W 1936 roku Zhou Enlai i Zhang Xueliang zbliżyli się do siebie, a Zhang sugerował nawet, że dołączy do KPCh. Zostało to jednak odrzucone przez Komintern w ZSRR. Później Zhou przekonał Zhanga i Yanga Huchenga, innego watażkę, do wywołania incydentu w Xi'an. Czang został umieszczony w areszcie domowym i zmuszony do zaprzestania ataków na Armię Czerwoną, skupiając się zamiast tego na zagrożeniu japońskim.
W 1936 roku radziecki przywódca Józef Stalin utworzył Czeczeńsko-Inguską Autonomiczną Socjalistyczną Republikę Radziecką.
Początkowo w obozach przetrzymywano przeciwników politycznych; z czasem umieszczano w nich również niepożądanych członków społeczeństwa niemieckiego – przestępców, włóczęgów, dewiantów. W 1936 roku Himmler napisał w broszurze „SS jako antybolszewicka organizacja bojowa”, że SS ma walczyć z „żydowsko-bolszewicką rewolucją podludzi”.
W 1936 roku został przydzielony do Abwehrstelle II Commando VIII z siedzibą we Wrocławiu. Później powiedział czeskiej policji, że zrobił to, ponieważ potrzebował pieniędzy; w tym czasie Schindler miał problem z alkoholem i był chronicznie zadłużony.
Ogólna teoria zatrudnienia, procentu i pieniądza została opublikowana w 1936 roku.
Charles poparł kampanię zbrojeniową, którą rząd Frontu Ludowego rozpoczął w 1936 roku, chociaż francuska doktryna wojskowa nadal zakładała, że czołgi powinny być używane w małych grupach do wsparcia piechoty.
Eisenhower później podkreślał, że zbyt wiele uwagi poświęcono nieporozumieniom z MacArthur'em i że pozytywna relacja przetrwała. Podczas pobytu w Manili, Mamie cierpiała na zagrażającą życiu dolegliwość żołądkową, ale w pełni wyzdrowiała. Eisenhower został awansowany do stopnia stałego podpułkownika w 1936 roku. Nauczył się również latać, wykonując samodzielny lot nad Filipinami w 1937 roku, a licencję pilota prywatnego uzyskał w 1939 roku w Fort Lewis. Mniej więcej w tym samym czasie otrzymał propozycję od rządu Wspólnoty Filipin, a konkretnie od ówczesnego prezydenta Filipin Manuela L. Quezona, za rekomendacją MacArthur'a, objęcia stanowiska szefa policji w nowo planowanej stolicy, obecnie znanej jako Quezon City, ale odrzucił tę ofertę.
Właściciele ziemscy drwili z robotników, mówiąc, że jeśli są głodni, powinni „iść zjeść Republikę!”. Szefowie zwalniali lewicowych robotników i więzili działaczy związkowych oraz socjalistycznych, a płace zredukowano do „głodowych pensji”. Zorganizowano sojusz frontu ludowego, który niewielką przewagą wygrał wybory w 1936 roku.
Wkrótce po zwycięstwie wyborczym Frontu Ludowego różne grupy oficerów, zarówno czynnych, jak i w stanie spoczynku, zebrały się, aby rozpocząć dyskusję o perspektywie zamachu stanu. Dopiero pod koniec kwietnia generał Emilio Mola wyłonił się jako lider krajowej sieci spiskowej. Rząd republikański podjął działania w celu usunięcia podejrzanych generałów ze wpływowych stanowisk. Franco został zwolniony ze stanowiska szefa sztabu i przeniesiony na dowództwo Wysp Kanaryjskich. Manuel Goded Llopis został usunięty ze stanowiska inspektora generalnego i mianowany generałem Balearów. Emilio Mola został przeniesiony ze stanowiska szefa Armii Afryki na dowódcę wojskowego Pampeluny w Nawarrze. Pozwoliło to jednak Moli kierować powstaniem na kontynencie. Generał José Sanjurjo stał się figurantem operacji i pomógł osiągnąć porozumienie z karlistami. Mola był głównym planistą i drugim dowódcą. José Antonio Primo de Rivera został osadzony w więzieniu w połowie marca, aby ograniczyć Falangę. Działania rządu nie były jednak tak dokładne, jak mogłyby być, a ostrzeżenia Dyrektora Bezpieczeństwa i innych osobistości zostały zignorowane.
W styczniu 1936 roku Mussolini powiedział niemieckiemu ambasadorowi Ulrichowi von Hassellowi: „Gdyby Austria miała w praktyce stać się niemieckim satelitą, nie miałbym nic przeciwko temu”.
Matka Trumpa, Mary Anne MacLeod, urodziła się w Szkocji. Fred i Mary pobrali się w 1936 roku i wychowali rodzinę w Queens.
Wyruszając w podróż w styczniu 1936 roku, Wong opisała swoje doświadczenia w serii artykułów wydrukowanych w amerykańskich gazetach, takich jak New York Herald Tribune, Los Angeles Examiner, Los Angeles Times oraz Photoplay.
Dziadek Małgorzaty, Jerzy V, zmarł, gdy miała pięć lat, a jej wuj wstąpił na tron jako król Edward VIII.
Król Jerzy V zmarł 20 stycznia 1936 roku, a Edward wstąpił na tron jako król Edward VIII.
W styczniu 1936 r. Edward VIII zastąpił swojego ojca, Jerzego V, na tronie. Jego pragnienie poślubienia amerykańskiej rozwódki, Wallis Simpson, wywołało kryzys abdykacyjny. Churchill poparł Edwarda i w tej kwestii starł się z Baldwinem.
Następnego dnia, w towarzystwie Simpson, złamał zwyczaj, obserwując proklamację własnego wstąpienia na tron z okna Pałacu św. Jakuba.
Po upadku rządzącej centroprawicowej koalicji w wyniku skandalu korupcyjnego Straperlo, rozpisano nowe wybory. Utworzyły się dwie szerokie koalicje: Front Ludowy na lewicy, obejmujący ugrupowania od Unii Republikańskiej po komunistów, oraz Frente Nacional na prawicy, od radykałów centrum po konserwatywnych karlistów. 16 lutego 1936 roku lewica wygrała niewielką przewagą głosów.
23 lutego Franco został wysłany na Wyspy Kanaryjskie, aby objąć stanowisko dowódcy wojskowego wysp, co odebrał jako destierro (wygnanie).
Zabójstwo umiarkowanego premiera zostało poprzedzone próbą wojskowego zamachu stanu w lutym 1936 roku, znanego jako incydent z 26 lutego, przeprowadzonego przez młodszych oficerów armii z frakcji Kōdōha, którzy cieszyli się sympatią wielu wysokich rangą oficerów, w tym księcia Chichibu (Yasuhito), jednego z braci cesarza. Bunt ten był spowodowany utratą poparcia politycznego przez frakcję militarystyczną w wyborach do parlamentu. Zamach stanu doprowadził do morderstw wielu wysokich rangą urzędników państwowych i wojskowych.
Kiedy główny adiutant Shigeru Honjō poinformował go o buncie, cesarz natychmiast nakazał jego stłumienie i nazwał oficerów „buntownikami” (bōto). Niedługo potem nakazał ministrowi wojny Yoshiyuki Kawashimie stłumienie rebelii w ciągu godziny i prosił Honjō o raporty co 30 minut. Następnego dnia, gdy Honjō poinformował go, że dowództwo nie czyni większych postępów w tłumieniu rebeliantów, cesarz powiedział mu: „Ja sam poprowadzę Dywizję Konoe i ich pokonam”. Rebelia została stłumiona zgodnie z jego rozkazami 29 lutego.
Każdego roku 8 marca oddanie Hachikō jest honorowane uroczystą ceremonią pamięci na stacji kolejowej Shibuya w Tokio. Setki miłośników psów często przybywają, aby uczcić jego pamięć i lojalność.
Blatter urodził się w Visp w szwajcarskim kantonie Valais, otrzymując imię Josef.
Hitler złamał traktaty wersalski i lokarneński, remilitaryzując Nadrenię w marcu 1936 roku, napotykając niewielki opór z powodu polityki ustępstw. Remilitaryzacja Nadrenii rozpoczęła się 7 marca 1936 roku, kiedy niemieckie siły zbrojne wkroczyły do Nadrenii.
28 marca 1936 r. Ortega urodził się w Busdongo de Arbás w León w Hiszpanii jako syn Antonia Ortegi Rodrígueza i Josefy Gaony Hernández.
Podczas powstania arabskiego w Palestynie w latach 1936–1939 Ben Gurion wprowadził politykę powściągliwości („Hawlaga”), w ramach której Hagana i inne grupy żydowskie nie odpowiadały na ataki arabskie na żydowskich cywilów, koncentrując się wyłącznie na samoobronie. W 1937 roku Komisja Peela zaleciła podział Palestyny na obszary żydowskie i arabskie, co Ben Gurion poparł. Doprowadziło to do konfliktu z Ze’ewem Żabotyńskim, który sprzeciwiał się podziałowi, w wyniku czego zwolennicy Żabotyńskiego odłączyli się od Hagany i porzucili politykę Hawlagi.
