Nazwa „Sony” została wybrana dla marki jako połączenie dwóch słów: łacińskiego słowa „sonus”, które jest źródłem słów „sonic” (dźwiękowy) i „sound” (dźwięk), oraz „sonny”, popularnego w latach 50. w Ameryce slangu określającego młodego chłopca. Pierwszy produkt marki Sony, radio tranzystorowe TR-55, pojawił się w 1955 roku, ale nazwa firmy zmieniła się na Sony dopiero w styczniu 1958 roku.
W styczniu 1958 r. Mao zainicjował drugi plan pięcioletni, znany jako Wielki Skok, plan mający być alternatywnym modelem wzrostu gospodarczego wobec radzieckiego modelu koncentrującego się na przemyśle ciężkim, który był popierany przez innych członków partii. W ramach tego programu gospodarczego stosunkowo małe kolektywy rolnicze, które powstały do tego czasu, zostały szybko połączone w znacznie większe komuny ludowe, a wielu chłopów zmuszono do pracy przy ogromnych projektach infrastrukturalnych oraz przy produkcji żelaza i stali. Zakazano prywatnej produkcji żywności, a inwentarz żywy i narzędzia rolnicze przeszły na własność zbiorową.
Pierwszy sklep Möbel-IKÉA został otwarty w Älmhult w Smålandii w 1958 roku (Möbel oznacza po szwedzku „mebel”).
W 1958 roku Morita i Ibuka zdecydowali się zmienić nazwę firmy na Sony (wywodzącą się od łacińskiego słowa „sonus” – dźwięk – oraz „Sonny-boys”, najpopularniejszego amerykańskiego określenia).
Rząd nie był w stanie wykorzystać słabości rebeliantów z powodu własnych podziałów i niestabilności. Pierwszy niepodległy rząd Sudanu, kierowany przez premiera Ismaila al-Azhari, został szybko zastąpiony przez patową koalicję różnych sił konserwatywnych, która z kolei została obalona w wyniku zamachu stanu szefa sztabu gen. por. Ibrahima Abbouda w 1958 roku.
Do 1958 roku oznaki niezadowolenia z Brytyjczyków wzrosły po obu stronach, a Turcy cypryjscy utworzyli Volkan, znaną później jako paramilitarna organizacja Turecka Organizacja Oporu, aby promować podział i aneksję Cypru przez Turcję zgodnie z planem Menderesa.
Pod koniec 1958 roku armia francuska zmieniła taktykę z polegania na quadrillage (systemie siatki) na użycie mobilnych sił rozmieszczanych w ramach masowych misji poszukiwawczo-uderzeniowych przeciwko twierdzom FLN.
W 1958 roku Hughes powiedział swoim pomocnikom, że chce obejrzeć kilka filmów w studiu filmowym w pobliżu swojego domu. Pozostał w zaciemnionej sali projekcyjnej studia przez ponad cztery miesiące, nigdy jej nie opuszczając. Jadł tylko batony czekoladowe i kurczaka, pił tylko mleko i był otoczony dziesiątkami pudełek chusteczek Kleenex, które nieustannie układał i przestawiał. Pisał szczegółowe notatki do swoich pomocników, dając im wyraźne instrukcje, aby ani na niego nie patrzyli, ani do niego nie mówili, chyba że zostaną o to poproszeni. Przez cały ten okres Hughes siedział wpatrzony w swoje krzesło, często nagi, nieustannie oglądając filmy. Kiedy w końcu wyszedł latem 1958 roku, jego higiena była fatalna. Przez tygodnie nie kąpał się ani nie obcinał włosów i paznokci; mogło to wynikać z allodynii, która powoduje reakcję bólową na bodźce, które normalnie nie powinny powodować bólu.
Kaczynskiego zachęcano do złożenia podania na Harvard. Rozpoczął naukę na Harvardzie dzięki stypendium w 1958 roku w wieku 16 lat.
Test z 1958 roku początkowo przebiegał sprawnie, ale potem BofA wpadł w panikę, gdy potwierdziły się plotki, że inny bank zamierza rozpocząć własną akcję w San Francisco, na rodzimym rynku BofA.
W 1958 roku Sinatra wydał album koncepcyjny Come Fly with Me z Billym Mayem, zaprojektowany jako muzyczna podróż dookoła świata. W drugim tygodniu dotarł na szczyt listy przebojów Billboard, utrzymując się na pierwszym miejscu przez pięć tygodni i był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Album Roku podczas pierwszej ceremonii rozdania nagród Grammy. Utwór tytułowy „Come Fly With Me”, napisany specjalnie dla niego, stał się jednym z jego najbardziej znanych standardów.
W 1958 roku Charles de Gaulle uznał, że organizacja jest zbyt zdominowana przez USA i Wielką Brytanię oraz że Ameryka nie spełni swojej obietnicy obrony Europy w przypadku inwazji sowieckiej.
Malcolm X oświadczył się Betty Sanders podczas rozmowy telefonicznej z Detroit w styczniu 1958 roku, a dwa dni później wzięli ślub.
27 stycznia 1958 roku brytyjscy żołnierze otworzyli ogień do tłumu tureckich demonstrantów cypryjskich. Wydarzenia trwały do następnego dnia.
Turecka odpowiedź cypryjska na ten plan była serią antybrytyjskich demonstracji w Nikozji 27 i 28 stycznia 1958 roku, odrzucających proponowany plan, ponieważ nie obejmował on podziału. Brytyjczycy następnie wycofali plan.
W lutym 1958 roku McCartney zaprosił swojego przyjaciela George'a Harrisona, aby posłuchał zespołu. Piętnastolatek przeszedł przesłuchanie przed Lennonem, imponując mu swoją grą, jednak Lennon początkowo uważał, że Harrison jest za młody do zespołu. Po miesiącu nalegań Harrisona, podczas drugiego spotkania (zorganizowanego przez McCartneya), zagrał on partię gitary prowadzącej w instrumentalnym utworze „Raunchy” na górnym pokładzie liverpoolskiego autobusu, po czym przyjęli go jako swojego gitarzystę prowadzącego.
Guevara odegrał kluczową rolę w utworzeniu w lutym 1958 roku tajnej stacji radiowej Radio Rebelde (Radio Powstańcze), która nadawała wiadomości dla narodu kubańskiego wraz z oświadczeniami Ruchu 26 Lipca oraz zapewniała łączność radiotelefoniczną między rosnącą liczbą kolumn powstańczych na wyspie.
Złożył przysięgę na Konstytucję Norwegii 21 lutego 1958 roku. W tym samym roku po raz pierwszy pełnił funkcję regenta podczas nieobecności króla.
