W październiku 1942 roku, podczas trwającej wojny, zapukał do drzwi Pałacu Biskupiego w Krakowie z prośbą o przyjęcie do seminarium. Wkrótce potem rozpoczął naukę w tajnym podziemnym seminarium prowadzonym przez arcybiskupa krakowskiego, kardynała Adama Stefana Sapiehę.
W USA John Vincent Atanasoff i Clifford E. Berry z Iowa State University opracowali i przetestowali w 1942 roku Atanasoff–Berry Computer (ABC), pierwszy „automatyczny elektroniczny komputer cyfrowy”. Projekt ten był również całkowicie elektroniczny i wykorzystywał około 300 lamp próżniowych, z kondensatorami zamocowanymi w mechanicznie obracającym się bębnie dla pamięci.
Ernst Chain, Howard Florey i Edward Abraham zdołali oczyścić pierwszą penicylinę, penicylinę G, w 1942 roku, ale stała się ona szeroko dostępna poza wojskami alianckimi dopiero przed 1945 rokiem.
Struktura chemiczna penicyliny została po raz pierwszy zaproponowana przez Abrahama w 1942 roku, a następnie potwierdzona przez Dorothy Crowfoot Hodgkin w 1945 roku.
1 stycznia 1942 roku szersza grupa narodów, które przestrzegały zasad Karty Atlantyckiej, wydała wspólną Deklarację Narodów Zjednoczonych, podkreślając swoją solidarność w obronie przed hitleryzmem.
Termin antybiotyk został po raz pierwszy użyty w 1942 roku przez Selmana Waksmana i jego współpracowników w artykułach czasopism, aby opisać każdą substancję wytwarzaną przez mikroorganizm, która jest antagonistyczna wobec wzrostu innych mikroorganizmów w wysokim rozcieńczeniu.
Buffett rozpoczął edukację w szkole podstawowej Rose Hill Elementary School w 1942 roku.
1 stycznia 1942 roku aliancka Wielka Czwórka (Związek Radziecki, Chiny, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone) oraz 22 mniejsze lub wygnane rządy wydały Deklarację Narodów Zjednoczonych.
„W Nowy Rok 1942 prezydent Roosevelt, premier Churchill, Maksym Litwinow z ZSRR oraz T. V. Soong z Chin podpisali krótki dokument, który później stał się znany jako Deklaracja Narodów Zjednoczonych, a następnego dnia przedstawiciele dwudziestu dwóch innych narodów dodali swoje podpisy”. WSPÓLNA DEKLARACJA STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI, ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, ZWIĄZKU SOCJALISTYCZNYCH REPUBLIK RADZIECKICH, CHIN, AUSTRALII, BELGII, KANADY, KOSTARYKI, KUBY, CZECHOSŁOWACJI, REPUBLIKI DOMINIKAŃSKIEJ, SALWADORU, GRECJI, GWATEMALI, HAITI, HONDURASU, INDII, LUKSEMBURGA, HOLANDII, NOWEJ ZELANDII, NIKARAGUI, NORWEGII, PANAMY, POLSKI, REPUBLIKI POŁUDNIOWEJ AFRYKI, JUGOSŁAWII Rządy sygnatariuszy niniejszej deklaracji, Przyjmując wspólny program celów i zasad zawarty we Wspólnej Deklaracji Prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki i Premiera Wielkiej Brytanii z dnia 14 sierpnia 1941 roku, znanej jako Karta Atlantycka, Będąc przekonanymi, że całkowite zwycięstwo nad wrogami jest niezbędne do obrony życia, wolności, niepodległości i wolności religijnej oraz do zachowania praw człowieka i sprawiedliwości zarówno w ich własnych krajach, jak i w innych, oraz że prowadzą obecnie wspólną walkę przeciwko dzikim i brutalnym siłom dążącym do ujarzmienia świata, OGŁASZAJĄ: Każdy Rząd zobowiązuje się do użycia wszystkich swoich zasobów, wojskowych lub gospodarczych, przeciwko tym członkom Paktu Trzech i jego sojusznikom, z którymi dany rząd jest w stanie wojny. Każdy Rząd zobowiązuje się do współpracy z Rządami sygnatariuszami niniejszej deklaracji i niepodpisywania oddzielnego rozejmu ani pokoju z wrogami. Powyższa deklaracja może zostać przyjęta przez inne narody, które udzielają lub mogą udzielać materialnego wsparcia i wkładu w walkę o zwycięstwo nad hitleryzmem. Konferencja w Waszyngtonie 1941–1942
W 1942 roku alianccy urzędnicy debatowali nad odpowiednią wielką strategią, którą należy realizować. Wszyscy zgodzili się, że pokonanie Niemiec jest głównym celem.
Operacja Sledgehammer była alianckim planem z czasów II wojny światowej dotyczącym inwazji na Europę przez kanał La Manche, jako pierwszego kroku w celu zmniejszenia presji na radziecką Armię Czerwoną poprzez ustanowienie drugiego frontu. Miała zostać przeprowadzona w 1942 roku i stanowić alternatywę dla operacji Roundup, pierwotnego alianckiego planu inwazji na Europę w 1943 roku. Operacja była gorąco forsowana zarówno przez wojsko Stanów Zjednoczonych, jak i Związek Radziecki, ale została odrzucona przez Brytyjczyków, którzy uważali, że lądowanie we Francji jest przedwczesne, a zatem niepraktyczne. To przekonanie zostało wzmocnione przez niepowodzenie mniejszego rajdu na Dieppe w sierpniu 1942 roku. W rezultacie Sledgehammer nigdy nie został zrealizowany, a zamiast tego w listopadzie 1942 roku, pod kryptonimem operacja Torch, zrealizowano brytyjską propozycję inwazji na francuską Afrykę Północną.
6 stycznia 1942 roku radziecki minister spraw zagranicznych Wiaczesław Mołotow wysłał noty dyplomatyczne w sprawie niemieckich okrucieństw. Noty opierały się na raportach o masowych grobach i ciałach wydobywających się z dołów i kamieniołomów na terenach wyzwolonych przez Armię Czerwoną, a także na relacjach świadków z terenów okupowanych przez Niemców.
W 1942 r. de Gaulle utworzył eskadrę Normandie-Niemen, pułk Wolnych Sił Powietrznych Francji, który miał walczyć na froncie wschodnim. Jest to jedyna zachodnia formacja sojusznicza, która walczyła na Wschodzie do końca wojny.
Ofensywa została zatrzymana 7 stycznia 1942 roku, po odepchnięciu armii niemieckich o 100–250 km od Moskwy.
Hawking urodził się 8 stycznia 1942 roku w Oksfordzie.
Shep trwał w swojej codziennej czujności przez prawie sześć lat, aż do 12 stycznia 1942 roku, kiedy to wpadł pod pociąg. Uważa się, że jego przednie łapy znajdowały się na jednej z szyn i po prostu nie usłyszał pociągu, dopóki nie było za późno, po czym ześlizgnął się z szyny. Maszynista pociągu nie był w stanie zatrzymać składu na czas.
Cesarz dokonywał poważnych interwencji w niektórych operacjach wojskowych. Na przykład czterokrotnie naciskał na Sugiyamę – 13 i 21 stycznia oraz 9 i 26 lutego – aby zwiększył liczebność wojsk i rozpoczął atak na Bataan.
Cassius Marcellus Clay Jr. urodził się 17 stycznia 1942 roku w Louisville w stanie Kentucky.
W miarę jak sukces i popularność Sinatry rosły, Sinatra naciskał na Dorseya, aby pozwolił mu nagrać kilka solowych piosenek. Dorsey w końcu ustąpił i 19 stycznia 1942 roku Sinatra nagrał „Night and Day”, „The Night We Called It a Day”, „The Song is You” oraz „Lamplighter's Serenade” podczas sesji nagraniowej dla Bluebird, z Axelem Stordahlem jako aranżerem i dyrygentem.
Do stycznia 1942 roku podjął decyzję, że Żydzi, Słowianie i inne osoby uznane za niepożądane powinny zostać zgładzone. Ludobójstwo zostało zorganizowane i przeprowadzone przez Heinricha Himmlera i Reinharda Heydricha. Protokoły z konferencji w Wannsee, która odbyła się 20 stycznia 1942 roku pod przewodnictwem Heydricha z udziałem piętnastu wysokich rangą nazistowskich urzędników, stanowią najjaśniejszy dowód systematycznego planowania Holokaustu.
Od wybuchu działań wojennych na teatrze południowo-wschodnioazjatyckim podczas II wojny światowej, Wyspa Bożego Narodzenia była celem japońskiej okupacji ze względu na bogate złoża fosforanów. Pierwszy atak został przeprowadzony 20 stycznia 1942 roku przez japoński okręt podwodny I-59, który storpedował norweski frachtowiec Eidsvold. Jednostka dryfowała i ostatecznie zatonęła w pobliżu West White Beach. Większość europejskiego i azjatyckiego personelu oraz ich rodzin została ewakuowana do Perth.
Nazistowska polityka rasowa, w tym przekonanie, że ludzie uznani za rasowo gorszych nie mają prawa do życia, sięga najwcześniejszych dni partii; Hitler omawia to w Mein Kampf. Mniej więcej w czasie wypowiedzenia przez Niemcy wojny Stanom Zjednoczonym w grudniu 1941 roku, Hitler ostatecznie postanowił, że Żydzi w Europie mają zostać „wytępieni”.
SS-Obergruppenführer Reinhard Heydrich, szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA), zwołał 20 stycznia 1942 roku konferencję, która przeszła do historii jako konferencja w Wannsee, w willi przy Am Großen Wannsee 56–58 na przedmieściach Berlina.
