20 sierpnia 1945 roku podpisano rozejm między Japonią a Stanami Zjednoczonymi. Rząd Tymczasowy Republiki Francuskiej chciał przywrócić swoje rządy kolonialne we Francuskich Indochinach jako ostatni etap wyzwolenia Francji.
Podczas wielkiego głodu w Wietnamie w 1945 roku, Hồ Chí Minh obwinił bezwzględną japońską eksploatację oraz złe warunki pogodowe o śmierć nawet dwóch milionów Wietnamczyków. Việt Minh zorganizował akcję pomocy na północy, dzięki czemu zyskał tam szerokie poparcie.
W 1945 roku Peres poślubił Sonyę Gelman, która wolała pozostać z dala od opinii publicznej. Mieli troje dzieci.
Książę Harald powrócił do Norwegii wraz z rodziną po zakończeniu wojny w 1945 roku.
Jako członek partii nazistowskiej i służby wywiadowczej Abwehra, Schindler był zagrożony aresztowaniem jako zbrodniarz wojenny. Bankier, Stern i kilku innych przygotowali oświadczenie, które mógł przedstawić Amerykanom, poświadczające jego rolę w ratowaniu życia Żydów. Otrzymał również pierścień wykonany ze złota pochodzącego z uzębienia Schindlerjude Simona Jereta. Na pierścieniu wygrawerowano napis: „Kto ratuje jedno życie, ratuje cały świat”.
W styczniu 1945 roku do Brünnlitz przybył transport 250 Żydów, którzy zostali odrzuceni jako pracownicy w kopalni w Goleszowie w Polsce. Wagony towarowe były zamarznięte, gdy dotarły na miejsce, a Emilie Schindler czekała, aż inżynier z fabryki otworzy je za pomocą lutownicy. W wagonach znajdowało się dwanaście martwych osób, a pozostali byli zbyt chorzy i słabi, by pracować. Emilie zabrała ocalałych do fabryki i opiekowała się nimi w prowizorycznym szpitalu aż do końca wojny. Schindler nadal przekupywał funkcjonariuszy SS, aby zapobiec rzezi swoich pracowników w miarę zbliżania się Armii Czerwonej.
Jesienią 1945 roku został zapisany do trzeciej klasy szkoły Smestad skole, stając się pierwszym członkiem rodziny królewskiej, który uczęszczał do szkoły publicznej.
W ostatnim miesiącu II wojny światowej w Azji Wschodniej siły radzieckie rozpoczęły ogromną mandżurską operację ofensywną, aby zaatakować dwumilionową japońską Armię Kwantuńską w Mandżurii i wzdłuż granicy chińsko-mongolskiej.
Pod koniec drugiej wojny chińsko-japońskiej potęga Partii Komunistycznej znacznie wzrosła. Ich główne siły urosły do 1,2 miliona żołnierzy, wspieranych przez dodatkową milicję liczącą 2 miliony, co daje łącznie 3,2 miliona żołnierzy. Ich „Strefa Wyzwolona” w 1945 roku obejmowała 19 obszarów bazowych, w tym jedną czwartą terytorium kraju i jedną trzecią jego populacji; obejmowało to wiele ważnych miast i miasteczek.
ENIAC (Electronic Numerical Integrator and Computer) był pierwszym elektronicznym komputerem programowalnym zbudowanym w USA. Chociaż ENIAC był podobny do Colossusa, był znacznie szybszy, bardziej elastyczny i był maszyną Turinga-kompletną. Łączył wysoką prędkość elektroniki z możliwością programowania do wielu złożonych problemów. Potrafił dodawać lub odejmować 5000 razy na sekundę, tysiąc razy szybciej niż jakakolwiek inna maszyna. Posiadał również moduły do mnożenia, dzielenia i wyciągania pierwiastków kwadratowych. Pamięć o wysokiej prędkości była ograniczona do 20 słów (około 80 bajtów). Zbudowany pod kierunkiem Johna Mauchly'ego i J. Prespera Eckerta na Uniwersytecie Pensylwanii, rozwój i budowa ENIAC-a trwały od 1943 roku do pełnej operacyjności pod koniec 1945 roku. Maszyna była ogromna, ważyła 30 ton, zużywała 200 kilowatów energii elektrycznej i zawierała ponad 18 000 lamp próżniowych, 1500 przekaźników oraz setki tysięcy rezystorów, kondensatorów i cewek indukcyjnych.
Na początku 1945 roku, w obliczu strat w bitwie o Leyte, cesarz Hirohito rozpoczął serię indywidualnych spotkań z wysokimi rangą urzędnikami państwowymi, aby rozważyć postępy wojny. Wszyscy, z wyjątkiem byłego premiera Fumimaro Konoe, doradzali kontynuowanie wojny. Konoe obawiał się rewolucji komunistycznej bardziej niż klęski w wojnie i nalegał na wynegocjowaną kapitulację.
Do połowy czerwca 1945 roku gabinet zgodził się zwrócić do Związku Radzieckiego o pełnienie roli mediatora w wynegocjowanej kapitulacji, ale nie wcześniej niż pozycja przetargowa Japonii zostanie poprawiona poprzez odparcie spodziewanej inwazji aliantów na Japonię właściwą.
W miarę postępów radzieckich sił zbrojnych SS zamykało obozy we wschodniej Polsce i podejmowało próby zatarcia śladów zbrodni. Komory gazowe zostały rozebrane, krematoria wysadzone w powietrze, a masowe groby odkopane i zwłoki spalone. Od stycznia do kwietnia 1945 roku SS wysyłało więźniów na zachód w ramach „marszów śmierci” do obozów w Niemczech i Austrii.
1 stycznia 1945 roku Hitler i jego generałowie rozpoczęli operację Nordwind (Północny Wiatr). Celem było przełamanie linii amerykańskiej 7. Armii i francuskiej 1. Armii, aby wesprzeć południowe uderzenie w ofensywie w Ardenach, ostatniej wielkiej niemieckiej ofensywie wojny. Po ograniczonych początkowych zyskach Niemców, Amerykanie zatrzymali ofensywę. Do 25 stycznia operacja Nordwind oficjalnie się zakończyła.
W latach 1945–1947 Turing mieszkał w Hampton w Londynie, pracując nad projektem ACE (Automatic Computing Engine) w National Physical Laboratory.
W latach 1945–1947 Turing mieszkał w Hampton w Londynie, pracując nad projektem ACE (Automatic Computing Engine) w National Physical Laboratory (NPL).
W 1945 roku, pomimo praw Jima Crowa i dyskryminacji ze strony urzędników rejestrujących, udało jej się zarejestrować do głosowania przy trzeciej próbie.
Strawiński osiedlił się w West Hollywood. Spędził w Los Angeles więcej czasu niż w jakimkolwiek innym mieście. W 1945 roku został naturalizowanym obywatelem Stanów Zjednoczonych.
Little Boy miał 120 cali (300 cm) długości, 28 cali (71 cm) średnicy i ważył około 9700 funtów (4400 kg).
W Dzień Rozejmu w 1945 roku Winston Churchill złożył swoją pierwszą wizytę we Francji od czasu wyzwolenia i został dobrze przyjęty w Paryżu, gdzie złożył wieniec pod pomnikiem Georges'a Clemenceau.
16 stycznia 1945 r. Hitler przeniósł swoją kwaterę główną do bunkra Führera (Führerbunker) w Berlinie, gdzie (wraz z Bormannem, swoją sekretarką Else Krüger i innymi) pozostał do końca kwietnia.
