Najbardziej znaczące było zawieszenie broni podpisane w 1994 roku, które trwało 17 lat, aż do czerwca 2011 roku, kiedy to siły rządowe zaatakowały pozycje KIA wzdłuż rzeki Taping, na wschód od Bhamo w stanie Kaczin.
W 1994 roku po raz drugi w swojej karierze zdobył nagrodę Piłkarza Roku w Afryce.
Chińska waluta, renminbi (RMB), została w 1994 roku sztywno powiązana z dolarem amerykańskim w relacji 8,3 RMB za dolara.
Armstrong i jego pierwsza żona, Janet, rozstali się w 1990 roku, a rozwiedli w 1994 roku, po 38 latach małżeństwa.
W 1994 roku Rafael Caldera (1916–2009) z centrowej partii Konwergencja Narodowa, który rzekomo wiedział o puczu, został wybrany na prezydenta i wkrótce potem uwolnił Cháveza oraz innych uwięzionych członków MBR-200, choć zakazał im powrotu do wojska.
Działalność paramilitarna nasiliła się, zarówno w sposób legalny, jak i nielegalny. Utworzenie legalnych grup samoobrony i wywiadu CONVIVIR zostało zatwierdzone przez Kongres i administrację Sampera w 1994 roku.
Pod wpływem surowych sankcji gospodarczych nałożonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych z powodu postrzeganej roli Miloševicia w wojnach jugosłowiańskich, gospodarka Serbii rozpoczęła długotrwały okres załamania gospodarczego i izolacji. Polityka łatwego pieniądza Narodowego Banku FR Jugosławii związana z wojną przyczyniła się do hiperinflacji, która w styczniu 1994 roku osiągnęła alarmujący poziom 313 milionów procent.
Stuart Long przez trzy lata uczył w Bishop Alemany High School, katolickiej szkole w Mission Hills w Kalifornii.
W 1994 roku otrzymał Nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie nauk ekonomicznych (wraz z Johnem Harsanyim i Reinhardem Seltenem) w wyniku swoich prac nad teorią gier, prowadzonych jeszcze jako doktorant na Princeton. Pod koniec lat 80. Nash zaczął używać poczty elektronicznej, aby stopniowo nawiązywać kontakty z pracującymi matematykami, którzy zdali sobie sprawę, że to właśnie ten John Nash i że jego nowa praca ma wartość. Stali się oni częścią grupy, która skontaktowała się z komitetem noblowskim Banku Szwecji i była w stanie poręczyć za zdolność Nasha do przyjęcia nagrody w uznaniu jego wczesnych prac.
Tapie ogłosił upadłość osobistą w 1994 roku.
Robert Louis-Dreyfus, przyjaciel Bernarda Tapie, został nowym prezesem firmy w 1994 roku.
W 1994 roku, w połączeniu z FIFA Youth Group, głównym beneficjentem stały się SOS Wioski Dziecięce.
Nike zakupiło Bauer Hockey w 1994 roku.
W 1994 roku Ku Klux Klan złożył wniosek o sponsorowanie odcinka autostrady międzystanowej nr 55 w hrabstwach St. Louis i Jefferson w stanie Missouri, w pobliżu St. Louis, w celu sprzątania (co pozwoliłoby im umieścić znaki informujące, że ten odcinek autostrady jest utrzymywany przez organizację). Ponieważ stan nie mógł odmówić sponsorowania przez KKK, legislatura stanu Missouri przegłosowała nazwanie tego odcinka autostrady „Autostradą Rosy Parks” (Rosa Parks Highway). Zapytana o to, co sądzi o tym zaszczycie, miała odpowiedzieć: „Zawsze miło jest, gdy ktoś o tobie myśli”.
Gates poślubił Melindę French na polu golfowym na hawajskiej wyspie Lanai 1 stycznia 1994 roku. Mają troje dzieci. Rodzina mieszka w Xanadu 2.0, posiadłości wkomponowanej w zbocze wzgórza z widokiem na jezioro Washington w Medinie w stanie Waszyngton.
11 stycznia 1994 roku generał Roméo Dallaire, dowódca UNAMIR (Misji Obserwacyjnej ONZ w Rwandzie), wysłał swój „faks o ludobójstwie” do kwatery głównej ONZ. Faks stwierdzał, że Dallaire jest w kontakcie z „wysokiej rangi szkoleniowcem w kadrach uzbrojonej milicji Interahamwe z MRND”. Informator – obecnie znany jako szofer Mathieu Ngirumpatse, Kassim Turatsinze, znany jako „Jean-Pierre” – twierdził, że otrzymał rozkaz zarejestrowania wszystkich Tutsi w Kigali. Według notatki Turatsinze podejrzewał, że planowane jest ludobójstwo przeciwko Tutsi i powiedział, że „w 20 minut jego ludzie mogliby zabić do 1000 Tutsi”. Wniosek Dallaire'a o ochronę informatora i jego rodziny oraz o przeprowadzenie nalotu na ujawnione składy broni został odrzucony.
19 stycznia, pomimo ciężkich strat, siły rosyjskie zajęły ruiny czeczeńskiego pałacu prezydenckiego, o który toczono zacięte walki przez ponad trzy tygodnie, gdy Czeczeni ostatecznie opuścili swoje pozycje w zniszczonym centrum miasta.
5 lutego 1994 roku Sarajewo doświadczyło najkrwawszego pojedynczego ataku w trakcie całego oblężenia podczas pierwszej masakry na Markale, kiedy pocisk moździerzowy kalibru 120 mm spadł w centrum zatłoczonego targu, zabijając 68 osób i raniąc kolejne 144.
6 lutego Sekretarz Generalny ONZ Boutros Boutros-Ghali formalnie zwrócił się do NATO o potwierdzenie, że przyszłe wnioski o naloty będą realizowane natychmiast.
9 lutego 1994 roku NATO upoważniło dowódcę Sił Sojuszniczych w Europie Południowej (CINCSOUTH), amerykańskiego admirała Jeremy'ego Boordę, do przeprowadzenia nalotów – na wniosek ONZ – na pozycje artyleryjskie i moździerzowe w Sarajewie lub jego okolicach, które według UNPROFOR były odpowiedzialne za ataki na cele cywilne.
Ostatecznie dla Internetu opracowano technologie routingu, aby usunąć pozostałe scentralizowane aspekty routingu. Protokół Exterior Gateway Protocol (EGP) został zastąpiony nowym protokołem, Border Gateway Protocol (BGP). Zapewniło to siatkową topologię Internetu i ograniczyło scentralizowaną architekturę, na którą kładł nacisk ARPANET. W 1994 roku wprowadzono bezklasowe routowanie międzydomenowe (CIDR), aby wspierać lepszą oszczędność przestrzeni adresowej, co pozwoliło na wykorzystanie agregacji tras w celu zmniejszenia rozmiaru tablic routingu.
12 lutego Sarajewo cieszyło się pierwszym dniem bez ofiar od kwietnia 1992 roku.
Sam stadion Heysel był używany do organizacji zawodów lekkoatletycznych przez prawie dekadę, ale na starym stadionie nie odbyły się już żadne mecze piłkarskie. W 1994 roku stadion został niemal całkowicie przebudowany jako Stadion Króla Baudouina.
Wycofanie ciężkiej broni bośniackich Serbów na dużą skalę rozpoczęło się 17 lutego 1994 roku.
NATO wystosowało również ultimatum dla bośniackich Serbów, żądając wycofania ciężkiej broni z okolic Sarajewa do północy 20–21 lutego, w przeciwnym razie groziły im naloty.
W 1994 roku dyrektor Burson-Marsteller, Thomas Mosser, zginął po otwarciu bomby wysłanej pocztą do jego domu w New Jersey. W liście do The New York Times Kaczynski napisał, że wysłał bombę z powodu pracy Mossera nad poprawą wizerunku publicznego Exxon po wycieku ropy z tankowca Exxon Valdez.
