria) (Kubańskie Siły Powietrzne), pilotowany przez porucznika Orestesa Acostę, który rozbił się w morzu, co zakończyło się śmiercią pilota.
15 kwietnia dostarczone przez CIA samoloty B-26 zbombardowały trzy kubańskie lotniska wojskowe; USA ogłosiły, że sprawcami byli dezerterujący piloci kubańskich sił powietrznych, ale Castro ujawnił, że te twierdzenia to dezinformacja typu „false flag”.
Około 90 minut po tym, jak osiem samolotów B-26 wystartowało z Puerto Cabezas w celu zaatakowania kubańskich lotnisk, kolejny B-26 wyruszył w lot pozorowany, który zbliżył go do Kuby, ale skierował na północ w stronę Florydy. Podobnie jak grupy bombowe, nosił fałszywe oznaczenia FAR i ten sam numer 933, co co najmniej dwa inne samoloty. Przed odlotem osłona jednego z dwóch silników samolotu została zdjęta przez personel CIA, ostrzelana, a następnie ponownie zainstalowana, aby sprawiać fałszywe wrażenie, że samolot został ostrzelany z ziemi w pewnym momencie lotu. W bezpiecznej odległości na północ od Kuby pilot wyłączył silnik z zainstalowanymi śladami po kulach na osłonie, nadał sygnał mayday i poprosił o natychmiastową zgodę na lądowanie na międzynarodowym lotnisku w Miami. Wylądował i kołował do wojskowej części lotniska w pobliżu samolotu Air Force C-47, gdzie spotkał się z kilkoma rządowymi samochodami. Pilotem był Mario Zúñiga, były członek FAEC (Kubańskie Siły Powietrzne za czasów Batisty), a po wylądowaniu udawał „Juana Garcię” i publicznie twierdził, że trzech kolegów również zdezerterowało z FAR.
15 kwietnia kubańska policja narodowa pod dowództwem Efigenio Ameijeirasa rozpoczęła proces aresztowania tysięcy podejrzanych osób antyrewolucyjnych i przetrzymywania ich w tymczasowych miejscach, takich jak Teatr Karola Marksa, fosa Fortaleza de la Cabaña i Zamek Principe w Hawanie oraz stadion baseballowy w Matanzas.
15 kwietnia 1961 roku, około godziny 06:00 czasu lokalnego, osiem bombowców Douglas B-26B Invader w trzech grupach jednocześnie zaatakowało trzy kubańskie lotniska w San Antonio de los Baños i Ciudad Libertad (dawniej Campo Columbia), oba w pobliżu Hawany, oraz międzynarodowe lotnisko Antonio Maceo w Santiago de Cuba.
15 kwietnia o godzinie 10:30 w ONZ kubański minister spraw zagranicznych Raúl Roa oskarżył USA o agresywne ataki lotnicze na Kubę, a tego samego popołudnia formalnie złożył wniosek do Komitetu Politycznego (Pierwszego) Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Zaledwie kilka dni wcześniej CIA bezskutecznie próbowała nakłonić Raúla Roę do dezercji.
Masakra w Niedzielę Palmową to masowe morderstwo z 1984 roku w Brooklynie w Nowym Jorku, w wyniku którego zginęło dziesięć osób: dwie kobiety, dwie nastolatki i sześcioro dzieci. Jedyną osobą, która przeżyła, była niemowlę płci żeńskiej. Wszystkie ofiary zostały zastrzelone; z dwóch pistoletów oddano łącznie 19 strzałów z bliskiej odległości, większość w głowę. Ciała znaleziono w swobodnych pozach na kanapach i krzesłach, co sugeruje, że sprawcy zaskoczyli ofiary.
Kiedy bramy zostały otwarte, tysiące kibiców weszło do wąskiego tunelu prowadzącego z tyłu trybuny do dwóch przeludnionych centralnych sektorów (sektory 3 i 4), tworząc nacisk z przodu. Setki ludzi zostały dociśnięte do siebie nawzajem oraz do ogrodzenia przez ciężar tłumu napierającego z tyłu.
