Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia December 1942 n.e..
W Stanach Zjednoczonych, dokąd wyemigrowali zarówno Fermi, jak i Szilárd, odkrycie jądrowej reakcji łańcuchowej doprowadziło do powstania pierwszego reaktora zbudowanego przez człowieka, reaktora badawczego znanego jako Chicago Pile-1, który osiągnął stan krytyczny 2 grudnia 1942 roku.
10 grudnia 1942 roku polski minister spraw zagranicznych Edward Raczyński przemówił do nowo powstałych Narodów Zjednoczonych w sprawie zabójstw; przemówienie zostało rozpowszechnione pod tytułem „Masowa eksterminacja Żydów w okupowanej przez Niemców Polsce”. Poinformował o użyciu gazu trującego; o Treblince, Bełżcu i Sobiborze; o tym, że polskie podziemie określało je mianem obozów zagłady; oraz że dziesiątki tysięcy Żydów zostały zabite w Bełżcu w marcu i kwietniu 1942 roku.
Pod koniec 1942 roku, wraz z sukcesem aliantów w kampanii północnoafrykańskiej, planiści wojskowi zwrócili uwagę na kolejny cel. Brytyjscy planiści uznali, że inwazja na Francję z Wielkiej Brytanii nie może nastąpić przed 1944 rokiem, a premier Winston Churchill chciał wykorzystać siły alianckie z Afryki Północnej do ataku na „miękkie podbrzusze” Europy.
17 grudnia 1942 roku 11 aliantów wydało Wspólną Deklarację Członków Narodów Zjednoczonych potępiającą „bestialską politykę zimnokrwistej eksterminacji”.
Kampania w Arakanie w latach 1942–43 była pierwszym nieśmiałym atakiem aliantów na Birmę, po japońskim podboju tego kraju na początku 1942 roku. Armia brytyjska i Brytyjska Armia Indyjska nie były przygotowane do działań ofensywnych w napotkanym trudnym terenie, a administracja cywilna, przemysł i infrastruktura transportowa wschodnich Indii nie zostały zorganizowane w sposób umożliwiający wsparcie armii na granicy z Birmą. Japońscy obrońcy, zajmujący dobrze przygotowane pozycje, wielokrotnie odpierali siły brytyjskie i indyjskie, które zostały zmuszone do odwrotu, gdy Japończycy otrzymali posiłki i przeprowadzili kontratak.
Jego atrakcyjność dla „bobby soxers”, jak nazywano wówczas nastolatki, ujawniła zupełnie nową publiczność dla muzyki popularnej, która do tamtej pory była nagrywana głównie dla dorosłych. Zjawisko to stało się oficjalnie znane jako „Sinatramania” po jego „legendarnym otwarciu” w Paramount Theatre w Nowym Jorku 30 grudnia 1942 roku.
W Stanach Zjednoczonych, dokąd wyemigrowali zarówno Fermi, jak i Szilárd, odkrycie jądrowej reakcji łańcuchowej doprowadziło do powstania pierwszego reaktora zbudowanego przez człowieka, reaktora badawczego znanego jako Chicago Pile-1, który osiągnął stan krytyczny 2 grudnia 1942 roku.
10 grudnia 1942 roku polski minister spraw zagranicznych Edward Raczyński przemówił do nowo powstałych Narodów Zjednoczonych w sprawie zabójstw; przemówienie zostało rozpowszechnione pod tytułem „Masowa eksterminacja Żydów w okupowanej przez Niemców Polsce”. Poinformował o użyciu gazu trującego; o Treblince, Bełżcu i Sobiborze; o tym, że polskie podziemie określało je mianem obozów zagłady; oraz że dziesiątki tysięcy Żydów zostały zabite w Bełżcu w marcu i kwietniu 1942 roku.
Pod koniec 1942 roku, wraz z sukcesem aliantów w kampanii północnoafrykańskiej, planiści wojskowi zwrócili uwagę na kolejny cel. Brytyjscy planiści uznali, że inwazja na Francję z Wielkiej Brytanii nie może nastąpić przed 1944 rokiem, a premier Winston Churchill chciał wykorzystać siły alianckie z Afryki Północnej do ataku na „miękkie podbrzusze” Europy.
17 grudnia 1942 roku 11 aliantów wydało Wspólną Deklarację Członków Narodów Zjednoczonych potępiającą „bestialską politykę zimnokrwistej eksterminacji”.
Kampania w Arakanie w latach 1942–43 była pierwszym nieśmiałym atakiem aliantów na Birmę, po japońskim podboju tego kraju na początku 1942 roku. Armia brytyjska i Brytyjska Armia Indyjska nie były przygotowane do działań ofensywnych w napotkanym trudnym terenie, a administracja cywilna, przemysł i infrastruktura transportowa wschodnich Indii nie zostały zorganizowane w sposób umożliwiający wsparcie armii na granicy z Birmą. Japońscy obrońcy, zajmujący dobrze przygotowane pozycje, wielokrotnie odpierali siły brytyjskie i indyjskie, które zostały zmuszone do odwrotu, gdy Japończycy otrzymali posiłki i przeprowadzili kontratak.
Jego atrakcyjność dla „bobby soxers”, jak nazywano wówczas nastolatki, ujawniła zupełnie nową publiczność dla muzyki popularnej, która do tamtej pory była nagrywana głównie dla dorosłych. Zjawisko to stało się oficjalnie znane jako „Sinatramania” po jego „legendarnym otwarciu” w Paramount Theatre w Nowym Jorku 30 grudnia 1942 roku.