Stuart Long zgodził się przyjąć chrzest w Kościele rzymskokatolickim i został ochrzczony podczas Wigilii Paschalnej w 1994 roku.
Wojna chorwacko-boszniacka zakończyła się podpisaniem porozumienia o zawieszeniu broni między szefem sztabu HVO, generałem Ante Roso, a szefem sztabu ARBiH, generałem Rasimem Delićem, 23 lutego 1994 roku w Zagrzebiu. Porozumienie weszło w życie 25 lutego.
25 lutego 1994 roku Bufalino zmarł z przyczyn naturalnych w szpitalu Nesbitt Memorial Hospital w Kingston w Pensylwanii w wieku 90 lat. Został pochowany na cmentarzu Denison w Swoyersville w Pensylwanii.
Pod naciskiem Stanów Zjednoczonych strony walczące zgodziły się na rozejm pod koniec lutego, po czym nastąpiło spotkanie przedstawicieli Chorwacji, Bośni i bośniackich Chorwatów z Sekretarzem Stanu USA Warrenem Christopherem w Waszyngtonie 26 lutego 1994 r.
NATO zaangażowało się aktywnie, gdy 28 lutego 1994 roku jego odrzutowce zestrzeliły cztery serbskie samoloty nad środkową Bośnią za naruszenie strefy zakazu lotów ONZ.
W marcu 1994 roku Putin został mianowany pierwszym zastępcą przewodniczącego rządu Petersburga.
Według Banku Światowego gospodarka Serbii skurczyła się odpowiednio o 27,2 i 30,5 procent w 1992 i 1993 roku. W odpowiedzi na pogarszającą się sytuację, ekonomista Banku Światowego Dragoslav Avramović został w marcu 1994 roku mianowany prezesem Narodowego Banku FR Jugosławii.
4 marca Franjo Tuđman poparł porozumienie przewidujące utworzenie Federacji Bośni i Hercegowiny oraz sojusz między armiami bośniacką i chorwacką przeciwko siłom serbskim.
12 marca 1994 roku Siły Ochronne ONZ (UNPROFOR) złożyły pierwszy wniosek o wsparcie lotnicze NATO, jednak bezpośrednie wsparcie z powietrza nie zostało udzielone z powodu szeregu opóźnień związanych z procesem zatwierdzania.
Magazyn Computer Gaming World w marcu 1994 roku donosił o plotce, że „Sony PS-X” zostanie wydane w Japonii „przed końcem tego roku i będzie kosztować w sprzedaży detalicznej mniej niż 400 dolarów”.
Wydany w 1994 roku kontroler PlayStation był pierwszym padem stworzonym dla oryginalnej konsoli PlayStation.
Porozumienie pokojowe znane jako porozumienie waszyngtońskie, wynegocjowane przez USA, zostało zawarte 2 marca przez przedstawicieli Republiki Bośni i Hercegowiny, Chorwacji oraz Herceg-Bośni.
20 marca konwój z pomocą medyczną i lekarzami dotarł do Maglaju, miasta liczącego 100 000 mieszkańców, które było oblężone od maja 1993 roku i utrzymywało się z dostaw żywności zrzucanych przez amerykańskie samoloty. Drugi konwój 23 marca został porwany i splądrowany.
Steven zdobył swoją pierwszą nagrodę Akademii w kategorii Najlepszy Reżyser w 1994 roku za film Lista Schindlera.
Dżuma w Indiach. Kraj doświadcza dużego wybuchu dżumy płucnej po 30 latach bez żadnych zgłoszeń tej choroby. Zgłoszono 693 przypadki podejrzenia dżumy dymieniczej lub płucnej.
W wyborach lokalnych 27 marca 1994 roku Erdoğan został wybrany na burmistrza Stambułu, uzyskując największą liczbę głosów (25,19%). W urzędzie wykazał się pragmatyzmem, rozwiązując wiele chronicznych problemów Stambułu, w tym niedobory wody, zanieczyszczenie i chaos komunikacyjny.
Berlusconi szybko wysunął się na czoło włoskiej polityki w styczniu 1994 roku. Po raz pierwszy został wybrany do Izby Deputowanych i mianowany premierem po wyborach parlamentarnych w 1994 roku, kiedy to Forza Italia zdobyła względną większość zaledwie trzy miesiące po swoim powstaniu.
Będąc kibicem Newell's Old Boys od najmłodszych lat, Messi dołączył do klubu z Rosario w wieku sześciu lat. Podczas sześciu lat gry dla Newell's strzelił prawie 500 goli jako członek „Maszyny z '87”, niemal niepokonanej drużyny młodzieżowej nazwanej od roku ich urodzenia, i regularnie zabawiał tłumy, wykonując sztuczki z piłką w przerwach meczów pierwszej drużyny.
W 1994 roku Sir James Goldsmith utworzył Partię Referendalną (Referendum Party), aby wystartować w wyborach powszechnych w 1997 roku z programem przeprowadzenia referendum w sprawie charakteru relacji Wielkiej Brytanii z resztą UE.
W kwietniu 1994 roku firma Intel była sponsorem pierwszego turnieju Grand Prix Professional Chess Association w Moskwie, rozgrywanego z kontrolą czasu 25 minut na partię.
O'Neal poprawił swoją średnią punktową do 29,4 punktu (drugi wynik w lidze za Davidem Robinsonem), prowadząc jednocześnie w NBA pod względem skuteczności rzutów z gry na poziomie 60%.
Carlos Fortin pełnił obowiązki w latach 1994–1995.
W 1994 roku O'Neal kilkakrotnie wystąpił w World Championship Wrestling (WCW), m.in. podczas gali pay-per-view Bash at the Beach, gdzie wręczył pas mistrzowski zwycięzcy walki o tytuł WCW World Heavyweight Championship pomiędzy Hulkiem Hoganem a Rikiem Flairem.
Począwszy od filmów „Blue Chips” i „Kazaam”, O'Neal występował w produkcjach, które zostały negatywnie ocenione przez niektórych krytyków.
Ludobójstwo zostało zorganizowane przez członków głównej elity politycznej Hutu, z których wielu zajmowało stanowiska na najwyższych szczeblach rządu krajowego. Większość historyków zgadza się, że ludobójstwo przeciwko Tutsi było planowane od co najmniej roku. Jednak zabójstwo prezydenta Rwandy Juvénala Habyarimany 6 kwietnia 1994 roku stworzyło próżnię władzy i zakończyło porozumienia pokojowe. Masowe morderstwa rozpoczęły się następnego dnia, kiedy żołnierze, policja i milicja dokonywali egzekucji kluczowych przywódców wojskowych i politycznych Tutsi oraz umiarkowanych Hutu.
Po śmierci Habyarimany, wieczorem 6 kwietnia, utworzono komitet kryzysowy; w jego skład weszli generał dywizji Augustin Ndindiliyimana, pułkownik Théoneste Bagosora oraz szereg innych wyższych oficerów sztabowych armii. Komitetowi przewodniczył Bagosora, pomimo obecności wyższego rangą Ndindiliyimany. Premier Agathe Uwilingiyimana była prawnie następną osobą w linii sukcesji politycznej, ale komitet odmówił uznania jej władzy. Roméo Dallaire spotkał się tej nocy z komitetem i nalegał, aby to Uwilingiyimana objęła kierownictwo, jednak Bagosora odmówił, twierdząc, że Uwilingiyimana nie „cieszy się zaufaniem ludu Rwandy” i jest „niezdolna do rządzenia narodem”. Komitet uzasadniał również swoje istnienie jako niezbędne dla uniknięcia niepewności po śmierci prezydenta. Bagosora starał się przekonać UNAMIR i RPF, że komitet działa w celu powstrzymania Gwardii Prezydenckiej, którą określił jako „wymykającą się spod kontroli”, oraz że będzie przestrzegać porozumienia z Arushy.