Małe, spontaniczne zgromadzenia w celu opłakania Hu rozpoczęły się 15 kwietnia wokół Pomnika Bohaterów Ludu na placu Tiananmen. Tego samego dnia wielu studentów Uniwersytetu Pekińskiego (PKU) i Uniwersytetu Tsinghua wzniosło ołtarze i dołączyło do zgromadzenia na placu Tiananmen w sposób nieskoordynowany.
Kiedy Hu Yaobang nagle zmarł na zawał serca 15 kwietnia 1989 roku, studenci zareagowali gwałtownie, a większość z nich wierzyła, że jego śmierć miała związek z wymuszoną rezygnacją. Śmierć Hu stała się impulsem dla studentów do gromadzenia się w dużych grupach.
W latach 1983–1997 Hongkong doświadczył exodusu emigrantów do krajów zamorskich, zwłaszcza w następstwie stłumienia protestów na placu Tiananmen w 1989 roku, kiedy to ponad milion mieszkańców Hongkongu wyszło na ulice, aby wesprzeć studentów protestujących w Pekinie. Incydent na placu Tiananmen z 1989 roku wzmocnił nastroje antypekińskie, a także doprowadził do powstania lokalnego ruchu demokratycznego, który domagał się szybszego tempa demokratyzacji przed i po 1997 roku.
Jak to zwykle bywa podczas meczów krajowych w Anglii, kibice drużyn przeciwnych byli odseparowani. Kibicom Nottingham Forest przydzielono trybuny South Stands oraz Spion Kop po wschodniej stronie, o łącznej pojemności 29 800 miejsc, do których prowadziło 60 kołowrotów rozmieszczonych wzdłuż dwóch stron stadionu. Kibicom Liverpoolu przydzielono trybuny północną i zachodnią (Leppings Lane), mieszczące 24 256 fanów, do których prowadziły 23 kołowroty z wąskiego korytarza. Kołowroty o numerach od 1 do 10, łącznie 10, zapewniały dostęp do 9 700 miejsc na trybunie północnej; kolejne 6 kołowrotów zapewniało dostęp do 4 456 miejsc na górnym poziomie trybuny zachodniej. Wreszcie 7 kołowrotów (oznaczonych literami od A do G) zapewniało dostęp do 10 100 miejsc stojących na dolnym poziomie trybuny zachodniej. Chociaż Liverpool miał więcej kibiców, Nottingham Forest otrzymało większy obszar, aby uniknąć krzyżowania się dróg dojazdowych rywalizujących fanów. W rezultacie układu stadionu i polityki segregacji, kołowroty, które normalnie byłyby używane do wejścia na trybunę północną od wschodu, były niedostępne, a wszyscy kibice Liverpoolu musieli zbiegać się do jednego wejścia przy Leppings Lane. W dniu meczu radio i telewizja odradzały przyjazd kibicom bez biletów. Zamiast stawiać bezpieczeństwo tłumu jako priorytet, kluby, władze lokalne i policja postrzegały swoje role i obowiązki przez „pryzmat chuligaństwa”.
Tłum na trybunie Leppings Lane przelał się na murawę, gdzie zgromadzili się liczni ranni i straumatyzowani fani, którzy wspięli się w bezpieczne miejsce.
Piłkarze obu drużyn zostali skierowani do swoich szatni i poinformowani, że nastąpi 30-minutowe opóźnienie.
Ustalony protokół dla South Yorkshire Metropolitan Ambulance Service (SYMAS) zakładał, że karetki pogotowia mają ustawiać się w kolejce przy wejściu do sali gimnastycznej, zwanej punktem przyjęć poszkodowanych (CRP).
System przewożenia rannych z dowolnego miejsca na stadionie do CRP wymagał formalnej deklaracji ze strony osób odpowiedzialnych, aby wszedł w życie. Ponieważ deklaracja ta nie została złożona natychmiast, zapanował chaos wśród osób próbujących udzielić pomocy na murawie. Chaos ten przeniósł się na ratowników czekających w karetkach w CRP, miejscu, które szybko zmieniło się w parking dla karetek. Niektóre załogi wahały się, czy opuścić swoje pojazdy, nie będąc pewnymi, czy pacjenci są do nich kierowani, czy odwrotnie.