27 lutego 1958 roku Raúl został mianowany comandante i otrzymał misję przejścia przez starą prowincję Oriente na czele kolumny partyzantów, aby otworzyć na północny wschód od tego terytorium „Front Wschodni im. Franka Paísa”. W wyniku operacji Raúla na „Froncie Wschodnim” nie brał on udziału w kluczowej operacji Verano (która była bliska zniszczenia głównych sił bojowników, ale zakończyła się spektakularnym zwycięstwem Fidela), jednak siły Raúla pozostały aktywne i z czasem rosły.
Inicjując postępowanie rozwodowe w maju 1956 roku, twierdziła, że Mandela znęcał się nad nią fizycznie; on zaprzeczył oskarżeniom i walczył o opiekę nad dziećmi. Wycofała swój wniosek o separację w listopadzie, ale Mandela złożył pozew o rozwód w styczniu 1958 roku; rozwód został sfinalizowany w marcu, a dzieci zostały powierzone opiece Evelyn.
Do marca 1958 roku ciągłe okrucieństwa popełniane przez siły Batisty doprowadziły do tego, że Stany Zjednoczone wstrzymały sprzedaż broni rządowi Kuby.
Bergoglio studiował w seminarium archidiecezjalnym Inmaculada Concepción w Villa Devoto w Buenos Aires, a po trzech latach, 11 marca 1958 r., wstąpił do Towarzystwa Jezusowego jako nowicjusz.
Po odejściu z RAF-u i 18-miesięcznej podróży dookoła świata, Townsend powrócił w marcu 1958 roku; on i Małgorzata spotkali się kilka razy, ale nie mogli uniknąć prasy („RAZEM ZNOWU”) ani dezaprobaty rodziny królewskiej. Townsend ponownie opuścił Wielką Brytanię, aby napisać książkę o swojej podróży; Barrymaine stwierdził w 1958 roku, że „żadna z fundamentalnych przeszkód dla ich małżeństwa nie została pokonana – ani nie wykazuje żadnych perspektyw na pokonanie”. Podczas trasy promocyjnej książki w 1970 roku Townsend powiedział, że on i Małgorzata nie korespondowali i nie widzieli się od czasu „przyjaznego” spotkania w 1958 roku, „tak jak myślę, że wielu ludzi nigdy nie widuje swoich dawnych dziewczyn”. Ich listy miłosne znajdują się w Archiwum Królewskim i nie będą dostępne aż do 100 lat po narodzinach Małgorzaty.
Thatcher zaczęła szukać bezpiecznego okręgu dla konserwatystów i w kwietniu 1958 roku została wybrana na kandydatkę w Finchley (nieznacznie pokonując Iana Montagu Frasera).
27 kwietnia 1958 roku Richard i Pat Nixonowie niechętnie wyruszyli w podróż dobrej woli po Ameryce Południowej. W Montevideo w Urugwaju Nixon złożył niezapowiedzianą wizytę na kampusie uniwersyteckim, gdzie odpowiadał na pytania studentów dotyczące polityki zagranicznej USA.
W wieku 12 lat założył szkolny zespół The Hectics, w którym wykonywał covery artystów rock and rollowych, takich jak Cliff Richard i Little Richard.
4 maja 1958 r. urodziło się trzecie dziecko państwa Buffettów, Peter Andrew.
Po zakończeniu kadencji gubernatora generalnego Soustelle powrócił do Francji, aby zorganizować poparcie dla powrotu de Gaulle'a do władzy, utrzymując jednocześnie bliskie więzi z armią i pieds-noirs. Na początku 1958 roku zorganizował zamach stanu, jednocząc dysydenckich oficerów armii i pieds-noirs z sympatyzującymi z nimi gaullistami. Junta wojskowa pod dowództwem generała Massu przejęła władzę w Algierze w nocy 13 maja, co później nazwano kryzysem majowym 1958 roku.
Na prośbę Australii, Zjednoczone Królestwo przekazało suwerenność Australii, przy czym rząd australijski wypłacił Singapurowi 20 milionów dolarów jako rekompensatę za utratę dochodów z tytułu wydobycia fosforanów. Ustawa Zjednoczonego Królestwa o Wyspie Bożego Narodzenia (Christmas Island Act) otrzymała królewską sankcję 14 maja 1958 roku, umożliwiając Wielkiej Brytanii przekazanie władzy nad Wyspą Bożego Narodzenia z Singapuru do Australii na mocy rozporządzenia rady (order-in-council).
Na konferencji prasowej 19 maja de Gaulle ponownie zapewnił, że jest do dyspozycji kraju.
Podczas intensywnej militaryzacji państwa przez Tatmadaw (Siły Zbrojne Mjanmy) pod koniec lat 40. i na początku lat 50. XX wieku, miejscowa ludność oskarżała wojsko o złe traktowanie, tortury, rabunki, gwałty, bezprawne aresztowania i masakry mieszkańców wiosek. W rezultacie 21 maja 1958 roku w stanie Szan powstał zbrojny ruch oporu, na którego czele stanęli Sao Noi i Saw Yanna.
24 maja francuscy spadochroniarze z korpusu algierskiego wylądowali na Korsyce, przejmując francuską wyspę w bezkrwawej akcji, znanej jako Opération Corse.
W czerwcu 1958 roku oczekiwano, że brytyjski premier Harold Macmillan zaproponuje plan rozwiązania kwestii cypryjskiej. W świetle nowego rozwoju sytuacji Turcy wszczęli zamieszki w Nikozji, aby promować ideę, że Grecy i Turcy cypryjscy nie mogą żyć razem, a zatem każdy plan, który nie obejmuje podziału, nie będzie wykonalny. Po tej przemocy wkrótce nastąpiły bombardowania, śmierć Greków cypryjskich oraz grabieże sklepów i domów należących do Greków cypryjskich. Grecy i Turcy cypryjscy zaczęli uciekać z wiosek o mieszanej populacji, gdzie stanowili mniejszość, w poszukiwaniu bezpieczeństwa. Był to w efekcie początek segregacji obu społeczności.
1 czerwca 1958 r. de Gaulle został premierem i otrzymał od Zgromadzenia Narodowego nadzwyczajne pełnomocnictwa na sześć miesięcy.
Podczas swojej podróży do Algierii 4 czerwca de Gaulle w sposób wyrachowany wystosował dwuznaczny i emocjonalny apel do wszystkich mieszkańców, deklarując: „Je vous ai compris” („Zrozumiałem was”).
7 czerwca 1958 roku bomba wybuchła przy wejściu do ambasady tureckiej na Cyprze. Po zamachu Turcy cypryjscy splądrowali mienie Greków cypryjskich.