Prokuratura MTKR (Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Rwandy) nie była w stanie udowodnić, że spisek w celu popełnienia ludobójstwa istniał przed 7 kwietnia 1994 roku.
7 kwietnia, gdy rozpoczęło się ludobójstwo, dowódca RPF (Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego) Paul Kagame ostrzegł komitet kryzysowy i UNAMIR, że wznowi wojnę domową, jeśli zabijanie nie ustanie.
9 kwietnia obserwatorzy ONZ byli świadkami masakry dzieci w polskim kościele w Gikondo.
10–11 kwietnia 1994 roku UNPROFOR wezwało naloty w celu ochrony strefy bezpieczeństwa Goražde, co zaowocowało zbombardowaniem serbskiego wojskowego punktu dowodzenia w pobliżu Goražde przez dwa amerykańskie odrzutowce F-16.
Tysiące osób szukało schronienia w Oficjalnej Szkole Technicznej (École Technique Officielle) w Kigali, gdzie stacjonowali belgijscy żołnierze UNAMIR. 11 kwietnia belgijscy żołnierze wycofali się, a rwandyjskie siły zbrojne i milicja zabiły wszystkich Tutsi.
12 kwietnia rząd belgijski, który był jednym z największych dostawców wojsk dla UNAMIR i stracił dziesięciu żołnierzy chroniących premier Uwilingiyimana, ogłosił wycofanie się, co jeszcze bardziej zmniejszyło skuteczność sił.
Jedna z takich masakr miała miejsce w Nyarubuye. 12 kwietnia ponad 1500 Tutsi szukało schronienia w kościele katolickim w Nyange, a następnie w gminie Kivumu.
W odwecie Serbowie wzięli 14 kwietnia 150 członków personelu ONZ jako zakładników.
15 kwietnia linie rządu bośniackiego wokół Goražde zostały przełamane.
Porozumienie z Marrakeszu, wyrażone w Deklaracji z Marrakeszu, było umową podpisaną w Marrakeszu w Maroku przez 123 narody 15 kwietnia 1994 r., wieńczącą 8-letnią Rundę urugwajską i ustanawiającą Światową Organizację Handlu, która oficjalnie powstała 1 stycznia 1995 r.
Nixon doznał ciężkiego udaru 18 kwietnia 1994 roku, przygotowując się do kolacji w swoim domu w Park Ridge w stanie New Jersey. Skrzep krwi, będący wynikiem migotania przedsionków, na które cierpiał od wielu lat, utworzył się w górnej części serca, oderwał się i powędrował do mózgu. Został przewieziony do New York Hospital–Cornell Medical Center na Manhattanie; początkowo był przytomny, ale nie mógł mówić ani poruszać prawą ręką lub nogą. Uszkodzenie mózgu spowodowało obrzęk (obrzęk mózgu), a Nixon zapadł w głęboką śpiączkę.
Zmarł 22 kwietnia 1994 roku o godzinie 21:08, w obecności swoich córek przy łóżku. Miał 81 lat.
Pierwsze pogłoski o zabójstwach dokonywanych przez RPF pojawiły się po tym, jak 28 kwietnia 1994 roku 250 000 uchodźców, głównie Hutu, napłynęło do Tanzanii przez przejście graniczne w Rusumo.
Około 29 kwietnia 1994 roku duński kontyngent (Nordbat 2) pełniący służbę pokojową w Bośni, jako część nordyckiego batalionu UNPROFOR stacjonującego w Tuzli, wpadł w zasadzkę podczas próby odciążenia szwedzkiego punktu obserwacyjnego (Tango 2), który znajdował się pod ciężkim ostrzałem artyleryjskim brygady bośniackich Serbów Šekovići we wsi Kalesija.
Po tym, jak 30 kwietnia RPF przejął kontrolę nad przejściem granicznym w Rusumo, uchodźcy nadal przekraczali rzekę Kagera, trafiając do odległych obszarów Tanzanii.
W pozostałej części kwietnia i na początku maja Gwardia Prezydencka, żandarmeria i milicja młodzieżowa, wspierane przez lokalną ludność, kontynuowały zabijanie w bardzo szybkim tempie. Gerard Prunier szacuje, że w ciągu pierwszych sześciu tygodni mogło zostać zamordowanych nawet 800 000 Rwandyjczyków, co stanowi tempo pięciokrotnie wyższe niż podczas Holokaustu w nazistowskich Niemczech. Celem było zabicie każdego Tutsi mieszkającego w Rwandzie i, z wyjątkiem posuwającej się naprzód armii RPF, nie było żadnej siły opozycyjnej, która mogłaby zapobiec zabójstwom lub je spowolnić.
Pierwszym aktem nowo wybranego Zgromadzenia Narodowego był formalny wybór Mandeli na pierwszego czarnoskórego szefa rządu RPA. Jego zaprzysiężenie odbyło się w Pretorii 10 maja 1994 roku i było transmitowane dla miliarda widzów na całym świecie. W wydarzeniu wzięło udział cztery tysiące gości, w tym światowi przywódcy z szerokiego spektrum geograficznego i ideologicznego. Mandela stanął na czele Rządu Jedności Narodowej zdominowanego przez ANC – które nie miało doświadczenia w samodzielnym rządzeniu – ale zawierającego przedstawicieli Partii Narodowej i Inkatha.
12 maja Senat USA przyjął ustawę S. 2042, przedstawioną przez senatora Boba Dole'a, mającą na celu jednostronne zniesienie embarga na broń wobec Bośniaków, jednak została ona odrzucona przez prezydenta Clintona.
Do 16 maja RPF (Rwandyjski Front Patriotyczny) odciął drogę między Kigali a Gitaramą, tymczasową siedzibą rządu tymczasowego.
Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) zaczął otrzymywać konkretne relacje o okrucieństwach i upublicznił te informacje 17 maja.
17 maja 1994 roku ONZ przyjęła rezolucję 918, która nałożyła embargo na broń i wzmocniła UNAMIR, co stało się znane jako UNAMIR II. Nowi żołnierze zaczęli przybywać dopiero w czerwcu, a po zakończeniu ludobójstwa w lipcu rola UNAMIR II ograniczyła się w dużej mierze do utrzymania bezpieczeństwa i stabilności, aż do zakończenia misji w 1996 roku.
W 1994 roku Nippon Cultural Broadcasting w Japonii zdołało odzyskać nagranie szczekania Hachikō ze starej płyty, która była rozbita na kilka kawałków. Nastąpiła ogromna kampania reklamowa i w sobotę, 28 maja 1994 roku, 59 lat po jego śmierci, miliony słuchaczy radiowych włączyły odbiorniki, aby usłyszeć szczekanie Hachikō.
Trzęsienie ziemi nad rzeką Páez w 1994 roku miało miejsce 6 czerwca i osiągnęło magnitudę 6,8 na głębokości 12 km (7,5 mili). Wydarzenie, znane również jako katastrofa rzeki Páez, obejmowało późniejsze osunięcia ziemi i lawiny błotne, które zniszczyły małe miasteczko Páez, położone u podnóża Centralnych Andów w departamencie Cauca w południowo-zachodniej Kolumbii. Szacuje się, że 1100 osób, głównie z Páez, zginęło w około 15 osadach w dorzeczu rzeki Páez, w departamentach Cauca i Huila, z czego w samym mieście Páez odnotowano 50% ofiar śmiertelnych.
Swoją drugą żonę, Carol Held Knight, poznał na turnieju golfowym w 1992 roku, kiedy usiedli razem do śniadania. Niewiele mówiła do Armstronga, ale dwa tygodnie później zadzwonił do niej, by zapytać, co robi. Odpowiedziała, że ścina wiśnię, a 35 minut później Armstrong był w jej domu, by pomóc. Pobrali się w Ohio 12 czerwca 1994 roku, a drugą ceremonię odbyli w San Ysidro Ranch w Kalifornii. Mieszkał w Indian Hill w stanie Ohio.