3 kwietnia Luciano został aresztowany w Hot Springs na podstawie nakazu aresztowania z Nowego Jorku. Następnego dnia w Nowym Jorku Dewey oskarżył Luciano i jego wspólników o 60 przypadków zmuszania do prostytucji. Prawnicy Luciano w Arkansas rozpoczęli wówczas zaciętą batalię prawną przeciwko ekstradycji.
6 kwietnia ktoś zaoferował 50 000 dolarów łapówki prokuratorowi generalnemu Arkansas, Carlowi E. Baileyowi, aby ułatwić sprawę Luciano. Bailey jednak odrzucił łapówkę i natychmiast ją zgłosił.
Do kwietnia 1936 roku prawie 100 000 chłopów zawłaszczyło 400 000 hektarów ziemi, a do wybuchu wojny domowej być może nawet 1 milion hektarów; dla porównania, reforma rolna z lat 1931-33 przyznała zaledwie 6000 chłopom 45 000 hektarów. Między kwietniem a lipcem doszło do tylu strajków, co w całym 1931 roku. Robotnicy coraz częściej domagali się mniej pracy i wyższych płac. „Przestępstwa społeczne” – odmawianie płacenia za towary i czynsz – stały się coraz powszechniejsze wśród robotników, zwłaszcza w Madrycie. W niektórych przypadkach odbywało się to w towarzystwie uzbrojonych bojowników. Konserwatyści, klasa średnia, biznesmeni i właściciele ziemscy nabrali przekonania, że rewolucja już się rozpoczęła.
17 kwietnia, po wyczerpaniu wszystkich możliwości prawnych Luciano, władze Arkansas przekazały go trzem detektywom z nowojorskiej policji (NYPD) w celu przetransportowania go pociągiem do Nowego Jorku na proces. Gdy pociąg dotarł do St. Louis w stanie Missouri, detektywi i Luciano przesiadali się. Podczas tej zmiany byli pilnowani przez 20 lokalnych policjantów, aby zapobiec próbie odbicia go przez mafię.
Mężczyźni dotarli do Nowego Jorku 18 kwietnia, a Luciano został wysłany do więzienia bez możliwości wyjścia za kaucją.
W pustej przestrzeni Chahar 12 maja 1936 r. utworzono Mongolski Rząd Wojskowy. Japonia zapewniła wszelką niezbędną pomoc wojskową i gospodarczą.
13 maja 1936 roku rozpoczął się proces Luciano o stręczycielstwo. Dewey prowadził sprawę, którą Carter zbudował przeciwko Luciano. Oskarżył go o bycie częścią ogromnej siatki prostytucji znanej jako „the Combination”. Podczas procesu Dewey zdemaskował kłamstwa Luciano na stanowisku świadka poprzez bezpośrednie przesłuchania i zapisy rozmów telefonicznych; Luciano nie potrafił również wyjaśnić, dlaczego w jego federalnych zeznaniach podatkowych widniał dochód zaledwie 22 000 dolarów rocznie, mimo że był ewidentnie zamożnym człowiekiem. Dewey bezlitośnie naciskał na Luciano w kwestii jego długiej kartoteki policyjnej oraz relacji ze znanymi gangsterami, takimi jak Masseria, Ciro Terranova i Louis Buchalter.
W czerwcu skontaktowano się z Franco i w lesie La Esperanza na Teneryfie odbyło się tajne spotkanie w celu omówienia rozpoczęcia zamachu stanu. Na miejscu, na polanie Las Raíces, wzniesiono obelisk upamiętniający to historyczne spotkanie.
7 czerwca Luciano został uznany winnym 62 zarzutów zmuszania do prostytucji.
12 czerwca premier Casares Quiroga spotkał się z generałem Juanem Yagüe, który fałszywie przekonał Casaresa o swojej lojalności wobec republiki. Mola rozpoczął poważne planowanie wiosną. Franco był kluczowym graczem ze względu na swój prestiż jako były dyrektor akademii wojskowej i człowiek, który stłumił strajk górników asturyjskich w 1934 roku. Był szanowany w Armii Afryki, najtwardszych oddziałach armii. 23 czerwca napisał do Casaresa enigmatyczny list, sugerując, że wojsko jest nielojalne, ale można je powstrzymać, jeśli zostanie postawiony na jego czele. Casares nie zrobił nic, nie udając się aresztować ani przekupić Franco.
17 czerwca 1936 roku Hitler wydał dekret o zjednoczeniu wszystkich sił policyjnych w Rzeszy i mianował Himmlera szefem niemieckiej policji oraz sekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.
23 czerwca 1936 roku napisał do szefa rządu, Casaresa Quirogi, oferując stłumienie niezadowolenia w Hiszpańskiej Armii Republikańskiej, ale nie otrzymał odpowiedzi.
Hitler wysłał wojska do Hiszpanii, aby wesprzeć generała Franco podczas hiszpańskiej wojny domowej po otrzymaniu prośby o pomoc w lipcu 1936 roku.
Według doniesień Mid-Day, posąg Waghyi został wzniesiony na samadhi przy pomniku Śiwadźiego w 1936 roku pod szyldem Shri Shivaji Raigad Smarak Samati (SSRSS) pod przywództwem Narasimhy Ćintamana Kelkara.
W latach 1936–1951 targi Texas State Fair służyły jako miejsce obchodów święta, przyczyniając się do jego odrodzenia. W 1936 roku szacuje się, że od 150 000 do 200 000 osób dołączyło do obchodów święta w Dallas.
Flagę zmieniono tak, aby miała 25 gwiazd. (dla Arkansas)
Niemieckie zaangażowanie rozpoczęło się kilka dni po wybuchu walk w lipcu 1936 roku. Adolf Hitler szybko wysłał potężne jednostki powietrzne i pancerne, aby wesprzeć nacjonalistów. Wojna zapewniła niemieckim wojskowym doświadczenie bojowe z wykorzystaniem najnowszej technologii. Jednak interwencja niosła również ryzyko eskalacji do wojny światowej, na którą Hitler nie był gotowy. Dlatego ograniczył swoją pomoc, zachęcając zamiast tego Benito Mussoliniego do wysłania dużych jednostek włoskich.
Z pomocą agentów brytyjskiego wywiadu (Secret Intelligence Service), Cecila Bebba i majora Hugh Pollarda, rebelianci wyczarterowali samolot Dragon Rapide (opłacony z pomocą Juana Marcha, najbogatszego wówczas człowieka w Hiszpanii), aby przetransportować Franco z Wysp Kanaryjskich do hiszpańskiego Maroka. Samolot poleciał na Wyspy Kanaryjskie 11 lipca, a Franco przybył do Maroka 19 lipca.
11 lipca 1936 roku Hughes potrącił i zabił pieszego o nazwisku Gabriel S. Meyer swoim samochodem na rogu 3rd Street i Lorraine w Los Angeles. Po wypadku Hughes został zabrany do szpitala i uznany za trzeźwego, jednak lekarz prowadzący odnotował, że Hughes pił alkohol. Świadek wypadku zeznał policji, że Hughes prowadził niepewnie i zbyt szybko, a Meyer stał w strefie bezpieczeństwa przystanku tramwajowego. Hughes został zatrzymany pod zarzutem nieumyślnego spowodowania śmierci i przetrzymywany przez noc w areszcie, dopóki jego prawnik, Neil S. McCarthy, nie uzyskał nakazu habeas corpus w celu jego zwolnienia do czasu dochodzenia koronera. Jednak do czasu przesłuchania przez koronera świadek zmienił swoje zeznania i stwierdził, że Meyer wszedł bezpośrednio przed samochód Hughesa. Nancy Bayly (Watts), która w chwili wypadku była w samochodzie z Hughesem, potwierdziła tę wersję wydarzeń. 16 lipca 1936 roku ława przysięgłych koronera uznała Hughesa za niewinnego w sprawie śmierci Meyera. Hughes powiedział reporterom przed budynkiem sądu: „Jechałem powoli, a mężczyzna wyszedł z ciemności prosto przede mnie”.
12 lipca 1936 roku falangiści w Madrycie zabili policjanta, porucznika José Castillo z Guardia de Asalto (Gwardii Szturmowej). Castillo był członkiem partii socjalistycznej, który między innymi prowadził szkolenia wojskowe dla młodzieży UGT. Castillo dowodził Gwardią Szturmową, która brutalnie stłumiła zamieszki po pogrzebie porucznika Guardia Civil, Anastasio de los Reyesa. (Los Reyes został zastrzelony przez anarchistów podczas parady wojskowej 14 kwietnia, upamiętniającej pięciolecie Republiki).
16 lipca 1936 roku irlandzki oszust Jerome Bannigan, znany również jako George Andrew McMahon, wyciągnął nabity rewolwer, gdy Edward jechał konno na Constitution Hill, w pobliżu Pałacu Buckingham. Policja zauważyła broń i rzuciła się na niego; został szybko aresztowany. Podczas procesu Bannigan twierdził, że „obce mocarstwo” zwróciło się do niego z prośbą o zabicie Edwarda, że poinformował MI5 o planie i że jedynie realizował ten plan, aby pomóc MI5 schwytać prawdziwych sprawców. Sąd odrzucił te twierdzenia i skazał go na rok więzienia za „zamiar wywołania niepokoju”.