Lee wstąpił do Armii Stanów Zjednoczonych na początku 1942 roku i służył w kraju jako członek Korpusu Łączności (Signal Corps), naprawiając słupy telegraficzne i inny sprzęt komunikacyjny. Później został przeniesiony do Wydziału Filmów Szkoleniowych, gdzie zajmował się pisaniem instrukcji, filmów szkoleniowych, haseł, a okazjonalnie także rysowaniem komiksów.
Bitwa o Rabaul, znana również Japończykom jako operacja R, toczyła się na wyspie Nowa Brytania w australijskim Terytorium Nowej Gwinei, 23 stycznia i w lutym 1942 roku. Była to strategicznie znacząca porażka sił alianckich z Japonią.
Brytyjsko-australijska operacja komandosów, Misja 204, została zainicjowana w lutym 1942 roku w celu zapewnienia szkolenia chińskim oddziałom partyzanckim. Misja przeprowadziła dwie operacje, głównie w prowincjach Yunnan i Jiangxi. Pierwsza faza osiągnęła bardzo niewiele, ale przed wycofaniem przeprowadzono drugą, bardziej udaną fazę.
Walki w Singapurze trwały od 8 do 15 lutego 1942 roku, po dwóch miesiącach, podczas których siły japońskie posuwały się wzdłuż Półwyspu Malajskiego.
W następnym miesiącu Szlama Ber Winer uciekł z obozu zagłady w Chełmnie w Polsce i przekazał informacje o nim grupie Oneg Szabat w getcie warszawskim. Jego raport, znany pod pseudonimem jako Raport Grojanowskiego, dotarł do Londynu w czerwcu 1942 roku.
Bombardowanie Darwin, 19 lutego 1942 roku, było największym pojedynczym atakiem przeprowadzonym kiedykolwiek przez obce mocarstwo na Australię. Tego dnia 242 japońskie samoloty, w dwóch oddzielnych nalotach, zaatakowały miasto i statki w porcie Darwin.
Floty alianckie poniosły katastrofalną klęskę z rąk Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii 27 lutego 1942 roku w bitwie na Morzu Jawajskim.
1 marca 1942 roku Tito utworzył Drugą Brygadę Proletariacką.
Na przełomie lutego i marca 1942 roku miały miejsce dwa naloty bombowe. Ostrzał z japońskiej grupy morskiej 7 marca skłonił urzędnika okręgowego do wywieszenia białej flagi. Jednak po tym, jak japońska grupa morska odpłynęła, brytyjski oficer ponownie podniósł flagę Union Jack.
W nocy z 10 na 11 marca bunt indyjskich żołnierzy, wspierany przez sikhijskich policjantów, doprowadził do zabicia pięciu brytyjskich żołnierzy i uwięzienia pozostałych 21 Europejczyków.
Święto Pracy jest świętem narodowym na Bahamach, obchodzonym w pierwszy piątek czerwca, aby stworzyć długi weekend dla pracowników. Tradycyjną datą Święta Pracy na Bahamach jest jednak 7 czerwca, na pamiątkę znaczącego strajku pracowników, który rozpoczął się tego dnia w 1942 roku.
Wyzwanie związane z masową produkcją tego leku było ogromne. 14 marca 1942 roku pierwszy pacjent był leczony z powodu posocznicy paciorkowcowej penicyliną wyprodukowaną w USA przez firmę Merck & Co.
Podczas pobytu w Wielkiej Brytanii Indira często spotykała swojego przyszłego męża Feroze'a Gandhiego (niespokrewnionego z Mahatmą Gandhim), którego znała z Allahabadu i który studiował w London School of Economics. Ślub odbył się w Allahabadzie zgodnie z rytuałami Adi Dharm, mimo że Feroze należał do zaratusztriańskiej rodziny Parsów z Gudźaratu.
O świcie 31 marca 1942 roku tuzin japońskich bombowców rozpoczął atak, niszcząc stację radiową. Tego samego dnia przybyła japońska flota dziewięciu jednostek i wyspa została poddana.
Rajd na Ocean Indyjski był wypadem morskim przeprowadzonym przez Cesarską Marynarkę Wojenną Japonii od 31 marca do 10 kwietnia 1942 roku. Japońskie lotniskowce pod dowództwem admirała Chūichiego Nagumo zaatakowały alianckie statki i bazy morskie wokół Cejlonu, ale nie zdołały zlokalizować i zniszczyć większości brytyjskiej Floty Wschodniej.
Przed wybuchem II wojny światowej Doss pracował jako stolarz w stoczni w Newport News w Wirginii. Mimo oferty odroczenia służby ze względu na pracę w stoczni, 1 kwietnia 1942 roku w Camp Lee w Wirginii zdecydował się na służbę wojskową. Został wysłany do Fort Jackson w Karolinie Południowej na szkolenie z reaktywowaną 77. dywizją piechoty. W tym czasie jego brat Harold służył na pokładzie USS Lindsey.
Ludzie zaczęli używać jej do leczenia infekcji w 1942 roku.
Struktura chemiczna penicyliny została po raz pierwszy zaproponowana przez Edwarda Abrahama w 1942 roku, a później potwierdzona w 1945 roku przy użyciu krystalografii rentgenowskiej przez Dorothy Crowfoot Hodgkin, która również pracowała w Oksfordzie. Później otrzymała ona Nagrodę Nobla za to i inne oznaczenia struktur.
Bitwa o Yenangyaung toczyła się w Birmie w dniach od 11 do 19 kwietnia 1942 roku. Bitwa o Yenangyaung miała miejsce w pobliżu Yenangyaung i tamtejszych pól naftowych.
W Birmie, 16 kwietnia 1942 roku, 7000 brytyjskich żołnierzy zostało okrążonych przez japońską 33. Dywizję podczas bitwy o Yenangyaung i uratowanych przez chińską 38. Dywizję.
Dochód z przedmowy, którą napisała w 1942 roku do książki kucharskiej zatytułowanej „New Chinese Recipes”, jednej z pierwszych chińskich książek kucharskich, również został przekazany na rzecz United China Relief.
Wong zagrała w filmach „Bombs over Burma” (1942) i „Lady from Chungking” (1942), będących antyjapońską propagandą stworzoną przez niskobudżetowe studio Producers Releasing Corporation. Swoje wynagrodzenie za oba filmy przekazała na rzecz United China Relief.
Rajd Doolittle'a, znany również jako rajd na Tokio, był nalotem przeprowadzonym 18 kwietnia 1942 roku przez Stany Zjednoczone na japońską stolicę Tokio i inne miejsca na wyspie Honsiu. Była to pierwsza operacja powietrzna, która uderzyła w archipelag japoński. Wykazała ona, że japońskie terytorium macierzyste jest podatne na amerykańskie ataki powietrzne i służyła jako odwet za atak na Pearl Harbor. Rajd spowodował znikome szkody materialne w Japonii, ale miał ogromne skutki psychologiczne. W Stanach Zjednoczonych podniósł morale. W Japonii zasiał wątpliwości co do zdolności przywódców wojskowych do obrony wysp macierzystych, ale bombardowanie i ostrzeliwanie cywilów wzmocniło również determinację Japończyków do odwetu, co zostało wykorzystane do celów propagandowych.
18 kwietnia 1942 roku Reagan został po raz pierwszy powołany do czynnej służby wojskowej. Ze względu na słaby wzrok został zakwalifikowany jedynie do ograniczonej służby, co wykluczyło go z wyjazdu na front zagraniczny.
24 kwietnia objął dowództwo nad kutrem torpedowym PT-109, który stacjonował wówczas na wyspie Tulagi na Wyspach Salomona.
Kolejny plan Japonii, motywowany wcześniejszym rajdem Doolittle'a, zakładał zajęcie atolu Midway i zwabienie amerykańskich lotniskowców do bitwy w celu ich wyeliminowania. Jako dywersję Japonia miała również wysłać siły w celu zajęcia Wysp Aleuckich na Alasce.
Na początku maja 1942 roku Japonia rozpoczęła operacje mające na celu zdobycie Port Moresby poprzez desant morski, a tym samym odcięcie komunikacji i linii zaopatrzeniowych między Stanami Zjednoczonymi a Australią. Planowana inwazja została udaremniona, gdy aliancka grupa zadaniowa, skupiona wokół dwóch amerykańskich lotniskowców, stoczyła z japońskimi siłami morskimi nierozstrzygniętą bitwę na Morzu Koralowym.
Obawy, że Japończycy mogą wykorzystać bazy na Madagaskarze znajdującym się pod kontrolą rządu Vichy, skłoniły Brytyjczyków do inwazji na wyspę (5 maja – 6 listopada 1942 r.).
Pod koniec maja 1942 roku Eisenhower towarzyszył gen. broni Henry'emu H. Arnoldowi, dowódcy Sił Powietrznych Armii, w podróży do Londynu w celu oceny skuteczności dowódcy teatru działań w Anglii, gen. dyw. Jamesa E. Chaneya.
Druga bitwa o Charków, czyli operacja Fredericus, była udaną kontrofensywą państw Osi w regionie wokół Charkowa. Operacja Fredericus miała miejsce od 12 do 28 maja 1942 roku. Bitwa zakończyła się przytłaczającym zwycięstwem Niemiec.
Po rajdzie Doolittle'a Cesarska Armia Japońska przeprowadziła zakrojoną na szeroką skalę obławę w chińskich prowincjach Zhejiang i Jiangxi, znaną obecnie jako kampania Zhejiang-Jiangxi, której celem było odnalezienie ocalałych amerykańskich lotników, wywarcie odwetu na pomagających im Chińczykach oraz zniszczenie baz lotniczych. Operacja rozpoczęła się 15 maja 1942 roku z udziałem 40 batalionów piechoty i 15–16 batalionów artylerii, ale we wrześniu została odparta przez siły chińskie.