Fido zmarł, wciąż czekając na swojego pana, 9 czerwca 1958 roku. Wiadomość o jego śmierci została podana do publicznej wiadomości przez gazetę La Nazione w czterokolumnowym artykule na pierwszej stronie.
Kryzys osiągnął punkt kulminacyjny 12 czerwca 1958 roku, kiedy ośmiu Greków, z uzbrojonej grupy trzydziestu pięciu osób aresztowanych przez żołnierzy Royal Horse Guards pod zarzutem przygotowywania ataku na turecką dzielnicę Skylloura, zostało zabitych w podejrzanym ataku lokalnych Turków cypryjskich w pobliżu wioski Geunyeli, po tym jak nakazano im powrót pieszo do ich wioski Kondemenos.
Podczas postępowania rozwodowego zaczął spotykać się z pracownicą socjalną, Winnie Madikizelą, z którą ożenił się w Bizana w czerwcu 1958 roku. Później zaangażowała się w działalność ANC, spędzając kilka tygodni w więzieniu.
Nagy został stracony wraz z Pálem Maléterem i Miklósem Gimesem po tajnych procesach w czerwcu 1958 roku. Ich ciała zostały złożone w nieoznaczonych grobach na Cmentarzu Komunalnym pod Budapesztem.
W 1958 roku Du Bois odzyskał paszport i wraz ze swoją drugą żoną, Shirley Graham Du Bois, podróżował po świecie, odwiedzając Rosję i Chiny. W obu krajach był celebrowany. Du Bois później pisał z uznaniem o warunkach panujących w obu krajach.
22 czerwca La Domenica del Corriere upamiętniło Fido poruszającym artykułem na okładce. Obraz na okładce autorstwa Waltera Molino przedstawia Fido umierającego na poboczu drogi, z autobusem czekającym w tle. Fido został pochowany poza cmentarzem w Luco di Mugello obok swojego pana, Carlo Sorianiego.
26 czerwca 1958 roku rebelianci Raúla Castro porwali dziesięciu Amerykanów i dwóch Kanadyjczyków z terenu Moa Bay Mining Company (amerykańskiej firmy) na północnym wybrzeżu prowincji Oriente. Następnego dnia rebelianci wzięli jako zakładników 24 amerykańskich żołnierzy przebywających na urlopie z amerykańskiej bazy morskiej w Guantanamo. Incydent ten zwiększył liczbę porwanych zakładników do 36 (34 obywateli USA i 2 Kanadyjczyków).
29 czerwca 1958 roku Pelé został najmłodszym zawodnikiem, który zagrał w finale Mistrzostw Świata, mając 17 lat i 249 dni. W tym finale strzelił dwa gole, a Brazylia pokonała Szwecję 5–2 w Sztokholmie, stolicy kraju.
W 1958 roku Bell Labs złożyło wniosek patentowy na swój proponowany maser optyczny; a Schawlow i Townes przedłożyli rękopis swoich obliczeń teoretycznych do Physical Review, opublikowany w tym samym roku w tomie 112, numer 6.
4 lipca 1958 roku, podczas wakacji kajakowych na pojezierzu w północnej Polsce, papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym Krakowa. Następnie został wezwany do Warszawy na spotkanie z Prymasem Polski, biskupem Sophene i Vågå. W wieku 38 lat Wojtyła został najmłodszym biskupem w Polsce.
Komiks „Casino Royale” był publikowany od 7 lipca 1958 do 13 grudnia 1958 roku; jego autorem był Anthony Hern, a ilustratorem John McLusky.
Eisenhower zastosował tę doktrynę w latach 1957–58, udzielając pomocy gospodarczej w celu wsparcia Królestwa Jordanii oraz zachęcając sąsiadów Syrii do rozważenia operacji wojskowych przeciwko niej. Co bardziej spektakularne, w lipcu 1958 roku wysłał 15 000 żołnierzy piechoty morskiej i wojsk lądowych do Libanu w ramach operacji Blue Bat, niebojowej misji pokojowej mającej na celu ustabilizowanie prozachodniego rządu i zapobieżenie rozprzestrzenieniu się radykalnej rewolucji w tym kraju.
Debiutantki były arystokratycznymi młodymi damami, które po raz pierwszy wchodziły do towarzystwa poprzez prezentację przed monarchą na dworze. Te okazje, znane jako „debiut”, odbywały się w pałacu od czasów panowania Edwarda VII. Debiutantki wchodziły – ubrane w pełny strój dworski, z trzema strusimi piórami we włosach – dygały, wykonywały krok w tył i kolejny dyg, manewrując przy tym trenem o określonej długości. Ceremonia, znana jako wieczór dworski, odpowiadała „salonom dworskim” z czasów panowania Wiktorii. Po II wojnie światowej ceremonię zastąpiono mniej formalnymi przyjęciami popołudniowymi, rezygnując z wymogu wieczorowego stroju dworskiego. W 1958 roku królowa zniosła przyjęcia prezentacyjne dla debiutantek, zastępując je przyjęciami w ogrodzie (Garden Parties) dla nawet 8000 zaproszonych gości. Są to największe uroczystości w roku.
Karol otrzymał tytuł księcia Walii i hrabiego Chester 26 lipca 1958 roku, choć jego inwestytura odbyła się dopiero 1 lipca 1969 roku, kiedy to został ukoronowany przez swoją matkę podczas transmitowanej w telewizji ceremonii w zamku Caernarfon.
W czerwcu 1958 roku Armstrong został wybrany do programu Sił Powietrznych USA „Man In Space Soonest”, jednak 1 sierpnia 1958 roku agencja Advanced Research Projects Agency (ARPA) wycofała jego finansowanie.
De Gaulle natychmiast powołał komitet do opracowania nowej konstytucji dla Piątej Republiki Francuskiej, która miała zostać ogłoszona na początku następnego roku, z którą Algieria byłaby stowarzyszona, ale której nie stanowiłaby integralnej części. Wszyscy Algierczycy, w tym kobiety, zostali po raz pierwszy zarejestrowani na listach wyborczych, aby wziąć udział w referendum w sprawie nowej konstytucji we wrześniu 1958 roku.
W połowie września 1958 roku Bank of America (BofA) uruchomił swój program kart kredytowych BankAmericard we Fresno w Kalifornii, rozpoczynając od masowej wysyłki (lub „zrzutu”, jak zaczęto je nazywać) 60 000 niezamówionych kart kredytowych.