Na stadion przyjechały łącznie 42 karetki. Z tej liczby dwie zdołały samodzielnie wjechać na murawę, a trzecia karetka wjechała na murawę na polecenie DCAO Hopkinsa, który uznał, że jej widoczność może uspokoić obawy tłumu. Pozostałe 39 karetek było w stanie przetransportować łącznie około 149 osób do Northern General Hospital, Royal Hallamshire Hospital lub Barnsley Hospital w celu uzyskania pomocy.
W wyniku obrażeń odniesionych podczas katastrofy zginęło łącznie 96 osób. Dziewięćdziesiąt cztery osoby w wieku od 10 do 67 lat zmarły tego samego dnia, na stadionie, w karetkach lub krótko po przybyciu do szpitala. Zgłoszono łącznie 766 osób, które odniosły obrażenia, choć mniej niż połowa wymagała leczenia szpitalnego. Mniej poważnie rannym ocalałym, którzy nie mieszkali w rejonie Sheffield, zalecono szukanie pomocy medycznej w szpitalach bliżej miejsca zamieszkania.
Kwietniowe incydenty przerodziły się w konflikt zbrojny 15 kwietnia w rejonie Vitez, Busovači, Kiseljaka i Zenicy. Przeważające liczebnie siły HVO w gminie Zenica zostały szybko pokonane, co doprowadziło do masowego exodusu chorwackich cywilów.
15 kwietnia linie rządu bośniackiego wokół Goražde zostały przełamane.
Porozumienie z Marrakeszu, wyrażone w Deklaracji z Marrakeszu, było umową podpisaną w Marrakeszu w Maroku przez 123 narody 15 kwietnia 1994 r., wieńczącą 8-letnią Rundę urugwajską i ustanawiającą Światową Organizację Handlu, która oficjalnie powstała 1 stycznia 1995 r.
W południowych górach Rosjanie rozpoczęli 15 kwietnia ofensywę na całym froncie, posuwając się dużymi kolumnami liczącymi 200–300 pojazdów.
15 kwietnia 2009 r. operacja rządowa w Czeczenii została oficjalnie zakończona.
15 kwietnia 2009 roku firma Ghana Telecom wraz ze swoją spółką zależną OneTouch została przemianowana na Vodafone Ghana.
15 kwietnia 2010 r. Senat przedstawił projekt ustawy S.3217, Ustawa o przywróceniu amerykańskiej stabilności finansowej z 2010 roku.
W incydencie przed sklepem Walmart w San Leandro w Kalifornii jeden mężczyzna został ranny w wyniku postrzelenia po zakupach w Black Friday około godziny 1:45 nad ranem.
Johnson po raz pierwszy pojawił się jako ta postać w filmie Szybcy i wściekli 5 (2011) i pomógł przekształcić serię filmów w jedną z najbardziej dochodowych franczyz filmowych w historii.
15 kwietnia 2012 roku, podczas parady wojskowej z okazji stulecia urodzin Kim Ir Sena, Kim Dzong Un wygłosił swoje pierwsze publiczne przemówienie pt. „Maszerujmy dynamicznie ku ostatecznemu zwycięstwu, trzymając wyżej sztandar Songun”.
15 kwietnia 2013 r. Facebook ogłosił sojusz w 19 stanach z National Association of Attorneys General, aby zapewnić nastolatkom i rodzicom informacje o narzędziach do zarządzania profilami w mediach społecznościowych.
15 kwietnia 2015 roku Slim założył własną firmę naftową o nazwie Carso Oil & Gas.
Bitcoin Core 0.12.1 został wydany 15 kwietnia 2016 roku i umożliwił jednoczesne występowanie wielu soft forków.
15 kwietnia 2019 roku Best Buy ogłosiło, że w czerwcu 2019 roku obecna dyrektor finansowa (CFO), Corie Barry, zastąpi Huberta Joly, który pełnił funkcję dyrektora generalnego od sierpnia 2012 roku. Joly następnie objął stanowisko prezesa wykonawczego firmy.