W nocy 17 stycznia 1945 roku Niemcy uciekli z miasta, a studenci odzyskali zrujnowane seminarium. Wojtyła wraz z innym seminarzystą zgłosili się na ochotnika do sprzątania zamarzniętych nieczystości z toalet. Wojtyła pomógł również 14-letniej żydowskiej uchodźczyni o imieniu Edith Zierer, która uciekła z nazistowskiego obozu pracy w Częstochowie.
Nominacja Trumana została nazwana „Drugim kompromisem z Missouri” i została dobrze przyjęta. Duet Roosevelt–Truman odniósł zwycięstwo w wyborach, zdobywając 432 głosy elektorskie przeciwko 99, pokonując republikański duet gubernatora Thomasa E. Deweya z Nowego Jorku i jego kandydata na wiceprezydenta, gubernatora Johna Brickera z Ohio. Truman został zaprzysiężony na wiceprezydenta 20 stycznia 1945 roku.
21 stycznia Goebbels odnotował w swoim dzienniku, że miliony Niemców uciekają na zachód.
W 1944 roku syn Plancka, Erwin, został aresztowany przez Gestapo po nieudanym zamachu na Hitlera w ramach spisku z 20 lipca. Został osądzony i skazany na śmierć przez Trybunał Ludowy w październiku 1944 roku. Erwin został powieszony w berlińskim więzieniu Plötzensee w styczniu 1945 roku. Śmierć syna zniszczyła w dużej mierze chęć Plancka do życia.
25 stycznia 1945 roku, pomimo braku doświadczenia wojskowego Himmlera, Hitler mianował go dowódcą naprędce sformowanej Grupy Armii Wisła (Heeresgruppe Weichsel), aby zatrzymać radziecką ofensywę wiślańsko-odrzańską na Pomorzu. Himmler ustanowił swoje centrum dowodzenia w Schneidemühl, używając swojego specjalnego pociągu, Sonderzug Steiermark, jako swojej kwatery głównej.
17 stycznia 1945 roku 58 000 więźniów Auschwitz zostało wysłanych w marsz śmierci na zachód; kiedy obóz został wyzwolony przez Sowietów 27 stycznia, znaleźli oni zaledwie 7000 więźniów w trzech głównych obozach i 500 w podobozach.
On i Magda mogli rozmawiać o samobójstwie i losie swoich małych dzieci podczas długiego spotkania w nocy 27 stycznia.
Od 30 stycznia do 2 lutego 1945 r. Churchill i Roosevelt spotkali się na konferencji na Malcie.
W lutym 1945 roku, podczas pierwszej od trzech lat prywatnej audiencji u cesarza, Konoe doradził Hirohito rozpoczęcie negocjacji w celu zakończenia wojny.
Na początku 1945 roku niemiecki wysiłek wojenny był na skraju załamania, a relacje Himmlera z Hitlerem uległy pogorszeniu. Himmler rozważał niezależne negocjowanie porozumienia pokojowego. Jego masażysta, Felix Kersten, który przeniósł się do Szwecji, działał jako pośrednik w negocjacjach z hrabią Folke Bernadotte, szefem Szwedzkiego Czerwonego Krzyża. Między oboma mężczyznami wymieniano listy, a bezpośrednie spotkania organizował Walter Schellenberg z RSHA.
Ofensywa wiślańsko-odrzańska była operacją Armii Czerwonej na froncie wschodnim w styczniu 1945 roku. Armia dokonała znacznego postępu na terytoria okupowane przez Niemców, zdobywając Kraków, Warszawę i Poznań. Ofensywa trwała od 12 stycznia do 2 lutego 1945 roku. W rezultacie większość Polski została zajęta przez Związek Radziecki.
W lutym 1945 roku została mianowana honorowym drugim podporucznikiem w Pomocniczej Służbie Terytorialnej (ATS) z numerem służbowym 230873.
4 lutego przywódcy radzieccy, brytyjscy i amerykańscy spotkali się na konferencji jałtańskiej. Uzgodnili kwestię okupacji powojennych Niemiec oraz termin przystąpienia Związku Radzieckiego do wojny z Japonią.
Churchill, Roosevelt i Stalin spotkali się na konferencji w Jałcie w lutym 1945 roku.
Bob Marley urodził się 6 lutego 1945 roku na farmie swojego dziadka ze strony matki w Nine Mile, w parafii Saint Ann na Jamajce.
Masakra w Porzûs była wewnątrzpartyzancką masakrą włoskiego ruchu oporu pod koniec II wojny światowej, 7 lutego 1945 roku.
W nocy z 13 na 15 lutego 1945 r. około 1200 brytyjskich i amerykańskich bombowców zaatakowało niemieckie miasto Drezno, które było zatłoczone rannymi i uchodźcami z frontu wschodniego. Ataki były częścią kampanii bombardowań obszarowych, zainicjowanej przez Churchilla w styczniu w celu skrócenia wojny. Churchill zaczął żałować bombardowania, ponieważ wstępne raporty sugerowały nadmierną liczbę ofiar cywilnych pod koniec wojny, choć niezależna komisja w 2010 roku potwierdziła liczbę ofiar śmiertelnych między 22 700 a 25 000.
Oblężenie Budapesztu było trwającym 50 dni okrążeniem węgierskiej stolicy przez siły radzieckie i rumuńskie. Miasto skapitulowało bezwarunkowo 13 lutego 1945 roku. Było to strategiczne zwycięstwo aliantów w ich marszu na Berlin.
We Włoszech postępy aliantów również spowolniły z powodu ostatniej wielkiej niemieckiej linii obronnej. Linia Gotów była niemiecką linią obronną podczas kampanii włoskiej w czasie II wojny światowej. Stanowiła ona ostatnią główną linię obrony feldmarszałka Alberta Kesselringa wzdłuż szczytów północnej części Apeninów podczas odwrotu sił niemieckich we Włoszech przed alianckimi armiami dowodzonymi przez generała sir Harolda Alexandra (25 sierpnia 1944 – początek marca 1945).
1 marca 1945 roku Kennedy przeszedł na emeryturę z Rezerwy Marynarki Wojennej z powodów zdrowotnych i został honorowo zwolniony ze służby w pełnym stopniu porucznika.
Siły USA wylądowały na Luzon w styczniu 1945 roku i odbiły Manilę w marcu.
7 marca 1945 r. tymczasowy rząd Demokratycznej Federacyjnej Jugosławii (Demokratska Federativna Jugoslavija, DFY) został utworzony w Belgradzie przez Josipa Broza Tito, przy czym tymczasowa nazwa dopuszczała zarówno republikę, jak i monarchię.
Aliancki marsz z Paryża nad Ren (25 sierpnia 1944 – 7 marca 1945), znany również jako kampania Linii Zygfryda, był fazą kampanii zachodnioeuropejskiej podczas wojny światowej.
Dewastujący nalot bombowy na Tokio w dniach 9–10 marca był najbardziej śmiercionośnym konwencjonalnym nalotem bombowym w historii.
W marcu 1945 roku Japonia rozpoczęła drugą kampanię we Francuskich Indochinach, aby usunąć Francuzów z Vichy i formalnie zainstalować cesarza Bảo Đại jako głowę nominalnie niepodległego Cesarstwa Wietnamu. Japończycy aresztowali i uwięzili większość francuskich urzędników i oficerów wojskowych pozostających w kraju.
Po II wojnie światowej Australia była pierwszym krajem, który udostępnił lek do użytku cywilnego. W USA penicylina została udostępniona ogółowi społeczeństwa 15 marca 1945 roku.