Do 13 czerwca RPF (Rwandyjski Front Patriotyczny) zajął samą Gitaramę, po nieudanej próbie ponownego otwarcia drogi przez rwandyjskie siły rządowe; rząd tymczasowy został zmuszony do przeniesienia się do Gisenyi na dalekim północnym zachodzie.
Podczas Mistrzostw Świata w 1994 roku w Stanach Zjednoczonych Maradona zagrał tylko w dwóch meczach (oba na stadionie Foxboro w pobliżu Bostonu), strzelając jednego gola przeciwko Grecji, po czym został odesłany do domu po nieudanym teście antydopingowym na obecność efedryny. Po strzeleniu gola Grecji Maradona wykonał jedną z najbardziej niesławnych cieszynek w historii Mistrzostw Świata, biegnąc w stronę jednej z kamer przy linii bocznej, krzycząc z wykrzywioną twarzą i wyłupiastymi oczami. Okazało się, że był to ostatni gol Maradony w reprezentacji Argentyny.
23 czerwca około 2500 żołnierzy wkroczyło do południowo-zachodniej Rwandy w ramach kierowanej przez Francję operacji ONZ Opération Turquoise.
W wygranym 2:1 meczu z Nigerią, który miał być jego ostatnim występem w barwach Argentyny, przy obu golach swojej drużyny asystował z rzutów wolnych, przy czym drugi był asystą do Caniggii.
Uczył się latać na podstawowym samolocie szkoleniowym Chipmunk, odrzutowcu szkoleniowym BAC Jet Provost oraz wielosilnikowym samolocie szkoleniowym Beagle Basset; następnie regularnie pilotował samoloty Hawker Siddeley Andover, Westland Wessex i BAe 146 należące do The Queen's Flight, aż do momentu, gdy zrezygnował z latania po rozbiciu BAe 146 na Hebrydach w 1994 roku.
W 1994 roku w Fort Benton odsłonięto rzeźbę z brązu autorstwa Boba Scrivera, przedstawiającą Shepa z przednimi łapami na szynie.
Pod koniec lipca 1994 roku siły Kagame kontrolowały całą Rwandę z wyjątkiem strefy na południowym zachodzie, która była okupowana przez kierowane przez Francję siły ONZ w ramach Opération Turquoise.
Dzień Wyzwolenia Rwandy został wyznaczony na 4 lipca i jest obchodzony jako święto państwowe.
Amazon był początkowo internetową księgarnią, a Bezos od zawsze planował ekspansję na inne produkty.
Bezos postanowił założyć internetową księgarnię. Odszedł z pracy w D. E. Shaw i założył Amazon w swoim garażu 5 lipca 1994 roku, po napisaniu biznesplanu podczas podróży przez cały kraj z Nowego Jorku do Seattle.
Jeff Bezos założył Amazon w lipcu 1994 roku. Wybrał Seattle ze względu na dostęp do talentów technicznych, ponieważ znajduje się tam siedziba Microsoftu. Początkowo Bezos zarejestrował firmę w stanie Waszyngton pod nazwą Cadabra, Inc.
W 1994 roku Narodowe Muzeum Historii Amerykańskiej ustaliło, że flaga Star Spangled Banner wymaga dalszych zabiegów konserwatorskich, aby pozostać na wystawie publicznej. W 1998 roku zespoły muzealnych konserwatorów, kuratorów i innych specjalistów pomogły przenieść flagę z jej miejsca w Sali Flag Muzeum do nowego laboratorium konserwatorskiego.
Blair pokonał Johna Prescotta i Margaret Beckett w kolejnych wyborach na lidera partii i został liderem opozycji. Zgodnie ze zwyczajem dla osoby sprawującej ten urząd, Blair został mianowany członkiem Tajnej Rady.
W lipcu 1994 roku Cameron porzucił rolę specjalnego doradcy, aby pracować jako dyrektor ds. korporacyjnych w Carlton Communications.
W 1994 roku Elon Musk odbył latem dwa staże w Dolinie Krzemowej: w start-upie zajmującym się magazynowaniem energii o nazwie Pinnacle Research Institute, który badał elektrolityczne ultrakondensatory do magazynowania energii, oraz w start-upie Rocket Science Games z siedzibą w Palo Alto. Bruce Leak, główny inżynier stojący za QuickTime firmy Apple, który zatrudnił Muska, powiedział, że Musk miał niespożytą energię.
Kiedy Russell miał około 12 lat, otrzymał przydomek „Chumlee” ze względu na swoją dużą twarz i podbródek. Ojciec jednego z jego przyjaciół stwierdził kiedyś, że wygląda jak Chumley, mors z animowanego serialu telewizyjnego „Tennessee Tuxedo”.
W 1994 roku David Wall z Cape Breton w Nowej Szkocji wytoczył proces twórcom gry. Twierdził, że jesienią 1979 roku wraz z przyjacielem łapał stopa w pobliżu Sydney w Nowej Szkocji, kiedy zabrał ich Chris Haney. Wall twierdził, że szczegółowo opowiedział Haneyowi o swoim pomyśle na grę, w tym o kształcie znaczników. Matka Walla zeznała, że znalazła jego rysunki, które wyglądały jak plany gry podobnej do Trivial Pursuit, ale rysunki te zostały później zniszczone. Przyjaciel Walla, który rzekomo łapał z nim wtedy stopa, nigdy nie zeznawał. Haney powiedział, że nigdy nie spotkał Walla.
W sierpniu 1994 roku koalicja frakcji opozycyjnych z siedzibą w północnej Czeczenii rozpoczęła kampanię zbrojną na dużą skalę w celu usunięcia rządu Dudajewa.
Do 1994 roku KFC posiadało 5149 lokali w USA i 9407 na całym świecie, zatrudniając ponad 100 000 pracowników.
5 sierpnia, na wniosek UNPROFOR, samoloty NATO zaatakowały cel wewnątrz Strefy Wykluczenia Sarajewa po tym, jak bośniaccy Serbowie przejęli broń z punktu jej gromadzenia w pobliżu Sarajewa.
Podczas studiów O'Neal był brany pod uwagę jako kandydat do „Dream Teamu” na miejsce przeznaczone dla zawodnika akademickiego, ale ostatecznie trafiło ono do jego przyszłego kolegi z drużyny, Christiana Laettnera. Jego kariera w reprezentacji narodowej rozpoczęła się na Mistrzostwach Świata FIBA w 1994 roku, podczas których został wybrany MVP turnieju. Prowadząc Dream Team II do złotego medalu z bilansem 8–0, O'Neal notował średnio 18 punktów i 8,5 zbiórki oraz zaliczył dwa double-double. W czterech meczach zdobył ponad 20 punktów. Przed 2010 rokiem był ostatnim aktywnym amerykańskim zawodnikiem, który posiadał złoto z Mistrzostw Świata FIBA.
Po kilku miesiącach Bezos zmienił nazwę na Amazon.com, Inc., ponieważ prawnik błędnie usłyszał pierwotną nazwę jako „cadaver” (trup).
14 sierpnia 1994 roku Sudan przekazał go francuskim agentom DST, którzy przewieźli go samolotem do Paryża na proces.
W 1994 roku wprowadzono IBM Simon. Był to prawdopodobnie pierwszy na świecie smartfon. Łączył w sobie funkcje telefonu komórkowego, pagera, faksu i PDA. Zawierał kalendarz, książkę adresową, zegar, kalkulator, notatnik, pocztę elektroniczną oraz ekran dotykowy z klawiaturą QWERTY. IBM Simon posiadał rysik służący do obsługi ekranu dotykowego. Wyposażony był w funkcję przewidywania tekstu, która podpowiadała kolejne znaki podczas pisania. Posiadał aplikacje, a przynajmniej możliwość dodawania nowych funkcji poprzez włożenie do telefonu karty pamięci PCMCIA o pojemności 1,8 MB.