Rodzina Arnaulta przekazała 200 milionów euro na pomoc w odbudowie katedry Notre-Dame po pożarze, jak podano w oświadczeniu wydanym w imieniu Arnaulta.
W marcu 2020 roku restauracja ogłosiła tymczasowe zamknięcie wszystkich swoich lokali w odpowiedzi na środki blokady podczas wybuchu pandemii COVID-19. 15 kwietnia 2020 roku sieć ogłosiła ponowne otwarcie niektórych punktów w celu świadczenia usług dostawy, a także przekazywanie darmowych posiłków dla NHS.
Związki zawodowe SUD wniosły sprawę do sądu przeciwko Amazon za niebezpieczne warunki pracy. Doprowadziło to do orzeczenia francuskiego sądu okręgowego (Nanterre) z 15 kwietnia 2020 r., nakazującego firmie ograniczenie dostaw do żywności oraz podstawowych produktów medycznych lub higienicznych pod groźbą kary w wysokości 1 miliona euro dziennie. Amazon zapowiedział apelację, a następnego dnia zamknął swoje sześć francuskich magazynów co najmniej do 21 kwietnia 2020 r. w celu oceny sytuacji.
Król Ludwik XIV wypowiedział wojnę Hiszpanii w 1689 roku.
Druga żona Ludwika XIV, króla Francji, Françoise d'Aubigné, zmarła w wieku 83 lat.
Chrystian V urodził się w zamku Duborg we Flensburgu.
Pierwszy gubernator kolonii Plymouth, John Carver, zmarł w wieku 45 lat.
Madame de Pompadour, metresa króla Francji Ludwika XV, zmarła w wieku 42 lat.
Po ucieczce z więzienia Hugo Grocjusz przebywa we Francji.
Pierre Poiret był francuskim mistykiem, który urodził się we Francji.
Szkocki lekarz i chemik William Cullen urodził się w Hamilton, Lanarkshire, w Szkocji.
Za panowania syna i następcy Fryderyka Barbarossy, Henryka VI, dynastia Hohenstaufów osiągnęła swoje apogeum. Henryk przyłączył normańskie królestwo Sycylii do swoich domen, więził angielskiego króla Ryszarda Lwie Serce i dążył do ustanowienia monarchii dziedzicznej, gdy zmarł w 1197 roku.
15 kwietnia 1861 roku Lincoln wezwał wszystkie stany do wysłania sił w celu odbicia fortu i innych własności federalnych. Skala rebelii wydawała się niewielka, więc wezwał tylko 75 000 ochotników na 90 dni.
15 kwietnia Lincoln wezwał stany do wysłania oddziałów liczących łącznie 75 000 żołnierzy w celu odzyskania fortów, ochrony Waszyngtonu i „zachowania Unii”, która w jego opinii pozostała nienaruszona pomimo secesji stanów. To wezwanie zmusiło stany do opowiedzenia się po jednej ze stron. Wirginia dokonała secesji i została nagrodzona wyznaczeniem Richmond na stolicę Konfederacji, pomimo jego narażenia na linie Unii. Karolina Północna, Tennessee i Arkansas poszły w jej ślady w ciągu kolejnych dwóch miesięcy. Nastroje secesyjne były silne w Missouri i Maryland, ale nie przeważyły; Kentucky pozostało neutralne. Atak na Fort Sumter zjednoczył Amerykanów na północ od linii Masona-Dixona w obronie narodu.
Pierwsze oficjalne kanadyjskie Święto Dziękczynienia miało miejsce 15 kwietnia 1872 roku, kiedy naród świętował powrót księcia Walii do zdrowia po ciężkiej chorobie.
Gdy Kun dowiedział się o rumuńskich przygotowaniach do ofensywy, ufortyfikował przełęcze górskie na terytorium kontrolowanym przez armię węgierską. Następnie, w nocy z 15 na 16 kwietnia, Węgrzy przeprowadzili atak wyprzedzający.