Zrezygnował ze stanowiska 16 marca 1945 r.
W 1938 roku Stern zaręczył się z Sophią Backenrot, która przeżyła wojnę dzięki swojemu aryjskiemu wyglądowi w getcie w Drohobyczu. Ich ślub został przełożony do końca wojny w 1945 roku.
28 marca zdecydował się ograniczyć bombardowania obszarowe i wysłał memorandum do generała Ismaya dla Komitetu Szefów Sztabów: Zniszczenie Drezna pozostaje poważnym znakiem zapytania wobec prowadzenia alianckich bombardowań..... Czuję potrzebę bardziej precyzyjnej koncentracji na celach wojskowych..... zamiast na zwykłych aktach terroru i bezmyślnego zniszczenia, jakkolwiek imponujących.
Siły chińskie dokonały inwazji na północną Birmę.
W lutym Sowieci wkroczyli na Górny Śląsk.
Gandhi próbował przetestować i udowodnić sobie swoje brahmacharya. Eksperymenty rozpoczęły się jakiś czas po śmierci jego żony w lutym 1944 roku. Na początku eksperymentu pozwalał kobietom spać w tym samym pokoju, ale w osobnych łóżkach. Później spał z kobietami w tym samym łóżku, ale w ubraniu, a ostatecznie spał nago z kobietami. W kwietniu 1945 roku Gandhi wspomniał w liście do Birliego o byciu nagim z kilkoma „kobietami lub dziewczętami” w ramach tych eksperymentów.
Aby uniknąć schwytania przez Rosjan, Schindler wraz z żoną wyruszyli na zachód swoim dwuosobowym samochodem marki Horch, początkowo z kilkoma uciekającymi niemieckimi żołnierzami jadącymi na stopniach pojazdu. Za nimi podążała ciężarówka z kochanką Schindlera, Martą, kilkoma żydowskimi pracownikami i ładunkiem towarów z czarnego rynku. Samochód Horch został skonfiskowany przez wojska rosyjskie w mieście Budweis, które zostało już przez nie zajęte. Państwo Schindlerowie nie byli w stanie odzyskać diamentu, który Oskar ukrył pod siedzeniem. Kontynuowali podróż pociągiem i pieszo, aż dotarli do linii amerykańskich w mieście Lenora, a następnie udali się do Pasawy, gdzie amerykański żydowski oficer zorganizował im podróż pociągiem do Szwajcarii. Jesienią 1945 roku przenieśli się do Bawarii w Niemczech.
W kwietniu 1945 roku spotkał się z agentem OSS Archimedesem Pattim i zaoferował dostarczanie aliantom informacji wywiadowczych pod warunkiem, że będzie miał „linię komunikacji z aliantami”. OSS zgodziło się na to i później wysłało zespół wojskowy OSS w celu szkolenia jego ludzi, a sam Hồ Chí Minh był leczony z malarii i czerwonki przez lekarza OSS.
Z każdym tygodniem zwycięstwo stawało się coraz mniej prawdopodobne. W kwietniu Związek Radziecki ogłosił, że nie przedłuży paktu o nieagresji. Sojusznik Japonii, Niemcy, skapitulowały na początku maja 1945 roku.
Sowieci wkroczyli na Pomorze. Ofensywa trwała od 24 lutego do 4 kwietnia 1945 roku.
Wiosną 1945 roku Chińczycy rozpoczęli ofensywy, które doprowadziły do odzyskania prowincji Hunan i Guangxi.
Florey i Chain podzielili się Nagrodą Nobla w dziedzinie medycyny w 1945 roku z Flemingiem za swoją pracę.
Bitwa o Królewiec była jedną z ostatnich operacji ofensywy wschodniopruskiej. Oblężenie rozpoczęło się pod koniec stycznia 1945 roku, kiedy Sowieci początkowo otoczyli miasto. Bitwa zakończyła się, gdy niemiecki garnizon skapitulował przed Sowietami 9 kwietnia, po tym jak trzydniowy szturm uczynił ich pozycję nie do utrzymania. W rezultacie Królewiec i jego okolice zostały zaanektowane przez Związek Radziecki.
Buchenwald został wyzwolony przez Amerykanów 11 kwietnia.
Truman był wiceprezydentem przez 82 dni, kiedy prezydent Roosevelt zmarł 12 kwietnia 1945 roku.
33. Prezydent Stanów Zjednoczonych.
Goebbels wiedział, jak grać na fantazjach Hitlera, zachęcając go do dostrzeżenia ręki opatrzności w śmierci prezydenta Stanów Zjednoczonych Franklina D. Roosevelta 12 kwietnia.
W tym okresie nastąpiło kilka zmian w przywództwie. 12 kwietnia zmarł prezydent Roosevelt, a jego następcą został Harry S. Truman.
Po południu 12 kwietnia Roosevelt powiedział: „Mam straszny ból głowy”. Następnie osunął się na krześle, tracąc przytomność, i został przeniesiony do swojej sypialni. Kardiolog prezydenta, dr Howard Bruenn, zdiagnozował nagły wypadek medyczny jako masywny wylew krwi do mózgu. O godzinie 15:35 tego samego dnia Roosevelt zmarł w wieku 63 lat.
12 kwietnia 1945 r. zmarł Roosevelt i pomimo ich trudnych relacji de Gaulle ogłosił we Francji tydzień żałoby oraz wysłał emocjonalny i pojednawczy list do nowego amerykańskiego prezydenta, Harry'ego S. Trumana, w którym napisał o Roosevelcie: „cała Francja go kochała”.
Na początku marca, w próbie ochrony swoich ostatnich rezerw ropy na Węgrzech i odbicia Budapesztu, Niemcy rozpoczęły swoją ostatnią wielką ofensywę przeciwko wojskom radzieckim w pobliżu jeziora Balaton. W ciągu dwóch tygodni ofensywa została odparta. Operacja trwała od 6 do 16 marca, podczas gdy radziecka kontrofensywa miała miejsce między 16 marca a 15 kwietnia 1945 roku.
Bergen-Belsen zostało wyzwolone przez Brytyjczyków 15 kwietnia.
Bitwa o Berlin, ostatnia wielka ofensywa radziecka wojny, rozpoczęła się 16 kwietnia 1945 r.
Siły radzieckie szturmowały i zdobyły Berlin pod koniec kwietnia. Bitwa rozpoczęła się 16 kwietnia 1945 roku.
Do kwietnia alianci zachodni przekroczyli Ren na północ i południe od Zagłębia Ruhry, okrążając niemiecką Grupę Armii B. Bitwa w okrążeniu miała miejsce od 1 do 18 kwietnia.
Wiedział, jak świat zewnętrzny postrzegałby zbrodnie popełnione przez reżim i nie miał ochoty poddawać się „farsie” procesu. Spalił swoje prywatne dokumenty w nocy 18 kwietnia.
Siły Powietrzne Armii Stanów Zjednoczonych rozpoczęły masową kampanię bombardowań strategicznych miast w Japonii w celu zniszczenia japońskiego przemysłu wojennego i morale ludności cywilnej.
Brytyjska 11. Dywizja Pancerna znalazła około 60 000 więźniów (90 procent Żydów) podczas wyzwalania Bergen-Belsen, a także 13 000 niepogrzebanych zwłok; kolejne 10 000 osób zmarło z powodu tyfusu lub niedożywienia w ciągu kolejnych tygodni. Korespondent wojenny BBC, Richard Dimbleby, opisał sceny, które powitały go i armię brytyjską w Belsen, w raporcie tak drastycznym, że BBC odmówiło jego emisji przez cztery dni, a zrobiło to dopiero 19 kwietnia, po tym jak Dimbleby zagroził rezygnacją.