Hiszpańska wojna domowa rozpoczęła się w lipcu 1936 roku i oficjalnie zakończyła zwycięstwem Franco w kwietniu 1939 roku, pozostawiając od 190 000 do 500 000 ofiar śmiertelnych.
Kontrola nad hiszpańskim Marokiem była niemal pewna. Plan został odkryty w Maroku 17 lipca, co skłoniło spiskowców do natychmiastowego działania. Napotkano niewielki opór. Rebelianci zastrzelili 189 osób. Goded i Franco natychmiast przejęli kontrolę nad wyspami, do których zostali przydzieleni.
Po pronunciamiento z 18 lipca 1936 roku Franco objął dowództwo nad 30 000 żołnierzy Hiszpańskiej Armii Afryki. Pierwsze dni powstania naznaczone były poważną potrzebą zabezpieczenia kontroli nad Hiszpańskim Protektoratem Maroka. Z jednej strony Franco musiał zdobyć poparcie rdzennych mieszkańców i ich (nominalnych) władz, a z drugiej musiał zapewnić sobie kontrolę nad armią.
18 lipca został skazany na karę od 30 do 50 lat więzienia stanowego, wraz z Betillo i innymi.
18 lipca Casares Quiroga odrzucił ofertę pomocy ze strony CNT i Unión General de Trabajadores (UGT), co skłoniło te grupy do ogłoszenia strajku generalnego – w efekcie mobilizacji. Otworzyli składy broni, niektóre ukryte jeszcze od czasu powstań w 1934 roku, i utworzyli milicje.
Od 20 lipca Franco był w stanie, przy użyciu niewielkiej grupy 22 głównie niemieckich samolotów Junkers Ju 52, zainicjować most powietrzny do Sewilli, gdzie jego wojska pomogły zapewnić rebeliantom kontrolę nad miastem.
Wyznaczony przywódca powstania, generał José Sanjurjo, zginął 20 lipca 1936 roku w katastrofie lotniczej.
Rebelianci nie zdołali zająć żadnych większych miast, z krytycznym wyjątkiem Sewilli, która zapewniła punkt lądowania dla afrykańskich wojsk Franco, oraz głównie konserwatywnych i katolickich obszarów Starej Kastylii i Leónu, które padły szybko. Zdobyli Kadyks z pomocą pierwszych oddziałów z Afryki. Rząd utrzymał kontrolę nad Malagą, Jaén i Almeríą. W Madrycie rebelianci zostali zamknięci w oblężeniu Cuartel de la Montaña, które upadło przy znacznym rozlewie krwi. Przywódca republikański Casares Quiroga został zastąpiony przez José Girala, który nakazał dystrybucję broni wśród ludności cywilnej. Ułatwiło to pokonanie powstania wojskowego w głównych ośrodkach przemysłowych, w tym w Madrycie, Barcelonie i Walencji, ale pozwoliło anarchistom przejąć kontrolę nad Barceloną wraz z dużymi połaciami Aragonii i Katalonii. Generał Goded poddał się w Barcelonie i został później skazany na śmierć. Rząd republikański ostatecznie kontrolował prawie całe wschodnie wybrzeże i obszar centralny wokół Madrytu, a także większość Asturii, Kantabrii i część Kraju Basków na północy. Rząd utrzymał kontrolę nad Malagą, Jaén i Almeríą. W Madrycie rebelianci zostali zamknięci w oblężeniu Cuartel de la Montaña, które upadło przy znacznym rozlewie krwi. Przywódca republikański Casares Quiroga został zastąpiony przez José Girala, który nakazał dystrybucję broni wśród ludności cywilnej.
Zorganizowano wielki transport lotniczy i morski wojsk nacjonalistycznych z hiszpańskiego Maroka na południowy zachód Hiszpanii. Przywódca zamachu stanu, Sanjurjo, zginął w katastrofie lotniczej 20 lipca, co doprowadziło do podziału dowodzenia między Molę na północy a Franco na południu. Okres ten był również świadkiem najgorszych działań tak zwanego „czerwonego” i „białego terroru” w Hiszpanii.
21 lipca, piątego dnia rebelii, nacjonaliści zdobyli centralną hiszpańską bazę morską, znajdującą się w Ferrol w Galicji.
Edward wywołał niepokój w kręgach rządowych działaniami, które interpretowano jako ingerencję w sprawy polityczne. Jego komentarz podczas wizyty w dotkniętych kryzysem wioskach w południowej Walii, że „coś musi zostać zrobione”
Od 24 lipca w Burgos działała junta koordynacyjna. Nominalnie kierowana przez Cabanellasa jako najstarszego rangą generała, początkowo obejmowała Molę, trzech innych generałów i dwóch pułkowników; Franco został do niej dodany na początku sierpnia.
Poprzez przedstawicieli rozpoczął negocjacje z Wielką Brytanią, Niemcami i Włochami w sprawie większego wsparcia wojskowego, a przede wszystkim większej liczby samolotów. Negocjacje z dwoma ostatnimi krajami zakończyły się sukcesem 25 lipca.
Dawniej mężczyźni nie noszący mundurów wojskowych zakładali spodnie do kolan w stylu XVIII-wiecznym. Wieczorowy strój kobiecy obejmował treny oraz tiary lub pióra we włosach (często jedno i drugie). Zasady dotyczące formalnego stroju dworskiego stopniowo ulegały rozluźnieniu. Po I wojnie światowej, kiedy królowa Maria chciała podążać za modą i podnieść spódnice o kilka cali nad ziemię, poprosiła damę dworu, aby najpierw skróciła własną spódnicę, by sprawdzić reakcję króla. Król Jerzy V nie wyraził zgody, więc królowa utrzymała niemodnie niski dół spódnicy. Po wstąpieniu na tron w 1936 roku, król Jerzy VI i królowa Elżbieta pozwolili na podniesienie linii dołu spódnic dziennych. Dziś nie ma oficjalnego dress code'u. Większość mężczyzn zaproszonych do Pałacu Buckingham w ciągu dnia decyduje się na mundur służbowy lub garnitur; mniejszość nosi żakiety, a wieczorem, w zależności od formalności okazji, smoking lub frak.
W lipcu 1936 roku brytyjscy urzędnicy przekonali Bluma (premiera), aby nie wysyłał broni Republikanom, a 27 lipca rząd francuski oświadczył, że nie wyśle pomocy wojskowej, technologii ani sił, aby wesprzeć siły republikańskie. Jednak Blum jasno dał do zrozumienia, że Francja zastrzega sobie prawo do udzielenia pomocy Republice, jeśli zajdzie taka potrzeba: „Mogliśmy dostarczyć broń rządowi hiszpańskiemu [Republikanom], legalnemu rządowi... Nie zrobiliśmy tego, aby nie dawać wymówki tym, którzy byliby skłonni wysłać broń rebeliantom [nacjonalistom]”.
Do 1936 roku okazało się to na tyle skuteczne, że gubernator Ruby Laffoon nadał Sandersowi honorowy tytuł pułkownika Kentucky.
W sierpniu 1936 roku, w odpowiedzi na rosnący kryzys gospodarczy spowodowany wysiłkami zbrojeniowymi, Hitler nakazał Göringowi wdrożenie planu czteroletniego, mającego przygotować Niemcy do wojny w ciągu najbliższych czterech lat.
Dassler pomagał w opracowaniu butów z kolcami dla wielu dyscyplin lekkoatletycznych. Aby poprawić jakość obuwia sportowego z kolcami, przeszedł z wcześniejszego modelu ciężkich metalowych kolców na wykorzystanie płótna i gumy. W 1936 roku Dassler przekonał amerykańskiego sprintera Jessego Owensa do użycia jego ręcznie wykonanych kolców podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1936 roku.
1 sierpnia 1936 roku prorepublikański wiec 20 000 ludzi skonfrontował się z Blumem, żądając wysłania samolotów Republikanom, w tym samym czasie, gdy prawicowi politycy atakowali Bluma za wspieranie Republiki i bycie odpowiedzialnym za sprowokowanie włoskiej interwencji po stronie Franco.
W sierpniu i wrześniu Edward i Simpson odbyli rejs po wschodnim Morzu Śródziemnym na jachcie parowym Nahlin.
Pies należał niegdyś do nieznanego hodowcy owiec w pobliżu Fort Benton w stanie Montana. Kiedy w sierpniu 1936 roku jego właściciel zachorował, trafił na leczenie do szpitala St. Clare w Fort Benton, zabierając ze sobą swojego psa pasterskiego. Kilka dni później mężczyzna zmarł, a jego krewni ze wschodu kraju sprowadzili jego ciało. Pies podążył za trumną na stację kolejową i patrzył, jak jest ona ładowana do pociągu zmierzającego na wschód USA.
Kursha-2, nazwana tak od znaku drogowego, była osadą przemysłową w środkowej Mieszczorze, w obwodzie riazańskim w Rosji. Została zbudowana wkrótce po rewolucji październikowej w celu eksploatacji lokalnych lasów i została unicestwiona przez burzę ogniową 3 sierpnia 1936 roku. Katastrofa spowodowała śmierć 1200 osób, co czyni ją jednym z najbardziej śmiercionośnych pożarów lasów na świecie.
Jednak rząd Bluma potajemnie dostarczał Republikanom samoloty, w tym bombowce Potez 540 (nazywane przez hiszpańskich pilotów republikańskich „latającymi trumnami”), samoloty Dewoitine oraz myśliwce Loire 46, które były wysyłane siłom republikańskim od 7 sierpnia 1936 r. do grudnia tego samego roku.