Luciano postanowił wyeliminować Masserię (szefa gangu z Lower Manhattan). Wojna szła dla Masserii słabo, a Luciano dostrzegł okazję do zmiany lojalności. W tajnym układzie z Maranzano, Luciano zgodził się zaaranżować śmierć Masserii w zamian za przejęcie jego interesów i zostanie zastępcą Maranzano. 15 kwietnia Luciano zaprosił Masserię i dwóch innych współpracowników na lunch do restauracji na Coney Island. Po zakończeniu posiłku gangsterzy postanowili zagrać w karty. W tym momencie, według mafijnej legendy, Luciano poszedł do łazienki. Wtedy do jadalni weszło czterech uzbrojonych mężczyzn, którzy zastrzelili Masserię.
W Birmie, 16 kwietnia 1942 roku, 7000 brytyjskich żołnierzy zostało okrążonych przez japońską 33. Dywizję podczas bitwy o Yenangyaung i uratowanych przez chińską 38. Dywizję.
Na początku marca, w próbie ochrony swoich ostatnich rezerw ropy na Węgrzech i odbicia Budapesztu, Niemcy rozpoczęły swoją ostatnią wielką ofensywę przeciwko wojskom radzieckim w pobliżu jeziora Balaton. W ciągu dwóch tygodni ofensywa została odparta. Operacja trwała od 6 do 16 marca, podczas gdy radziecka kontrofensywa miała miejsce między 16 marca a 15 kwietnia 1945 roku.
Bergen-Belsen zostało wyzwolone przez Brytyjczyków 15 kwietnia.
15 kwietnia 1946 roku Małgorzata została konfirmowana w Kościele Anglii.
W nocy z 14 na 15 kwietnia zaplanowano desant dywersyjny w pobliżu Baracoa w prowincji Oriente, przeprowadzony przez około 164 kubańskich wygnańców pod dowództwem Higinio 'Nino' Diaza. Łodzie rozpoznawcze zawróciły do statku po tym, jak ich załogi wykryły działania kubańskich sił milicji wzdłuż linii brzegowej. W wyniku tych działań o świcie z Santiago de Cuba wystartował lot rozpoznawczy nad obszarem Baracoa. Był to samolot T-33 należący do FAR (Fuerza Aérea Revolucionaria) (Kubańskie Siły Powietrzne), pilotowany przez porucznika Orestesa Acostę, który rozbił się w morzu, co zakończyło się śmiercią pilota.
15 kwietnia dostarczone przez CIA samoloty B-26 zbombardowały trzy kubańskie lotniska wojskowe; USA ogłosiły, że sprawcami byli dezerterujący piloci kubańskich sił powietrznych, ale Castro ujawnił, że te twierdzenia to dezinformacja typu „false flag”.
Około 90 minut po tym, jak osiem samolotów B-26 wystartowało z Puerto Cabezas w celu zaatakowania kubańskich lotnisk, kolejny B-26 wyruszył w lot pozorowany, który zbliżył go do Kuby, ale skierował na północ w stronę Florydy. Podobnie jak grupy bombowe, nosił fałszywe oznaczenia FAR i ten sam numer 933, co co najmniej dwa inne samoloty. Przed odlotem osłona jednego z dwóch silników samolotu została zdjęta przez personel CIA, ostrzelana, a następnie ponownie zainstalowana, aby sprawiać fałszywe wrażenie, że samolot został ostrzelany z ziemi w pewnym momencie lotu. W bezpiecznej odległości na północ od Kuby pilot wyłączył silnik z zainstalowanymi śladami po kulach na osłonie, nadał sygnał mayday i poprosił o natychmiastową zgodę na lądowanie na międzynarodowym lotnisku w Miami. Wylądował i kołował do wojskowej części lotniska w pobliżu samolotu Air Force C-47, gdzie spotkał się z kilkoma rządowymi samochodami. Pilotem był Mario Zúñiga, były członek FAEC (Kubańskie Siły Powietrzne za czasów Batisty), a po wylądowaniu udawał „Juana Garcię” i publicznie twierdził, że trzech kolegów również zdezerterowało z FAR.