Najbardziej znaczące było zawieszenie broni podpisane w 1994 roku, które trwało 17 lat, aż do czerwca 2011 roku, kiedy to siły rządowe zaatakowały pozycje KIA wzdłuż rzeki Taping, na wschód od Bhamo w stanie Kaczin.
W 1994 roku po raz drugi w swojej karierze zdobył nagrodę Piłkarza Roku w Afryce.
Chińska waluta, renminbi (RMB), została w 1994 roku sztywno powiązana z dolarem amerykańskim w relacji 8,3 RMB za dolara.
Armstrong i jego pierwsza żona, Janet, rozstali się w 1990 roku, a rozwiedli w 1994 roku, po 38 latach małżeństwa.
W 1994 roku Rafael Caldera (1916–2009) z centrowej partii Konwergencja Narodowa, który rzekomo wiedział o puczu, został wybrany na prezydenta i wkrótce potem uwolnił Cháveza oraz innych uwięzionych członków MBR-200, choć zakazał im powrotu do wojska.
Działalność paramilitarna nasiliła się, zarówno w sposób legalny, jak i nielegalny. Utworzenie legalnych grup samoobrony i wywiadu CONVIVIR zostało zatwierdzone przez Kongres i administrację Sampera w 1994 roku.
Pod wpływem surowych sankcji gospodarczych nałożonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych z powodu postrzeganej roli Miloševicia w wojnach jugosłowiańskich, gospodarka Serbii rozpoczęła długotrwały okres załamania gospodarczego i izolacji. Polityka łatwego pieniądza Narodowego Banku FR Jugosławii związana z wojną przyczyniła się do hiperinflacji, która w styczniu 1994 roku osiągnęła alarmujący poziom 313 milionów procent.
Stuart Long przez trzy lata uczył w Bishop Alemany High School, katolickiej szkole w Mission Hills w Kalifornii.
W 1994 roku otrzymał Nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie nauk ekonomicznych (wraz z Johnem Harsanyim i Reinhardem Seltenem) w wyniku swoich prac nad teorią gier, prowadzonych jeszcze jako doktorant na Princeton. Pod koniec lat 80. Nash zaczął używać poczty elektronicznej, aby stopniowo nawiązywać kontakty z pracującymi matematykami, którzy zdali sobie sprawę, że to właśnie ten John Nash i że jego nowa praca ma wartość. Stali się oni częścią grupy, która skontaktowała się z komitetem noblowskim Banku Szwecji i była w stanie poręczyć za zdolność Nasha do przyjęcia nagrody w uznaniu jego wczesnych prac.
Tapie ogłosił upadłość osobistą w 1994 roku.
Robert Louis-Dreyfus, przyjaciel Bernarda Tapie, został nowym prezesem firmy w 1994 roku.
W 1994 roku, w połączeniu z FIFA Youth Group, głównym beneficjentem stały się SOS Wioski Dziecięce.
Nike zakupiło Bauer Hockey w 1994 roku.
W 1994 roku Ku Klux Klan złożył wniosek o sponsorowanie odcinka autostrady międzystanowej nr 55 w hrabstwach St. Louis i Jefferson w stanie Missouri, w pobliżu St. Louis, w celu sprzątania (co pozwoliłoby im umieścić znaki informujące, że ten odcinek autostrady jest utrzymywany przez organizację). Ponieważ stan nie mógł odmówić sponsorowania przez KKK, legislatura stanu Missouri przegłosowała nazwanie tego odcinka autostrady „Autostradą Rosy Parks” (Rosa Parks Highway). Zapytana o to, co sądzi o tym zaszczycie, miała odpowiedzieć: „Zawsze miło jest, gdy ktoś o tobie myśli”.
Gates poślubił Melindę French na polu golfowym na hawajskiej wyspie Lanai 1 stycznia 1994 roku. Mają troje dzieci. Rodzina mieszka w Xanadu 2.0, posiadłości wkomponowanej w zbocze wzgórza z widokiem na jezioro Washington w Medinie w stanie Waszyngton.
11 stycznia 1994 roku generał Roméo Dallaire, dowódca UNAMIR (Misji Obserwacyjnej ONZ w Rwandzie), wysłał swój „faks o ludobójstwie” do kwatery głównej ONZ. Faks stwierdzał, że Dallaire jest w kontakcie z „wysokiej rangi szkoleniowcem w kadrach uzbrojonej milicji Interahamwe z MRND”. Informator – obecnie znany jako szofer Mathieu Ngirumpatse, Kassim Turatsinze, znany jako „Jean-Pierre” – twierdził, że otrzymał rozkaz zarejestrowania wszystkich Tutsi w Kigali. Według notatki Turatsinze podejrzewał, że planowane jest ludobójstwo przeciwko Tutsi i powiedział, że „w 20 minut jego ludzie mogliby zabić do 1000 Tutsi”. Wniosek Dallaire'a o ochronę informatora i jego rodziny oraz o przeprowadzenie nalotu na ujawnione składy broni został odrzucony.
19 stycznia, pomimo ciężkich strat, siły rosyjskie zajęły ruiny czeczeńskiego pałacu prezydenckiego, o który toczono zacięte walki przez ponad trzy tygodnie, gdy Czeczeni ostatecznie opuścili swoje pozycje w zniszczonym centrum miasta.
5 lutego 1994 roku Sarajewo doświadczyło najkrwawszego pojedynczego ataku w trakcie całego oblężenia podczas pierwszej masakry na Markale, kiedy pocisk moździerzowy kalibru 120 mm spadł w centrum zatłoczonego targu, zabijając 68 osób i raniąc kolejne 144.
6 lutego Sekretarz Generalny ONZ Boutros Boutros-Ghali formalnie zwrócił się do NATO o potwierdzenie, że przyszłe wnioski o naloty będą realizowane natychmiast.
9 lutego 1994 roku NATO upoważniło dowódcę Sił Sojuszniczych w Europie Południowej (CINCSOUTH), amerykańskiego admirała Jeremy'ego Boordę, do przeprowadzenia nalotów – na wniosek ONZ – na pozycje artyleryjskie i moździerzowe w Sarajewie lub jego okolicach, które według UNPROFOR były odpowiedzialne za ataki na cele cywilne.
Ostatecznie dla Internetu opracowano technologie routingu, aby usunąć pozostałe scentralizowane aspekty routingu. Protokół Exterior Gateway Protocol (EGP) został zastąpiony nowym protokołem, Border Gateway Protocol (BGP). Zapewniło to siatkową topologię Internetu i ograniczyło scentralizowaną architekturę, na którą kładł nacisk ARPANET. W 1994 roku wprowadzono bezklasowe routowanie międzydomenowe (CIDR), aby wspierać lepszą oszczędność przestrzeni adresowej, co pozwoliło na wykorzystanie agregacji tras w celu zmniejszenia rozmiaru tablic routingu.
12 lutego Sarajewo cieszyło się pierwszym dniem bez ofiar od kwietnia 1992 roku.
Sam stadion Heysel był używany do organizacji zawodów lekkoatletycznych przez prawie dekadę, ale na starym stadionie nie odbyły się już żadne mecze piłkarskie. W 1994 roku stadion został niemal całkowicie przebudowany jako Stadion Króla Baudouina.
Wycofanie ciężkiej broni bośniackich Serbów na dużą skalę rozpoczęło się 17 lutego 1994 roku.
NATO wystosowało również ultimatum dla bośniackich Serbów, żądając wycofania ciężkiej broni z okolic Sarajewa do północy 20–21 lutego, w przeciwnym razie groziły im naloty.
W 1994 roku dyrektor Burson-Marsteller, Thomas Mosser, zginął po otwarciu bomby wysłanej pocztą do jego domu w New Jersey. W liście do The New York Times Kaczynski napisał, że wysłał bombę z powodu pracy Mossera nad poprawą wizerunku publicznego Exxon po wycieku ropy z tankowca Exxon Valdez.