Francuzi wysyłali również pilotów i inżynierów do Republikanów. Ponadto do 8 września 1936 r. samoloty mogły swobodnie przelatywać z Francji do Hiszpanii, jeśli zostały zakupione w innych krajach.
Od tego dnia witał każdy przyjeżdżający pociąg, spodziewając się powrotu swojego pana. Pracownikom stacji zajęło trochę czasu, zanim zdali sobie sprawę, że ciało w trumnie było prawdopodobnie panem psa, a zwierzę pojawiało się przy każdym pociągu, sprawdzając, czy jego właściciel z niego wysiądzie.
Mistrzostwa Świata FIFA miały odbyć się w 1942 roku. Niemcy oficjalnie zgłosiły chęć organizacji Mistrzostw Świata FIFA 1942 na 23. Kongresie FIFA 13 sierpnia 1936 roku w Berlinie. W czerwcu 1939 roku Brazylia również zgłosiła chęć organizacji turnieju. Rozpoczęcie działań wojennych w Europie we wrześniu 1939 roku spowodowało odwołanie dalszych planów dotyczących Mistrzostw Świata w 1942 roku, zanim wybrano kraj gospodarza. Turniej FIFA nie odbył się.
21 sierpnia 1936 r. Francja podpisała Porozumienie o nieinterwencji.
Od września 1936 do lipca 1938 roku Turing spędził większość czasu, studiując pod kierunkiem Alonzo Churcha na Uniwersytecie Princeton, w drugim roku jako stypendysta Jane Eliza Procter Visiting Fellow. Oprócz czysto matematycznej pracy studiował kryptologię, a także zbudował trzy z czterech etapów elektromechanicznego mnożnika binarnego.
Od września 1936 do lipca 1938 roku Turing spędził większość czasu, studiując pod kierunkiem Churcha na Uniwersytecie Princeton, w drugim roku jako stypendysta Jane Eliza Procter Visiting Fellow. Oprócz pracy czysto matematycznej studiował kryptologię, a także zbudował trzy z czterech etapów elektromechanicznego mnożnika binarnego. W czerwcu 1938 roku uzyskał stopień doktora na Wydziale Matematyki w Princeton; jego rozprawa, „Systems of Logic Based on Ordinals”, wprowadziła koncepcję logiki porządkowej oraz pojęcie obliczeń relatywnych, w których maszyny Turinga są wzbogacone o tzw. wyrocznie, co pozwala na badanie problemów, których nie da się rozwiązać za pomocą samych maszyn Turinga. John von Neumann chciał zatrudnić go jako swojego asystenta podoktorskiego, ale Turing wrócił do Wielkiej Brytanii.
Republika okazała się nieskuteczna militarnie, polegając na niezorganizowanych milicjach rewolucyjnych. Rząd republikański pod przewodnictwem Girala podał się do dymisji 4 września, niezdolny do opanowania sytuacji, i został zastąpiony przez organizację w większości socjalistyczną pod przywództwem Francisco Largo Caballero. Nowe kierownictwo zaczęło ujednolicać dowództwo w strefie republikańskiej.
5 września, podczas bitwy pod Irún, nacjonaliści zamknęli granicę francuską dla Republikanów.
15 września San Sebastián, będące domem dla podzielonych sił republikańskich złożonych z anarchistów i baskijskich nacjonalistów, zostało zajęte przez żołnierzy nacjonalistycznych.
We wrześniu 1936 roku Severo i Carmen rozpoczęli okres, który później nazwał „latami tułaczki”, podróżując z Hiszpanii do Niemiec, Anglii, a ostatecznie do Stanów Zjednoczonych w ciągu czterech lat.
Ochoa opuścił Hiszpanię i wrócił do Instytutu Biologii Cesarza Wilhelma Meyerhofa, przeniesionego do Heidelbergu, gdzie odkrył głęboko zmieniony kierunek badań. Do 1936 roku laboratorium Meyerhofa stało się jedną z czołowych placówek biochemicznych na świecie, koncentrującą się na procesach takich jak glikoliza i fermentacja. Zamiast badać „drgania” mięśni, laboratorium zajmowało się teraz oczyszczaniem i charakteryzowaniem enzymów zaangażowanych w pracę mięśni, ale także w fermentację drożdży.
21 września, gdy czoło kolumny znajdowało się w mieście Maqueda (około 80 km od Madrytu), Franco zarządził objazd w celu uwolnienia oblężonego garnizonu w Alcázar w Toledo, co zostało osiągnięte 27 września.
21 września zdecydowano, że Franco zostanie naczelnym dowódcą (temu zjednoczonemu dowództwu sprzeciwiał się jedynie Cabanellas), a po pewnych dyskusjach, przy chłodnej zgodzie Queipo de Llano i Moli, także szefem rządu. Emilio Mola y Vidal, 1. książę Mola, Grand Hiszpanii, był jednym z trzech przywódców nacjonalistycznego zamachu stanu z lipca 1936 roku, który rozpoczął hiszpańską wojnę domową.
Po stronie nacjonalistów Franco został wybrany na głównego dowódcę wojskowego na spotkaniu wyższych rangą generałów w Salamance 21 września, otrzymując tytuł Generalísimo.
Hoffa poślubił Josephine Poszywak, 18-letnią pracownicę pralni z Detroit polskiego pochodzenia, w Bowling Green w stanie Ohio 24 września 1936 roku; para poznała się sześć miesięcy wcześniej podczas strajku niezrzeszonych pracowników pralni.
Franco odniósł kolejne zwycięstwo 27 września, gdy jego wojska przełamały oblężenie Alcázar w Toledo.
Berlusconi urodził się w Mediolanie w 1936 roku, gdzie dorastał w rodzinie z klasy średniej.
1 października 1936 roku w Burgos Franco został publicznie ogłoszony Generalísimo armii narodowej i Jefe del Estado (głową państwa).
1 października 1936 r. generał Franco został zatwierdzony jako głowa państwa i armii w Burgos. Podobny spektakularny sukces nacjonaliści odnieśli 17 października, kiedy wojska przybywające z Galicji odblokowały oblężone miasto Oviedo w północnej Hiszpanii.
Tito poślubił Bauer 13 października tego samego roku.
Do października stało się jasne, że nowy król planuje poślubić Simpson, zwłaszcza gdy w Ipswich Assizes wszczęto postępowanie rozwodowe między państwem Simpson.
25 października 1936 roku Mussolini zgodził się utworzyć oś Rzym-Berlin, usankcjonowaną umową o współpracy z nazistowskimi Niemcami i podpisaną w Berlinie.
W październiku 1936 roku Niemcy i Włochy utworzyły oś Rzym-Berlin.
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1936 roku były trzydziestymi ósmymi wyborami prezydenckimi, które odbyły się we wtorek, 3 listopada 1936 roku. W środku Wielkiego Kryzysu urzędujący demokratyczny prezydent Franklin D. Roosevelt pokonał republikańskiego gubernatora Kansas, Alfa Landona.
6 listopada rząd republikański został zmuszony do przeniesienia się z Madrytu do Walencji, poza strefę walk.
W październiku wojska frankistowskie rozpoczęły wielką ofensywę w kierunku Madrytu, docierając do niego na początku listopada i rozpoczynając główne natarcie na miasto 8 listopada.
Zasada nowoczesnego komputera została zaproponowana przez Alana Turinga w jego przełomowej pracy z 1936 roku, O liczbach obliczalnych. Turing zaproponował proste urządzenie, które nazwał „uniwersalną maszyną obliczeniową”, a które obecnie znane jest jako uniwersalna maszyna Turinga. Udowodnił, że taka maszyna jest zdolna do obliczenia wszystkiego, co jest obliczalne, poprzez wykonywanie instrukcji (programu) przechowywanych na taśmie, co pozwala maszynie być programowalną. Podstawową koncepcją projektu Turinga jest program przechowywany, w którym wszystkie instrukcje obliczeniowe są przechowywane w pamięci. Von Neumann przyznał, że centralna koncepcja nowoczesnego komputera wywodzi się z tej pracy.
16 listopada 1936 roku Edward zaprosił premiera Baldwina do Pałacu Buckingham i wyraził chęć poślubienia Simpson, gdy ta będzie mogła ponownie wyjść za mąż. Baldwin poinformował go, że poddani uznają to małżeństwo za moralnie nieakceptowalne, głównie dlatego, że ponowne małżeństwo po rozwodzie było sprzeczne z nauką Kościoła Anglii, a lud nie zaakceptowałby Simpson jako królowej.
25 listopada Niemcy podpisały pakt antykominternowski z Japonią. Wielka Brytania, Chiny, Włochy i Polska również zostały zaproszone do przystąpienia do paktu, ale tylko Włochy podpisały go w 1937 roku.
Niemcy i Japonia podpisały pakt antykominternowski 25 listopada 1936 roku.
W 1936 roku Turing opublikował swoją pracę „On Computable Numbers, with an Application to the Entscheidungsproblem”. Została ona opublikowana w czasopiśmie Proceedings of the London Mathematical Society w dwóch częściach: pierwsza 30 listopada, a druga 23 grudnia.