15 kwietnia kubańska policja narodowa pod dowództwem Efigenio Ameijeirasa rozpoczęła proces aresztowania tysięcy podejrzanych osób antyrewolucyjnych i przetrzymywania ich w tymczasowych miejscach, takich jak Teatr Karola Marksa, fosa Fortaleza de la Cabaña i Zamek Principe w Hawanie oraz stadion baseballowy w Matanzas.
15 kwietnia 1961 roku, około godziny 06:00 czasu lokalnego, osiem bombowców Douglas B-26B Invader w trzech grupach jednocześnie zaatakowało trzy kubańskie lotniska w San Antonio de los Baños i Ciudad Libertad (dawniej Campo Columbia), oba w pobliżu Hawany, oraz międzynarodowe lotnisko Antonio Maceo w Santiago de Cuba.
15 kwietnia o godzinie 10:30 w ONZ kubański minister spraw zagranicznych Raúl Roa oskarżył USA o agresywne ataki lotnicze na Kubę, a tego samego popołudnia formalnie złożył wniosek do Komitetu Politycznego (Pierwszego) Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Zaledwie kilka dni wcześniej CIA bezskutecznie próbowała nakłonić Raúla Roę do dezercji.
Masakra w Niedzielę Palmową to masowe morderstwo z 1984 roku w Brooklynie w Nowym Jorku, w wyniku którego zginęło dziesięć osób: dwie kobiety, dwie nastolatki i sześcioro dzieci. Jedyną osobą, która przeżyła, była niemowlę płci żeńskiej. Wszystkie ofiary zostały zastrzelone; z dwóch pistoletów oddano łącznie 19 strzałów z bliskiej odległości, większość w głowę. Ciała znaleziono w swobodnych pozach na kanapach i krzesłach, co sugeruje, że sprawcy zaskoczyli ofiary.
Kiedy bramy zostały otwarte, tysiące kibiców weszło do wąskiego tunelu prowadzącego z tyłu trybuny do dwóch przeludnionych centralnych sektorów (sektory 3 i 4), tworząc nacisk z przodu. Setki ludzi zostały dociśnięte do siebie nawzajem oraz do ogrodzenia przez ciężar tłumu napierającego z tyłu.
Małe, spontaniczne zgromadzenia w celu opłakania Hu rozpoczęły się 15 kwietnia wokół Pomnika Bohaterów Ludu na placu Tiananmen. Tego samego dnia wielu studentów Uniwersytetu Pekińskiego (PKU) i Uniwersytetu Tsinghua wzniosło ołtarze i dołączyło do zgromadzenia na placu Tiananmen w sposób nieskoordynowany.
Kiedy Hu Yaobang nagle zmarł na zawał serca 15 kwietnia 1989 roku, studenci zareagowali gwałtownie, a większość z nich wierzyła, że jego śmierć miała związek z wymuszoną rezygnacją. Śmierć Hu stała się impulsem dla studentów do gromadzenia się w dużych grupach.
W latach 1983–1997 Hongkong doświadczył exodusu emigrantów do krajów zamorskich, zwłaszcza w następstwie stłumienia protestów na placu Tiananmen w 1989 roku, kiedy to ponad milion mieszkańców Hongkongu wyszło na ulice, aby wesprzeć studentów protestujących w Pekinie. Incydent na placu Tiananmen z 1989 roku wzmocnił nastroje antypekińskie, a także doprowadził do powstania lokalnego ruchu demokratycznego, który domagał się szybszego tempa demokratyzacji przed i po 1997 roku.