Stuart Long zgodził się przyjąć chrzest w Kościele rzymskokatolickim i został ochrzczony podczas Wigilii Paschalnej w 1994 roku.
Wojna chorwacko-boszniacka zakończyła się podpisaniem porozumienia o zawieszeniu broni między szefem sztabu HVO, generałem Ante Roso, a szefem sztabu ARBiH, generałem Rasimem Delićem, 23 lutego 1994 roku w Zagrzebiu. Porozumienie weszło w życie 25 lutego.
25 lutego 1994 roku Bufalino zmarł z przyczyn naturalnych w szpitalu Nesbitt Memorial Hospital w Kingston w Pensylwanii w wieku 90 lat. Został pochowany na cmentarzu Denison w Swoyersville w Pensylwanii.
Pod naciskiem Stanów Zjednoczonych strony walczące zgodziły się na rozejm pod koniec lutego, po czym nastąpiło spotkanie przedstawicieli Chorwacji, Bośni i bośniackich Chorwatów z Sekretarzem Stanu USA Warrenem Christopherem w Waszyngtonie 26 lutego 1994 r.
NATO zaangażowało się aktywnie, gdy 28 lutego 1994 roku jego odrzutowce zestrzeliły cztery serbskie samoloty nad środkową Bośnią za naruszenie strefy zakazu lotów ONZ.
W marcu 1994 roku Putin został mianowany pierwszym zastępcą przewodniczącego rządu Petersburga.
Według Banku Światowego gospodarka Serbii skurczyła się odpowiednio o 27,2 i 30,5 procent w 1992 i 1993 roku. W odpowiedzi na pogarszającą się sytuację, ekonomista Banku Światowego Dragoslav Avramović został w marcu 1994 roku mianowany prezesem Narodowego Banku FR Jugosławii.
4 marca Franjo Tuđman poparł porozumienie przewidujące utworzenie Federacji Bośni i Hercegowiny oraz sojusz między armiami bośniacką i chorwacką przeciwko siłom serbskim.
12 marca 1994 roku Siły Ochronne ONZ (UNPROFOR) złożyły pierwszy wniosek o wsparcie lotnicze NATO, jednak bezpośrednie wsparcie z powietrza nie zostało udzielone z powodu szeregu opóźnień związanych z procesem zatwierdzania.
Magazyn Computer Gaming World w marcu 1994 roku donosił o plotce, że „Sony PS-X” zostanie wydane w Japonii „przed końcem tego roku i będzie kosztować w sprzedaży detalicznej mniej niż 400 dolarów”.
Wydany w 1994 roku kontroler PlayStation był pierwszym padem stworzonym dla oryginalnej konsoli PlayStation.
Porozumienie pokojowe znane jako porozumienie waszyngtońskie, wynegocjowane przez USA, zostało zawarte 2 marca przez przedstawicieli Republiki Bośni i Hercegowiny, Chorwacji oraz Herceg-Bośni.
20 marca konwój z pomocą medyczną i lekarzami dotarł do Maglaju, miasta liczącego 100 000 mieszkańców, które było oblężone od maja 1993 roku i utrzymywało się z dostaw żywności zrzucanych przez amerykańskie samoloty. Drugi konwój 23 marca został porwany i splądrowany.
Steven zdobył swoją pierwszą nagrodę Akademii w kategorii Najlepszy Reżyser w 1994 roku za film Lista Schindlera.
Dżuma w Indiach. Kraj doświadcza dużego wybuchu dżumy płucnej po 30 latach bez żadnych zgłoszeń tej choroby. Zgłoszono 693 przypadki podejrzenia dżumy dymieniczej lub płucnej.
W wyborach lokalnych 27 marca 1994 roku Erdoğan został wybrany na burmistrza Stambułu, uzyskując największą liczbę głosów (25,19%). W urzędzie wykazał się pragmatyzmem, rozwiązując wiele chronicznych problemów Stambułu, w tym niedobory wody, zanieczyszczenie i chaos komunikacyjny.
Berlusconi szybko wysunął się na czoło włoskiej polityki w styczniu 1994 roku. Po raz pierwszy został wybrany do Izby Deputowanych i mianowany premierem po wyborach parlamentarnych w 1994 roku, kiedy to Forza Italia zdobyła względną większość zaledwie trzy miesiące po swoim powstaniu.
Będąc kibicem Newell's Old Boys od najmłodszych lat, Messi dołączył do klubu z Rosario w wieku sześciu lat. Podczas sześciu lat gry dla Newell's strzelił prawie 500 goli jako członek „Maszyny z '87”, niemal niepokonanej drużyny młodzieżowej nazwanej od roku ich urodzenia, i regularnie zabawiał tłumy, wykonując sztuczki z piłką w przerwach meczów pierwszej drużyny.
W 1994 roku Sir James Goldsmith utworzył Partię Referendalną (Referendum Party), aby wystartować w wyborach powszechnych w 1997 roku z programem przeprowadzenia referendum w sprawie charakteru relacji Wielkiej Brytanii z resztą UE.
W kwietniu 1994 roku firma Intel była sponsorem pierwszego turnieju Grand Prix Professional Chess Association w Moskwie, rozgrywanego z kontrolą czasu 25 minut na partię.
O'Neal poprawił swoją średnią punktową do 29,4 punktu (drugi wynik w lidze za Davidem Robinsonem), prowadząc jednocześnie w NBA pod względem skuteczności rzutów z gry na poziomie 60%.
Carlos Fortin pełnił obowiązki w latach 1994–1995.
W 1994 roku O'Neal kilkakrotnie wystąpił w World Championship Wrestling (WCW), m.in. podczas gali pay-per-view Bash at the Beach, gdzie wręczył pas mistrzowski zwycięzcy walki o tytuł WCW World Heavyweight Championship pomiędzy Hulkiem Hoganem a Rikiem Flairem.
Począwszy od filmów „Blue Chips” i „Kazaam”, O'Neal występował w produkcjach, które zostały negatywnie ocenione przez niektórych krytyków.
Ludobójstwo zostało zorganizowane przez członków głównej elity politycznej Hutu, z których wielu zajmowało stanowiska na najwyższych szczeblach rządu krajowego. Większość historyków zgadza się, że ludobójstwo przeciwko Tutsi było planowane od co najmniej roku. Jednak zabójstwo prezydenta Rwandy Juvénala Habyarimany 6 kwietnia 1994 roku stworzyło próżnię władzy i zakończyło porozumienia pokojowe. Masowe morderstwa rozpoczęły się następnego dnia, kiedy żołnierze, policja i milicja dokonywali egzekucji kluczowych przywódców wojskowych i politycznych Tutsi oraz umiarkowanych Hutu.
Po śmierci Habyarimany, wieczorem 6 kwietnia, utworzono komitet kryzysowy; w jego skład weszli generał dywizji Augustin Ndindiliyimana, pułkownik Théoneste Bagosora oraz szereg innych wyższych oficerów sztabowych armii. Komitetowi przewodniczył Bagosora, pomimo obecności wyższego rangą Ndindiliyimany. Premier Agathe Uwilingiyimana była prawnie następną osobą w linii sukcesji politycznej, ale komitet odmówił uznania jej władzy. Roméo Dallaire spotkał się tej nocy z komitetem i nalegał, aby to Uwilingiyimana objęła kierownictwo, jednak Bagosora odmówił, twierdząc, że Uwilingiyimana nie „cieszy się zaufaniem ludu Rwandy” i jest „niezdolna do rządzenia narodem”. Komitet uzasadniał również swoje istnienie jako niezbędne dla uniknięcia niepewności po śmierci prezydenta. Bagosora starał się przekonać UNAMIR i RPF, że komitet działa w celu powstrzymania Gwardii Prezydenckiej, którą określił jako „wymykającą się spod kontroli”, oraz że będzie przestrzegać porozumienia z Arushy.