W 1936 roku Zhou Enlai i Zhang Xueliang zbliżyli się do siebie, a Zhang sugerował nawet, że dołączy do KPCh. Zostało to jednak odrzucone przez Komintern w ZSRR. Później Zhou przekonał Zhanga i Yanga Huchenga, innego watażkę, do wywołania incydentu w Xi'an. Czang został umieszczony w areszcie domowym i zmuszony do zaprzestania ataków na Armię Czerwoną, skupiając się zamiast tego na zagrożeniu japońskim.
W 1936 roku radziecki przywódca Józef Stalin utworzył Czeczeńsko-Inguską Autonomiczną Socjalistyczną Republikę Radziecką.
Początkowo w obozach przetrzymywano przeciwników politycznych; z czasem umieszczano w nich również niepożądanych członków społeczeństwa niemieckiego – przestępców, włóczęgów, dewiantów. W 1936 roku Himmler napisał w broszurze „SS jako antybolszewicka organizacja bojowa”, że SS ma walczyć z „żydowsko-bolszewicką rewolucją podludzi”.
W 1936 roku został przydzielony do Abwehrstelle II Commando VIII z siedzibą we Wrocławiu. Później powiedział czeskiej policji, że zrobił to, ponieważ potrzebował pieniędzy; w tym czasie Schindler miał problem z alkoholem i był chronicznie zadłużony.
Ogólna teoria zatrudnienia, procentu i pieniądza została opublikowana w 1936 roku.
Charles poparł kampanię zbrojeniową, którą rząd Frontu Ludowego rozpoczął w 1936 roku, chociaż francuska doktryna wojskowa nadal zakładała, że czołgi powinny być używane w małych grupach do wsparcia piechoty.
Eisenhower później podkreślał, że zbyt wiele uwagi poświęcono nieporozumieniom z MacArthur'em i że pozytywna relacja przetrwała. Podczas pobytu w Manili, Mamie cierpiała na zagrażającą życiu dolegliwość żołądkową, ale w pełni wyzdrowiała. Eisenhower został awansowany do stopnia stałego podpułkownika w 1936 roku. Nauczył się również latać, wykonując samodzielny lot nad Filipinami w 1937 roku, a licencję pilota prywatnego uzyskał w 1939 roku w Fort Lewis. Mniej więcej w tym samym czasie otrzymał propozycję od rządu Wspólnoty Filipin, a konkretnie od ówczesnego prezydenta Filipin Manuela L. Quezona, za rekomendacją MacArthur'a, objęcia stanowiska szefa policji w nowo planowanej stolicy, obecnie znanej jako Quezon City, ale odrzucił tę ofertę.
Właściciele ziemscy drwili z robotników, mówiąc, że jeśli są głodni, powinni „iść zjeść Republikę!”. Szefowie zwalniali lewicowych robotników i więzili działaczy związkowych oraz socjalistycznych, a płace zredukowano do „głodowych pensji”. Zorganizowano sojusz frontu ludowego, który niewielką przewagą wygrał wybory w 1936 roku.
Wkrótce po zwycięstwie wyborczym Frontu Ludowego różne grupy oficerów, zarówno czynnych, jak i w stanie spoczynku, zebrały się, aby rozpocząć dyskusję o perspektywie zamachu stanu. Dopiero pod koniec kwietnia generał Emilio Mola wyłonił się jako lider krajowej sieci spiskowej. Rząd republikański podjął działania w celu usunięcia podejrzanych generałów ze wpływowych stanowisk. Franco został zwolniony ze stanowiska szefa sztabu i przeniesiony na dowództwo Wysp Kanaryjskich. Manuel Goded Llopis został usunięty ze stanowiska inspektora generalnego i mianowany generałem Balearów. Emilio Mola został przeniesiony ze stanowiska szefa Armii Afryki na dowódcę wojskowego Pampeluny w Nawarrze. Pozwoliło to jednak Moli kierować powstaniem na kontynencie. Generał José Sanjurjo stał się figurantem operacji i pomógł osiągnąć porozumienie z karlistami. Mola był głównym planistą i drugim dowódcą. José Antonio Primo de Rivera został osadzony w więzieniu w połowie marca, aby ograniczyć Falangę. Działania rządu nie były jednak tak dokładne, jak mogłyby być, a ostrzeżenia Dyrektora Bezpieczeństwa i innych osobistości zostały zignorowane.
W styczniu 1936 roku Mussolini powiedział niemieckiemu ambasadorowi Ulrichowi von Hassellowi: „Gdyby Austria miała w praktyce stać się niemieckim satelitą, nie miałbym nic przeciwko temu”.
Matka Trumpa, Mary Anne MacLeod, urodziła się w Szkocji. Fred i Mary pobrali się w 1936 roku i wychowali rodzinę w Queens.
Wyruszając w podróż w styczniu 1936 roku, Wong opisała swoje doświadczenia w serii artykułów wydrukowanych w amerykańskich gazetach, takich jak New York Herald Tribune, Los Angeles Examiner, Los Angeles Times oraz Photoplay.
Dziadek Małgorzaty, Jerzy V, zmarł, gdy miała pięć lat, a jej wuj wstąpił na tron jako król Edward VIII.
Król Jerzy V zmarł 20 stycznia 1936 roku, a Edward wstąpił na tron jako król Edward VIII.
W styczniu 1936 r. Edward VIII zastąpił swojego ojca, Jerzego V, na tronie. Jego pragnienie poślubienia amerykańskiej rozwódki, Wallis Simpson, wywołało kryzys abdykacyjny. Churchill poparł Edwarda i w tej kwestii starł się z Baldwinem.
Następnego dnia, w towarzystwie Simpson, złamał zwyczaj, obserwując proklamację własnego wstąpienia na tron z okna Pałacu św. Jakuba.
Po upadku rządzącej centroprawicowej koalicji w wyniku skandalu korupcyjnego Straperlo, rozpisano nowe wybory. Utworzyły się dwie szerokie koalicje: Front Ludowy na lewicy, obejmujący ugrupowania od Unii Republikańskiej po komunistów, oraz Frente Nacional na prawicy, od radykałów centrum po konserwatywnych karlistów. 16 lutego 1936 roku lewica wygrała niewielką przewagą głosów.
23 lutego Franco został wysłany na Wyspy Kanaryjskie, aby objąć stanowisko dowódcy wojskowego wysp, co odebrał jako destierro (wygnanie).
Zabójstwo umiarkowanego premiera zostało poprzedzone próbą wojskowego zamachu stanu w lutym 1936 roku, znanego jako incydent z 26 lutego, przeprowadzonego przez młodszych oficerów armii z frakcji Kōdōha, którzy cieszyli się sympatią wielu wysokich rangą oficerów, w tym księcia Chichibu (Yasuhito), jednego z braci cesarza. Bunt ten był spowodowany utratą poparcia politycznego przez frakcję militarystyczną w wyborach do parlamentu. Zamach stanu doprowadził do morderstw wielu wysokich rangą urzędników państwowych i wojskowych.
Kiedy główny adiutant Shigeru Honjō poinformował go o buncie, cesarz natychmiast nakazał jego stłumienie i nazwał oficerów „buntownikami” (bōto). Niedługo potem nakazał ministrowi wojny Yoshiyuki Kawashimie stłumienie rebelii w ciągu godziny i prosił Honjō o raporty co 30 minut. Następnego dnia, gdy Honjō poinformował go, że dowództwo nie czyni większych postępów w tłumieniu rebeliantów, cesarz powiedział mu: „Ja sam poprowadzę Dywizję Konoe i ich pokonam”. Rebelia została stłumiona zgodnie z jego rozkazami 29 lutego.
Każdego roku 8 marca oddanie Hachikō jest honorowane uroczystą ceremonią pamięci na stacji kolejowej Shibuya w Tokio. Setki miłośników psów często przybywają, aby uczcić jego pamięć i lojalność.
Blatter urodził się w Visp w szwajcarskim kantonie Valais, otrzymując imię Josef.
Hitler złamał traktaty wersalski i lokarneński, remilitaryzując Nadrenię w marcu 1936 roku, napotykając niewielki opór z powodu polityki ustępstw. Remilitaryzacja Nadrenii rozpoczęła się 7 marca 1936 roku, kiedy niemieckie siły zbrojne wkroczyły do Nadrenii.
28 marca 1936 r. Ortega urodził się w Busdongo de Arbás w León w Hiszpanii jako syn Antonia Ortegi Rodrígueza i Josefy Gaony Hernández.
Podczas powstania arabskiego w Palestynie w latach 1936–1939 Ben Gurion wprowadził politykę powściągliwości („Hawlaga”), w ramach której Hagana i inne grupy żydowskie nie odpowiadały na ataki arabskie na żydowskich cywilów, koncentrując się wyłącznie na samoobronie. W 1937 roku Komisja Peela zaleciła podział Palestyny na obszary żydowskie i arabskie, co Ben Gurion poparł. Doprowadziło to do konfliktu z Ze’ewem Żabotyńskim, który sprzeciwiał się podziałowi, w wyniku czego zwolennicy Żabotyńskiego odłączyli się od Hagany i porzucili politykę Hawlagi.
