Łapówki za życie

W styczniu 1945 roku do Brünnlitz przybył transport 250 Żydów, którzy zostali odrzuceni jako pracownicy w kopalni w Goleszowie w Polsce. Wagony towarowe były zamarznięte, gdy dotarły na miejsce, a Emilie Schindler czekała, aż inżynier z fabryki otworzy je za pomocą lutownicy. W wagonach znajdowało się dwanaście martwych osób, a pozostali byli zbyt chorzy i słabi, by pracować. Emilie zabrała ocalałych do fabryki i opiekowała się nimi w prowizorycznym szpitalu aż do końca wojny. Schindler nadal przekupywał funkcjonariuszy SS, aby zapobiec rzezi swoich pracowników w miarę zbliżania się Armii Czerwonej.

Może zawierać błędy.