Marek Oton był cesarzem rzymskim przez trzy miesiące, od 15 stycznia do 16 kwietnia 69 roku. Był drugim cesarzem roku czterech cesarzy. Dziedzicząc problem buntu Witeliusza, dowódcy armii w Germanii Dolnej, Oton poprowadził znaczne siły, które starły się z armią Witeliusza w bitwie pod Bedriacum. Po początkowych walkach, które przyniosły 40 000 ofiar i odwrót jego sił, Oton popełnił samobójstwo zamiast walczyć dalej, a Witeliusz został ogłoszony cesarzem.
Aulus Witeliusz był cesarzem rzymskim przez osiem miesięcy, od 19 kwietnia do 20 grudnia 69 roku n.e. Witeliusz został ogłoszony cesarzem po szybkiej sukcesji poprzednich cesarzy, Galby i Otona, w roku wojny domowej znanym jako rok czterech cesarzy. Jego roszczenia do tronu zostały wkrótce zakwestionowane przez legiony stacjonujące we wschodnich prowincjach, które zamiast niego ogłosiły cesarzem swojego dowódcę, Wespazjana. Wybuchła wojna, która doprowadziła do druzgocącej klęski Witeliusza w drugiej bitwie pod Bedriacum w północnych Włoszech. Gdy zdał sobie sprawę, że jego poparcie słabnie, Witeliusz przygotował się do abdykacji na rzecz Wespazjana. Nie pozwolili mu na to jego zwolennicy, co doprowadziło do brutalnej bitwy o Rzym między siłami Witeliusza a armiami Wespazjana. Został stracony w Rzymie przez żołnierzy Wespazjana 20 grudnia 69 roku.
W wyniku drugiej bitwy pod Bedriacum Wespazjan został czwartym i ostatnim cesarzem, który panował w roku czterech cesarzy; założył dynastię Flawiuszów, która rządziła imperium przez 27 lat.
Powstanie Batawów miało miejsce w rzymskiej prowincji Germania Dolna między 69 a 70 rokiem n.e. Było to powstanie przeciwko Cesarstwu Rzymskiemu rozpoczęte przez Batawów, małe, ale potężne militarnie plemię germańskie, które zamieszkiwało Batawię, w delcie rzeki Ren. Wkrótce dołączyli do nich celtyckie plemiona z Galii Belgijskiej oraz niektóre plemiona germańskie.
Wespazjan rozpoczął budowę Koloseum.
Kleopatra VII urodziła się na początku 69 r. p.n.e. jako córka panującego faraona z dynastii Ptolemeuszy, Ptolemeusza XII, oraz nieznanej matki, przypuszczalnie żony Ptolemeusza XII, Kleopatry VI Tryfajny.
Marek Oton był cesarzem rzymskim przez trzy miesiące, od 15 stycznia do 16 kwietnia 69 roku. Był drugim cesarzem roku czterech cesarzy. Dziedzicząc problem buntu Witeliusza, dowódcy armii w Germanii Dolnej, Oton poprowadził znaczne siły, które starły się z armią Witeliusza w bitwie pod Bedriacum. Po początkowych walkach, które przyniosły 40 000 ofiar i odwrót jego sił, Oton popełnił samobójstwo zamiast walczyć dalej, a Witeliusz został ogłoszony cesarzem.
Aulus Witeliusz był cesarzem rzymskim przez osiem miesięcy, od 19 kwietnia do 20 grudnia 69 roku n.e. Witeliusz został ogłoszony cesarzem po szybkiej sukcesji poprzednich cesarzy, Galby i Otona, w roku wojny domowej znanym jako rok czterech cesarzy. Jego roszczenia do tronu zostały wkrótce zakwestionowane przez legiony stacjonujące we wschodnich prowincjach, które zamiast niego ogłosiły cesarzem swojego dowódcę, Wespazjana. Wybuchła wojna, która doprowadziła do druzgocącej klęski Witeliusza w drugiej bitwie pod Bedriacum w północnych Włoszech. Gdy zdał sobie sprawę, że jego poparcie słabnie, Witeliusz przygotował się do abdykacji na rzecz Wespazjana. Nie pozwolili mu na to jego zwolennicy, co doprowadziło do brutalnej bitwy o Rzym między siłami Witeliusza a armiami Wespazjana. Został stracony w Rzymie przez żołnierzy Wespazjana 20 grudnia 69 roku.
W wyniku drugiej bitwy pod Bedriacum Wespazjan został czwartym i ostatnim cesarzem, który panował w roku czterech cesarzy; założył dynastię Flawiuszów, która rządziła imperium przez 27 lat.
Powstanie Batawów miało miejsce w rzymskiej prowincji Germania Dolna między 69 a 70 rokiem n.e. Było to powstanie przeciwko Cesarstwu Rzymskiemu rozpoczęte przez Batawów, małe, ale potężne militarnie plemię germańskie, które zamieszkiwało Batawię, w delcie rzeki Ren. Wkrótce dołączyli do nich celtyckie plemiona z Galii Belgijskiej oraz niektóre plemiona germańskie.
Wespazjan rozpoczął budowę Koloseum.
Kleopatra VII urodziła się na początku 69 r. p.n.e. jako córka panującego faraona z dynastii Ptolemeuszy, Ptolemeusza XII, oraz nieznanej matki, przypuszczalnie żony Ptolemeusza XII, Kleopatry VI Tryfajny.
