Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia April 1915 n.e..
W kwietniu 1915 roku Strawinski otrzymał zamówienie od Winnaretty Singer (księżnej Edmond de Polignac) na małe dzieło teatralne, które miało zostać wystawione w jej paryskim salonie. Rezultatem był Renard (1916), który nazwał „burleską w śpiewie i tańcu”.
Wrogie armie Villi i Obregóna spotkały się w dniach 6–15 kwietnia 1915 roku w bitwie pod Celaya.
W kwietniu Śródziemnomorskie Siły Ekspedycyjne, w tym Australijski i Nowozelandzki Korpus Armijny (ANZAC), rozpoczęły szturm na Gallipoli. Obie te kampanie zakończyły się niepowodzeniem, a wielu posłów, zwłaszcza konserwatystów, uznało Churchilla za osobiście odpowiedzialnego.
19 kwietnia 1915 roku Dżewdet-bej zażądał, aby miasto Wan natychmiast dostarczyło mu 4000 żołnierzy pod pretekstem poboru. Jednak dla ludności ormiańskiej było jasne, że jego celem jest wymordowanie zdolnych do walki mężczyzn z Wan, aby miasto nie miało obrońców. Dżewdet-bej użył już wcześniej swojego oficjalnego nakazu w pobliskich wioskach, rzekomo w celu poszukiwania broni, a w rzeczywistości w celu rozpoczęcia masowych mordów. Ormianie zaoferowali pięciuset żołnierzy i pieniądze na zwolnienie z reszty służby, aby zyskać na czasie, ale Dżewdet-bej oskarżył Ormian o „bunt” i zapewnił o swojej determinacji, by go „zmiażdżyć” za wszelką cenę. „Jeśli buntownicy oddadzą choć jeden strzał”, oświadczył, „zabiję każdego chrześcijańskiego mężczyznę, kobietę i” (wskazując na swoje kolano) „każde dziecko, aż dotąd”.
Obie strony próbowały przełamać impas, wykorzystując postęp naukowy i technologiczny. 22 kwietnia 1915 roku, podczas drugiej bitwy pod Ypres, Niemcy (łamiąc konwencję haską) po raz pierwszy na froncie zachodnim użyli gazu chlorowego. Wkrótce różne rodzaje gazów stały się powszechnie stosowane przez obie strony i choć nigdy nie okazały się bronią decydującą o wyniku bitwy, gaz bojowy stał się jednym z najbardziej przerażających i najlepiej zapamiętanych koszmarów wojny.
W kwietniu 1915 roku brygadier L. S. Blackden wykładał grupie na temat wysiłku wojennego; Garvey poparł wezwania Blackdena do większej liczby Jamajczyków, by zgłaszali się do walki za Imperium na froncie zachodnim. Grupa sponsorowała również wieczory muzyczne i literackie, a także konkurs krasomówczy w lutym 1915 roku, w którym Garvey zdobył pierwszą nagrodę.
W nocy z 23 na 24 kwietnia 1915 roku, znanej jako Czerwona Niedziela, rząd osmański aresztował i uwięził około 250 ormiańskich intelektualistów i liderów społeczności ze stolicy Imperium Osmańskiego, Konstantynopola, a później także z innych ośrodków, których przeniesiono do dwóch obozów przejściowych w pobliżu Angory (Ankary).
W kwietniu 1915 roku Strawinski otrzymał zamówienie od Winnaretty Singer (księżnej Edmond de Polignac) na małe dzieło teatralne, które miało zostać wystawione w jej paryskim salonie. Rezultatem był Renard (1916), który nazwał „burleską w śpiewie i tańcu”.
Wrogie armie Villi i Obregóna spotkały się w dniach 6–15 kwietnia 1915 roku w bitwie pod Celaya.
W kwietniu Śródziemnomorskie Siły Ekspedycyjne, w tym Australijski i Nowozelandzki Korpus Armijny (ANZAC), rozpoczęły szturm na Gallipoli. Obie te kampanie zakończyły się niepowodzeniem, a wielu posłów, zwłaszcza konserwatystów, uznało Churchilla za osobiście odpowiedzialnego.
19 kwietnia 1915 roku Dżewdet-bej zażądał, aby miasto Wan natychmiast dostarczyło mu 4000 żołnierzy pod pretekstem poboru. Jednak dla ludności ormiańskiej było jasne, że jego celem jest wymordowanie zdolnych do walki mężczyzn z Wan, aby miasto nie miało obrońców. Dżewdet-bej użył już wcześniej swojego oficjalnego nakazu w pobliskich wioskach, rzekomo w celu poszukiwania broni, a w rzeczywistości w celu rozpoczęcia masowych mordów. Ormianie zaoferowali pięciuset żołnierzy i pieniądze na zwolnienie z reszty służby, aby zyskać na czasie, ale Dżewdet-bej oskarżył Ormian o „bunt” i zapewnił o swojej determinacji, by go „zmiażdżyć” za wszelką cenę. „Jeśli buntownicy oddadzą choć jeden strzał”, oświadczył, „zabiję każdego chrześcijańskiego mężczyznę, kobietę i” (wskazując na swoje kolano) „każde dziecko, aż dotąd”.
Obie strony próbowały przełamać impas, wykorzystując postęp naukowy i technologiczny. 22 kwietnia 1915 roku, podczas drugiej bitwy pod Ypres, Niemcy (łamiąc konwencję haską) po raz pierwszy na froncie zachodnim użyli gazu chlorowego. Wkrótce różne rodzaje gazów stały się powszechnie stosowane przez obie strony i choć nigdy nie okazały się bronią decydującą o wyniku bitwy, gaz bojowy stał się jednym z najbardziej przerażających i najlepiej zapamiętanych koszmarów wojny.
W kwietniu 1915 roku brygadier L. S. Blackden wykładał grupie na temat wysiłku wojennego; Garvey poparł wezwania Blackdena do większej liczby Jamajczyków, by zgłaszali się do walki za Imperium na froncie zachodnim. Grupa sponsorowała również wieczory muzyczne i literackie, a także konkurs krasomówczy w lutym 1915 roku, w którym Garvey zdobył pierwszą nagrodę.
W nocy z 23 na 24 kwietnia 1915 roku, znanej jako Czerwona Niedziela, rząd osmański aresztował i uwięził około 250 ormiańskich intelektualistów i liderów społeczności ze stolicy Imperium Osmańskiego, Konstantynopola, a później także z innych ośrodków, których przeniesiono do dwóch obozów przejściowych w pobliżu Angory (Ankary).