Do 19 kwietnia Armia Czerwona rozpoczęła okrążanie miasta.
20 kwietnia, w swoje 56. urodziny, Hitler odbył swoją ostatnią podróż z bunkra Führera (Führerbunker) na powierzchnię.
Himmler i Hitler spotkali się po raz ostatni 20 kwietnia 1945 roku – w dniu urodzin Hitlera – w Berlinie, a Himmler przysiągł Hitlerowi niezachwianą lojalność. Podczas odprawy wojskowej tego dnia Hitler oświadczył, że nie opuści Berlina, pomimo radzieckich postępów. Wraz z Göringiem, Himmler szybko opuścił miasto po odprawie.
20 kwietnia, w 56. urodziny Hitlera, odbył on swoją ostatnią podróż na powierzchnię. W zrujnowanym ogrodzie Kancelarii Rzeszy wręczył Krzyże Żelazne młodym żołnierzom z Hitlerjugend. Tego popołudnia Berlin został po raz pierwszy ostrzelany przez radziecką artylerię.
Większość najbliższego otoczenia Hitlera, w tym Göring, Himmler, Ribbentrop i Speer, przygotowywała się do opuszczenia Berlina zaraz po obchodach urodzin Hitlera 20 kwietnia.
Do 21 kwietnia 1. Front Białoruski Gieorgija Żukowa przełamał obronę Grupy Armii Wisła generała Gottharda Heinriciego podczas bitwy o Wzgórza Seelowskie i dotarł na przedmieścia Berlina.
21 kwietnia Himmler spotkał się z Norbertem Masurem, szwedzkim przedstawicielem Światowego Kongresu Żydów, aby omówić uwolnienie żydowskich więźniów obozów koncentracyjnych.
23 kwietnia Albert Bormann opuścił kompleks bunkrów i poleciał na Obersalzberg. On i kilku innych otrzymali od Hitlera rozkaz opuszczenia Berlina.
23 kwietnia Goebbels wygłosił następującą proklamację do mieszkańców Berlina: Wzywam was do walki o wasze miasto. Walczcie wszystkim, co macie, dla dobra swoich żon i dzieci, swoich matek i rodziców. Wasza broń broni wszystkiego, co kiedykolwiek było nam drogie, i wszystkich pokoleń, które przyjdą po nas. Bądźcie dumni i odważni! Bądźcie pomysłowi i przebiegli! Wasz Gauleiter jest wśród was. On i jego współpracownicy pozostaną pośród was. Jego żona i dzieci również tu są. On, który kiedyś zdobył miasto z 200 ludźmi, teraz użyje wszelkich środków, aby pobudzić obronę stolicy. Bitwa o Berlin musi stać się sygnałem dla całego narodu, by powstał do walki...”.
23 kwietnia Himmler spotkał się bezpośrednio z Bernadotte w szwedzkim konsulacie w Lubece. Przedstawiając się jako tymczasowy przywódca Niemiec, twierdził, że Hitler umrze w ciągu najbliższych kilku dni. Mając nadzieję, że Brytyjczycy i Amerykanie będą walczyć z Sowietami ramię w ramię z tym, co pozostało z Wehrmachtu, Himmler poprosił Bernadotte o poinformowanie generała Dwighta Eisenhowera, że Niemcy chcą poddać się aliantom zachodnim, a nie Związkowi Radzieckiemu.
Ofensywa wschodniopruska była strategiczną ofensywą radzieckiej Armii Czerwonej przeciwko niemieckiemu Wehrmachtowi na froncie wschodnim (II wojna światowa). Trwała od 13 stycznia do 25 kwietnia 1945 roku, choć niektóre jednostki niemieckie skapitulowały dopiero 9 maja. Bitwa o Królewiec była główną częścią ofensywy, która zakończyła się zwycięstwem Armii Czerwonej.
Du Bois był członkiem trzyosobowej delegacji NAACP, która uczestniczyła w konferencji w San Francisco w 1945 roku, podczas której utworzono Organizację Narodów Zjednoczonych.
Gerda Bormann wraz z dziećmi uciekła z Obersalzbergu do Włoch 25 kwietnia 1945 r. po alianckim nalocie.
25 kwietnia 1945 roku wojska alianckie posuwały się w głąb północnych Włoch, a upadek Republiki Salò był nieuchronny. Mussolini i jego kochanka Clara Petacci wyruszyli do Szwajcarii, zamierzając wsiąść do samolotu i uciec do Hiszpanii.
Po miesiącach planowania, 25 kwietnia 1945 roku w San Francisco rozpoczęła się Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie Organizacji Międzynarodowej, w której wzięło udział 50 rządów oraz szereg organizacji pozarządowych zaangażowanych w opracowywanie Karty Narodów Zjednoczonych.
27 kwietnia przedstawiciel SS Himmlera w kwaterze głównej Hitlera w Berlinie, Hermann Fegelein, został schwytany w cywilnym ubraniu podczas próby dezercji; został aresztowany i sprowadzony z powrotem do bunkra Führera.
Wieczorem 28 kwietnia BBC nadało depeszę agencji Reuters o próbach negocjacji Himmlera z aliantami zachodnimi. Hitler długo uważał Himmlera za drugiego po Josephie Goebbelsie pod względem lojalności; nazywał Himmlera „wiernym Heinrichem”.
Benito Mussolini został zabity przez włoskich partyzantów 28 kwietnia.
Mussolini zginął w wyniku egzekucji przez rozstrzelanie w Giulino di Mezzegra, w Królestwie Włoch.
Po północy, z 28 na 29 kwietnia, Hitler poślubił Ewę Braun podczas skromnej ceremonii cywilnej w bunkrze Führera.
Göring wysłał telegram z Berchtesgaden, argumentując, że skoro Hitler jest odizolowany w Berlinie, on powinien przejąć przywództwo nad Niemcami. Göring wyznaczył termin, po którym uznałby Hitlera za niezdolnego do sprawowania władzy. Hitler zareagował, nakazując aresztowanie Göringa, a w swoim ostatnim testamencie z 29 kwietnia usunął go ze wszystkich stanowisk rządowych.
Wczesnym rankiem 29 kwietnia 1945 r. Wilhelm Burgdorf, Goebbels, Hans Krebs i Bormann byli świadkami i podpisali ostatnią wolę i testament Hitlera. Bormann został mianowany wykonawcą testamentu. Tej samej nocy Hitler poślubił Ewę Braun w ceremonii cywilnej.
29 kwietnia – na dzień przed swoim samobójstwem – Hitler uznał zarówno Himmlera, jak i Göringa za zdrajców. Pozbawił Himmlera wszystkich jego urzędów partyjnych i państwowych oraz wydalił go z partii nazistowskiej.
Hitler zabrał następnie sekretarkę Traudl Junge do innego pokoju i podyktował swój ostatni testament. Goebbels i Bormann byli dwoma ze świadków.
Siły radzieckie i polskie szturmowały i zdobyły Berlin pod koniec kwietnia. We Włoszech siły niemieckie skapitulowały 29 kwietnia. 30 kwietnia zdobyto Reichstag, co sygnalizowało militarną klęskę nazistowskich Niemiec; garnizon berliński skapitulował 2 maja.