W połowie maja Japonia rozpoczęła kampanię Zhejiang-Jiangxi, która trwała od 15 maja do 4 września w Chinach, a jej celem był odwet na Chińczykach, którzy pomogli ocalałym amerykańskim lotnikom w rajdzie Doolittle'a.
W 1942 roku jej wuj, Otto van Limburg Stirum (mąż starszej siostry jej matki, Miesje), został stracony w odwecie za akt sabotażu ruchu oporu; choć nie był zaangażowany w ten czyn, stał się celem ze względu na znaczenie jego rodziny w holenderskim społeczeństwie. Przyrodni brat Hepburn, Ian, został deportowany do Berlina do pracy w niemieckim obozie pracy, a jej drugi przyrodni brat, Alex, ukrywał się, aby uniknąć tego samego losu.
20 maja radziecki minister spraw zagranicznych Wiaczesław Mołotow przybył do Londynu i pozostał tam do 28 maja, po czym udał się do Waszyngtonu. Celem tej wizyty było podpisanie traktatu o przyjaźni, ale Mołotow chciał, aby odbyło się to na podstawie pewnych ustępstw terytorialnych dotyczących Polski i państw bałtyckich. Churchill i Eden pracowali nad kompromisem i ostatecznie sformalizowano dwudziestoletni traktat, ale kwestię granic odłożono na później. Mołotow zabiegał również o otwarcie drugiego frontu w Europie, ale Churchill mógł jedynie potwierdzić, że przygotowania trwają, nie składając żadnych obietnic co do daty.
Theodore John Kaczynski urodził się 22 maja 1942 roku w Chicago w stanie Illinois w rodzinie robotniczej Wandy Theresy (z domu Dombek) i Theodore'a Richarda Kaczynskiego, producenta kiełbas.
Niemieckie miasto Kolonia zostało zbombardowane podczas II wojny światowej w 262 oddzielnych nalotach przez aliantów, wszystkie przeprowadzone przez Królewskie Siły Powietrzne (RAF).
Bitwa pod Gazalą toczyła się podczas kampanii na Pustyni Zachodniej, na zachód od portu Tobruk w Libii, od 26 maja do 21 czerwca 1942 roku. Gdy obie strony były bliskie wyczerpania, 8. Armia powstrzymała natarcie wojsk Osi w pierwszej bitwie pod El Alamein. Aby wesprzeć natarcie Osi w Egipcie, planowany atak na Maltę (operacja Herkules) został przełożony. Brytyjczycy zdołali przywrócić Maltę jako bazę do ataków na konwoje Osi płynące do Libii, co znacznie skomplikowało trudności zaopatrzeniowe Osi pod El Alamein.
Churchill był bardzo zadowolony z tych negocjacji i powiedział o tym, kontaktując się z Rooseveltem 27 maja.
W czerwcu 1942 roku Keynes został nagrodzony za swoją służbę dziedzicznym tytułem szlacheckim z okazji urodzin króla.
Kampania na Wyspach Aleuckich była kampanią wojskową prowadzoną przez Stany Zjednoczone i Japonię na Wyspach Aleuckich, rozpoczętą 3 czerwca 1942 roku. Bitwa o odzyskanie Attu rozpoczęła się 11 maja 1943 roku i zakończyła po ostatniej japońskiej szarży banzai 29 maja. 15 sierpnia 1943 roku alianckie siły inwazyjne wylądowały na Kisce po trwającym trzy tygodnie ostrzale, tylko po to, by odkryć, że Japończycy wycofali się z wyspy 29 lipca.
Eisenhower powrócił do Waszyngtonu 3 czerwca z pesymistyczną oceną, stwierdzając, że ma "niepokojące przeczucie" co do Chaneya i jego sztabu.
W czerwcu Japonia przystąpiła do realizacji swoich operacji, ale Amerykanie, którzy złamali szyfry Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii, zwyciężyli w bitwie pod Midway, która miała miejsce między 4 a 7 czerwca 1942 roku.
W pierwszych sześciu miesiącach wojny wszystkie główne starcia kończyły się zwycięstwami. Japońskie postępy zostały zatrzymane latem 1942 roku wraz z bitwą o Midway oraz lądowaniem sił amerykańskich na Guadalcanal i Tulagi w sierpniu.
Do czerwca 1942 roku dostępna była wystarczająca ilość amerykańskiej penicyliny, aby leczyć dziesięciu pacjentów.
W czerwcu 1942 roku Philip został przydzielony do niszczyciela klasy V i W oraz lidera flotylli HMS Wallace, który brał udział w zadaniach eskorty konwojów na wschodnim wybrzeżu Wielkiej Brytanii, a także w alianckiej inwazji na Sycylię.
Kilka dni później w pogrzebie Shepa wzięli udział niemal wszyscy mieszkańcy Fort Benton. Podczas uroczystości odczytano „Eulogy on the Dog” (Mowę pogrzebową nad psem), choć napisano ją dla innego psa. Harcerze z 47. Drużyny, którzy pełnili funkcję żałobników i warty honorowej, pomogli nieść trumnę Shepa do jego grobu na samotnym urwisku, wzgórzu z widokiem na miasto. Kolej Great Northern Railroad postawiła prosty obelisk, obok którego umieszczono pomalowaną drewnianą wycinankę przedstawiającą Shepa. Tuż pod nią białe kamienie układały się w napis SHEP. W nocy instalację oświetlały lampy.
Złożył wniosek o przyjęcie do Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Jako kwakier z urodzenia mógł ubiegać się o zwolnienie ze służby wojskowej; mógł również otrzymać odroczenie ze względu na pracę w administracji rządowej. Zamiast jednak wykorzystywać swoją sytuację, Nixon starał się o stopień oficerski w marynarce. Jego wniosek został rozpatrzony pozytywnie i 15 czerwca 1942 roku został mianowany podporucznikiem w Rezerwie Marynarki Wojennej USA (U.S. Navy Reserve).
Churchill powrócił do Waszyngtonu 17 czerwca. Wraz z Rooseveltem uzgodnili realizację operacji Torch jako niezbędnego wstępu do inwazji na Europę. Roosevelt mianował generała Dwighta D. Eisenhowera dowódcą teatru działań wojennych w Europie (ETOUSA). Otrzymawszy wieści z Afryki Północnej, Churchill uzyskał z Ameryki dla Ósmej Armii transport 300 czołgów Sherman i 100 haubic.
Na początku 1942 roku firma zatrudniająca Doca Goddarda (przyjaciela męża jej matki, Grace McKee Goddard) przeniosła go do Wirginii Zachodniej. Kalifornijskie prawo ochrony dzieci uniemożliwiło Goddardom zabranie Monroe poza stan, a jej groził powrót do sierocińca. Jako rozwiązanie, poślubiła 21-letniego syna swoich sąsiadów, pracownika fabryki Jamesa „Jima” Dougherty'ego; ślub odbył się 19 czerwca 1942 roku, tuż po jej 16. urodzinach.
23 czerwca 1942 roku Eisenhower powrócił do Londynu jako dowódca naczelny Europejskiego Teatru Operacji (ETOUSA), z siedzibą w Londynie i domem w Coombe, Kingston upon Thames, i przejął dowodzenie nad ETOUSA od Chaneya. 7 lipca został awansowany na generała broni.
Churchill powrócił do Wielkiej Brytanii 25 czerwca i musiał stawić czoła kolejnemu wnioskowi o wotum nieufności, tym razem dotyczącemu jego centralnego kierowania wojną, ale ponownie łatwo wygrał.
Gdy Fido wyzdrowiał, zaczął odprowadzać Sorianiego na przystanek autobusowy na centralnym placu Luco di Mugello i patrzył, jak wsiada do autobusu do pracy. Kiedy wieczorem autobus wracał, Fido znajdował Sorianiego, witał go z ogromną radością i odprowadzał do domu. Ten schemat powtarzał się każdego dnia roboczego przez dwa lata: Fido czekał na placu, ignorując wszystkich innych, węszył w powietrzu, aż z ekscytacją witał Sorianiego i entuzjastycznie szedł za nim do domu.
Niemcy rozpoczęli swoją główną letnią ofensywę przeciwko południowej Rosji w czerwcu 1942 roku, aby zająć pola naftowe na Kaukazie i okupować stepy kubańskie, utrzymując jednocześnie pozycje na północnych i środkowych obszarach frontu. Niemcy podzielili Grupę Armii Południe na dwie grupy: Grupa Armii A posuwała się w stronę dolnego biegu Donu i uderzyła na południowy wschód w stronę Kaukazu, podczas gdy Grupa Armii B skierowała się w stronę Wołgi. Sowieci zdecydowali się stawić opór pod Stalingradem nad Wołgą.
Niemcy następnie najechały Danię i Norwegię, Holandię oraz Francję i rozpoczęły bombardowanie Wielkiej Brytanii w ramach przygotowań do operacji Lew Morski, planowanej inwazji na Zjednoczone Królestwo. 21 czerwca 1941 roku, dzień przed inwazją na Związek Radziecki, Himmler zlecił przygotowanie Generalplan Ost (Generalnego Planu Wschód); plan został sfinalizowany w lipcu 1942 roku. Zakładał on podbój krajów bałtyckich, Polski, zachodniej Ukrainy i Białorusi oraz przesiedlenie tam dziesięciu milionów obywateli niemieckich.