USS Bainbridge (DLGN-25/CGN-25) był krążownikiem rakietowym o napędzie jądrowym w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych, jedynym okrętem swojej klasy. Nazwany na cześć komodora Williama Bainbridge'a, był czwartym okrętem Marynarki Wojennej USA noszącym tę nazwę. Był to pierwszy okręt typu niszczyciel o napędzie jądrowym w Marynarce Wojennej USA i dzielił nazwę z głównym okrętem pierwszej klasy niszczycieli Marynarki Wojennej USA, niszczycielami klasy Bainbridge.
W 1958 roku Prochorow niezależnie zaproponował użycie otwartego rezonatora, co było pierwszą opublikowaną wzmianką (w ZSRR) o tym pomyśle. Gdzie indziej, w USA, Schawlow i Townes uzgodnili projekt lasera z otwartym rezonatorem – najwyraźniej nieświadomi publikacji Prochorowa i nieopublikowanych prac Goulda nad laserem.
Na mocy decyzji Gabinetu Wspólnoty Narodów nr 1573 z 9 września 1958 roku, D. E. Nickels został mianowany pierwszym oficjalnym przedstawicielem nowego terytorium.
Pierwsze praktyczne układy scalone (IC) zostały wynalezione przez Jacka Kilby'ego z Texas Instruments i Roberta Noyce'a z Fairchild Semiconductor. Kilby zapisał swoje początkowe pomysły dotyczące układu scalonego w lipcu 1958 roku, z powodzeniem demonstrując pierwszy działający przykład układu scalonego 12 września 1958 roku.
Australijska ustawa o Wyspie Bożego Narodzenia została uchwalona we wrześniu 1958 roku, a wyspa została oficjalnie umieszczona pod władzą Wspólnoty Australii 1 października 1958 roku.
Neil został pracownikiem Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej (NASA), gdy ta została utworzona 1 października 1958 roku, przejmując struktury NACA.
De Gaulle odwiedził Konstantynę w październiku, aby ogłosić program zakończenia wojny i utworzenia Algierii ściśle powiązanej z Francją. Wezwanie De Gaulle'a skierowane do przywódców rebeliantów, by zakończyli działania wojenne i wzięli udział w wyborach, spotkało się z kategoryczną odmową. „Problem zawieszenia broni w Algierii nie jest jedynie problemem wojskowym” – powiedział Abbas z GPRA. „Jest on zasadniczo polityczny, a negocjacje muszą obejmować całą kwestię Algierii”. Trwające tajne rozmowy zostały zerwane.
Nowe technologie pozwoliły również na bezpośrednie powiązanie kart kredytowych z indywidualnymi rachunkami bankowymi. W 1958 roku bank wprowadził BankAmericard, który w 1977 roku zmienił nazwę na Visa.
W 1958 roku powieść „Moonraker” została zaadaptowana do emisji w południowoafrykańskim radiu, a głosu Bondowi użyczył Bob Holness.
Trippe szybko dostrzegł możliwości, jakie niosły ze sobą samoloty odrzutowe, i zamówił kilka maszyn Boeing 707 oraz Douglas DC-8. Pierwszy rozkładowy lot odrzutowy Pan Am odbył się 26 października 1958 roku samolotem 707 Clipper America z lotniska Idlewild International Airport (obecnie JFK) na lotnisko Le Bourget w Paryżu. Nowe odrzutowce pozwoliły Pan Am skrócić czas lotu niemal o połowę, wprowadzić niższe ceny biletów i przewozić łącznie więcej pasażerów.
W odpowiedzi na wystrzelenie Sputnika w październiku 1957 roku, Eisenhower utworzył NASA jako cywilną agencję kosmiczną w październiku 1958 roku, podpisał przełomową ustawę o edukacji naukowej i poprawił relacje z amerykańskimi naukowcami.
5 listopada 1958 roku program „Man In Space Soonest” został zastąpiony przez projekt „Mercury”, cywilny projekt prowadzony przez NASA.
W wyborach w listopadzie 1958 roku Charles de Gaulle i jego zwolennicy (początkowo zorganizowani w Unii na rzecz Nowej Republiki – Unii Demokratycznej Pracy, następnie w Unii Demokratów na rzecz V Republiki, a później w Unii Demokratów na rzecz Republiki, UDR) zdobyli znaczącą większość.
Szukając terminu, który odróżniłby nowy system, Haloid ukuł termin kserografia (xerography) z dwóch greckich rdzeni oznaczających „suche pisanie”. Haloid zmienił nazwę na Haloid Xerox w 1958 roku, a następnie na Xerox Corporation w 1961 roku.
Dżeenbekow urodził się 16 listopada 1958 roku w miejscowości Bij-Myrza w obwodzie oszyńskim. Jego ojciec, Szarif, był zarządcą kołchozu, a matka zajmowała się domem.
Małgorzata poznała fotografa Antony'ego Armstronga-Jonesa na przyjęciu w 1958 roku.
Podczas gdy Che Guevara i Camilo Cienfuegos działali w Santa Clara, armia Fidela i Raúla obległa Maffo, zdobywając je 30 grudnia. Ich zwycięska armia skierowała się następnie do Santiago de Cuba, stolicy prowincji Oriente.
Między grudniem 1956 a 1959 rokiem Castro dowodził armią partyzancką walczącą z siłami Batisty ze swojego obozu w górach Sierra Maestra. Represje Batisty wobec rewolucjonistów przyniosły mu powszechną niechęć, a do 1958 roku jego armie były w odwrocie. 31 grudnia 1958 roku Batista zrezygnował i udał się na wygnanie, zabierając ze sobą zgromadzony majątek w wysokości ponad 300 000 000 dolarów amerykańskich.
Obawiając się, że Castro jest socjalistą, USA poinstruowały Cantillo, aby obalił Batistę. Do tego czasu zdecydowana większość Kubańczyków zwróciła się przeciwko reżimowi Batisty. Ambasador na Kubie, E. T. Smith, który uważał, że cała misja CIA stała się zbyt bliska ruchowi MR-26-7, osobiście udał się do Batisty i poinformował go, że USA nie będą go już wspierać i uważają, że nie jest już w stanie kontrolować sytuacji na Kubie. Generał Cantillo potajemnie zgodził się na zawieszenie broni z Castro, obiecując, że Batista zostanie osądzony jako zbrodniarz wojenny; jednak Batista został ostrzeżony i uciekł na wygnanie z ponad 300 000 000 USD 31 grudnia 1958 roku.
Pod koniec lat 50. Indira Gandhi pełniła funkcję przewodniczącej Kongresu. Na tym stanowisku odegrała kluczową rolę w doprowadzeniu do dymisji komunistycznego rządu stanu Kerala w 1959 roku. Rząd ten miał zaszczyt być pierwszym w historii Indii wybranym w wyborach rządem komunistycznym.
