Co się stało? 282 n.e.

Karus był prawdopodobnie senatorem i pełnił różne funkcje, zarówno cywilne, jak i wojskowe, zanim został mianowany prefektem Gwardii Pretoriańskiej przez cesarza Probusa w 282 roku. Wokół jego wstąpienia na tron w sierpniu lub wrześniu 282 roku krążą dwie tradycje. Według niektórych, głównie łacińskich źródeł, został ogłoszony cesarzem przez żołnierzy po zamordowaniu Probusa w wyniku buntu w Sirmium. Źródła greckie twierdzą jednak, że wystąpił przeciwko Probusowi w Recji w drodze uzurpacji i kazał go zabić. Nadając tytuł Cezara swoim synom Karinusowi i Numerianowi, pozostawił Karinusa jako zarządcę zachodniej części imperium, aby zajął się niepokojami w Galii, a Numeriana zabrał ze sobą na wyprawę przeciwko Persom, którą planował Probus.

Antoninianus of CarusCarinusCarinusAntoninianus of NumerianAntoninianus of Numerian

Kontynuuj w Storyteller

Probus pragnął rozpocząć swoją kampanię wschodnią, opóźnioną przez bunty na zachodzie. Opuścił Rzym w 282 roku, udając się najpierw w stronę Sirmium, swojego rodzinnego miasta. Istnieją różne relacje o śmierci Probusa. Według Jana Zonarasa, dowódca Gwardii Pretoriańskiej Marek Aureliusz Karus został ogłoszony cesarzem, mniej lub bardziej niechętnie, przez swoje wojska. Probus wysłał oddziały przeciwko nowemu uzurpatorowi, ale kiedy te oddziały zmieniły stronę i poparły Karusa, pozostali żołnierze Probusa zamordowali go w Sirmium (wrzesień/październik 282). Według innych źródeł jednak Probus został zabity przez niezadowolonych żołnierzy, którzy zbuntowali się przeciwko jego rozkazom zatrudniania ich do celów cywilnych, takich jak osuszanie bagien. Podobno żołnierze zostali sprowokowani, gdy usłyszeli, jak ubolewa nad koniecznością utrzymywania stałej armii. Karus został ogłoszony cesarzem po śmierci Probusa i pomścił morderstwo swojego poprzednika.

W 282 r. kilka rzymskich okrętów wojennych wpłynęło do portu w Tarencie, łamiąc tym samym traktat między Republiką a greckim miastem, który zakazywał rzymskiej flocie wstępu do Zatoki.

Bitwa pod Populonią została stoczona w 282 p.n.e. między Rzymem a Etruskami. Rzymianie odnieśli zwycięstwo, a zagrożenie etruskie dla Rzymu znacznie zmalało po tej bitwie.

Karus był prawdopodobnie senatorem i pełnił różne funkcje, zarówno cywilne, jak i wojskowe, zanim został mianowany prefektem Gwardii Pretoriańskiej przez cesarza Probusa w 282 roku. Wokół jego wstąpienia na tron w sierpniu lub wrześniu 282 roku krążą dwie tradycje. Według niektórych, głównie łacińskich źródeł, został ogłoszony cesarzem przez żołnierzy po zamordowaniu Probusa w wyniku buntu w Sirmium. Źródła greckie twierdzą jednak, że wystąpił przeciwko Probusowi w Recji w drodze uzurpacji i kazał go zabić. Nadając tytuł Cezara swoim synom Karinusowi i Numerianowi, pozostawił Karinusa jako zarządcę zachodniej części imperium, aby zajął się niepokojami w Galii, a Numeriana zabrał ze sobą na wyprawę przeciwko Persom, którą planował Probus.

Antoninianus of CarusCarinusCarinusAntoninianus of NumerianAntoninianus of Numerian

Kontynuuj w Storyteller

Probus pragnął rozpocząć swoją kampanię wschodnią, opóźnioną przez bunty na zachodzie. Opuścił Rzym w 282 roku, udając się najpierw w stronę Sirmium, swojego rodzinnego miasta. Istnieją różne relacje o śmierci Probusa. Według Jana Zonarasa, dowódca Gwardii Pretoriańskiej Marek Aureliusz Karus został ogłoszony cesarzem, mniej lub bardziej niechętnie, przez swoje wojska. Probus wysłał oddziały przeciwko nowemu uzurpatorowi, ale kiedy te oddziały zmieniły stronę i poparły Karusa, pozostali żołnierze Probusa zamordowali go w Sirmium (wrzesień/październik 282). Według innych źródeł jednak Probus został zabity przez niezadowolonych żołnierzy, którzy zbuntowali się przeciwko jego rozkazom zatrudniania ich do celów cywilnych, takich jak osuszanie bagien. Podobno żołnierze zostali sprowokowani, gdy usłyszeli, jak ubolewa nad koniecznością utrzymywania stałej armii. Karus został ogłoszony cesarzem po śmierci Probusa i pomścił morderstwo swojego poprzednika.

W 282 r. kilka rzymskich okrętów wojennych wpłynęło do portu w Tarencie, łamiąc tym samym traktat między Republiką a greckim miastem, który zakazywał rzymskiej flocie wstępu do Zatoki.

Bitwa pod Populonią została stoczona w 282 p.n.e. między Rzymem a Etruskami. Rzymianie odnieśli zwycięstwo, a zagrożenie etruskie dla Rzymu znacznie zmalało po tej bitwie.