20 sierpnia 1945 roku podpisano rozejm między Japonią a Stanami Zjednoczonymi. Rząd Tymczasowy Republiki Francuskiej chciał przywrócić swoje rządy kolonialne we Francuskich Indochinach jako ostatni etap wyzwolenia Francji.
Podczas wielkiego głodu w Wietnamie w 1945 roku, Hồ Chí Minh obwinił bezwzględną japońską eksploatację oraz złe warunki pogodowe o śmierć nawet dwóch milionów Wietnamczyków. Việt Minh zorganizował akcję pomocy na północy, dzięki czemu zyskał tam szerokie poparcie.
W 1945 roku Peres poślubił Sonyę Gelman, która wolała pozostać z dala od opinii publicznej. Mieli troje dzieci.
Książę Harald powrócił do Norwegii wraz z rodziną po zakończeniu wojny w 1945 roku.
Jako członek partii nazistowskiej i służby wywiadowczej Abwehra, Schindler był zagrożony aresztowaniem jako zbrodniarz wojenny. Bankier, Stern i kilku innych przygotowali oświadczenie, które mógł przedstawić Amerykanom, poświadczające jego rolę w ratowaniu życia Żydów. Otrzymał również pierścień wykonany ze złota pochodzącego z uzębienia Schindlerjude Simona Jereta. Na pierścieniu wygrawerowano napis: „Kto ratuje jedno życie, ratuje cały świat”.
W styczniu 1945 roku do Brünnlitz przybył transport 250 Żydów, którzy zostali odrzuceni jako pracownicy w kopalni w Goleszowie w Polsce. Wagony towarowe były zamarznięte, gdy dotarły na miejsce, a Emilie Schindler czekała, aż inżynier z fabryki otworzy je za pomocą lutownicy. W wagonach znajdowało się dwanaście martwych osób, a pozostali byli zbyt chorzy i słabi, by pracować. Emilie zabrała ocalałych do fabryki i opiekowała się nimi w prowizorycznym szpitalu aż do końca wojny. Schindler nadal przekupywał funkcjonariuszy SS, aby zapobiec rzezi swoich pracowników w miarę zbliżania się Armii Czerwonej.
Jesienią 1945 roku został zapisany do trzeciej klasy szkoły Smestad skole, stając się pierwszym członkiem rodziny królewskiej, który uczęszczał do szkoły publicznej.
W ostatnim miesiącu II wojny światowej w Azji Wschodniej siły radzieckie rozpoczęły ogromną mandżurską operację ofensywną, aby zaatakować dwumilionową japońską Armię Kwantuńską w Mandżurii i wzdłuż granicy chińsko-mongolskiej.
Pod koniec drugiej wojny chińsko-japońskiej potęga Partii Komunistycznej znacznie wzrosła. Ich główne siły urosły do 1,2 miliona żołnierzy, wspieranych przez dodatkową milicję liczącą 2 miliony, co daje łącznie 3,2 miliona żołnierzy. Ich „Strefa Wyzwolona” w 1945 roku obejmowała 19 obszarów bazowych, w tym jedną czwartą terytorium kraju i jedną trzecią jego populacji; obejmowało to wiele ważnych miast i miasteczek.
ENIAC (Electronic Numerical Integrator and Computer) był pierwszym elektronicznym komputerem programowalnym zbudowanym w USA. Chociaż ENIAC był podobny do Colossusa, był znacznie szybszy, bardziej elastyczny i był maszyną Turinga-kompletną. Łączył wysoką prędkość elektroniki z możliwością programowania do wielu złożonych problemów. Potrafił dodawać lub odejmować 5000 razy na sekundę, tysiąc razy szybciej niż jakakolwiek inna maszyna. Posiadał również moduły do mnożenia, dzielenia i wyciągania pierwiastków kwadratowych. Pamięć o wysokiej prędkości była ograniczona do 20 słów (około 80 bajtów). Zbudowany pod kierunkiem Johna Mauchly'ego i J. Prespera Eckerta na Uniwersytecie Pensylwanii, rozwój i budowa ENIAC-a trwały od 1943 roku do pełnej operacyjności pod koniec 1945 roku. Maszyna była ogromna, ważyła 30 ton, zużywała 200 kilowatów energii elektrycznej i zawierała ponad 18 000 lamp próżniowych, 1500 przekaźników oraz setki tysięcy rezystorów, kondensatorów i cewek indukcyjnych.
Na początku 1945 roku, w obliczu strat w bitwie o Leyte, cesarz Hirohito rozpoczął serię indywidualnych spotkań z wysokimi rangą urzędnikami państwowymi, aby rozważyć postępy wojny. Wszyscy, z wyjątkiem byłego premiera Fumimaro Konoe, doradzali kontynuowanie wojny. Konoe obawiał się rewolucji komunistycznej bardziej niż klęski w wojnie i nalegał na wynegocjowaną kapitulację.
Do połowy czerwca 1945 roku gabinet zgodził się zwrócić do Związku Radzieckiego o pełnienie roli mediatora w wynegocjowanej kapitulacji, ale nie wcześniej niż pozycja przetargowa Japonii zostanie poprawiona poprzez odparcie spodziewanej inwazji aliantów na Japonię właściwą.
W miarę postępów radzieckich sił zbrojnych SS zamykało obozy we wschodniej Polsce i podejmowało próby zatarcia śladów zbrodni. Komory gazowe zostały rozebrane, krematoria wysadzone w powietrze, a masowe groby odkopane i zwłoki spalone. Od stycznia do kwietnia 1945 roku SS wysyłało więźniów na zachód w ramach „marszów śmierci” do obozów w Niemczech i Austrii.
1 stycznia 1945 roku Hitler i jego generałowie rozpoczęli operację Nordwind (Północny Wiatr). Celem było przełamanie linii amerykańskiej 7. Armii i francuskiej 1. Armii, aby wesprzeć południowe uderzenie w ofensywie w Ardenach, ostatniej wielkiej niemieckiej ofensywie wojny. Po ograniczonych początkowych zyskach Niemców, Amerykanie zatrzymali ofensywę. Do 25 stycznia operacja Nordwind oficjalnie się zakończyła.
W latach 1945–1947 Turing mieszkał w Hampton w Londynie, pracując nad projektem ACE (Automatic Computing Engine) w National Physical Laboratory.
W latach 1945–1947 Turing mieszkał w Hampton w Londynie, pracując nad projektem ACE (Automatic Computing Engine) w National Physical Laboratory (NPL).
W 1945 roku, pomimo praw Jima Crowa i dyskryminacji ze strony urzędników rejestrujących, udało jej się zarejestrować do głosowania przy trzeciej próbie.
Strawiński osiedlił się w West Hollywood. Spędził w Los Angeles więcej czasu niż w jakimkolwiek innym mieście. W 1945 roku został naturalizowanym obywatelem Stanów Zjednoczonych.
Little Boy miał 120 cali (300 cm) długości, 28 cali (71 cm) średnicy i ważył około 9700 funtów (4400 kg).
W Dzień Rozejmu w 1945 roku Winston Churchill złożył swoją pierwszą wizytę we Francji od czasu wyzwolenia i został dobrze przyjęty w Paryżu, gdzie złożył wieniec pod pomnikiem Georges'a Clemenceau.
16 stycznia 1945 r. Hitler przeniósł swoją kwaterę główną do bunkra Führera (Führerbunker) w Berlinie, gdzie (wraz z Bormannem, swoją sekretarką Else Krüger i innymi) pozostał do końca kwietnia.