Jak to zwykle bywa podczas meczów krajowych w Anglii, kibice drużyn przeciwnych byli odseparowani. Kibicom Nottingham Forest przydzielono trybuny South Stands oraz Spion Kop po wschodniej stronie, o łącznej pojemności 29 800 miejsc, do których prowadziło 60 kołowrotów rozmieszczonych wzdłuż dwóch stron stadionu. Kibicom Liverpoolu przydzielono trybuny północną i zachodnią (Leppings Lane), mieszczące 24 256 fanów, do których prowadziły 23 kołowroty z wąskiego korytarza. Kołowroty o numerach od 1 do 10, łącznie 10, zapewniały dostęp do 9 700 miejsc na trybunie północnej; kolejne 6 kołowrotów zapewniało dostęp do 4 456 miejsc na górnym poziomie trybuny zachodniej. Wreszcie 7 kołowrotów (oznaczonych literami od A do G) zapewniało dostęp do 10 100 miejsc stojących na dolnym poziomie trybuny zachodniej. Chociaż Liverpool miał więcej kibiców, Nottingham Forest otrzymało większy obszar, aby uniknąć krzyżowania się dróg dojazdowych rywalizujących fanów. W rezultacie układu stadionu i polityki segregacji, kołowroty, które normalnie byłyby używane do wejścia na trybunę północną od wschodu, były niedostępne, a wszyscy kibice Liverpoolu musieli zbiegać się do jednego wejścia przy Leppings Lane. W dniu meczu radio i telewizja odradzały przyjazd kibicom bez biletów. Zamiast stawiać bezpieczeństwo tłumu jako priorytet, kluby, władze lokalne i policja postrzegały swoje role i obowiązki przez „pryzmat chuligaństwa”.
Tłum na trybunie Leppings Lane przelał się na murawę, gdzie zgromadzili się liczni ranni i straumatyzowani fani, którzy wspięli się w bezpieczne miejsce.
Piłkarze obu drużyn zostali skierowani do swoich szatni i poinformowani, że nastąpi 30-minutowe opóźnienie.
Ustalony protokół dla South Yorkshire Metropolitan Ambulance Service (SYMAS) zakładał, że karetki pogotowia mają ustawiać się w kolejce przy wejściu do sali gimnastycznej, zwanej punktem przyjęć poszkodowanych (CRP).
System przewożenia rannych z dowolnego miejsca na stadionie do CRP wymagał formalnej deklaracji ze strony osób odpowiedzialnych, aby wszedł w życie. Ponieważ deklaracja ta nie została złożona natychmiast, zapanował chaos wśród osób próbujących udzielić pomocy na murawie. Chaos ten przeniósł się na ratowników czekających w karetkach w CRP, miejscu, które szybko zmieniło się w parking dla karetek. Niektóre załogi wahały się, czy opuścić swoje pojazdy, nie będąc pewnymi, czy pacjenci są do nich kierowani, czy odwrotnie.
Na stadion przyjechały łącznie 42 karetki. Z tej liczby dwie zdołały samodzielnie wjechać na murawę, a trzecia karetka wjechała na murawę na polecenie DCAO Hopkinsa, który uznał, że jej widoczność może uspokoić obawy tłumu. Pozostałe 39 karetek było w stanie przetransportować łącznie około 149 osób do Northern General Hospital, Royal Hallamshire Hospital lub Barnsley Hospital w celu uzyskania pomocy.
W wyniku obrażeń odniesionych podczas katastrofy zginęło łącznie 96 osób. Dziewięćdziesiąt cztery osoby w wieku od 10 do 67 lat zmarły tego samego dnia, na stadionie, w karetkach lub krótko po przybyciu do szpitala. Zgłoszono łącznie 766 osób, które odniosły obrażenia, choć mniej niż połowa wymagała leczenia szpitalnego. Mniej poważnie rannym ocalałym, którzy nie mieszkali w rejonie Sheffield, zalecono szukanie pomocy medycznej w szpitalach bliżej miejsca zamieszkania.
Kwietniowe incydenty przerodziły się w konflikt zbrojny 15 kwietnia w rejonie Vitez, Busovači, Kiseljaka i Zenicy. Przeważające liczebnie siły HVO w gminie Zenica zostały szybko pokonane, co doprowadziło do masowego exodusu chorwackich cywilów.
15 kwietnia linie rządu bośniackiego wokół Goražde zostały przełamane.
Porozumienie z Marrakeszu, wyrażone w Deklaracji z Marrakeszu, było umową podpisaną w Marrakeszu w Maroku przez 123 narody 15 kwietnia 1994 r., wieńczącą 8-letnią Rundę urugwajską i ustanawiającą Światową Organizację Handlu, która oficjalnie powstała 1 stycznia 1995 r.