3 kwietnia Luciano został aresztowany w Hot Springs na podstawie nakazu aresztowania z Nowego Jorku. Następnego dnia w Nowym Jorku Dewey oskarżył Luciano i jego wspólników o 60 przypadków zmuszania do prostytucji. Prawnicy Luciano w Arkansas rozpoczęli wówczas zaciętą batalię prawną przeciwko ekstradycji.
6 kwietnia ktoś zaoferował 50 000 dolarów łapówki prokuratorowi generalnemu Arkansas, Carlowi E. Baileyowi, aby ułatwić sprawę Luciano. Bailey jednak odrzucił łapówkę i natychmiast ją zgłosił.
Do kwietnia 1936 roku prawie 100 000 chłopów zawłaszczyło 400 000 hektarów ziemi, a do wybuchu wojny domowej być może nawet 1 milion hektarów; dla porównania, reforma rolna z lat 1931-33 przyznała zaledwie 6000 chłopom 45 000 hektarów. Między kwietniem a lipcem doszło do tylu strajków, co w całym 1931 roku. Robotnicy coraz częściej domagali się mniej pracy i wyższych płac. „Przestępstwa społeczne” – odmawianie płacenia za towary i czynsz – stały się coraz powszechniejsze wśród robotników, zwłaszcza w Madrycie. W niektórych przypadkach odbywało się to w towarzystwie uzbrojonych bojowników. Konserwatyści, klasa średnia, biznesmeni i właściciele ziemscy nabrali przekonania, że rewolucja już się rozpoczęła.
17 kwietnia, po wyczerpaniu wszystkich możliwości prawnych Luciano, władze Arkansas przekazały go trzem detektywom z nowojorskiej policji (NYPD) w celu przetransportowania go pociągiem do Nowego Jorku na proces. Gdy pociąg dotarł do St. Louis w stanie Missouri, detektywi i Luciano przesiadali się. Podczas tej zmiany byli pilnowani przez 20 lokalnych policjantów, aby zapobiec próbie odbicia go przez mafię.
Mężczyźni dotarli do Nowego Jorku 18 kwietnia, a Luciano został wysłany do więzienia bez możliwości wyjścia za kaucją.
W pustej przestrzeni Chahar 12 maja 1936 r. utworzono Mongolski Rząd Wojskowy. Japonia zapewniła wszelką niezbędną pomoc wojskową i gospodarczą.
13 maja 1936 roku rozpoczął się proces Luciano o stręczycielstwo. Dewey prowadził sprawę, którą Carter zbudował przeciwko Luciano. Oskarżył go o bycie częścią ogromnej siatki prostytucji znanej jako „the Combination”. Podczas procesu Dewey zdemaskował kłamstwa Luciano na stanowisku świadka poprzez bezpośrednie przesłuchania i zapisy rozmów telefonicznych; Luciano nie potrafił również wyjaśnić, dlaczego w jego federalnych zeznaniach podatkowych widniał dochód zaledwie 22 000 dolarów rocznie, mimo że był ewidentnie zamożnym człowiekiem. Dewey bezlitośnie naciskał na Luciano w kwestii jego długiej kartoteki policyjnej oraz relacji ze znanymi gangsterami, takimi jak Masseria, Ciro Terranova i Louis Buchalter.
W czerwcu skontaktowano się z Franco i w lesie La Esperanza na Teneryfie odbyło się tajne spotkanie w celu omówienia rozpoczęcia zamachu stanu. Na miejscu, na polanie Las Raíces, wzniesiono obelisk upamiętniający to historyczne spotkanie.
7 czerwca Luciano został uznany winnym 62 zarzutów zmuszania do prostytucji.
12 czerwca premier Casares Quiroga spotkał się z generałem Juanem Yagüe, który fałszywie przekonał Casaresa o swojej lojalności wobec republiki. Mola rozpoczął poważne planowanie wiosną. Franco był kluczowym graczem ze względu na swój prestiż jako były dyrektor akademii wojskowej i człowiek, który stłumił strajk górników asturyjskich w 1934 roku. Był szanowany w Armii Afryki, najtwardszych oddziałach armii. 23 czerwca napisał do Casaresa enigmatyczny list, sugerując, że wojsko jest nielojalne, ale można je powstrzymać, jeśli zostanie postawiony na jego czele. Casares nie zrobił nic, nie udając się aresztować ani przekupić Franco.
17 czerwca 1936 roku Hitler wydał dekret o zjednoczeniu wszystkich sił policyjnych w Rzeszy i mianował Himmlera szefem niemieckiej policji oraz sekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.
23 czerwca 1936 roku napisał do szefa rządu, Casaresa Quirogi, oferując stłumienie niezadowolenia w Hiszpańskiej Armii Republikańskiej, ale nie otrzymał odpowiedzi.
Hitler wysłał wojska do Hiszpanii, aby wesprzeć generała Franco podczas hiszpańskiej wojny domowej po otrzymaniu prośby o pomoc w lipcu 1936 roku.
Według doniesień Mid-Day, posąg Waghyi został wzniesiony na samadhi przy pomniku Śiwadźiego w 1936 roku pod szyldem Shri Shivaji Raigad Smarak Samati (SSRSS) pod przywództwem Narasimhy Ćintamana Kelkara.
W latach 1936–1951 targi Texas State Fair służyły jako miejsce obchodów święta, przyczyniając się do jego odrodzenia. W 1936 roku szacuje się, że od 150 000 do 200 000 osób dołączyło do obchodów święta w Dallas.
Flagę zmieniono tak, aby miała 25 gwiazd. (dla Arkansas)
Niemieckie zaangażowanie rozpoczęło się kilka dni po wybuchu walk w lipcu 1936 roku. Adolf Hitler szybko wysłał potężne jednostki powietrzne i pancerne, aby wesprzeć nacjonalistów. Wojna zapewniła niemieckim wojskowym doświadczenie bojowe z wykorzystaniem najnowszej technologii. Jednak interwencja niosła również ryzyko eskalacji do wojny światowej, na którą Hitler nie był gotowy. Dlatego ograniczył swoją pomoc, zachęcając zamiast tego Benito Mussoliniego do wysłania dużych jednostek włoskich.
Z pomocą agentów brytyjskiego wywiadu (Secret Intelligence Service), Cecila Bebba i majora Hugh Pollarda, rebelianci wyczarterowali samolot Dragon Rapide (opłacony z pomocą Juana Marcha, najbogatszego wówczas człowieka w Hiszpanii), aby przetransportować Franco z Wysp Kanaryjskich do hiszpańskiego Maroka. Samolot poleciał na Wyspy Kanaryjskie 11 lipca, a Franco przybył do Maroka 19 lipca.
11 lipca 1936 roku Hughes potrącił i zabił pieszego o nazwisku Gabriel S. Meyer swoim samochodem na rogu 3rd Street i Lorraine w Los Angeles. Po wypadku Hughes został zabrany do szpitala i uznany za trzeźwego, jednak lekarz prowadzący odnotował, że Hughes pił alkohol. Świadek wypadku zeznał policji, że Hughes prowadził niepewnie i zbyt szybko, a Meyer stał w strefie bezpieczeństwa przystanku tramwajowego. Hughes został zatrzymany pod zarzutem nieumyślnego spowodowania śmierci i przetrzymywany przez noc w areszcie, dopóki jego prawnik, Neil S. McCarthy, nie uzyskał nakazu habeas corpus w celu jego zwolnienia do czasu dochodzenia koronera. Jednak do czasu przesłuchania przez koronera świadek zmienił swoje zeznania i stwierdził, że Meyer wszedł bezpośrednio przed samochód Hughesa. Nancy Bayly (Watts), która w chwili wypadku była w samochodzie z Hughesem, potwierdziła tę wersję wydarzeń. 16 lipca 1936 roku ława przysięgłych koronera uznała Hughesa za niewinnego w sprawie śmierci Meyera. Hughes powiedział reporterom przed budynkiem sądu: „Jechałem powoli, a mężczyzna wyszedł z ciemności prosto przede mnie”.
12 lipca 1936 roku falangiści w Madrycie zabili policjanta, porucznika José Castillo z Guardia de Asalto (Gwardii Szturmowej). Castillo był członkiem partii socjalistycznej, który między innymi prowadził szkolenia wojskowe dla młodzieży UGT. Castillo dowodził Gwardią Szturmową, która brutalnie stłumiła zamieszki po pogrzebie porucznika Guardia Civil, Anastasio de los Reyesa. (Los Reyes został zastrzelony przez anarchistów podczas parady wojskowej 14 kwietnia, upamiętniającej pięciolecie Republiki).
16 lipca 1936 roku irlandzki oszust Jerome Bannigan, znany również jako George Andrew McMahon, wyciągnął nabity rewolwer, gdy Edward jechał konno na Constitution Hill, w pobliżu Pałacu Buckingham. Policja zauważyła broń i rzuciła się na niego; został szybko aresztowany. Podczas procesu Bannigan twierdził, że „obce mocarstwo” zwróciło się do niego z prośbą o zabicie Edwarda, że poinformował MI5 o planie i że jedynie realizował ten plan, aby pomóc MI5 schwytać prawdziwych sprawców. Sąd odrzucił te twierdzenia i skazał go na rok więzienia za „zamiar wywołania niepokoju”.