W nocy 17 stycznia 1945 roku Niemcy uciekli z miasta, a studenci odzyskali zrujnowane seminarium. Wojtyła wraz z innym seminarzystą zgłosili się na ochotnika do sprzątania zamarzniętych nieczystości z toalet. Wojtyła pomógł również 14-letniej żydowskiej uchodźczyni o imieniu Edith Zierer, która uciekła z nazistowskiego obozu pracy w Częstochowie.
Nominacja Trumana została nazwana „Drugim kompromisem z Missouri” i została dobrze przyjęta. Duet Roosevelt–Truman odniósł zwycięstwo w wyborach, zdobywając 432 głosy elektorskie przeciwko 99, pokonując republikański duet gubernatora Thomasa E. Deweya z Nowego Jorku i jego kandydata na wiceprezydenta, gubernatora Johna Brickera z Ohio. Truman został zaprzysiężony na wiceprezydenta 20 stycznia 1945 roku.
21 stycznia Goebbels odnotował w swoim dzienniku, że miliony Niemców uciekają na zachód.
W 1944 roku syn Plancka, Erwin, został aresztowany przez Gestapo po nieudanym zamachu na Hitlera w ramach spisku z 20 lipca. Został osądzony i skazany na śmierć przez Trybunał Ludowy w październiku 1944 roku. Erwin został powieszony w berlińskim więzieniu Plötzensee w styczniu 1945 roku. Śmierć syna zniszczyła w dużej mierze chęć Plancka do życia.
25 stycznia 1945 roku, pomimo braku doświadczenia wojskowego Himmlera, Hitler mianował go dowódcą naprędce sformowanej Grupy Armii Wisła (Heeresgruppe Weichsel), aby zatrzymać radziecką ofensywę wiślańsko-odrzańską na Pomorzu. Himmler ustanowił swoje centrum dowodzenia w Schneidemühl, używając swojego specjalnego pociągu, Sonderzug Steiermark, jako swojej kwatery głównej.
17 stycznia 1945 roku 58 000 więźniów Auschwitz zostało wysłanych w marsz śmierci na zachód; kiedy obóz został wyzwolony przez Sowietów 27 stycznia, znaleźli oni zaledwie 7000 więźniów w trzech głównych obozach i 500 w podobozach.
On i Magda mogli rozmawiać o samobójstwie i losie swoich małych dzieci podczas długiego spotkania w nocy 27 stycznia.
Od 30 stycznia do 2 lutego 1945 r. Churchill i Roosevelt spotkali się na konferencji na Malcie.
W lutym 1945 roku, podczas pierwszej od trzech lat prywatnej audiencji u cesarza, Konoe doradził Hirohito rozpoczęcie negocjacji w celu zakończenia wojny.
Na początku 1945 roku niemiecki wysiłek wojenny był na skraju załamania, a relacje Himmlera z Hitlerem uległy pogorszeniu. Himmler rozważał niezależne negocjowanie porozumienia pokojowego. Jego masażysta, Felix Kersten, który przeniósł się do Szwecji, działał jako pośrednik w negocjacjach z hrabią Folke Bernadotte, szefem Szwedzkiego Czerwonego Krzyża. Między oboma mężczyznami wymieniano listy, a bezpośrednie spotkania organizował Walter Schellenberg z RSHA.
Ofensywa wiślańsko-odrzańska była operacją Armii Czerwonej na froncie wschodnim w styczniu 1945 roku. Armia dokonała znacznego postępu na terytoria okupowane przez Niemców, zdobywając Kraków, Warszawę i Poznań. Ofensywa trwała od 12 stycznia do 2 lutego 1945 roku. W rezultacie większość Polski została zajęta przez Związek Radziecki.
W lutym 1945 roku została mianowana honorowym drugim podporucznikiem w Pomocniczej Służbie Terytorialnej (ATS) z numerem służbowym 230873.
4 lutego przywódcy radzieccy, brytyjscy i amerykańscy spotkali się na konferencji jałtańskiej. Uzgodnili kwestię okupacji powojennych Niemiec oraz termin przystąpienia Związku Radzieckiego do wojny z Japonią.
Churchill, Roosevelt i Stalin spotkali się na konferencji w Jałcie w lutym 1945 roku.
Bob Marley urodził się 6 lutego 1945 roku na farmie swojego dziadka ze strony matki w Nine Mile, w parafii Saint Ann na Jamajce.
Masakra w Porzûs była wewnątrzpartyzancką masakrą włoskiego ruchu oporu pod koniec II wojny światowej, 7 lutego 1945 roku.
W nocy z 13 na 15 lutego 1945 r. około 1200 brytyjskich i amerykańskich bombowców zaatakowało niemieckie miasto Drezno, które było zatłoczone rannymi i uchodźcami z frontu wschodniego. Ataki były częścią kampanii bombardowań obszarowych, zainicjowanej przez Churchilla w styczniu w celu skrócenia wojny. Churchill zaczął żałować bombardowania, ponieważ wstępne raporty sugerowały nadmierną liczbę ofiar cywilnych pod koniec wojny, choć niezależna komisja w 2010 roku potwierdziła liczbę ofiar śmiertelnych między 22 700 a 25 000.
Oblężenie Budapesztu było trwającym 50 dni okrążeniem węgierskiej stolicy przez siły radzieckie i rumuńskie. Miasto skapitulowało bezwarunkowo 13 lutego 1945 roku. Było to strategiczne zwycięstwo aliantów w ich marszu na Berlin.
We Włoszech postępy aliantów również spowolniły z powodu ostatniej wielkiej niemieckiej linii obronnej. Linia Gotów była niemiecką linią obronną podczas kampanii włoskiej w czasie II wojny światowej. Stanowiła ona ostatnią główną linię obrony feldmarszałka Alberta Kesselringa wzdłuż szczytów północnej części Apeninów podczas odwrotu sił niemieckich we Włoszech przed alianckimi armiami dowodzonymi przez generała sir Harolda Alexandra (25 sierpnia 1944 – początek marca 1945).
1 marca 1945 roku Kennedy przeszedł na emeryturę z Rezerwy Marynarki Wojennej z powodów zdrowotnych i został honorowo zwolniony ze służby w pełnym stopniu porucznika.
Siły USA wylądowały na Luzon w styczniu 1945 roku i odbiły Manilę w marcu.
7 marca 1945 r. tymczasowy rząd Demokratycznej Federacyjnej Jugosławii (Demokratska Federativna Jugoslavija, DFY) został utworzony w Belgradzie przez Josipa Broza Tito, przy czym tymczasowa nazwa dopuszczała zarówno republikę, jak i monarchię.
Aliancki marsz z Paryża nad Ren (25 sierpnia 1944 – 7 marca 1945), znany również jako kampania Linii Zygfryda, był fazą kampanii zachodnioeuropejskiej podczas wojny światowej.
Dewastujący nalot bombowy na Tokio w dniach 9–10 marca był najbardziej śmiercionośnym konwencjonalnym nalotem bombowym w historii.
W marcu 1945 roku Japonia rozpoczęła drugą kampanię we Francuskich Indochinach, aby usunąć Francuzów z Vichy i formalnie zainstalować cesarza Bảo Đại jako głowę nominalnie niepodległego Cesarstwa Wietnamu. Japończycy aresztowali i uwięzili większość francuskich urzędników i oficerów wojskowych pozostających w kraju.
Po II wojnie światowej Australia była pierwszym krajem, który udostępnił lek do użytku cywilnego. W USA penicylina została udostępniona ogółowi społeczeństwa 15 marca 1945 roku.