Nazwa „Sony” została wybrana dla marki jako połączenie dwóch słów: łacińskiego słowa „sonus”, które jest źródłem słów „sonic” (dźwiękowy) i „sound” (dźwięk), oraz „sonny”, popularnego w latach 50. w Ameryce slangu określającego młodego chłopca. Pierwszy produkt marki Sony, radio tranzystorowe TR-55, pojawił się w 1955 roku, ale nazwa firmy zmieniła się na Sony dopiero w styczniu 1958 roku.
W styczniu 1958 r. Mao zainicjował drugi plan pięcioletni, znany jako Wielki Skok, plan mający być alternatywnym modelem wzrostu gospodarczego wobec radzieckiego modelu koncentrującego się na przemyśle ciężkim, który był popierany przez innych członków partii. W ramach tego programu gospodarczego stosunkowo małe kolektywy rolnicze, które powstały do tego czasu, zostały szybko połączone w znacznie większe komuny ludowe, a wielu chłopów zmuszono do pracy przy ogromnych projektach infrastrukturalnych oraz przy produkcji żelaza i stali. Zakazano prywatnej produkcji żywności, a inwentarz żywy i narzędzia rolnicze przeszły na własność zbiorową.
Pierwszy sklep Möbel-IKÉA został otwarty w Älmhult w Smålandii w 1958 roku (Möbel oznacza po szwedzku „mebel”).
W 1958 roku Morita i Ibuka zdecydowali się zmienić nazwę firmy na Sony (wywodzącą się od łacińskiego słowa „sonus” – dźwięk – oraz „Sonny-boys”, najpopularniejszego amerykańskiego określenia).
Rząd nie był w stanie wykorzystać słabości rebeliantów z powodu własnych podziałów i niestabilności. Pierwszy niepodległy rząd Sudanu, kierowany przez premiera Ismaila al-Azhari, został szybko zastąpiony przez patową koalicję różnych sił konserwatywnych, która z kolei została obalona w wyniku zamachu stanu szefa sztabu gen. por. Ibrahima Abbouda w 1958 roku.
Do 1958 roku oznaki niezadowolenia z Brytyjczyków wzrosły po obu stronach, a Turcy cypryjscy utworzyli Volkan, znaną później jako paramilitarna organizacja Turecka Organizacja Oporu, aby promować podział i aneksję Cypru przez Turcję zgodnie z planem Menderesa.
Pod koniec 1958 roku armia francuska zmieniła taktykę z polegania na quadrillage (systemie siatki) na użycie mobilnych sił rozmieszczanych w ramach masowych misji poszukiwawczo-uderzeniowych przeciwko twierdzom FLN.
W 1958 roku Hughes powiedział swoim pomocnikom, że chce obejrzeć kilka filmów w studiu filmowym w pobliżu swojego domu. Pozostał w zaciemnionej sali projekcyjnej studia przez ponad cztery miesiące, nigdy jej nie opuszczając. Jadł tylko batony czekoladowe i kurczaka, pił tylko mleko i był otoczony dziesiątkami pudełek chusteczek Kleenex, które nieustannie układał i przestawiał. Pisał szczegółowe notatki do swoich pomocników, dając im wyraźne instrukcje, aby ani na niego nie patrzyli, ani do niego nie mówili, chyba że zostaną o to poproszeni. Przez cały ten okres Hughes siedział wpatrzony w swoje krzesło, często nagi, nieustannie oglądając filmy. Kiedy w końcu wyszedł latem 1958 roku, jego higiena była fatalna. Przez tygodnie nie kąpał się ani nie obcinał włosów i paznokci; mogło to wynikać z allodynii, która powoduje reakcję bólową na bodźce, które normalnie nie powinny powodować bólu.
Kaczynskiego zachęcano do złożenia podania na Harvard. Rozpoczął naukę na Harvardzie dzięki stypendium w 1958 roku w wieku 16 lat.
Test z 1958 roku początkowo przebiegał sprawnie, ale potem BofA wpadł w panikę, gdy potwierdziły się plotki, że inny bank zamierza rozpocząć własną akcję w San Francisco, na rodzimym rynku BofA.
W 1958 roku Sinatra wydał album koncepcyjny Come Fly with Me z Billym Mayem, zaprojektowany jako muzyczna podróż dookoła świata. W drugim tygodniu dotarł na szczyt listy przebojów Billboard, utrzymując się na pierwszym miejscu przez pięć tygodni i był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Album Roku podczas pierwszej ceremonii rozdania nagród Grammy. Utwór tytułowy „Come Fly With Me”, napisany specjalnie dla niego, stał się jednym z jego najbardziej znanych standardów.
W 1958 roku Charles de Gaulle uznał, że organizacja jest zbyt zdominowana przez USA i Wielką Brytanię oraz że Ameryka nie spełni swojej obietnicy obrony Europy w przypadku inwazji sowieckiej.
Malcolm X oświadczył się Betty Sanders podczas rozmowy telefonicznej z Detroit w styczniu 1958 roku, a dwa dni później wzięli ślub.
27 stycznia 1958 roku brytyjscy żołnierze otworzyli ogień do tłumu tureckich demonstrantów cypryjskich. Wydarzenia trwały do następnego dnia.
Turecka odpowiedź cypryjska na ten plan była serią antybrytyjskich demonstracji w Nikozji 27 i 28 stycznia 1958 roku, odrzucających proponowany plan, ponieważ nie obejmował on podziału. Brytyjczycy następnie wycofali plan.
W lutym 1958 roku McCartney zaprosił swojego przyjaciela George'a Harrisona, aby posłuchał zespołu. Piętnastolatek przeszedł przesłuchanie przed Lennonem, imponując mu swoją grą, jednak Lennon początkowo uważał, że Harrison jest za młody do zespołu. Po miesiącu nalegań Harrisona, podczas drugiego spotkania (zorganizowanego przez McCartneya), zagrał on partię gitary prowadzącej w instrumentalnym utworze „Raunchy” na górnym pokładzie liverpoolskiego autobusu, po czym przyjęli go jako swojego gitarzystę prowadzącego.
Guevara odegrał kluczową rolę w utworzeniu w lutym 1958 roku tajnej stacji radiowej Radio Rebelde (Radio Powstańcze), która nadawała wiadomości dla narodu kubańskiego wraz z oświadczeniami Ruchu 26 Lipca oraz zapewniała łączność radiotelefoniczną między rosnącą liczbą kolumn powstańczych na wyspie.
Złożył przysięgę na Konstytucję Norwegii 21 lutego 1958 roku. W tym samym roku po raz pierwszy pełnił funkcję regenta podczas nieobecności króla.