Hiszpańska wojna domowa rozpoczęła się w lipcu 1936 roku i oficjalnie zakończyła zwycięstwem Franco w kwietniu 1939 roku, pozostawiając od 190 000 do 500 000 ofiar śmiertelnych.
Kontrola nad hiszpańskim Marokiem była niemal pewna. Plan został odkryty w Maroku 17 lipca, co skłoniło spiskowców do natychmiastowego działania. Napotkano niewielki opór. Rebelianci zastrzelili 189 osób. Goded i Franco natychmiast przejęli kontrolę nad wyspami, do których zostali przydzieleni.
Po pronunciamiento z 18 lipca 1936 roku Franco objął dowództwo nad 30 000 żołnierzy Hiszpańskiej Armii Afryki. Pierwsze dni powstania naznaczone były poważną potrzebą zabezpieczenia kontroli nad Hiszpańskim Protektoratem Maroka. Z jednej strony Franco musiał zdobyć poparcie rdzennych mieszkańców i ich (nominalnych) władz, a z drugiej musiał zapewnić sobie kontrolę nad armią.
18 lipca został skazany na karę od 30 do 50 lat więzienia stanowego, wraz z Betillo i innymi.
18 lipca Casares Quiroga odrzucił ofertę pomocy ze strony CNT i Unión General de Trabajadores (UGT), co skłoniło te grupy do ogłoszenia strajku generalnego – w efekcie mobilizacji. Otworzyli składy broni, niektóre ukryte jeszcze od czasu powstań w 1934 roku, i utworzyli milicje.
Od 20 lipca Franco był w stanie, przy użyciu niewielkiej grupy 22 głównie niemieckich samolotów Junkers Ju 52, zainicjować most powietrzny do Sewilli, gdzie jego wojska pomogły zapewnić rebeliantom kontrolę nad miastem.
Wyznaczony przywódca powstania, generał José Sanjurjo, zginął 20 lipca 1936 roku w katastrofie lotniczej.
Rebelianci nie zdołali zająć żadnych większych miast, z krytycznym wyjątkiem Sewilli, która zapewniła punkt lądowania dla afrykańskich wojsk Franco, oraz głównie konserwatywnych i katolickich obszarów Starej Kastylii i Leónu, które padły szybko. Zdobyli Kadyks z pomocą pierwszych oddziałów z Afryki. Rząd utrzymał kontrolę nad Malagą, Jaén i Almeríą. W Madrycie rebelianci zostali zamknięci w oblężeniu Cuartel de la Montaña, które upadło przy znacznym rozlewie krwi. Przywódca republikański Casares Quiroga został zastąpiony przez José Girala, który nakazał dystrybucję broni wśród ludności cywilnej. Ułatwiło to pokonanie powstania wojskowego w głównych ośrodkach przemysłowych, w tym w Madrycie, Barcelonie i Walencji, ale pozwoliło anarchistom przejąć kontrolę nad Barceloną wraz z dużymi połaciami Aragonii i Katalonii. Generał Goded poddał się w Barcelonie i został później skazany na śmierć. Rząd republikański ostatecznie kontrolował prawie całe wschodnie wybrzeże i obszar centralny wokół Madrytu, a także większość Asturii, Kantabrii i część Kraju Basków na północy. Rząd utrzymał kontrolę nad Malagą, Jaén i Almeríą. W Madrycie rebelianci zostali zamknięci w oblężeniu Cuartel de la Montaña, które upadło przy znacznym rozlewie krwi. Przywódca republikański Casares Quiroga został zastąpiony przez José Girala, który nakazał dystrybucję broni wśród ludności cywilnej.
Zorganizowano wielki transport lotniczy i morski wojsk nacjonalistycznych z hiszpańskiego Maroka na południowy zachód Hiszpanii. Przywódca zamachu stanu, Sanjurjo, zginął w katastrofie lotniczej 20 lipca, co doprowadziło do podziału dowodzenia między Molę na północy a Franco na południu. Okres ten był również świadkiem najgorszych działań tak zwanego „czerwonego” i „białego terroru” w Hiszpanii.
21 lipca, piątego dnia rebelii, nacjonaliści zdobyli centralną hiszpańską bazę morską, znajdującą się w Ferrol w Galicji.
Edward wywołał niepokój w kręgach rządowych działaniami, które interpretowano jako ingerencję w sprawy polityczne. Jego komentarz podczas wizyty w dotkniętych kryzysem wioskach w południowej Walii, że „coś musi zostać zrobione”
Od 24 lipca w Burgos działała junta koordynacyjna. Nominalnie kierowana przez Cabanellasa jako najstarszego rangą generała, początkowo obejmowała Molę, trzech innych generałów i dwóch pułkowników; Franco został do niej dodany na początku sierpnia.
Poprzez przedstawicieli rozpoczął negocjacje z Wielką Brytanią, Niemcami i Włochami w sprawie większego wsparcia wojskowego, a przede wszystkim większej liczby samolotów. Negocjacje z dwoma ostatnimi krajami zakończyły się sukcesem 25 lipca.
Dawniej mężczyźni nie noszący mundurów wojskowych zakładali spodnie do kolan w stylu XVIII-wiecznym. Wieczorowy strój kobiecy obejmował treny oraz tiary lub pióra we włosach (często jedno i drugie). Zasady dotyczące formalnego stroju dworskiego stopniowo ulegały rozluźnieniu. Po I wojnie światowej, kiedy królowa Maria chciała podążać za modą i podnieść spódnice o kilka cali nad ziemię, poprosiła damę dworu, aby najpierw skróciła własną spódnicę, by sprawdzić reakcję króla. Król Jerzy V nie wyraził zgody, więc królowa utrzymała niemodnie niski dół spódnicy. Po wstąpieniu na tron w 1936 roku, król Jerzy VI i królowa Elżbieta pozwolili na podniesienie linii dołu spódnic dziennych. Dziś nie ma oficjalnego dress code'u. Większość mężczyzn zaproszonych do Pałacu Buckingham w ciągu dnia decyduje się na mundur służbowy lub garnitur; mniejszość nosi żakiety, a wieczorem, w zależności od formalności okazji, smoking lub frak.
W lipcu 1936 roku brytyjscy urzędnicy przekonali Bluma (premiera), aby nie wysyłał broni Republikanom, a 27 lipca rząd francuski oświadczył, że nie wyśle pomocy wojskowej, technologii ani sił, aby wesprzeć siły republikańskie. Jednak Blum jasno dał do zrozumienia, że Francja zastrzega sobie prawo do udzielenia pomocy Republice, jeśli zajdzie taka potrzeba: „Mogliśmy dostarczyć broń rządowi hiszpańskiemu [Republikanom], legalnemu rządowi... Nie zrobiliśmy tego, aby nie dawać wymówki tym, którzy byliby skłonni wysłać broń rebeliantom [nacjonalistom]”.
Do 1936 roku okazało się to na tyle skuteczne, że gubernator Ruby Laffoon nadał Sandersowi honorowy tytuł pułkownika Kentucky.
W sierpniu 1936 roku, w odpowiedzi na rosnący kryzys gospodarczy spowodowany wysiłkami zbrojeniowymi, Hitler nakazał Göringowi wdrożenie planu czteroletniego, mającego przygotować Niemcy do wojny w ciągu najbliższych czterech lat.
Dassler pomagał w opracowaniu butów z kolcami dla wielu dyscyplin lekkoatletycznych. Aby poprawić jakość obuwia sportowego z kolcami, przeszedł z wcześniejszego modelu ciężkich metalowych kolców na wykorzystanie płótna i gumy. W 1936 roku Dassler przekonał amerykańskiego sprintera Jessego Owensa do użycia jego ręcznie wykonanych kolców podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1936 roku.
1 sierpnia 1936 roku prorepublikański wiec 20 000 ludzi skonfrontował się z Blumem, żądając wysłania samolotów Republikanom, w tym samym czasie, gdy prawicowi politycy atakowali Bluma za wspieranie Republiki i bycie odpowiedzialnym za sprowokowanie włoskiej interwencji po stronie Franco.
W sierpniu i wrześniu Edward i Simpson odbyli rejs po wschodnim Morzu Śródziemnym na jachcie parowym Nahlin.
Pies należał niegdyś do nieznanego hodowcy owiec w pobliżu Fort Benton w stanie Montana. Kiedy w sierpniu 1936 roku jego właściciel zachorował, trafił na leczenie do szpitala St. Clare w Fort Benton, zabierając ze sobą swojego psa pasterskiego. Kilka dni później mężczyzna zmarł, a jego krewni ze wschodu kraju sprowadzili jego ciało. Pies podążył za trumną na stację kolejową i patrzył, jak jest ona ładowana do pociągu zmierzającego na wschód USA.
Kursha-2, nazwana tak od znaku drogowego, była osadą przemysłową w środkowej Mieszczorze, w obwodzie riazańskim w Rosji. Została zbudowana wkrótce po rewolucji październikowej w celu eksploatacji lokalnych lasów i została unicestwiona przez burzę ogniową 3 sierpnia 1936 roku. Katastrofa spowodowała śmierć 1200 osób, co czyni ją jednym z najbardziej śmiercionośnych pożarów lasów na świecie.
Jednak rząd Bluma potajemnie dostarczał Republikanom samoloty, w tym bombowce Potez 540 (nazywane przez hiszpańskich pilotów republikańskich „latającymi trumnami”), samoloty Dewoitine oraz myśliwce Loire 46, które były wysyłane siłom republikańskim od 7 sierpnia 1936 r. do grudnia tego samego roku.