Zrezygnował ze stanowiska 16 marca 1945 r.
W 1938 roku Stern zaręczył się z Sophią Backenrot, która przeżyła wojnę dzięki swojemu aryjskiemu wyglądowi w getcie w Drohobyczu. Ich ślub został przełożony do końca wojny w 1945 roku.
28 marca zdecydował się ograniczyć bombardowania obszarowe i wysłał memorandum do generała Ismaya dla Komitetu Szefów Sztabów: Zniszczenie Drezna pozostaje poważnym znakiem zapytania wobec prowadzenia alianckich bombardowań..... Czuję potrzebę bardziej precyzyjnej koncentracji na celach wojskowych..... zamiast na zwykłych aktach terroru i bezmyślnego zniszczenia, jakkolwiek imponujących.
Siły chińskie dokonały inwazji na północną Birmę.
W lutym Sowieci wkroczyli na Górny Śląsk.
Gandhi próbował przetestować i udowodnić sobie swoje brahmacharya. Eksperymenty rozpoczęły się jakiś czas po śmierci jego żony w lutym 1944 roku. Na początku eksperymentu pozwalał kobietom spać w tym samym pokoju, ale w osobnych łóżkach. Później spał z kobietami w tym samym łóżku, ale w ubraniu, a ostatecznie spał nago z kobietami. W kwietniu 1945 roku Gandhi wspomniał w liście do Birliego o byciu nagim z kilkoma „kobietami lub dziewczętami” w ramach tych eksperymentów.
Aby uniknąć schwytania przez Rosjan, Schindler wraz z żoną wyruszyli na zachód swoim dwuosobowym samochodem marki Horch, początkowo z kilkoma uciekającymi niemieckimi żołnierzami jadącymi na stopniach pojazdu. Za nimi podążała ciężarówka z kochanką Schindlera, Martą, kilkoma żydowskimi pracownikami i ładunkiem towarów z czarnego rynku. Samochód Horch został skonfiskowany przez wojska rosyjskie w mieście Budweis, które zostało już przez nie zajęte. Państwo Schindlerowie nie byli w stanie odzyskać diamentu, który Oskar ukrył pod siedzeniem. Kontynuowali podróż pociągiem i pieszo, aż dotarli do linii amerykańskich w mieście Lenora, a następnie udali się do Pasawy, gdzie amerykański żydowski oficer zorganizował im podróż pociągiem do Szwajcarii. Jesienią 1945 roku przenieśli się do Bawarii w Niemczech.
W kwietniu 1945 roku spotkał się z agentem OSS Archimedesem Pattim i zaoferował dostarczanie aliantom informacji wywiadowczych pod warunkiem, że będzie miał „linię komunikacji z aliantami”. OSS zgodziło się na to i później wysłało zespół wojskowy OSS w celu szkolenia jego ludzi, a sam Hồ Chí Minh był leczony z malarii i czerwonki przez lekarza OSS.
Z każdym tygodniem zwycięstwo stawało się coraz mniej prawdopodobne. W kwietniu Związek Radziecki ogłosił, że nie przedłuży paktu o nieagresji. Sojusznik Japonii, Niemcy, skapitulowały na początku maja 1945 roku.
Sowieci wkroczyli na Pomorze. Ofensywa trwała od 24 lutego do 4 kwietnia 1945 roku.
Wiosną 1945 roku Chińczycy rozpoczęli ofensywy, które doprowadziły do odzyskania prowincji Hunan i Guangxi.
Florey i Chain podzielili się Nagrodą Nobla w dziedzinie medycyny w 1945 roku z Flemingiem za swoją pracę.
Bitwa o Królewiec była jedną z ostatnich operacji ofensywy wschodniopruskiej. Oblężenie rozpoczęło się pod koniec stycznia 1945 roku, kiedy Sowieci początkowo otoczyli miasto. Bitwa zakończyła się, gdy niemiecki garnizon skapitulował przed Sowietami 9 kwietnia, po tym jak trzydniowy szturm uczynił ich pozycję nie do utrzymania. W rezultacie Królewiec i jego okolice zostały zaanektowane przez Związek Radziecki.
Buchenwald został wyzwolony przez Amerykanów 11 kwietnia.
Truman był wiceprezydentem przez 82 dni, kiedy prezydent Roosevelt zmarł 12 kwietnia 1945 roku.
33. Prezydent Stanów Zjednoczonych.
Goebbels wiedział, jak grać na fantazjach Hitlera, zachęcając go do dostrzeżenia ręki opatrzności w śmierci prezydenta Stanów Zjednoczonych Franklina D. Roosevelta 12 kwietnia.
W tym okresie nastąpiło kilka zmian w przywództwie. 12 kwietnia zmarł prezydent Roosevelt, a jego następcą został Harry S. Truman.
Po południu 12 kwietnia Roosevelt powiedział: „Mam straszny ból głowy”. Następnie osunął się na krześle, tracąc przytomność, i został przeniesiony do swojej sypialni. Kardiolog prezydenta, dr Howard Bruenn, zdiagnozował nagły wypadek medyczny jako masywny wylew krwi do mózgu. O godzinie 15:35 tego samego dnia Roosevelt zmarł w wieku 63 lat.
12 kwietnia 1945 r. zmarł Roosevelt i pomimo ich trudnych relacji de Gaulle ogłosił we Francji tydzień żałoby oraz wysłał emocjonalny i pojednawczy list do nowego amerykańskiego prezydenta, Harry'ego S. Trumana, w którym napisał o Roosevelcie: „cała Francja go kochała”.
Na początku marca, w próbie ochrony swoich ostatnich rezerw ropy na Węgrzech i odbicia Budapesztu, Niemcy rozpoczęły swoją ostatnią wielką ofensywę przeciwko wojskom radzieckim w pobliżu jeziora Balaton. W ciągu dwóch tygodni ofensywa została odparta. Operacja trwała od 6 do 16 marca, podczas gdy radziecka kontrofensywa miała miejsce między 16 marca a 15 kwietnia 1945 roku.
Bergen-Belsen zostało wyzwolone przez Brytyjczyków 15 kwietnia.
Bitwa o Berlin, ostatnia wielka ofensywa radziecka wojny, rozpoczęła się 16 kwietnia 1945 r.
Siły radzieckie szturmowały i zdobyły Berlin pod koniec kwietnia. Bitwa rozpoczęła się 16 kwietnia 1945 roku.
Do kwietnia alianci zachodni przekroczyli Ren na północ i południe od Zagłębia Ruhry, okrążając niemiecką Grupę Armii B. Bitwa w okrążeniu miała miejsce od 1 do 18 kwietnia.
Wiedział, jak świat zewnętrzny postrzegałby zbrodnie popełnione przez reżim i nie miał ochoty poddawać się „farsie” procesu. Spalił swoje prywatne dokumenty w nocy 18 kwietnia.
Siły Powietrzne Armii Stanów Zjednoczonych rozpoczęły masową kampanię bombardowań strategicznych miast w Japonii w celu zniszczenia japońskiego przemysłu wojennego i morale ludności cywilnej.
Brytyjska 11. Dywizja Pancerna znalazła około 60 000 więźniów (90 procent Żydów) podczas wyzwalania Bergen-Belsen, a także 13 000 niepogrzebanych zwłok; kolejne 10 000 osób zmarło z powodu tyfusu lub niedożywienia w ciągu kolejnych tygodni. Korespondent wojenny BBC, Richard Dimbleby, opisał sceny, które powitały go i armię brytyjską w Belsen, w raporcie tak drastycznym, że BBC odmówiło jego emisji przez cztery dni, a zrobiło to dopiero 19 kwietnia, po tym jak Dimbleby zagroził rezygnacją.
