Kleopatra i jej siły wciąż stawiały opór Ptolemeuszowi XIII wewnątrz Aleksandrii, kiedy Gnejusz Pompejusz, syn Pompejusza, przybył do Aleksandrii latem 49 r. p.n.e., szukając pomocy wojskowej w imieniu swojego ojca.
Cezar zmusił Pompejusza i jego zwolenników do ucieczki do Grecji podczas rzymskiej wojny domowej. W swoim być może ostatnim wspólnym dekrecie, zarówno Kleopatra, jak i Ptolemeusz XIII zgodzili się na prośbę Gnejusza Pompejusza. Wysłali jego ojcu 60 okrętów i 500 żołnierzy, w tym Gabinianów, co pomogło spłacić część długu zaciągniętego przez Ptolemeuszy wobec Rzymu.
Kleopatra i jej siły wciąż stawiały opór Ptolemeuszowi XIII wewnątrz Aleksandrii, kiedy Gnejusz Pompejusz, syn Pompejusza, przybył do Aleksandrii latem 49 r. p.n.e., szukając pomocy wojskowej w imieniu swojego ojca.
10 stycznia Cezar ze swoją doświadczoną armią przekroczył rzekę Rubikon, prawną granicę rzymskich Włoch, poza którą żaden dowódca nie mógł wprowadzić swojej armii.
7 stycznia 49 r. p.n.e. Senat uchwalił senatus consultum ultimum, które nadało Pompejuszowi uprawnienia dyktatorskie. Armia Pompejusza składała się jednak w dużej mierze z niedoświadczonych rekrutów.
1 stycznia 49 r. p.n.e. wysłannik Cezara przedstawił ultimatum senatowi.
Kleopatra i jej siły wciąż stawiały opór Ptolemeuszowi XIII wewnątrz Aleksandrii, kiedy Gnejusz Pompejusz, syn Pompejusza, przybył do Aleksandrii latem 49 r. p.n.e., szukając pomocy wojskowej w imieniu swojego ojca.
Cezar zmusił Pompejusza i jego zwolenników do ucieczki do Grecji podczas rzymskiej wojny domowej. W swoim być może ostatnim wspólnym dekrecie, zarówno Kleopatra, jak i Ptolemeusz XIII zgodzili się na prośbę Gnejusza Pompejusza. Wysłali jego ojcu 60 okrętów i 500 żołnierzy, w tym Gabinianów, co pomogło spłacić część długu zaciągniętego przez Ptolemeuszy wobec Rzymu.
Kleopatra i jej siły wciąż stawiały opór Ptolemeuszowi XIII wewnątrz Aleksandrii, kiedy Gnejusz Pompejusz, syn Pompejusza, przybył do Aleksandrii latem 49 r. p.n.e., szukając pomocy wojskowej w imieniu swojego ojca.
10 stycznia Cezar ze swoją doświadczoną armią przekroczył rzekę Rubikon, prawną granicę rzymskich Włoch, poza którą żaden dowódca nie mógł wprowadzić swojej armii.
7 stycznia 49 r. p.n.e. Senat uchwalił senatus consultum ultimum, które nadało Pompejuszowi uprawnienia dyktatorskie. Armia Pompejusza składała się jednak w dużej mierze z niedoświadczonych rekrutów.
1 stycznia 49 r. p.n.e. wysłannik Cezara przedstawił ultimatum senatowi.
