Sprawdź najbardziej pamiętne wydarzenia February 1936 n.e..
Po upadku rządzącej centroprawicowej koalicji w wyniku skandalu korupcyjnego Straperlo, rozpisano nowe wybory. Utworzyły się dwie szerokie koalicje: Front Ludowy na lewicy, obejmujący ugrupowania od Unii Republikańskiej po komunistów, oraz Frente Nacional na prawicy, od radykałów centrum po konserwatywnych karlistów. 16 lutego 1936 roku lewica wygrała niewielką przewagą głosów.
23 lutego Franco został wysłany na Wyspy Kanaryjskie, aby objąć stanowisko dowódcy wojskowego wysp, co odebrał jako destierro (wygnanie).
Zabójstwo umiarkowanego premiera zostało poprzedzone próbą wojskowego zamachu stanu w lutym 1936 roku, znanego jako incydent z 26 lutego, przeprowadzonego przez młodszych oficerów armii z frakcji Kōdōha, którzy cieszyli się sympatią wielu wysokich rangą oficerów, w tym księcia Chichibu (Yasuhito), jednego z braci cesarza. Bunt ten był spowodowany utratą poparcia politycznego przez frakcję militarystyczną w wyborach do parlamentu. Zamach stanu doprowadził do morderstw wielu wysokich rangą urzędników państwowych i wojskowych.
Kiedy główny adiutant Shigeru Honjō poinformował go o buncie, cesarz natychmiast nakazał jego stłumienie i nazwał oficerów „buntownikami” (bōto). Niedługo potem nakazał ministrowi wojny Yoshiyuki Kawashimie stłumienie rebelii w ciągu godziny i prosił Honjō o raporty co 30 minut. Następnego dnia, gdy Honjō poinformował go, że dowództwo nie czyni większych postępów w tłumieniu rebeliantów, cesarz powiedział mu: „Ja sam poprowadzę Dywizję Konoe i ich pokonam”. Rebelia została stłumiona zgodnie z jego rozkazami 29 lutego.
Po upadku rządzącej centroprawicowej koalicji w wyniku skandalu korupcyjnego Straperlo, rozpisano nowe wybory. Utworzyły się dwie szerokie koalicje: Front Ludowy na lewicy, obejmujący ugrupowania od Unii Republikańskiej po komunistów, oraz Frente Nacional na prawicy, od radykałów centrum po konserwatywnych karlistów. 16 lutego 1936 roku lewica wygrała niewielką przewagą głosów.
23 lutego Franco został wysłany na Wyspy Kanaryjskie, aby objąć stanowisko dowódcy wojskowego wysp, co odebrał jako destierro (wygnanie).
Zabójstwo umiarkowanego premiera zostało poprzedzone próbą wojskowego zamachu stanu w lutym 1936 roku, znanego jako incydent z 26 lutego, przeprowadzonego przez młodszych oficerów armii z frakcji Kōdōha, którzy cieszyli się sympatią wielu wysokich rangą oficerów, w tym księcia Chichibu (Yasuhito), jednego z braci cesarza. Bunt ten był spowodowany utratą poparcia politycznego przez frakcję militarystyczną w wyborach do parlamentu. Zamach stanu doprowadził do morderstw wielu wysokich rangą urzędników państwowych i wojskowych.
Kiedy główny adiutant Shigeru Honjō poinformował go o buncie, cesarz natychmiast nakazał jego stłumienie i nazwał oficerów „buntownikami” (bōto). Niedługo potem nakazał ministrowi wojny Yoshiyuki Kawashimie stłumienie rebelii w ciągu godziny i prosił Honjō o raporty co 30 minut. Następnego dnia, gdy Honjō poinformował go, że dowództwo nie czyni większych postępów w tłumieniu rebeliantów, cesarz powiedział mu: „Ja sam poprowadzę Dywizję Konoe i ich pokonam”. Rebelia została stłumiona zgodnie z jego rozkazami 29 lutego.