Prokuratura MTKR (Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Rwandy) nie była w stanie udowodnić, że spisek w celu popełnienia ludobójstwa istniał przed 7 kwietnia 1994 roku.
7 kwietnia, gdy rozpoczęło się ludobójstwo, dowódca RPF (Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego) Paul Kagame ostrzegł komitet kryzysowy i UNAMIR, że wznowi wojnę domową, jeśli zabijanie nie ustanie.
9 kwietnia obserwatorzy ONZ byli świadkami masakry dzieci w polskim kościele w Gikondo.
10–11 kwietnia 1994 roku UNPROFOR wezwało naloty w celu ochrony strefy bezpieczeństwa Goražde, co zaowocowało zbombardowaniem serbskiego wojskowego punktu dowodzenia w pobliżu Goražde przez dwa amerykańskie odrzutowce F-16.
Tysiące osób szukało schronienia w Oficjalnej Szkole Technicznej (École Technique Officielle) w Kigali, gdzie stacjonowali belgijscy żołnierze UNAMIR. 11 kwietnia belgijscy żołnierze wycofali się, a rwandyjskie siły zbrojne i milicja zabiły wszystkich Tutsi.
12 kwietnia rząd belgijski, który był jednym z największych dostawców wojsk dla UNAMIR i stracił dziesięciu żołnierzy chroniących premier Uwilingiyimana, ogłosił wycofanie się, co jeszcze bardziej zmniejszyło skuteczność sił.
Jedna z takich masakr miała miejsce w Nyarubuye. 12 kwietnia ponad 1500 Tutsi szukało schronienia w kościele katolickim w Nyange, a następnie w gminie Kivumu.
W odwecie Serbowie wzięli 14 kwietnia 150 członków personelu ONZ jako zakładników.
15 kwietnia linie rządu bośniackiego wokół Goražde zostały przełamane.
Porozumienie z Marrakeszu, wyrażone w Deklaracji z Marrakeszu, było umową podpisaną w Marrakeszu w Maroku przez 123 narody 15 kwietnia 1994 r., wieńczącą 8-letnią Rundę urugwajską i ustanawiającą Światową Organizację Handlu, która oficjalnie powstała 1 stycznia 1995 r.
Nixon doznał ciężkiego udaru 18 kwietnia 1994 roku, przygotowując się do kolacji w swoim domu w Park Ridge w stanie New Jersey. Skrzep krwi, będący wynikiem migotania przedsionków, na które cierpiał od wielu lat, utworzył się w górnej części serca, oderwał się i powędrował do mózgu. Został przewieziony do New York Hospital–Cornell Medical Center na Manhattanie; początkowo był przytomny, ale nie mógł mówić ani poruszać prawą ręką lub nogą. Uszkodzenie mózgu spowodowało obrzęk (obrzęk mózgu), a Nixon zapadł w głęboką śpiączkę.
Zmarł 22 kwietnia 1994 roku o godzinie 21:08, w obecności swoich córek przy łóżku. Miał 81 lat.
Pierwsze pogłoski o zabójstwach dokonywanych przez RPF pojawiły się po tym, jak 28 kwietnia 1994 roku 250 000 uchodźców, głównie Hutu, napłynęło do Tanzanii przez przejście graniczne w Rusumo.
Około 29 kwietnia 1994 roku duński kontyngent (Nordbat 2) pełniący służbę pokojową w Bośni, jako część nordyckiego batalionu UNPROFOR stacjonującego w Tuzli, wpadł w zasadzkę podczas próby odciążenia szwedzkiego punktu obserwacyjnego (Tango 2), który znajdował się pod ciężkim ostrzałem artyleryjskim brygady bośniackich Serbów Šekovići we wsi Kalesija.
Po tym, jak 30 kwietnia RPF przejął kontrolę nad przejściem granicznym w Rusumo, uchodźcy nadal przekraczali rzekę Kagera, trafiając do odległych obszarów Tanzanii.
W pozostałej części kwietnia i na początku maja Gwardia Prezydencka, żandarmeria i milicja młodzieżowa, wspierane przez lokalną ludność, kontynuowały zabijanie w bardzo szybkim tempie. Gerard Prunier szacuje, że w ciągu pierwszych sześciu tygodni mogło zostać zamordowanych nawet 800 000 Rwandyjczyków, co stanowi tempo pięciokrotnie wyższe niż podczas Holokaustu w nazistowskich Niemczech. Celem było zabicie każdego Tutsi mieszkającego w Rwandzie i, z wyjątkiem posuwającej się naprzód armii RPF, nie było żadnej siły opozycyjnej, która mogłaby zapobiec zabójstwom lub je spowolnić.
Pierwszym aktem nowo wybranego Zgromadzenia Narodowego był formalny wybór Mandeli na pierwszego czarnoskórego szefa rządu RPA. Jego zaprzysiężenie odbyło się w Pretorii 10 maja 1994 roku i było transmitowane dla miliarda widzów na całym świecie. W wydarzeniu wzięło udział cztery tysiące gości, w tym światowi przywódcy z szerokiego spektrum geograficznego i ideologicznego. Mandela stanął na czele Rządu Jedności Narodowej zdominowanego przez ANC – które nie miało doświadczenia w samodzielnym rządzeniu – ale zawierającego przedstawicieli Partii Narodowej i Inkatha.
12 maja Senat USA przyjął ustawę S. 2042, przedstawioną przez senatora Boba Dole'a, mającą na celu jednostronne zniesienie embarga na broń wobec Bośniaków, jednak została ona odrzucona przez prezydenta Clintona.
Do 16 maja RPF (Rwandyjski Front Patriotyczny) odciął drogę między Kigali a Gitaramą, tymczasową siedzibą rządu tymczasowego.
Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) zaczął otrzymywać konkretne relacje o okrucieństwach i upublicznił te informacje 17 maja.
17 maja 1994 roku ONZ przyjęła rezolucję 918, która nałożyła embargo na broń i wzmocniła UNAMIR, co stało się znane jako UNAMIR II. Nowi żołnierze zaczęli przybywać dopiero w czerwcu, a po zakończeniu ludobójstwa w lipcu rola UNAMIR II ograniczyła się w dużej mierze do utrzymania bezpieczeństwa i stabilności, aż do zakończenia misji w 1996 roku.
W 1994 roku Nippon Cultural Broadcasting w Japonii zdołało odzyskać nagranie szczekania Hachikō ze starej płyty, która była rozbita na kilka kawałków. Nastąpiła ogromna kampania reklamowa i w sobotę, 28 maja 1994 roku, 59 lat po jego śmierci, miliony słuchaczy radiowych włączyły odbiorniki, aby usłyszeć szczekanie Hachikō.
Trzęsienie ziemi nad rzeką Páez w 1994 roku miało miejsce 6 czerwca i osiągnęło magnitudę 6,8 na głębokości 12 km (7,5 mili). Wydarzenie, znane również jako katastrofa rzeki Páez, obejmowało późniejsze osunięcia ziemi i lawiny błotne, które zniszczyły małe miasteczko Páez, położone u podnóża Centralnych Andów w departamencie Cauca w południowo-zachodniej Kolumbii. Szacuje się, że 1100 osób, głównie z Páez, zginęło w około 15 osadach w dorzeczu rzeki Páez, w departamentach Cauca i Huila, z czego w samym mieście Páez odnotowano 50% ofiar śmiertelnych.
Swoją drugą żonę, Carol Held Knight, poznał na turnieju golfowym w 1992 roku, kiedy usiedli razem do śniadania. Niewiele mówiła do Armstronga, ale dwa tygodnie później zadzwonił do niej, by zapytać, co robi. Odpowiedziała, że ścina wiśnię, a 35 minut później Armstrong był w jej domu, by pomóc. Pobrali się w Ohio 12 czerwca 1994 roku, a drugą ceremonię odbyli w San Ysidro Ranch w Kalifornii. Mieszkał w Indian Hill w stanie Ohio.