W lipcu 1942 roku Turing opracował technikę nazwaną Turingery (lub żartobliwie Turingismus) do wykorzystania przeciwko wiadomościom szyfrowanym szyfrem Lorenza, generowanym przez nową niemiecką maszynę Geheimschreiber (tajny pisarz). Była to przystawka do dalekopisu szyfrującego o kryptonimie Tunny w Bletchley Park. Turingery była metodą łamania kół, tj. procedurą ustalania ustawień krzywek kół maszyny Tunny. Przedstawił również zespół Tunny Tommy'emu Flowersowi, który pod kierunkiem Maxa Newmana zbudował komputer Colossus, pierwszy na świecie programowalny cyfrowy komputer elektroniczny, który zastąpił prostszą wcześniejszą maszynę (Heath Robinson) i którego wyższa prędkość pozwoliła na skuteczne zastosowanie statystycznych technik deszyfrowania do wiadomości. Niektórzy błędnie twierdzili, że Turing był kluczową postacią w projektowaniu komputera Colossus. Turingery i statystyczne podejście Banburismus niewątpliwie wpłynęły na myślenie o kryptoanalizie szyfru Lorenza, ale nie był on bezpośrednio zaangażowany w rozwój Colossusa.
W lipcu 1942 roku Turing opracował technikę zwaną Turingery (lub żartobliwie Turingismus), służącą do walki z szyfrogramami Lorenza, generowanymi przez nową niemiecką maszynę Geheimschreiber (tajny pisarz).
Ofensywa Osi w Libii (bitwa pod Gazalą) zmusiła aliantów do odwrotu w głąb Egiptu, aż siły Osi zostały zatrzymane pod El Alamein (pierwsza bitwa pod El Alamein), która trwała od 1 do 27 lipca 1942 roku. Brytyjczycy zapobiegli drugiemu natarciu sił Osi w głąb Egiptu. Pozycje Osi w pobliżu El Alamein, zaledwie 66 mil (106 km) od Aleksandrii, znajdowały się niebezpiecznie blisko portów i miast Egiptu, baz sił Wspólnoty Narodów oraz Kanału Sueskiego.
7 lipca jego tytuł został ogłoszony jako „Baron Keynes z Tilton w hrabstwie Sussex” i zajął miejsce w Izbie Lordów w ławach Partii Liberalnej.
Od lipca 1942 roku deportowano ponad 107 000 holenderskich Żydów; tylko 5000 przeżyło wojnę. Większość wysłano do Auschwitz; pierwszy transport 1135 Żydów opuścił Holandię do Auschwitz 15 lipca 1942 roku. Między 2 marca a 20 lipca 1943 roku 34 313 Żydów wysłano w 19 transportach do obozu zagłady w Sobiborze, gdzie uważa się, że wszyscy poza 18 osobami zostali zagazowani po przybyciu.
Jego pierwszym dowództwem był kuter PT-101, którym dowodził od 7 grudnia 1942 roku do 23 lutego 1943 roku.
Raul Hilberg tłumaczył to historią prześladowań Żydów: uległość mogła zapobiec zaostrzeniu sytuacji, dopóki atak nie osłabł. Timothy Snyder zauważył, że dopiero w ciągu trzech miesięcy po deportacjach z lipca–września 1942 roku osiągnięto porozumienie co do potrzeby zbrojnego oporu.
Awans na porucznika nastąpił 16 lipca 1942 roku.
Według Fleminga, pod koniec lipca lub na początku sierpnia 1942 roku polscy przywódcy w Warszawie dowiedzieli się o masowym zabijaniu Żydów w Auschwitz.
Siły amerykańskie wylądowały na Guadalcanal i Tulagi w sierpniu.
Operacja Pedestal (3–15 sierpnia) była brytyjską operacją dostarczenia zaopatrzenia na Maltę w sierpniu 1942 roku.
Kampania na Guadalcanal, znana również jako operacja Watchtower, była kampanią wojskową toczoną między 7 sierpnia 1942 a 9 lutego 1943 roku na wyspie Guadalcanal i wokół niej. Była to pierwsza duża ofensywa lądowa sił alianckich przeciwko Cesarstwu Japonii. Kampania na Guadalcanal była znaczącym strategicznym zwycięstwem aliantów w teatrze działań wojennych na Pacyfiku.
Sprzeciw Gandhiego wobec udziału Indii w II wojnie światowej wynikał z jego przekonania, że Indie nie mogą być stroną wojny, która rzekomo toczy się o wolność demokratyczną, podczas gdy ta wolność była odmawiana samym Indiom. Potępił on również nazizm i faszyzm, co zyskało poparcie innych indyjskich przywódców. W miarę trwania wojny Gandhi zintensyfikował swoje żądania niepodległości, wzywając Brytyjczyków do opuszczenia Indii w przemówieniu wygłoszonym w 1942 roku w Mumbaju. Był to najbardziej zdecydowany bunt Gandhiego i Partii Kongresowej, mający na celu wymuszenie wycofania się Brytyjczyków z Indii. Brytyjski rząd zareagował szybko na przemówienie „Quit India” i w ciągu kilku godzin od jego wygłoszenia aresztował Gandhiego oraz wszystkich członków Komitetu Roboczego Kongresu. Jego rodacy odpowiedzieli na aresztowania, niszcząc lub podpalając setki należących do rządu stacji kolejowych i posterunków policji oraz przecinając linie telegraficzne.
Churchill przebywał w Moskwie od 12 do 16 sierpnia i odbył cztery długie spotkania ze Stalinem. Choć na poziomie osobistym dobrze się dogadywali, istniało niewielkie prawdopodobieństwo realnego postępu, biorąc pod uwagę stan wojny, w której Niemcy wciąż posuwali się naprzód na wszystkich frontach. Stalin desperacko pragnął, aby alianci otworzyli drugi front w Europie, o czym Churchill rozmawiał z Mołotowem w maju, ale odpowiedź była taka sama.
Pod koniec 1941 roku w okupowanej Polsce Niemcy zaczęli budować dodatkowe obozy lub rozbudowywać istniejące. Auschwitz, na przykład, został rozbudowany w październiku 1941 roku poprzez budowę Auschwitz II-Birkenau kilka kilometrów dalej. W tych nowych obiektach zainstalowano komory gazowe, z wyjątkiem Chełmna, gdzie używano furgonetek z gazem.
Doss poślubił Dorothy Pauline Schutte 17 sierpnia 1942 roku i mieli jedno dziecko, Desmonda „Tommy'ego” Dossa Jr., urodzonego w 1946 roku. Dorothy zmarła 17 listopada 1991 roku w wyniku wypadku samochodowego. Doss ożenił się ponownie 1 lipca 1993 roku z Frances May Duman.
Podczas pobytu w Kairze na początku sierpnia Churchill zdecydował się zastąpić marszałka polnego Auchinlecka marszałkiem polnym Alexandrem na stanowisku głównodowodzącego teatru działań wojennych na Bliskim Wschodzie. Dowództwo Ósmej Armii powierzono generałowi Williamowi Gottowi, ale zginął on zaledwie trzy dni później i zastąpił go generał Montgomery. Churchill powrócił do Kairu z Moskwy 17 sierpnia i mógł na własne oczy przekonać się, że połączenie Alexandra i Montgomery'ego już przynosi efekty. Do Anglii wrócił 21 sierpnia, dziewięć dni przed rozpoczęciem przez Rommla jego ostatniej ofensywy.
W sierpniu 1942 roku, przed bitwą pod Alam el Halfa, zwłoki umieszczono w wysadzonym w powietrze samochodzie zwiadowczym na polu minowym naprzeciwko niemieckiej 90. Dywizji Lekkiej. Przy zwłokach znajdowała się mapa rzekomo pokazująca lokalizację brytyjskich pól minowych; Niemcy użyli mapy, a ich czołgi zostały skierowane na obszary miękkiego piasku, gdzie ugrzęzły.
Operacja Jubilee, częściej określana jako rajd na Dieppe, była alianckim atakiem na okupowany przez Niemców port Dieppe we Francji, przeprowadzonym 19 sierpnia 1942 roku. Główny atak trwał mniej niż sześć godzin, dopóki silna niemiecka obrona i rosnące straty aliantów nie zmusiły dowódców do zarządzenia odwrotu.
Wielokrotna odmowa Hitlera zezwolenia na odwrót podczas bitwy pod Stalingradem doprowadziła do niemal całkowitego zniszczenia 6. Armii. Ponad 200 000 żołnierzy Osi zginęło, a 235 000 wzięto do niewoli. Rozpoczęto 23 sierpnia 1942 r.
W bitwie pod Stalingradem Niemcy i siły Osi walczyły ze Związkiem Radzieckim o kontrolę nad miastem Stalingrad (obecnie Wołgograd) w południowej Rosji. Bitwa miała miejsce od 23 sierpnia 1942 do 2 lutego 1943 roku i jest jedną z najkrwawszych bitew w historii wojen. Doprowadziła do całkowitego zniszczenia niemieckiej 6. Armii. Po klęsce pod Stalingradem niemieckie Naczelne Dowództwo musiało wycofać znaczne siły wojskowe z frontu zachodniego, aby uzupełnić swoje straty.
Mussolini wielokrotnie powtarzał synowi, aby przestał deklarować, że jest jego ojcem. Benito Albino Mussolini został zamordowany 26 sierpnia 1942 roku po wielokrotnych zastrzykach wywołujących śpiączkę.
Wyspa Hongkong została po raz pierwszy przekazana jako kolonia koronna Wielkiej Brytanii przez Cesarstwo Qing w 1842 roku podczas I wojny opiumowej.