27 lutego 1958 roku Raúl został mianowany comandante i otrzymał misję przejścia przez starą prowincję Oriente na czele kolumny partyzantów, aby otworzyć na północny wschód od tego terytorium „Front Wschodni im. Franka Paísa”. W wyniku operacji Raúla na „Froncie Wschodnim” nie brał on udziału w kluczowej operacji Verano (która była bliska zniszczenia głównych sił bojowników, ale zakończyła się spektakularnym zwycięstwem Fidela), jednak siły Raúla pozostały aktywne i z czasem rosły.
Inicjując postępowanie rozwodowe w maju 1956 roku, twierdziła, że Mandela znęcał się nad nią fizycznie; on zaprzeczył oskarżeniom i walczył o opiekę nad dziećmi. Wycofała swój wniosek o separację w listopadzie, ale Mandela złożył pozew o rozwód w styczniu 1958 roku; rozwód został sfinalizowany w marcu, a dzieci zostały powierzone opiece Evelyn.
Do marca 1958 roku ciągłe okrucieństwa popełniane przez siły Batisty doprowadziły do tego, że Stany Zjednoczone wstrzymały sprzedaż broni rządowi Kuby.
Bergoglio studiował w seminarium archidiecezjalnym Inmaculada Concepción w Villa Devoto w Buenos Aires, a po trzech latach, 11 marca 1958 r., wstąpił do Towarzystwa Jezusowego jako nowicjusz.
Po odejściu z RAF-u i 18-miesięcznej podróży dookoła świata, Townsend powrócił w marcu 1958 roku; on i Małgorzata spotkali się kilka razy, ale nie mogli uniknąć prasy („RAZEM ZNOWU”) ani dezaprobaty rodziny królewskiej. Townsend ponownie opuścił Wielką Brytanię, aby napisać książkę o swojej podróży; Barrymaine stwierdził w 1958 roku, że „żadna z fundamentalnych przeszkód dla ich małżeństwa nie została pokonana – ani nie wykazuje żadnych perspektyw na pokonanie”. Podczas trasy promocyjnej książki w 1970 roku Townsend powiedział, że on i Małgorzata nie korespondowali i nie widzieli się od czasu „przyjaznego” spotkania w 1958 roku, „tak jak myślę, że wielu ludzi nigdy nie widuje swoich dawnych dziewczyn”. Ich listy miłosne znajdują się w Archiwum Królewskim i nie będą dostępne aż do 100 lat po narodzinach Małgorzaty.
Thatcher zaczęła szukać bezpiecznego okręgu dla konserwatystów i w kwietniu 1958 roku została wybrana na kandydatkę w Finchley (nieznacznie pokonując Iana Montagu Frasera).
27 kwietnia 1958 roku Richard i Pat Nixonowie niechętnie wyruszyli w podróż dobrej woli po Ameryce Południowej. W Montevideo w Urugwaju Nixon złożył niezapowiedzianą wizytę na kampusie uniwersyteckim, gdzie odpowiadał na pytania studentów dotyczące polityki zagranicznej USA.
W wieku 12 lat założył szkolny zespół The Hectics, w którym wykonywał covery artystów rock and rollowych, takich jak Cliff Richard i Little Richard.
4 maja 1958 r. urodziło się trzecie dziecko państwa Buffettów, Peter Andrew.
Po zakończeniu kadencji gubernatora generalnego Soustelle powrócił do Francji, aby zorganizować poparcie dla powrotu de Gaulle'a do władzy, utrzymując jednocześnie bliskie więzi z armią i pieds-noirs. Na początku 1958 roku zorganizował zamach stanu, jednocząc dysydenckich oficerów armii i pieds-noirs z sympatyzującymi z nimi gaullistami. Junta wojskowa pod dowództwem generała Massu przejęła władzę w Algierze w nocy 13 maja, co później nazwano kryzysem majowym 1958 roku.
Na prośbę Australii, Zjednoczone Królestwo przekazało suwerenność Australii, przy czym rząd australijski wypłacił Singapurowi 20 milionów dolarów jako rekompensatę za utratę dochodów z tytułu wydobycia fosforanów. Ustawa Zjednoczonego Królestwa o Wyspie Bożego Narodzenia (Christmas Island Act) otrzymała królewską sankcję 14 maja 1958 roku, umożliwiając Wielkiej Brytanii przekazanie władzy nad Wyspą Bożego Narodzenia z Singapuru do Australii na mocy rozporządzenia rady (order-in-council).
Na konferencji prasowej 19 maja de Gaulle ponownie zapewnił, że jest do dyspozycji kraju.
Podczas intensywnej militaryzacji państwa przez Tatmadaw (Siły Zbrojne Mjanmy) pod koniec lat 40. i na początku lat 50. XX wieku, miejscowa ludność oskarżała wojsko o złe traktowanie, tortury, rabunki, gwałty, bezprawne aresztowania i masakry mieszkańców wiosek. W rezultacie 21 maja 1958 roku w stanie Szan powstał zbrojny ruch oporu, na którego czele stanęli Sao Noi i Saw Yanna.
24 maja francuscy spadochroniarze z korpusu algierskiego wylądowali na Korsyce, przejmując francuską wyspę w bezkrwawej akcji, znanej jako Opération Corse.
W czerwcu 1958 roku oczekiwano, że brytyjski premier Harold Macmillan zaproponuje plan rozwiązania kwestii cypryjskiej. W świetle nowego rozwoju sytuacji Turcy wszczęli zamieszki w Nikozji, aby promować ideę, że Grecy i Turcy cypryjscy nie mogą żyć razem, a zatem każdy plan, który nie obejmuje podziału, nie będzie wykonalny. Po tej przemocy wkrótce nastąpiły bombardowania, śmierć Greków cypryjskich oraz grabieże sklepów i domów należących do Greków cypryjskich. Grecy i Turcy cypryjscy zaczęli uciekać z wiosek o mieszanej populacji, gdzie stanowili mniejszość, w poszukiwaniu bezpieczeństwa. Był to w efekcie początek segregacji obu społeczności.
1 czerwca 1958 r. de Gaulle został premierem i otrzymał od Zgromadzenia Narodowego nadzwyczajne pełnomocnictwa na sześć miesięcy.
Podczas swojej podróży do Algierii 4 czerwca de Gaulle w sposób wyrachowany wystosował dwuznaczny i emocjonalny apel do wszystkich mieszkańców, deklarując: „Je vous ai compris” („Zrozumiałem was”).
7 czerwca 1958 roku bomba wybuchła przy wejściu do ambasady tureckiej na Cyprze. Po zamachu Turcy cypryjscy splądrowali mienie Greków cypryjskich.