Do 19 kwietnia Armia Czerwona rozpoczęła okrążanie miasta.
20 kwietnia, w swoje 56. urodziny, Hitler odbył swoją ostatnią podróż z bunkra Führera (Führerbunker) na powierzchnię.
Himmler i Hitler spotkali się po raz ostatni 20 kwietnia 1945 roku – w dniu urodzin Hitlera – w Berlinie, a Himmler przysiągł Hitlerowi niezachwianą lojalność. Podczas odprawy wojskowej tego dnia Hitler oświadczył, że nie opuści Berlina, pomimo radzieckich postępów. Wraz z Göringiem, Himmler szybko opuścił miasto po odprawie.
20 kwietnia, w 56. urodziny Hitlera, odbył on swoją ostatnią podróż na powierzchnię. W zrujnowanym ogrodzie Kancelarii Rzeszy wręczył Krzyże Żelazne młodym żołnierzom z Hitlerjugend. Tego popołudnia Berlin został po raz pierwszy ostrzelany przez radziecką artylerię.
Większość najbliższego otoczenia Hitlera, w tym Göring, Himmler, Ribbentrop i Speer, przygotowywała się do opuszczenia Berlina zaraz po obchodach urodzin Hitlera 20 kwietnia.
Do 21 kwietnia 1. Front Białoruski Gieorgija Żukowa przełamał obronę Grupy Armii Wisła generała Gottharda Heinriciego podczas bitwy o Wzgórza Seelowskie i dotarł na przedmieścia Berlina.
21 kwietnia Himmler spotkał się z Norbertem Masurem, szwedzkim przedstawicielem Światowego Kongresu Żydów, aby omówić uwolnienie żydowskich więźniów obozów koncentracyjnych.
23 kwietnia Albert Bormann opuścił kompleks bunkrów i poleciał na Obersalzberg. On i kilku innych otrzymali od Hitlera rozkaz opuszczenia Berlina.
23 kwietnia Goebbels wygłosił następującą proklamację do mieszkańców Berlina: Wzywam was do walki o wasze miasto. Walczcie wszystkim, co macie, dla dobra swoich żon i dzieci, swoich matek i rodziców. Wasza broń broni wszystkiego, co kiedykolwiek było nam drogie, i wszystkich pokoleń, które przyjdą po nas. Bądźcie dumni i odważni! Bądźcie pomysłowi i przebiegli! Wasz Gauleiter jest wśród was. On i jego współpracownicy pozostaną pośród was. Jego żona i dzieci również tu są. On, który kiedyś zdobył miasto z 200 ludźmi, teraz użyje wszelkich środków, aby pobudzić obronę stolicy. Bitwa o Berlin musi stać się sygnałem dla całego narodu, by powstał do walki...”.
23 kwietnia Himmler spotkał się bezpośrednio z Bernadotte w szwedzkim konsulacie w Lubece. Przedstawiając się jako tymczasowy przywódca Niemiec, twierdził, że Hitler umrze w ciągu najbliższych kilku dni. Mając nadzieję, że Brytyjczycy i Amerykanie będą walczyć z Sowietami ramię w ramię z tym, co pozostało z Wehrmachtu, Himmler poprosił Bernadotte o poinformowanie generała Dwighta Eisenhowera, że Niemcy chcą poddać się aliantom zachodnim, a nie Związkowi Radzieckiemu.
Ofensywa wschodniopruska była strategiczną ofensywą radzieckiej Armii Czerwonej przeciwko niemieckiemu Wehrmachtowi na froncie wschodnim (II wojna światowa). Trwała od 13 stycznia do 25 kwietnia 1945 roku, choć niektóre jednostki niemieckie skapitulowały dopiero 9 maja. Bitwa o Królewiec była główną częścią ofensywy, która zakończyła się zwycięstwem Armii Czerwonej.
Du Bois był członkiem trzyosobowej delegacji NAACP, która uczestniczyła w konferencji w San Francisco w 1945 roku, podczas której utworzono Organizację Narodów Zjednoczonych.
Gerda Bormann wraz z dziećmi uciekła z Obersalzbergu do Włoch 25 kwietnia 1945 r. po alianckim nalocie.
25 kwietnia 1945 roku wojska alianckie posuwały się w głąb północnych Włoch, a upadek Republiki Salò był nieuchronny. Mussolini i jego kochanka Clara Petacci wyruszyli do Szwajcarii, zamierzając wsiąść do samolotu i uciec do Hiszpanii.
Po miesiącach planowania, 25 kwietnia 1945 roku w San Francisco rozpoczęła się Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie Organizacji Międzynarodowej, w której wzięło udział 50 rządów oraz szereg organizacji pozarządowych zaangażowanych w opracowywanie Karty Narodów Zjednoczonych.
27 kwietnia przedstawiciel SS Himmlera w kwaterze głównej Hitlera w Berlinie, Hermann Fegelein, został schwytany w cywilnym ubraniu podczas próby dezercji; został aresztowany i sprowadzony z powrotem do bunkra Führera.
Wieczorem 28 kwietnia BBC nadało depeszę agencji Reuters o próbach negocjacji Himmlera z aliantami zachodnimi. Hitler długo uważał Himmlera za drugiego po Josephie Goebbelsie pod względem lojalności; nazywał Himmlera „wiernym Heinrichem”.
Benito Mussolini został zabity przez włoskich partyzantów 28 kwietnia.
Mussolini zginął w wyniku egzekucji przez rozstrzelanie w Giulino di Mezzegra, w Królestwie Włoch.
Po północy, z 28 na 29 kwietnia, Hitler poślubił Ewę Braun podczas skromnej ceremonii cywilnej w bunkrze Führera.
Göring wysłał telegram z Berchtesgaden, argumentując, że skoro Hitler jest odizolowany w Berlinie, on powinien przejąć przywództwo nad Niemcami. Göring wyznaczył termin, po którym uznałby Hitlera za niezdolnego do sprawowania władzy. Hitler zareagował, nakazując aresztowanie Göringa, a w swoim ostatnim testamencie z 29 kwietnia usunął go ze wszystkich stanowisk rządowych.
Wczesnym rankiem 29 kwietnia 1945 r. Wilhelm Burgdorf, Goebbels, Hans Krebs i Bormann byli świadkami i podpisali ostatnią wolę i testament Hitlera. Bormann został mianowany wykonawcą testamentu. Tej samej nocy Hitler poślubił Ewę Braun w ceremonii cywilnej.
29 kwietnia – na dzień przed swoim samobójstwem – Hitler uznał zarówno Himmlera, jak i Göringa za zdrajców. Pozbawił Himmlera wszystkich jego urzędów partyjnych i państwowych oraz wydalił go z partii nazistowskiej.
Hitler zabrał następnie sekretarkę Traudl Junge do innego pokoju i podyktował swój ostatni testament. Goebbels i Bormann byli dwoma ze świadków.
Siły radzieckie i polskie szturmowały i zdobyły Berlin pod koniec kwietnia. We Włoszech siły niemieckie skapitulowały 29 kwietnia. 30 kwietnia zdobyto Reichstag, co sygnalizowało militarną klęskę nazistowskich Niemiec; garnizon berliński skapitulował 2 maja.