W październiku 1942 roku, podczas trwającej wojny, zapukał do drzwi Pałacu Biskupiego w Krakowie z prośbą o przyjęcie do seminarium. Wkrótce potem rozpoczął naukę w tajnym podziemnym seminarium prowadzonym przez arcybiskupa krakowskiego, kardynała Adama Stefana Sapiehę.
W USA John Vincent Atanasoff i Clifford E. Berry z Iowa State University opracowali i przetestowali w 1942 roku Atanasoff–Berry Computer (ABC), pierwszy „automatyczny elektroniczny komputer cyfrowy”. Projekt ten był również całkowicie elektroniczny i wykorzystywał około 300 lamp próżniowych, z kondensatorami zamocowanymi w mechanicznie obracającym się bębnie dla pamięci.
Ernst Chain, Howard Florey i Edward Abraham zdołali oczyścić pierwszą penicylinę, penicylinę G, w 1942 roku, ale stała się ona szeroko dostępna poza wojskami alianckimi dopiero przed 1945 rokiem.
Struktura chemiczna penicyliny została po raz pierwszy zaproponowana przez Abrahama w 1942 roku, a następnie potwierdzona przez Dorothy Crowfoot Hodgkin w 1945 roku.
1 stycznia 1942 roku szersza grupa narodów, które przestrzegały zasad Karty Atlantyckiej, wydała wspólną Deklarację Narodów Zjednoczonych, podkreślając swoją solidarność w obronie przed hitleryzmem.
Termin antybiotyk został po raz pierwszy użyty w 1942 roku przez Selmana Waksmana i jego współpracowników w artykułach czasopism, aby opisać każdą substancję wytwarzaną przez mikroorganizm, która jest antagonistyczna wobec wzrostu innych mikroorganizmów w wysokim rozcieńczeniu.
Buffett rozpoczął edukację w szkole podstawowej Rose Hill Elementary School w 1942 roku.
1 stycznia 1942 roku aliancka Wielka Czwórka (Związek Radziecki, Chiny, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone) oraz 22 mniejsze lub wygnane rządy wydały Deklarację Narodów Zjednoczonych.
„W Nowy Rok 1942 prezydent Roosevelt, premier Churchill, Maksym Litwinow z ZSRR oraz T. V. Soong z Chin podpisali krótki dokument, który później stał się znany jako Deklaracja Narodów Zjednoczonych, a następnego dnia przedstawiciele dwudziestu dwóch innych narodów dodali swoje podpisy”. WSPÓLNA DEKLARACJA STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI, ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, ZWIĄZKU SOCJALISTYCZNYCH REPUBLIK RADZIECKICH, CHIN, AUSTRALII, BELGII, KANADY, KOSTARYKI, KUBY, CZECHOSŁOWACJI, REPUBLIKI DOMINIKAŃSKIEJ, SALWADORU, GRECJI, GWATEMALI, HAITI, HONDURASU, INDII, LUKSEMBURGA, HOLANDII, NOWEJ ZELANDII, NIKARAGUI, NORWEGII, PANAMY, POLSKI, REPUBLIKI POŁUDNIOWEJ AFRYKI, JUGOSŁAWII Rządy sygnatariuszy niniejszej deklaracji, Przyjmując wspólny program celów i zasad zawarty we Wspólnej Deklaracji Prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki i Premiera Wielkiej Brytanii z dnia 14 sierpnia 1941 roku, znanej jako Karta Atlantycka, Będąc przekonanymi, że całkowite zwycięstwo nad wrogami jest niezbędne do obrony życia, wolności, niepodległości i wolności religijnej oraz do zachowania praw człowieka i sprawiedliwości zarówno w ich własnych krajach, jak i w innych, oraz że prowadzą obecnie wspólną walkę przeciwko dzikim i brutalnym siłom dążącym do ujarzmienia świata, OGŁASZAJĄ: Każdy Rząd zobowiązuje się do użycia wszystkich swoich zasobów, wojskowych lub gospodarczych, przeciwko tym członkom Paktu Trzech i jego sojusznikom, z którymi dany rząd jest w stanie wojny. Każdy Rząd zobowiązuje się do współpracy z Rządami sygnatariuszami niniejszej deklaracji i niepodpisywania oddzielnego rozejmu ani pokoju z wrogami. Powyższa deklaracja może zostać przyjęta przez inne narody, które udzielają lub mogą udzielać materialnego wsparcia i wkładu w walkę o zwycięstwo nad hitleryzmem. Konferencja w Waszyngtonie 1941–1942
W 1942 roku alianccy urzędnicy debatowali nad odpowiednią wielką strategią, którą należy realizować. Wszyscy zgodzili się, że pokonanie Niemiec jest głównym celem.
Operacja Sledgehammer była alianckim planem z czasów II wojny światowej dotyczącym inwazji na Europę przez kanał La Manche, jako pierwszego kroku w celu zmniejszenia presji na radziecką Armię Czerwoną poprzez ustanowienie drugiego frontu. Miała zostać przeprowadzona w 1942 roku i stanowić alternatywę dla operacji Roundup, pierwotnego alianckiego planu inwazji na Europę w 1943 roku. Operacja była gorąco forsowana zarówno przez wojsko Stanów Zjednoczonych, jak i Związek Radziecki, ale została odrzucona przez Brytyjczyków, którzy uważali, że lądowanie we Francji jest przedwczesne, a zatem niepraktyczne. To przekonanie zostało wzmocnione przez niepowodzenie mniejszego rajdu na Dieppe w sierpniu 1942 roku. W rezultacie Sledgehammer nigdy nie został zrealizowany, a zamiast tego w listopadzie 1942 roku, pod kryptonimem operacja Torch, zrealizowano brytyjską propozycję inwazji na francuską Afrykę Północną.
6 stycznia 1942 roku radziecki minister spraw zagranicznych Wiaczesław Mołotow wysłał noty dyplomatyczne w sprawie niemieckich okrucieństw. Noty opierały się na raportach o masowych grobach i ciałach wydobywających się z dołów i kamieniołomów na terenach wyzwolonych przez Armię Czerwoną, a także na relacjach świadków z terenów okupowanych przez Niemców.
W 1942 r. de Gaulle utworzył eskadrę Normandie-Niemen, pułk Wolnych Sił Powietrznych Francji, który miał walczyć na froncie wschodnim. Jest to jedyna zachodnia formacja sojusznicza, która walczyła na Wschodzie do końca wojny.
Ofensywa została zatrzymana 7 stycznia 1942 roku, po odepchnięciu armii niemieckich o 100–250 km od Moskwy.
Hawking urodził się 8 stycznia 1942 roku w Oksfordzie.
Shep trwał w swojej codziennej czujności przez prawie sześć lat, aż do 12 stycznia 1942 roku, kiedy to wpadł pod pociąg. Uważa się, że jego przednie łapy znajdowały się na jednej z szyn i po prostu nie usłyszał pociągu, dopóki nie było za późno, po czym ześlizgnął się z szyny. Maszynista pociągu nie był w stanie zatrzymać składu na czas.
Cesarz dokonywał poważnych interwencji w niektórych operacjach wojskowych. Na przykład czterokrotnie naciskał na Sugiyamę – 13 i 21 stycznia oraz 9 i 26 lutego – aby zwiększył liczebność wojsk i rozpoczął atak na Bataan.
Cassius Marcellus Clay Jr. urodził się 17 stycznia 1942 roku w Louisville w stanie Kentucky.
W miarę jak sukces i popularność Sinatry rosły, Sinatra naciskał na Dorseya, aby pozwolił mu nagrać kilka solowych piosenek. Dorsey w końcu ustąpił i 19 stycznia 1942 roku Sinatra nagrał „Night and Day”, „The Night We Called It a Day”, „The Song is You” oraz „Lamplighter's Serenade” podczas sesji nagraniowej dla Bluebird, z Axelem Stordahlem jako aranżerem i dyrygentem.
Do stycznia 1942 roku podjął decyzję, że Żydzi, Słowianie i inne osoby uznane za niepożądane powinny zostać zgładzone. Ludobójstwo zostało zorganizowane i przeprowadzone przez Heinricha Himmlera i Reinharda Heydricha. Protokoły z konferencji w Wannsee, która odbyła się 20 stycznia 1942 roku pod przewodnictwem Heydricha z udziałem piętnastu wysokich rangą nazistowskich urzędników, stanowią najjaśniejszy dowód systematycznego planowania Holokaustu.
Od wybuchu działań wojennych na teatrze południowo-wschodnioazjatyckim podczas II wojny światowej, Wyspa Bożego Narodzenia była celem japońskiej okupacji ze względu na bogate złoża fosforanów. Pierwszy atak został przeprowadzony 20 stycznia 1942 roku przez japoński okręt podwodny I-59, który storpedował norweski frachtowiec Eidsvold. Jednostka dryfowała i ostatecznie zatonęła w pobliżu West White Beach. Większość europejskiego i azjatyckiego personelu oraz ich rodzin została ewakuowana do Perth.
Nazistowska polityka rasowa, w tym przekonanie, że ludzie uznani za rasowo gorszych nie mają prawa do życia, sięga najwcześniejszych dni partii; Hitler omawia to w Mein Kampf. Mniej więcej w czasie wypowiedzenia przez Niemcy wojny Stanom Zjednoczonym w grudniu 1941 roku, Hitler ostatecznie postanowił, że Żydzi w Europie mają zostać „wytępieni”.
SS-Obergruppenführer Reinhard Heydrich, szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA), zwołał 20 stycznia 1942 roku konferencję, która przeszła do historii jako konferencja w Wannsee, w willi przy Am Großen Wannsee 56–58 na przedmieściach Berlina.