Fido zmarł, wciąż czekając na swojego pana, 9 czerwca 1958 roku. Wiadomość o jego śmierci została podana do publicznej wiadomości przez gazetę La Nazione w czterokolumnowym artykule na pierwszej stronie.
Kryzys osiągnął punkt kulminacyjny 12 czerwca 1958 roku, kiedy ośmiu Greków, z uzbrojonej grupy trzydziestu pięciu osób aresztowanych przez żołnierzy Royal Horse Guards pod zarzutem przygotowywania ataku na turecką dzielnicę Skylloura, zostało zabitych w podejrzanym ataku lokalnych Turków cypryjskich w pobliżu wioski Geunyeli, po tym jak nakazano im powrót pieszo do ich wioski Kondemenos.
Podczas postępowania rozwodowego zaczął spotykać się z pracownicą socjalną, Winnie Madikizelą, z którą ożenił się w Bizana w czerwcu 1958 roku. Później zaangażowała się w działalność ANC, spędzając kilka tygodni w więzieniu.
Nagy został stracony wraz z Pálem Maléterem i Miklósem Gimesem po tajnych procesach w czerwcu 1958 roku. Ich ciała zostały złożone w nieoznaczonych grobach na Cmentarzu Komunalnym pod Budapesztem.
W 1958 roku Du Bois odzyskał paszport i wraz ze swoją drugą żoną, Shirley Graham Du Bois, podróżował po świecie, odwiedzając Rosję i Chiny. W obu krajach był celebrowany. Du Bois później pisał z uznaniem o warunkach panujących w obu krajach.
22 czerwca La Domenica del Corriere upamiętniło Fido poruszającym artykułem na okładce. Obraz na okładce autorstwa Waltera Molino przedstawia Fido umierającego na poboczu drogi, z autobusem czekającym w tle. Fido został pochowany poza cmentarzem w Luco di Mugello obok swojego pana, Carlo Sorianiego.
26 czerwca 1958 roku rebelianci Raúla Castro porwali dziesięciu Amerykanów i dwóch Kanadyjczyków z terenu Moa Bay Mining Company (amerykańskiej firmy) na północnym wybrzeżu prowincji Oriente. Następnego dnia rebelianci wzięli jako zakładników 24 amerykańskich żołnierzy przebywających na urlopie z amerykańskiej bazy morskiej w Guantanamo. Incydent ten zwiększył liczbę porwanych zakładników do 36 (34 obywateli USA i 2 Kanadyjczyków).
29 czerwca 1958 roku Pelé został najmłodszym zawodnikiem, który zagrał w finale Mistrzostw Świata, mając 17 lat i 249 dni. W tym finale strzelił dwa gole, a Brazylia pokonała Szwecję 5–2 w Sztokholmie, stolicy kraju.
W 1958 roku Bell Labs złożyło wniosek patentowy na swój proponowany maser optyczny; a Schawlow i Townes przedłożyli rękopis swoich obliczeń teoretycznych do Physical Review, opublikowany w tym samym roku w tomie 112, numer 6.
4 lipca 1958 roku, podczas wakacji kajakowych na pojezierzu w północnej Polsce, papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym Krakowa. Następnie został wezwany do Warszawy na spotkanie z Prymasem Polski, biskupem Sophene i Vågå. W wieku 38 lat Wojtyła został najmłodszym biskupem w Polsce.
Komiks „Casino Royale” był publikowany od 7 lipca 1958 do 13 grudnia 1958 roku; jego autorem był Anthony Hern, a ilustratorem John McLusky.
Eisenhower zastosował tę doktrynę w latach 1957–58, udzielając pomocy gospodarczej w celu wsparcia Królestwa Jordanii oraz zachęcając sąsiadów Syrii do rozważenia operacji wojskowych przeciwko niej. Co bardziej spektakularne, w lipcu 1958 roku wysłał 15 000 żołnierzy piechoty morskiej i wojsk lądowych do Libanu w ramach operacji Blue Bat, niebojowej misji pokojowej mającej na celu ustabilizowanie prozachodniego rządu i zapobieżenie rozprzestrzenieniu się radykalnej rewolucji w tym kraju.
Debiutantki były arystokratycznymi młodymi damami, które po raz pierwszy wchodziły do towarzystwa poprzez prezentację przed monarchą na dworze. Te okazje, znane jako „debiut”, odbywały się w pałacu od czasów panowania Edwarda VII. Debiutantki wchodziły – ubrane w pełny strój dworski, z trzema strusimi piórami we włosach – dygały, wykonywały krok w tył i kolejny dyg, manewrując przy tym trenem o określonej długości. Ceremonia, znana jako wieczór dworski, odpowiadała „salonom dworskim” z czasów panowania Wiktorii. Po II wojnie światowej ceremonię zastąpiono mniej formalnymi przyjęciami popołudniowymi, rezygnując z wymogu wieczorowego stroju dworskiego. W 1958 roku królowa zniosła przyjęcia prezentacyjne dla debiutantek, zastępując je przyjęciami w ogrodzie (Garden Parties) dla nawet 8000 zaproszonych gości. Są to największe uroczystości w roku.
Karol otrzymał tytuł księcia Walii i hrabiego Chester 26 lipca 1958 roku, choć jego inwestytura odbyła się dopiero 1 lipca 1969 roku, kiedy to został ukoronowany przez swoją matkę podczas transmitowanej w telewizji ceremonii w zamku Caernarfon.
W czerwcu 1958 roku Armstrong został wybrany do programu Sił Powietrznych USA „Man In Space Soonest”, jednak 1 sierpnia 1958 roku agencja Advanced Research Projects Agency (ARPA) wycofała jego finansowanie.
De Gaulle natychmiast powołał komitet do opracowania nowej konstytucji dla Piątej Republiki Francuskiej, która miała zostać ogłoszona na początku następnego roku, z którą Algieria byłaby stowarzyszona, ale której nie stanowiłaby integralnej części. Wszyscy Algierczycy, w tym kobiety, zostali po raz pierwszy zarejestrowani na listach wyborczych, aby wziąć udział w referendum w sprawie nowej konstytucji we wrześniu 1958 roku.
W połowie września 1958 roku Bank of America (BofA) uruchomił swój program kart kredytowych BankAmericard we Fresno w Kalifornii, rozpoczynając od masowej wysyłki (lub „zrzutu”, jak zaczęto je nazywać) 60 000 niezamówionych kart kredytowych.