W południowych górach Rosjanie rozpoczęli 15 kwietnia ofensywę na całym froncie, posuwając się dużymi kolumnami liczącymi 200–300 pojazdów.
15 kwietnia 2009 r. operacja rządowa w Czeczenii została oficjalnie zakończona.
15 kwietnia 2009 roku firma Ghana Telecom wraz ze swoją spółką zależną OneTouch została przemianowana na Vodafone Ghana.
15 kwietnia 2010 r. Senat przedstawił projekt ustawy S.3217, Ustawa o przywróceniu amerykańskiej stabilności finansowej z 2010 roku.
W incydencie przed sklepem Walmart w San Leandro w Kalifornii jeden mężczyzna został ranny w wyniku postrzelenia po zakupach w Black Friday około godziny 1:45 nad ranem.
Johnson po raz pierwszy pojawił się jako ta postać w filmie Szybcy i wściekli 5 (2011) i pomógł przekształcić serię filmów w jedną z najbardziej dochodowych franczyz filmowych w historii.
15 kwietnia 2012 roku, podczas parady wojskowej z okazji stulecia urodzin Kim Ir Sena, Kim Dzong Un wygłosił swoje pierwsze publiczne przemówienie pt. „Maszerujmy dynamicznie ku ostatecznemu zwycięstwu, trzymając wyżej sztandar Songun”.
15 kwietnia 2013 r. Facebook ogłosił sojusz w 19 stanach z National Association of Attorneys General, aby zapewnić nastolatkom i rodzicom informacje o narzędziach do zarządzania profilami w mediach społecznościowych.
15 kwietnia 2015 roku Slim założył własną firmę naftową o nazwie Carso Oil & Gas.
Bitcoin Core 0.12.1 został wydany 15 kwietnia 2016 roku i umożliwił jednoczesne występowanie wielu soft forków.
15 kwietnia 2019 roku Best Buy ogłosiło, że w czerwcu 2019 roku obecna dyrektor finansowa (CFO), Corie Barry, zastąpi Huberta Joly, który pełnił funkcję dyrektora generalnego od sierpnia 2012 roku. Joly następnie objął stanowisko prezesa wykonawczego firmy.
Rodzina Arnaulta przekazała 200 milionów euro na pomoc w odbudowie katedry Notre-Dame po pożarze, jak podano w oświadczeniu wydanym w imieniu Arnaulta.
W marcu 2020 roku restauracja ogłosiła tymczasowe zamknięcie wszystkich swoich lokali w odpowiedzi na środki blokady podczas wybuchu pandemii COVID-19. 15 kwietnia 2020 roku sieć ogłosiła ponowne otwarcie niektórych punktów w celu świadczenia usług dostawy, a także przekazywanie darmowych posiłków dla NHS.
Związki zawodowe SUD wniosły sprawę do sądu przeciwko Amazon za niebezpieczne warunki pracy. Doprowadziło to do orzeczenia francuskiego sądu okręgowego (Nanterre) z 15 kwietnia 2020 r., nakazującego firmie ograniczenie dostaw do żywności oraz podstawowych produktów medycznych lub higienicznych pod groźbą kary w wysokości 1 miliona euro dziennie. Amazon zapowiedział apelację, a następnego dnia zamknął swoje sześć francuskich magazynów co najmniej do 21 kwietnia 2020 r. w celu oceny sytuacji.
Król Ludwik XIV wypowiedział wojnę Hiszpanii w 1689 roku.
Druga żona Ludwika XIV, króla Francji, Françoise d'Aubigné, zmarła w wieku 83 lat.
Chrystian V urodził się w zamku Duborg we Flensburgu.
Pierwszy gubernator kolonii Plymouth, John Carver, zmarł w wieku 45 lat.
Madame de Pompadour, metresa króla Francji Ludwika XV, zmarła w wieku 42 lat.
Po ucieczce z więzienia Hugo Grocjusz przebywa we Francji.
Pierre Poiret był francuskim mistykiem, który urodził się we Francji.
Szkocki lekarz i chemik William Cullen urodził się w Hamilton, Lanarkshire, w Szkocji.