Lee wstąpił do Armii Stanów Zjednoczonych na początku 1942 roku i służył w kraju jako członek Korpusu Łączności (Signal Corps), naprawiając słupy telegraficzne i inny sprzęt komunikacyjny. Później został przeniesiony do Wydziału Filmów Szkoleniowych, gdzie zajmował się pisaniem instrukcji, filmów szkoleniowych, haseł, a okazjonalnie także rysowaniem komiksów.
Bitwa o Rabaul, znana również Japończykom jako operacja R, toczyła się na wyspie Nowa Brytania w australijskim Terytorium Nowej Gwinei, 23 stycznia i w lutym 1942 roku. Była to strategicznie znacząca porażka sił alianckich z Japonią.
Brytyjsko-australijska operacja komandosów, Misja 204, została zainicjowana w lutym 1942 roku w celu zapewnienia szkolenia chińskim oddziałom partyzanckim. Misja przeprowadziła dwie operacje, głównie w prowincjach Yunnan i Jiangxi. Pierwsza faza osiągnęła bardzo niewiele, ale przed wycofaniem przeprowadzono drugą, bardziej udaną fazę.
Walki w Singapurze trwały od 8 do 15 lutego 1942 roku, po dwóch miesiącach, podczas których siły japońskie posuwały się wzdłuż Półwyspu Malajskiego.
W następnym miesiącu Szlama Ber Winer uciekł z obozu zagłady w Chełmnie w Polsce i przekazał informacje o nim grupie Oneg Szabat w getcie warszawskim. Jego raport, znany pod pseudonimem jako Raport Grojanowskiego, dotarł do Londynu w czerwcu 1942 roku.
Bombardowanie Darwin, 19 lutego 1942 roku, było największym pojedynczym atakiem przeprowadzonym kiedykolwiek przez obce mocarstwo na Australię. Tego dnia 242 japońskie samoloty, w dwóch oddzielnych nalotach, zaatakowały miasto i statki w porcie Darwin.
Floty alianckie poniosły katastrofalną klęskę z rąk Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii 27 lutego 1942 roku w bitwie na Morzu Jawajskim.
1 marca 1942 roku Tito utworzył Drugą Brygadę Proletariacką.
Na przełomie lutego i marca 1942 roku miały miejsce dwa naloty bombowe. Ostrzał z japońskiej grupy morskiej 7 marca skłonił urzędnika okręgowego do wywieszenia białej flagi. Jednak po tym, jak japońska grupa morska odpłynęła, brytyjski oficer ponownie podniósł flagę Union Jack.
W nocy z 10 na 11 marca bunt indyjskich żołnierzy, wspierany przez sikhijskich policjantów, doprowadził do zabicia pięciu brytyjskich żołnierzy i uwięzienia pozostałych 21 Europejczyków.
Święto Pracy jest świętem narodowym na Bahamach, obchodzonym w pierwszy piątek czerwca, aby stworzyć długi weekend dla pracowników. Tradycyjną datą Święta Pracy na Bahamach jest jednak 7 czerwca, na pamiątkę znaczącego strajku pracowników, który rozpoczął się tego dnia w 1942 roku.
Wyzwanie związane z masową produkcją tego leku było ogromne. 14 marca 1942 roku pierwszy pacjent był leczony z powodu posocznicy paciorkowcowej penicyliną wyprodukowaną w USA przez firmę Merck & Co.
Podczas pobytu w Wielkiej Brytanii Indira często spotykała swojego przyszłego męża Feroze'a Gandhiego (niespokrewnionego z Mahatmą Gandhim), którego znała z Allahabadu i który studiował w London School of Economics. Ślub odbył się w Allahabadzie zgodnie z rytuałami Adi Dharm, mimo że Feroze należał do zaratusztriańskiej rodziny Parsów z Gudźaratu.
O świcie 31 marca 1942 roku tuzin japońskich bombowców rozpoczął atak, niszcząc stację radiową. Tego samego dnia przybyła japońska flota dziewięciu jednostek i wyspa została poddana.
Rajd na Ocean Indyjski był wypadem morskim przeprowadzonym przez Cesarską Marynarkę Wojenną Japonii od 31 marca do 10 kwietnia 1942 roku. Japońskie lotniskowce pod dowództwem admirała Chūichiego Nagumo zaatakowały alianckie statki i bazy morskie wokół Cejlonu, ale nie zdołały zlokalizować i zniszczyć większości brytyjskiej Floty Wschodniej.
Przed wybuchem II wojny światowej Doss pracował jako stolarz w stoczni w Newport News w Wirginii. Mimo oferty odroczenia służby ze względu na pracę w stoczni, 1 kwietnia 1942 roku w Camp Lee w Wirginii zdecydował się na służbę wojskową. Został wysłany do Fort Jackson w Karolinie Południowej na szkolenie z reaktywowaną 77. dywizją piechoty. W tym czasie jego brat Harold służył na pokładzie USS Lindsey.
Ludzie zaczęli używać jej do leczenia infekcji w 1942 roku.
Struktura chemiczna penicyliny została po raz pierwszy zaproponowana przez Edwarda Abrahama w 1942 roku, a później potwierdzona w 1945 roku przy użyciu krystalografii rentgenowskiej przez Dorothy Crowfoot Hodgkin, która również pracowała w Oksfordzie. Później otrzymała ona Nagrodę Nobla za to i inne oznaczenia struktur.
Bitwa o Yenangyaung toczyła się w Birmie w dniach od 11 do 19 kwietnia 1942 roku. Bitwa o Yenangyaung miała miejsce w pobliżu Yenangyaung i tamtejszych pól naftowych.
W Birmie, 16 kwietnia 1942 roku, 7000 brytyjskich żołnierzy zostało okrążonych przez japońską 33. Dywizję podczas bitwy o Yenangyaung i uratowanych przez chińską 38. Dywizję.
Dochód z przedmowy, którą napisała w 1942 roku do książki kucharskiej zatytułowanej „New Chinese Recipes”, jednej z pierwszych chińskich książek kucharskich, również został przekazany na rzecz United China Relief.
Wong zagrała w filmach „Bombs over Burma” (1942) i „Lady from Chungking” (1942), będących antyjapońską propagandą stworzoną przez niskobudżetowe studio Producers Releasing Corporation. Swoje wynagrodzenie za oba filmy przekazała na rzecz United China Relief.
Rajd Doolittle'a, znany również jako rajd na Tokio, był nalotem przeprowadzonym 18 kwietnia 1942 roku przez Stany Zjednoczone na japońską stolicę Tokio i inne miejsca na wyspie Honsiu. Była to pierwsza operacja powietrzna, która uderzyła w archipelag japoński. Wykazała ona, że japońskie terytorium macierzyste jest podatne na amerykańskie ataki powietrzne i służyła jako odwet za atak na Pearl Harbor. Rajd spowodował znikome szkody materialne w Japonii, ale miał ogromne skutki psychologiczne. W Stanach Zjednoczonych podniósł morale. W Japonii zasiał wątpliwości co do zdolności przywódców wojskowych do obrony wysp macierzystych, ale bombardowanie i ostrzeliwanie cywilów wzmocniło również determinację Japończyków do odwetu, co zostało wykorzystane do celów propagandowych.
18 kwietnia 1942 roku Reagan został po raz pierwszy powołany do czynnej służby wojskowej. Ze względu na słaby wzrok został zakwalifikowany jedynie do ograniczonej służby, co wykluczyło go z wyjazdu na front zagraniczny.
24 kwietnia objął dowództwo nad kutrem torpedowym PT-109, który stacjonował wówczas na wyspie Tulagi na Wyspach Salomona.
Kolejny plan Japonii, motywowany wcześniejszym rajdem Doolittle'a, zakładał zajęcie atolu Midway i zwabienie amerykańskich lotniskowców do bitwy w celu ich wyeliminowania. Jako dywersję Japonia miała również wysłać siły w celu zajęcia Wysp Aleuckich na Alasce.
Na początku maja 1942 roku Japonia rozpoczęła operacje mające na celu zdobycie Port Moresby poprzez desant morski, a tym samym odcięcie komunikacji i linii zaopatrzeniowych między Stanami Zjednoczonymi a Australią. Planowana inwazja została udaremniona, gdy aliancka grupa zadaniowa, skupiona wokół dwóch amerykańskich lotniskowców, stoczyła z japońskimi siłami morskimi nierozstrzygniętą bitwę na Morzu Koralowym.
Obawy, że Japończycy mogą wykorzystać bazy na Madagaskarze znajdującym się pod kontrolą rządu Vichy, skłoniły Brytyjczyków do inwazji na wyspę (5 maja – 6 listopada 1942 r.).
Pod koniec maja 1942 roku Eisenhower towarzyszył gen. broni Henry'emu H. Arnoldowi, dowódcy Sił Powietrznych Armii, w podróży do Londynu w celu oceny skuteczności dowódcy teatru działań w Anglii, gen. dyw. Jamesa E. Chaneya.
Druga bitwa o Charków, czyli operacja Fredericus, była udaną kontrofensywą państw Osi w regionie wokół Charkowa. Operacja Fredericus miała miejsce od 12 do 28 maja 1942 roku. Bitwa zakończyła się przytłaczającym zwycięstwem Niemiec.
Po rajdzie Doolittle'a Cesarska Armia Japońska przeprowadziła zakrojoną na szeroką skalę obławę w chińskich prowincjach Zhejiang i Jiangxi, znaną obecnie jako kampania Zhejiang-Jiangxi, której celem było odnalezienie ocalałych amerykańskich lotników, wywarcie odwetu na pomagających im Chińczykach oraz zniszczenie baz lotniczych. Operacja rozpoczęła się 15 maja 1942 roku z udziałem 40 batalionów piechoty i 15–16 batalionów artylerii, ale we wrześniu została odparta przez siły chińskie.
