Dziś - Co się stało? 6 April 1994 n.e.

Ludobójstwo zostało zorganizowane przez członków głównej elity politycznej Hutu, z których wielu zajmowało stanowiska na najwyższych szczeblach rządu krajowego. Większość historyków zgadza się, że ludobójstwo przeciwko Tutsi było planowane od co najmniej roku. Jednak zabójstwo prezydenta Rwandy Juvénala Habyarimany 6 kwietnia 1994 roku stworzyło próżnię władzy i zakończyło porozumienia pokojowe. Masowe morderstwa rozpoczęły się następnego dnia, kiedy żołnierze, policja i milicja dokonywali egzekucji kluczowych przywódców wojskowych i politycznych Tutsi oraz umiarkowanych Hutu.

Juvénal Habyarimana

Kontynuuj w Storyteller

Po śmierci Habyarimany, wieczorem 6 kwietnia, utworzono komitet kryzysowy; w jego skład weszli generał dywizji Augustin Ndindiliyimana, pułkownik Théoneste Bagosora oraz szereg innych wyższych oficerów sztabowych armii. Komitetowi przewodniczył Bagosora, pomimo obecności wyższego rangą Ndindiliyimany. Premier Agathe Uwilingiyimana była prawnie następną osobą w linii sukcesji politycznej, ale komitet odmówił uznania jej władzy. Roméo Dallaire spotkał się tej nocy z komitetem i nalegał, aby to Uwilingiyimana objęła kierownictwo, jednak Bagosora odmówił, twierdząc, że Uwilingiyimana nie „cieszy się zaufaniem ludu Rwandy” i jest „niezdolna do rządzenia narodem”. Komitet uzasadniał również swoje istnienie jako niezbędne dla uniknięcia niepewności po śmierci prezydenta. Bagosora starał się przekonać UNAMIR i RPF, że komitet działa w celu powstrzymania Gwardii Prezydenckiej, którą określił jako „wymykającą się spod kontroli”, oraz że będzie przestrzegać porozumienia z Arushy.

Roméo Dallaire

Kontynuuj w Storyteller

Ludobójstwo zostało zorganizowane przez członków głównej elity politycznej Hutu, z których wielu zajmowało stanowiska na najwyższych szczeblach rządu krajowego. Większość historyków zgadza się, że ludobójstwo przeciwko Tutsi było planowane od co najmniej roku. Jednak zabójstwo prezydenta Rwandy Juvénala Habyarimany 6 kwietnia 1994 roku stworzyło próżnię władzy i zakończyło porozumienia pokojowe. Masowe morderstwa rozpoczęły się następnego dnia, kiedy żołnierze, policja i milicja dokonywali egzekucji kluczowych przywódców wojskowych i politycznych Tutsi oraz umiarkowanych Hutu.

Juvénal Habyarimana

Kontynuuj w Storyteller

Po śmierci Habyarimany, wieczorem 6 kwietnia, utworzono komitet kryzysowy; w jego skład weszli generał dywizji Augustin Ndindiliyimana, pułkownik Théoneste Bagosora oraz szereg innych wyższych oficerów sztabowych armii. Komitetowi przewodniczył Bagosora, pomimo obecności wyższego rangą Ndindiliyimany. Premier Agathe Uwilingiyimana była prawnie następną osobą w linii sukcesji politycznej, ale komitet odmówił uznania jej władzy. Roméo Dallaire spotkał się tej nocy z komitetem i nalegał, aby to Uwilingiyimana objęła kierownictwo, jednak Bagosora odmówił, twierdząc, że Uwilingiyimana nie „cieszy się zaufaniem ludu Rwandy” i jest „niezdolna do rządzenia narodem”. Komitet uzasadniał również swoje istnienie jako niezbędne dla uniknięcia niepewności po śmierci prezydenta. Bagosora starał się przekonać UNAMIR i RPF, że komitet działa w celu powstrzymania Gwardii Prezydenckiej, którą określił jako „wymykającą się spod kontroli”, oraz że będzie przestrzegać porozumienia z Arushy.

Roméo Dallaire

Kontynuuj w Storyteller