Do 13 czerwca RPF (Rwandyjski Front Patriotyczny) zajął samą Gitaramę, po nieudanej próbie ponownego otwarcia drogi przez rwandyjskie siły rządowe; rząd tymczasowy został zmuszony do przeniesienia się do Gisenyi na dalekim północnym zachodzie.
Podczas Mistrzostw Świata w 1994 roku w Stanach Zjednoczonych Maradona zagrał tylko w dwóch meczach (oba na stadionie Foxboro w pobliżu Bostonu), strzelając jednego gola przeciwko Grecji, po czym został odesłany do domu po nieudanym teście antydopingowym na obecność efedryny. Po strzeleniu gola Grecji Maradona wykonał jedną z najbardziej niesławnych cieszynek w historii Mistrzostw Świata, biegnąc w stronę jednej z kamer przy linii bocznej, krzycząc z wykrzywioną twarzą i wyłupiastymi oczami. Okazało się, że był to ostatni gol Maradony w reprezentacji Argentyny.
23 czerwca około 2500 żołnierzy wkroczyło do południowo-zachodniej Rwandy w ramach kierowanej przez Francję operacji ONZ Opération Turquoise.
W wygranym 2:1 meczu z Nigerią, który miał być jego ostatnim występem w barwach Argentyny, przy obu golach swojej drużyny asystował z rzutów wolnych, przy czym drugi był asystą do Caniggii.
Uczył się latać na podstawowym samolocie szkoleniowym Chipmunk, odrzutowcu szkoleniowym BAC Jet Provost oraz wielosilnikowym samolocie szkoleniowym Beagle Basset; następnie regularnie pilotował samoloty Hawker Siddeley Andover, Westland Wessex i BAe 146 należące do The Queen's Flight, aż do momentu, gdy zrezygnował z latania po rozbiciu BAe 146 na Hebrydach w 1994 roku.
W 1994 roku w Fort Benton odsłonięto rzeźbę z brązu autorstwa Boba Scrivera, przedstawiającą Shepa z przednimi łapami na szynie.
Pod koniec lipca 1994 roku siły Kagame kontrolowały całą Rwandę z wyjątkiem strefy na południowym zachodzie, która była okupowana przez kierowane przez Francję siły ONZ w ramach Opération Turquoise.
Dzień Wyzwolenia Rwandy został wyznaczony na 4 lipca i jest obchodzony jako święto państwowe.
Amazon był początkowo internetową księgarnią, a Bezos od zawsze planował ekspansję na inne produkty.
Bezos postanowił założyć internetową księgarnię. Odszedł z pracy w D. E. Shaw i założył Amazon w swoim garażu 5 lipca 1994 roku, po napisaniu biznesplanu podczas podróży przez cały kraj z Nowego Jorku do Seattle.
Jeff Bezos założył Amazon w lipcu 1994 roku. Wybrał Seattle ze względu na dostęp do talentów technicznych, ponieważ znajduje się tam siedziba Microsoftu. Początkowo Bezos zarejestrował firmę w stanie Waszyngton pod nazwą Cadabra, Inc.
W 1994 roku Narodowe Muzeum Historii Amerykańskiej ustaliło, że flaga Star Spangled Banner wymaga dalszych zabiegów konserwatorskich, aby pozostać na wystawie publicznej. W 1998 roku zespoły muzealnych konserwatorów, kuratorów i innych specjalistów pomogły przenieść flagę z jej miejsca w Sali Flag Muzeum do nowego laboratorium konserwatorskiego.
Blair pokonał Johna Prescotta i Margaret Beckett w kolejnych wyborach na lidera partii i został liderem opozycji. Zgodnie ze zwyczajem dla osoby sprawującej ten urząd, Blair został mianowany członkiem Tajnej Rady.
W lipcu 1994 roku Cameron porzucił rolę specjalnego doradcy, aby pracować jako dyrektor ds. korporacyjnych w Carlton Communications.
W 1994 roku Elon Musk odbył latem dwa staże w Dolinie Krzemowej: w start-upie zajmującym się magazynowaniem energii o nazwie Pinnacle Research Institute, który badał elektrolityczne ultrakondensatory do magazynowania energii, oraz w start-upie Rocket Science Games z siedzibą w Palo Alto. Bruce Leak, główny inżynier stojący za QuickTime firmy Apple, który zatrudnił Muska, powiedział, że Musk miał niespożytą energię.
Kiedy Russell miał około 12 lat, otrzymał przydomek „Chumlee” ze względu na swoją dużą twarz i podbródek. Ojciec jednego z jego przyjaciół stwierdził kiedyś, że wygląda jak Chumley, mors z animowanego serialu telewizyjnego „Tennessee Tuxedo”.
W 1994 roku David Wall z Cape Breton w Nowej Szkocji wytoczył proces twórcom gry. Twierdził, że jesienią 1979 roku wraz z przyjacielem łapał stopa w pobliżu Sydney w Nowej Szkocji, kiedy zabrał ich Chris Haney. Wall twierdził, że szczegółowo opowiedział Haneyowi o swoim pomyśle na grę, w tym o kształcie znaczników. Matka Walla zeznała, że znalazła jego rysunki, które wyglądały jak plany gry podobnej do Trivial Pursuit, ale rysunki te zostały później zniszczone. Przyjaciel Walla, który rzekomo łapał z nim wtedy stopa, nigdy nie zeznawał. Haney powiedział, że nigdy nie spotkał Walla.
W sierpniu 1994 roku koalicja frakcji opozycyjnych z siedzibą w północnej Czeczenii rozpoczęła kampanię zbrojną na dużą skalę w celu usunięcia rządu Dudajewa.
Do 1994 roku KFC posiadało 5149 lokali w USA i 9407 na całym świecie, zatrudniając ponad 100 000 pracowników.
5 sierpnia, na wniosek UNPROFOR, samoloty NATO zaatakowały cel wewnątrz Strefy Wykluczenia Sarajewa po tym, jak bośniaccy Serbowie przejęli broń z punktu jej gromadzenia w pobliżu Sarajewa.
Podczas studiów O'Neal był brany pod uwagę jako kandydat do „Dream Teamu” na miejsce przeznaczone dla zawodnika akademickiego, ale ostatecznie trafiło ono do jego przyszłego kolegi z drużyny, Christiana Laettnera. Jego kariera w reprezentacji narodowej rozpoczęła się na Mistrzostwach Świata FIBA w 1994 roku, podczas których został wybrany MVP turnieju. Prowadząc Dream Team II do złotego medalu z bilansem 8–0, O'Neal notował średnio 18 punktów i 8,5 zbiórki oraz zaliczył dwa double-double. W czterech meczach zdobył ponad 20 punktów. Przed 2010 rokiem był ostatnim aktywnym amerykańskim zawodnikiem, który posiadał złoto z Mistrzostw Świata FIBA.
Po kilku miesiącach Bezos zmienił nazwę na Amazon.com, Inc., ponieważ prawnik błędnie usłyszał pierwotną nazwę jako „cadaver” (trup).
14 sierpnia 1994 roku Sudan przekazał go francuskim agentom DST, którzy przewieźli go samolotem do Paryża na proces.
W 1994 roku wprowadzono IBM Simon. Był to prawdopodobnie pierwszy na świecie smartfon. Łączył w sobie funkcje telefonu komórkowego, pagera, faksu i PDA. Zawierał kalendarz, książkę adresową, zegar, kalkulator, notatnik, pocztę elektroniczną oraz ekran dotykowy z klawiaturą QWERTY. IBM Simon posiadał rysik służący do obsługi ekranu dotykowego. Wyposażony był w funkcję przewidywania tekstu, która podpowiadała kolejne znaki podczas pisania. Posiadał aplikacje, a przynajmniej możliwość dodawania nowych funkcji poprzez włożenie do telefonu karty pamięci PCMCIA o pojemności 1,8 MB.