W połowie maja Japonia rozpoczęła kampanię Zhejiang-Jiangxi, która trwała od 15 maja do 4 września w Chinach, a jej celem był odwet na Chińczykach, którzy pomogli ocalałym amerykańskim lotnikom w rajdzie Doolittle'a.
W 1942 roku jej wuj, Otto van Limburg Stirum (mąż starszej siostry jej matki, Miesje), został stracony w odwecie za akt sabotażu ruchu oporu; choć nie był zaangażowany w ten czyn, stał się celem ze względu na znaczenie jego rodziny w holenderskim społeczeństwie. Przyrodni brat Hepburn, Ian, został deportowany do Berlina do pracy w niemieckim obozie pracy, a jej drugi przyrodni brat, Alex, ukrywał się, aby uniknąć tego samego losu.
20 maja radziecki minister spraw zagranicznych Wiaczesław Mołotow przybył do Londynu i pozostał tam do 28 maja, po czym udał się do Waszyngtonu. Celem tej wizyty było podpisanie traktatu o przyjaźni, ale Mołotow chciał, aby odbyło się to na podstawie pewnych ustępstw terytorialnych dotyczących Polski i państw bałtyckich. Churchill i Eden pracowali nad kompromisem i ostatecznie sformalizowano dwudziestoletni traktat, ale kwestię granic odłożono na później. Mołotow zabiegał również o otwarcie drugiego frontu w Europie, ale Churchill mógł jedynie potwierdzić, że przygotowania trwają, nie składając żadnych obietnic co do daty.
Theodore John Kaczynski urodził się 22 maja 1942 roku w Chicago w stanie Illinois w rodzinie robotniczej Wandy Theresy (z domu Dombek) i Theodore'a Richarda Kaczynskiego, producenta kiełbas.
Niemieckie miasto Kolonia zostało zbombardowane podczas II wojny światowej w 262 oddzielnych nalotach przez aliantów, wszystkie przeprowadzone przez Królewskie Siły Powietrzne (RAF).
Bitwa pod Gazalą toczyła się podczas kampanii na Pustyni Zachodniej, na zachód od portu Tobruk w Libii, od 26 maja do 21 czerwca 1942 roku. Gdy obie strony były bliskie wyczerpania, 8. Armia powstrzymała natarcie wojsk Osi w pierwszej bitwie pod El Alamein. Aby wesprzeć natarcie Osi w Egipcie, planowany atak na Maltę (operacja Herkules) został przełożony. Brytyjczycy zdołali przywrócić Maltę jako bazę do ataków na konwoje Osi płynące do Libii, co znacznie skomplikowało trudności zaopatrzeniowe Osi pod El Alamein.
Churchill był bardzo zadowolony z tych negocjacji i powiedział o tym, kontaktując się z Rooseveltem 27 maja.
W czerwcu 1942 roku Keynes został nagrodzony za swoją służbę dziedzicznym tytułem szlacheckim z okazji urodzin króla.
Kampania na Wyspach Aleuckich była kampanią wojskową prowadzoną przez Stany Zjednoczone i Japonię na Wyspach Aleuckich, rozpoczętą 3 czerwca 1942 roku. Bitwa o odzyskanie Attu rozpoczęła się 11 maja 1943 roku i zakończyła po ostatniej japońskiej szarży banzai 29 maja. 15 sierpnia 1943 roku alianckie siły inwazyjne wylądowały na Kisce po trwającym trzy tygodnie ostrzale, tylko po to, by odkryć, że Japończycy wycofali się z wyspy 29 lipca.
Eisenhower powrócił do Waszyngtonu 3 czerwca z pesymistyczną oceną, stwierdzając, że ma "niepokojące przeczucie" co do Chaneya i jego sztabu.
W czerwcu Japonia przystąpiła do realizacji swoich operacji, ale Amerykanie, którzy złamali szyfry Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii, zwyciężyli w bitwie pod Midway, która miała miejsce między 4 a 7 czerwca 1942 roku.
W pierwszych sześciu miesiącach wojny wszystkie główne starcia kończyły się zwycięstwami. Japońskie postępy zostały zatrzymane latem 1942 roku wraz z bitwą o Midway oraz lądowaniem sił amerykańskich na Guadalcanal i Tulagi w sierpniu.
Do czerwca 1942 roku dostępna była wystarczająca ilość amerykańskiej penicyliny, aby leczyć dziesięciu pacjentów.
W czerwcu 1942 roku Philip został przydzielony do niszczyciela klasy V i W oraz lidera flotylli HMS Wallace, który brał udział w zadaniach eskorty konwojów na wschodnim wybrzeżu Wielkiej Brytanii, a także w alianckiej inwazji na Sycylię.
Kilka dni później w pogrzebie Shepa wzięli udział niemal wszyscy mieszkańcy Fort Benton. Podczas uroczystości odczytano „Eulogy on the Dog” (Mowę pogrzebową nad psem), choć napisano ją dla innego psa. Harcerze z 47. Drużyny, którzy pełnili funkcję żałobników i warty honorowej, pomogli nieść trumnę Shepa do jego grobu na samotnym urwisku, wzgórzu z widokiem na miasto. Kolej Great Northern Railroad postawiła prosty obelisk, obok którego umieszczono pomalowaną drewnianą wycinankę przedstawiającą Shepa. Tuż pod nią białe kamienie układały się w napis SHEP. W nocy instalację oświetlały lampy.
Złożył wniosek o przyjęcie do Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Jako kwakier z urodzenia mógł ubiegać się o zwolnienie ze służby wojskowej; mógł również otrzymać odroczenie ze względu na pracę w administracji rządowej. Zamiast jednak wykorzystywać swoją sytuację, Nixon starał się o stopień oficerski w marynarce. Jego wniosek został rozpatrzony pozytywnie i 15 czerwca 1942 roku został mianowany podporucznikiem w Rezerwie Marynarki Wojennej USA (U.S. Navy Reserve).
Churchill powrócił do Waszyngtonu 17 czerwca. Wraz z Rooseveltem uzgodnili realizację operacji Torch jako niezbędnego wstępu do inwazji na Europę. Roosevelt mianował generała Dwighta D. Eisenhowera dowódcą teatru działań wojennych w Europie (ETOUSA). Otrzymawszy wieści z Afryki Północnej, Churchill uzyskał z Ameryki dla Ósmej Armii transport 300 czołgów Sherman i 100 haubic.
Na początku 1942 roku firma zatrudniająca Doca Goddarda (przyjaciela męża jej matki, Grace McKee Goddard) przeniosła go do Wirginii Zachodniej. Kalifornijskie prawo ochrony dzieci uniemożliwiło Goddardom zabranie Monroe poza stan, a jej groził powrót do sierocińca. Jako rozwiązanie, poślubiła 21-letniego syna swoich sąsiadów, pracownika fabryki Jamesa „Jima” Dougherty'ego; ślub odbył się 19 czerwca 1942 roku, tuż po jej 16. urodzinach.
23 czerwca 1942 roku Eisenhower powrócił do Londynu jako dowódca naczelny Europejskiego Teatru Operacji (ETOUSA), z siedzibą w Londynie i domem w Coombe, Kingston upon Thames, i przejął dowodzenie nad ETOUSA od Chaneya. 7 lipca został awansowany na generała broni.
Churchill powrócił do Wielkiej Brytanii 25 czerwca i musiał stawić czoła kolejnemu wnioskowi o wotum nieufności, tym razem dotyczącemu jego centralnego kierowania wojną, ale ponownie łatwo wygrał.
Gdy Fido wyzdrowiał, zaczął odprowadzać Sorianiego na przystanek autobusowy na centralnym placu Luco di Mugello i patrzył, jak wsiada do autobusu do pracy. Kiedy wieczorem autobus wracał, Fido znajdował Sorianiego, witał go z ogromną radością i odprowadzał do domu. Ten schemat powtarzał się każdego dnia roboczego przez dwa lata: Fido czekał na placu, ignorując wszystkich innych, węszył w powietrzu, aż z ekscytacją witał Sorianiego i entuzjastycznie szedł za nim do domu.
Niemcy rozpoczęli swoją główną letnią ofensywę przeciwko południowej Rosji w czerwcu 1942 roku, aby zająć pola naftowe na Kaukazie i okupować stepy kubańskie, utrzymując jednocześnie pozycje na północnych i środkowych obszarach frontu. Niemcy podzielili Grupę Armii Południe na dwie grupy: Grupa Armii A posuwała się w stronę dolnego biegu Donu i uderzyła na południowy wschód w stronę Kaukazu, podczas gdy Grupa Armii B skierowała się w stronę Wołgi. Sowieci zdecydowali się stawić opór pod Stalingradem nad Wołgą.
Niemcy następnie najechały Danię i Norwegię, Holandię oraz Francję i rozpoczęły bombardowanie Wielkiej Brytanii w ramach przygotowań do operacji Lew Morski, planowanej inwazji na Zjednoczone Królestwo. 21 czerwca 1941 roku, dzień przed inwazją na Związek Radziecki, Himmler zlecił przygotowanie Generalplan Ost (Generalnego Planu Wschód); plan został sfinalizowany w lipcu 1942 roku. Zakładał on podbój krajów bałtyckich, Polski, zachodniej Ukrainy i Białorusi oraz przesiedlenie tam dziesięciu milionów obywateli niemieckich.