USS Bainbridge (DLGN-25/CGN-25) był krążownikiem rakietowym o napędzie jądrowym w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych, jedynym okrętem swojej klasy. Nazwany na cześć komodora Williama Bainbridge'a, był czwartym okrętem Marynarki Wojennej USA noszącym tę nazwę. Był to pierwszy okręt typu niszczyciel o napędzie jądrowym w Marynarce Wojennej USA i dzielił nazwę z głównym okrętem pierwszej klasy niszczycieli Marynarki Wojennej USA, niszczycielami klasy Bainbridge.
W 1958 roku Prochorow niezależnie zaproponował użycie otwartego rezonatora, co było pierwszą opublikowaną wzmianką (w ZSRR) o tym pomyśle. Gdzie indziej, w USA, Schawlow i Townes uzgodnili projekt lasera z otwartym rezonatorem – najwyraźniej nieświadomi publikacji Prochorowa i nieopublikowanych prac Goulda nad laserem.
Na mocy decyzji Gabinetu Wspólnoty Narodów nr 1573 z 9 września 1958 roku, D. E. Nickels został mianowany pierwszym oficjalnym przedstawicielem nowego terytorium.
Pierwsze praktyczne układy scalone (IC) zostały wynalezione przez Jacka Kilby'ego z Texas Instruments i Roberta Noyce'a z Fairchild Semiconductor. Kilby zapisał swoje początkowe pomysły dotyczące układu scalonego w lipcu 1958 roku, z powodzeniem demonstrując pierwszy działający przykład układu scalonego 12 września 1958 roku.
Australijska ustawa o Wyspie Bożego Narodzenia została uchwalona we wrześniu 1958 roku, a wyspa została oficjalnie umieszczona pod władzą Wspólnoty Australii 1 października 1958 roku.
Neil został pracownikiem Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej (NASA), gdy ta została utworzona 1 października 1958 roku, przejmując struktury NACA.
De Gaulle odwiedził Konstantynę w październiku, aby ogłosić program zakończenia wojny i utworzenia Algierii ściśle powiązanej z Francją. Wezwanie De Gaulle'a skierowane do przywódców rebeliantów, by zakończyli działania wojenne i wzięli udział w wyborach, spotkało się z kategoryczną odmową. „Problem zawieszenia broni w Algierii nie jest jedynie problemem wojskowym” – powiedział Abbas z GPRA. „Jest on zasadniczo polityczny, a negocjacje muszą obejmować całą kwestię Algierii”. Trwające tajne rozmowy zostały zerwane.
Nowe technologie pozwoliły również na bezpośrednie powiązanie kart kredytowych z indywidualnymi rachunkami bankowymi. W 1958 roku bank wprowadził BankAmericard, który w 1977 roku zmienił nazwę na Visa.
W 1958 roku powieść „Moonraker” została zaadaptowana do emisji w południowoafrykańskim radiu, a głosu Bondowi użyczył Bob Holness.
Trippe szybko dostrzegł możliwości, jakie niosły ze sobą samoloty odrzutowe, i zamówił kilka maszyn Boeing 707 oraz Douglas DC-8. Pierwszy rozkładowy lot odrzutowy Pan Am odbył się 26 października 1958 roku samolotem 707 Clipper America z lotniska Idlewild International Airport (obecnie JFK) na lotnisko Le Bourget w Paryżu. Nowe odrzutowce pozwoliły Pan Am skrócić czas lotu niemal o połowę, wprowadzić niższe ceny biletów i przewozić łącznie więcej pasażerów.
W odpowiedzi na wystrzelenie Sputnika w październiku 1957 roku, Eisenhower utworzył NASA jako cywilną agencję kosmiczną w październiku 1958 roku, podpisał przełomową ustawę o edukacji naukowej i poprawił relacje z amerykańskimi naukowcami.
5 listopada 1958 roku program „Man In Space Soonest” został zastąpiony przez projekt „Mercury”, cywilny projekt prowadzony przez NASA.
W wyborach w listopadzie 1958 roku Charles de Gaulle i jego zwolennicy (początkowo zorganizowani w Unii na rzecz Nowej Republiki – Unii Demokratycznej Pracy, następnie w Unii Demokratów na rzecz V Republiki, a później w Unii Demokratów na rzecz Republiki, UDR) zdobyli znaczącą większość.
Szukając terminu, który odróżniłby nowy system, Haloid ukuł termin kserografia (xerography) z dwóch greckich rdzeni oznaczających „suche pisanie”. Haloid zmienił nazwę na Haloid Xerox w 1958 roku, a następnie na Xerox Corporation w 1961 roku.
Dżeenbekow urodził się 16 listopada 1958 roku w miejscowości Bij-Myrza w obwodzie oszyńskim. Jego ojciec, Szarif, był zarządcą kołchozu, a matka zajmowała się domem.
Małgorzata poznała fotografa Antony'ego Armstronga-Jonesa na przyjęciu w 1958 roku.
Podczas gdy Che Guevara i Camilo Cienfuegos działali w Santa Clara, armia Fidela i Raúla obległa Maffo, zdobywając je 30 grudnia. Ich zwycięska armia skierowała się następnie do Santiago de Cuba, stolicy prowincji Oriente.
Między grudniem 1956 a 1959 rokiem Castro dowodził armią partyzancką walczącą z siłami Batisty ze swojego obozu w górach Sierra Maestra. Represje Batisty wobec rewolucjonistów przyniosły mu powszechną niechęć, a do 1958 roku jego armie były w odwrocie. 31 grudnia 1958 roku Batista zrezygnował i udał się na wygnanie, zabierając ze sobą zgromadzony majątek w wysokości ponad 300 000 000 dolarów amerykańskich.
Obawiając się, że Castro jest socjalistą, USA poinstruowały Cantillo, aby obalił Batistę. Do tego czasu zdecydowana większość Kubańczyków zwróciła się przeciwko reżimowi Batisty. Ambasador na Kubie, E. T. Smith, który uważał, że cała misja CIA stała się zbyt bliska ruchowi MR-26-7, osobiście udał się do Batisty i poinformował go, że USA nie będą go już wspierać i uważają, że nie jest już w stanie kontrolować sytuacji na Kubie. Generał Cantillo potajemnie zgodził się na zawieszenie broni z Castro, obiecując, że Batista zostanie osądzony jako zbrodniarz wojenny; jednak Batista został ostrzeżony i uciekł na wygnanie z ponad 300 000 000 USD 31 grudnia 1958 roku.
Pod koniec lat 50. Indira Gandhi pełniła funkcję przewodniczącej Kongresu. Na tym stanowisku odegrała kluczową rolę w doprowadzeniu do dymisji komunistycznego rządu stanu Kerala w 1959 roku. Rząd ten miał zaszczyt być pierwszym w historii Indii wybranym w wyborach rządem komunistycznym.