Francuzi wysyłali również pilotów i inżynierów do Republikanów. Ponadto do 8 września 1936 r. samoloty mogły swobodnie przelatywać z Francji do Hiszpanii, jeśli zostały zakupione w innych krajach.
Od tego dnia witał każdy przyjeżdżający pociąg, spodziewając się powrotu swojego pana. Pracownikom stacji zajęło trochę czasu, zanim zdali sobie sprawę, że ciało w trumnie było prawdopodobnie panem psa, a zwierzę pojawiało się przy każdym pociągu, sprawdzając, czy jego właściciel z niego wysiądzie.
Mistrzostwa Świata FIFA miały odbyć się w 1942 roku. Niemcy oficjalnie zgłosiły chęć organizacji Mistrzostw Świata FIFA 1942 na 23. Kongresie FIFA 13 sierpnia 1936 roku w Berlinie. W czerwcu 1939 roku Brazylia również zgłosiła chęć organizacji turnieju. Rozpoczęcie działań wojennych w Europie we wrześniu 1939 roku spowodowało odwołanie dalszych planów dotyczących Mistrzostw Świata w 1942 roku, zanim wybrano kraj gospodarza. Turniej FIFA nie odbył się.
21 sierpnia 1936 r. Francja podpisała Porozumienie o nieinterwencji.
Od września 1936 do lipca 1938 roku Turing spędził większość czasu, studiując pod kierunkiem Alonzo Churcha na Uniwersytecie Princeton, w drugim roku jako stypendysta Jane Eliza Procter Visiting Fellow. Oprócz czysto matematycznej pracy studiował kryptologię, a także zbudował trzy z czterech etapów elektromechanicznego mnożnika binarnego.
Od września 1936 do lipca 1938 roku Turing spędził większość czasu, studiując pod kierunkiem Churcha na Uniwersytecie Princeton, w drugim roku jako stypendysta Jane Eliza Procter Visiting Fellow. Oprócz pracy czysto matematycznej studiował kryptologię, a także zbudował trzy z czterech etapów elektromechanicznego mnożnika binarnego. W czerwcu 1938 roku uzyskał stopień doktora na Wydziale Matematyki w Princeton; jego rozprawa, „Systems of Logic Based on Ordinals”, wprowadziła koncepcję logiki porządkowej oraz pojęcie obliczeń relatywnych, w których maszyny Turinga są wzbogacone o tzw. wyrocznie, co pozwala na badanie problemów, których nie da się rozwiązać za pomocą samych maszyn Turinga. John von Neumann chciał zatrudnić go jako swojego asystenta podoktorskiego, ale Turing wrócił do Wielkiej Brytanii.
Republika okazała się nieskuteczna militarnie, polegając na niezorganizowanych milicjach rewolucyjnych. Rząd republikański pod przewodnictwem Girala podał się do dymisji 4 września, niezdolny do opanowania sytuacji, i został zastąpiony przez organizację w większości socjalistyczną pod przywództwem Francisco Largo Caballero. Nowe kierownictwo zaczęło ujednolicać dowództwo w strefie republikańskiej.
5 września, podczas bitwy pod Irún, nacjonaliści zamknęli granicę francuską dla Republikanów.
15 września San Sebastián, będące domem dla podzielonych sił republikańskich złożonych z anarchistów i baskijskich nacjonalistów, zostało zajęte przez żołnierzy nacjonalistycznych.
We wrześniu 1936 roku Severo i Carmen rozpoczęli okres, który później nazwał „latami tułaczki”, podróżując z Hiszpanii do Niemiec, Anglii, a ostatecznie do Stanów Zjednoczonych w ciągu czterech lat.
Ochoa opuścił Hiszpanię i wrócił do Instytutu Biologii Cesarza Wilhelma Meyerhofa, przeniesionego do Heidelbergu, gdzie odkrył głęboko zmieniony kierunek badań. Do 1936 roku laboratorium Meyerhofa stało się jedną z czołowych placówek biochemicznych na świecie, koncentrującą się na procesach takich jak glikoliza i fermentacja. Zamiast badać „drgania” mięśni, laboratorium zajmowało się teraz oczyszczaniem i charakteryzowaniem enzymów zaangażowanych w pracę mięśni, ale także w fermentację drożdży.
21 września, gdy czoło kolumny znajdowało się w mieście Maqueda (około 80 km od Madrytu), Franco zarządził objazd w celu uwolnienia oblężonego garnizonu w Alcázar w Toledo, co zostało osiągnięte 27 września.
21 września zdecydowano, że Franco zostanie naczelnym dowódcą (temu zjednoczonemu dowództwu sprzeciwiał się jedynie Cabanellas), a po pewnych dyskusjach, przy chłodnej zgodzie Queipo de Llano i Moli, także szefem rządu. Emilio Mola y Vidal, 1. książę Mola, Grand Hiszpanii, był jednym z trzech przywódców nacjonalistycznego zamachu stanu z lipca 1936 roku, który rozpoczął hiszpańską wojnę domową.
Po stronie nacjonalistów Franco został wybrany na głównego dowódcę wojskowego na spotkaniu wyższych rangą generałów w Salamance 21 września, otrzymując tytuł Generalísimo.
Hoffa poślubił Josephine Poszywak, 18-letnią pracownicę pralni z Detroit polskiego pochodzenia, w Bowling Green w stanie Ohio 24 września 1936 roku; para poznała się sześć miesięcy wcześniej podczas strajku niezrzeszonych pracowników pralni.
Franco odniósł kolejne zwycięstwo 27 września, gdy jego wojska przełamały oblężenie Alcázar w Toledo.
Berlusconi urodził się w Mediolanie w 1936 roku, gdzie dorastał w rodzinie z klasy średniej.
1 października 1936 roku w Burgos Franco został publicznie ogłoszony Generalísimo armii narodowej i Jefe del Estado (głową państwa).
1 października 1936 r. generał Franco został zatwierdzony jako głowa państwa i armii w Burgos. Podobny spektakularny sukces nacjonaliści odnieśli 17 października, kiedy wojska przybywające z Galicji odblokowały oblężone miasto Oviedo w północnej Hiszpanii.
Tito poślubił Bauer 13 października tego samego roku.
Do października stało się jasne, że nowy król planuje poślubić Simpson, zwłaszcza gdy w Ipswich Assizes wszczęto postępowanie rozwodowe między państwem Simpson.
25 października 1936 roku Mussolini zgodził się utworzyć oś Rzym-Berlin, usankcjonowaną umową o współpracy z nazistowskimi Niemcami i podpisaną w Berlinie.
W październiku 1936 roku Niemcy i Włochy utworzyły oś Rzym-Berlin.
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1936 roku były trzydziestymi ósmymi wyborami prezydenckimi, które odbyły się we wtorek, 3 listopada 1936 roku. W środku Wielkiego Kryzysu urzędujący demokratyczny prezydent Franklin D. Roosevelt pokonał republikańskiego gubernatora Kansas, Alfa Landona.
6 listopada rząd republikański został zmuszony do przeniesienia się z Madrytu do Walencji, poza strefę walk.
W październiku wojska frankistowskie rozpoczęły wielką ofensywę w kierunku Madrytu, docierając do niego na początku listopada i rozpoczynając główne natarcie na miasto 8 listopada.
Zasada nowoczesnego komputera została zaproponowana przez Alana Turinga w jego przełomowej pracy z 1936 roku, O liczbach obliczalnych. Turing zaproponował proste urządzenie, które nazwał „uniwersalną maszyną obliczeniową”, a które obecnie znane jest jako uniwersalna maszyna Turinga. Udowodnił, że taka maszyna jest zdolna do obliczenia wszystkiego, co jest obliczalne, poprzez wykonywanie instrukcji (programu) przechowywanych na taśmie, co pozwala maszynie być programowalną. Podstawową koncepcją projektu Turinga jest program przechowywany, w którym wszystkie instrukcje obliczeniowe są przechowywane w pamięci. Von Neumann przyznał, że centralna koncepcja nowoczesnego komputera wywodzi się z tej pracy.
16 listopada 1936 roku Edward zaprosił premiera Baldwina do Pałacu Buckingham i wyraził chęć poślubienia Simpson, gdy ta będzie mogła ponownie wyjść za mąż. Baldwin poinformował go, że poddani uznają to małżeństwo za moralnie nieakceptowalne, głównie dlatego, że ponowne małżeństwo po rozwodzie było sprzeczne z nauką Kościoła Anglii, a lud nie zaakceptowałby Simpson jako królowej.
25 listopada Niemcy podpisały pakt antykominternowski z Japonią. Wielka Brytania, Chiny, Włochy i Polska również zostały zaproszone do przystąpienia do paktu, ale tylko Włochy podpisały go w 1937 roku.
Niemcy i Japonia podpisały pakt antykominternowski 25 listopada 1936 roku.
W 1936 roku Turing opublikował swoją pracę „On Computable Numbers, with an Application to the Entscheidungsproblem”. Została ona opublikowana w czasopiśmie Proceedings of the London Mathematical Society w dwóch częściach: pierwsza 30 listopada, a druga 23 grudnia.