W lipcu 1942 roku Turing opracował technikę nazwaną Turingery (lub żartobliwie Turingismus) do wykorzystania przeciwko wiadomościom szyfrowanym szyfrem Lorenza, generowanym przez nową niemiecką maszynę Geheimschreiber (tajny pisarz). Była to przystawka do dalekopisu szyfrującego o kryptonimie Tunny w Bletchley Park. Turingery była metodą łamania kół, tj. procedurą ustalania ustawień krzywek kół maszyny Tunny. Przedstawił również zespół Tunny Tommy'emu Flowersowi, który pod kierunkiem Maxa Newmana zbudował komputer Colossus, pierwszy na świecie programowalny cyfrowy komputer elektroniczny, który zastąpił prostszą wcześniejszą maszynę (Heath Robinson) i którego wyższa prędkość pozwoliła na skuteczne zastosowanie statystycznych technik deszyfrowania do wiadomości. Niektórzy błędnie twierdzili, że Turing był kluczową postacią w projektowaniu komputera Colossus. Turingery i statystyczne podejście Banburismus niewątpliwie wpłynęły na myślenie o kryptoanalizie szyfru Lorenza, ale nie był on bezpośrednio zaangażowany w rozwój Colossusa.
W lipcu 1942 roku Turing opracował technikę zwaną Turingery (lub żartobliwie Turingismus), służącą do walki z szyfrogramami Lorenza, generowanymi przez nową niemiecką maszynę Geheimschreiber (tajny pisarz).
Ofensywa Osi w Libii (bitwa pod Gazalą) zmusiła aliantów do odwrotu w głąb Egiptu, aż siły Osi zostały zatrzymane pod El Alamein (pierwsza bitwa pod El Alamein), która trwała od 1 do 27 lipca 1942 roku. Brytyjczycy zapobiegli drugiemu natarciu sił Osi w głąb Egiptu. Pozycje Osi w pobliżu El Alamein, zaledwie 66 mil (106 km) od Aleksandrii, znajdowały się niebezpiecznie blisko portów i miast Egiptu, baz sił Wspólnoty Narodów oraz Kanału Sueskiego.
7 lipca jego tytuł został ogłoszony jako „Baron Keynes z Tilton w hrabstwie Sussex” i zajął miejsce w Izbie Lordów w ławach Partii Liberalnej.
Od lipca 1942 roku deportowano ponad 107 000 holenderskich Żydów; tylko 5000 przeżyło wojnę. Większość wysłano do Auschwitz; pierwszy transport 1135 Żydów opuścił Holandię do Auschwitz 15 lipca 1942 roku. Między 2 marca a 20 lipca 1943 roku 34 313 Żydów wysłano w 19 transportach do obozu zagłady w Sobiborze, gdzie uważa się, że wszyscy poza 18 osobami zostali zagazowani po przybyciu.
Jego pierwszym dowództwem był kuter PT-101, którym dowodził od 7 grudnia 1942 roku do 23 lutego 1943 roku.
Raul Hilberg tłumaczył to historią prześladowań Żydów: uległość mogła zapobiec zaostrzeniu sytuacji, dopóki atak nie osłabł. Timothy Snyder zauważył, że dopiero w ciągu trzech miesięcy po deportacjach z lipca–września 1942 roku osiągnięto porozumienie co do potrzeby zbrojnego oporu.
Awans na porucznika nastąpił 16 lipca 1942 roku.
Według Fleminga, pod koniec lipca lub na początku sierpnia 1942 roku polscy przywódcy w Warszawie dowiedzieli się o masowym zabijaniu Żydów w Auschwitz.
Siły amerykańskie wylądowały na Guadalcanal i Tulagi w sierpniu.
Operacja Pedestal (3–15 sierpnia) była brytyjską operacją dostarczenia zaopatrzenia na Maltę w sierpniu 1942 roku.
Kampania na Guadalcanal, znana również jako operacja Watchtower, była kampanią wojskową toczoną między 7 sierpnia 1942 a 9 lutego 1943 roku na wyspie Guadalcanal i wokół niej. Była to pierwsza duża ofensywa lądowa sił alianckich przeciwko Cesarstwu Japonii. Kampania na Guadalcanal była znaczącym strategicznym zwycięstwem aliantów w teatrze działań wojennych na Pacyfiku.
Sprzeciw Gandhiego wobec udziału Indii w II wojnie światowej wynikał z jego przekonania, że Indie nie mogą być stroną wojny, która rzekomo toczy się o wolność demokratyczną, podczas gdy ta wolność była odmawiana samym Indiom. Potępił on również nazizm i faszyzm, co zyskało poparcie innych indyjskich przywódców. W miarę trwania wojny Gandhi zintensyfikował swoje żądania niepodległości, wzywając Brytyjczyków do opuszczenia Indii w przemówieniu wygłoszonym w 1942 roku w Mumbaju. Był to najbardziej zdecydowany bunt Gandhiego i Partii Kongresowej, mający na celu wymuszenie wycofania się Brytyjczyków z Indii. Brytyjski rząd zareagował szybko na przemówienie „Quit India” i w ciągu kilku godzin od jego wygłoszenia aresztował Gandhiego oraz wszystkich członków Komitetu Roboczego Kongresu. Jego rodacy odpowiedzieli na aresztowania, niszcząc lub podpalając setki należących do rządu stacji kolejowych i posterunków policji oraz przecinając linie telegraficzne.
Churchill przebywał w Moskwie od 12 do 16 sierpnia i odbył cztery długie spotkania ze Stalinem. Choć na poziomie osobistym dobrze się dogadywali, istniało niewielkie prawdopodobieństwo realnego postępu, biorąc pod uwagę stan wojny, w której Niemcy wciąż posuwali się naprzód na wszystkich frontach. Stalin desperacko pragnął, aby alianci otworzyli drugi front w Europie, o czym Churchill rozmawiał z Mołotowem w maju, ale odpowiedź była taka sama.
Pod koniec 1941 roku w okupowanej Polsce Niemcy zaczęli budować dodatkowe obozy lub rozbudowywać istniejące. Auschwitz, na przykład, został rozbudowany w październiku 1941 roku poprzez budowę Auschwitz II-Birkenau kilka kilometrów dalej. W tych nowych obiektach zainstalowano komory gazowe, z wyjątkiem Chełmna, gdzie używano furgonetek z gazem.
Doss poślubił Dorothy Pauline Schutte 17 sierpnia 1942 roku i mieli jedno dziecko, Desmonda „Tommy'ego” Dossa Jr., urodzonego w 1946 roku. Dorothy zmarła 17 listopada 1991 roku w wyniku wypadku samochodowego. Doss ożenił się ponownie 1 lipca 1993 roku z Frances May Duman.
Podczas pobytu w Kairze na początku sierpnia Churchill zdecydował się zastąpić marszałka polnego Auchinlecka marszałkiem polnym Alexandrem na stanowisku głównodowodzącego teatru działań wojennych na Bliskim Wschodzie. Dowództwo Ósmej Armii powierzono generałowi Williamowi Gottowi, ale zginął on zaledwie trzy dni później i zastąpił go generał Montgomery. Churchill powrócił do Kairu z Moskwy 17 sierpnia i mógł na własne oczy przekonać się, że połączenie Alexandra i Montgomery'ego już przynosi efekty. Do Anglii wrócił 21 sierpnia, dziewięć dni przed rozpoczęciem przez Rommla jego ostatniej ofensywy.
W sierpniu 1942 roku, przed bitwą pod Alam el Halfa, zwłoki umieszczono w wysadzonym w powietrze samochodzie zwiadowczym na polu minowym naprzeciwko niemieckiej 90. Dywizji Lekkiej. Przy zwłokach znajdowała się mapa rzekomo pokazująca lokalizację brytyjskich pól minowych; Niemcy użyli mapy, a ich czołgi zostały skierowane na obszary miękkiego piasku, gdzie ugrzęzły.
Operacja Jubilee, częściej określana jako rajd na Dieppe, była alianckim atakiem na okupowany przez Niemców port Dieppe we Francji, przeprowadzonym 19 sierpnia 1942 roku. Główny atak trwał mniej niż sześć godzin, dopóki silna niemiecka obrona i rosnące straty aliantów nie zmusiły dowódców do zarządzenia odwrotu.
Wielokrotna odmowa Hitlera zezwolenia na odwrót podczas bitwy pod Stalingradem doprowadziła do niemal całkowitego zniszczenia 6. Armii. Ponad 200 000 żołnierzy Osi zginęło, a 235 000 wzięto do niewoli. Rozpoczęto 23 sierpnia 1942 r.
W bitwie pod Stalingradem Niemcy i siły Osi walczyły ze Związkiem Radzieckim o kontrolę nad miastem Stalingrad (obecnie Wołgograd) w południowej Rosji. Bitwa miała miejsce od 23 sierpnia 1942 do 2 lutego 1943 roku i jest jedną z najkrwawszych bitew w historii wojen. Doprowadziła do całkowitego zniszczenia niemieckiej 6. Armii. Po klęsce pod Stalingradem niemieckie Naczelne Dowództwo musiało wycofać znaczne siły wojskowe z frontu zachodniego, aby uzupełnić swoje straty.
Mussolini wielokrotnie powtarzał synowi, aby przestał deklarować, że jest jego ojcem. Benito Albino Mussolini został zamordowany 26 sierpnia 1942 roku po wielokrotnych zastrzykach wywołujących śpiączkę.
Wyspa Hongkong została po raz pierwszy przekazana jako kolonia koronna Wielkiej Brytanii przez Cesarstwo Qing w 1842 roku podczas I wojny opiumowej.
