Co się stało? May 1915 n.e.

W maju 1915 roku Mehmet Talaat Pasza zwrócił się do gabinetu i wielkiego wezyra Saida Halima Paszy o zalegalizowanie środka deportacji Ormian do innych miejsc z powodu tego, co Talaat Pasza nazwał „ormiańskimi zamieszkami i masakrami, które miały miejsce w wielu miejscach w kraju”. Jednak Talaat Pasza odnosił się konkretnie do wydarzeń w Wan i rozszerzał realizację tego planu na regiony, w których rzekome „zamieszki i masakry” miałyby wpłynąć na bezpieczeństwo strefy działań wojennych kampanii kaukaskiej. Później zakres deportacji został rozszerzony, aby objąć Ormian w pozostałych prowincjach.

Said Halim PashaMehmet Talaat Pasha

Kontynuuj w Storyteller

W maju Asquith pod naciskiem parlamentu zgodził się utworzyć rząd koalicyjny wszystkich partii, ale jedynym warunkiem wejścia konserwatystów było usunięcie Churchilla z Admiralicji. Churchill bronił swojej sprawy zarówno przed Asquithem, jak i liderem konserwatystów Bonarem Lawem, ale musiał pogodzić się z degradacją i został Kanclerzem Księstwa Lancaster.

Począwszy od 1915 roku, Włosi pod dowództwem Cadorny przeprowadzili jedenaście ofensyw na froncie naddunajskim wzdłuż rzeki Isonzo (Socza), na północny wschód od Triestu. Z tych jedenastu ofensyw pięć wygrały Włochy, trzy pozostały nierozstrzygnięte, a trzy kolejne zostały odparte przez Austro-Węgrów, którzy zajmowali wyżej położone tereny.

24 maja 1915 roku Trójporozumienie (Imperium Rosyjskie, Francja i Wielka Brytania) ostrzegło Imperium Osmańskie, że „W obliczu tych nowych zbrodni Turcji przeciwko ludzkości i cywilizacji, rządy alianckie publicznie ogłaszają Wysokiej Porcie, że pociągną do osobistej odpowiedzialności za te zbrodnie wszystkich członków rządu osmańskiego, jak również tych ich agentów, którzy są zamieszani w takie masakry”.

29 maja 1915 roku Komitet Jedności i Postępu (CUP) przyjął Tymczasową Ustawę o Deportacji („Prawo Tehcir”), dającą rządowi osmańskiemu i wojsku upoważnienie do deportacji każdego, kogo „uznają” za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego.

W maju 1915 roku Mehmet Talaat Pasza zwrócił się do gabinetu i wielkiego wezyra Saida Halima Paszy o zalegalizowanie środka deportacji Ormian do innych miejsc z powodu tego, co Talaat Pasza nazwał „ormiańskimi zamieszkami i masakrami, które miały miejsce w wielu miejscach w kraju”. Jednak Talaat Pasza odnosił się konkretnie do wydarzeń w Wan i rozszerzał realizację tego planu na regiony, w których rzekome „zamieszki i masakry” miałyby wpłynąć na bezpieczeństwo strefy działań wojennych kampanii kaukaskiej. Później zakres deportacji został rozszerzony, aby objąć Ormian w pozostałych prowincjach.

Said Halim PashaMehmet Talaat Pasha

Kontynuuj w Storyteller

W maju Asquith pod naciskiem parlamentu zgodził się utworzyć rząd koalicyjny wszystkich partii, ale jedynym warunkiem wejścia konserwatystów było usunięcie Churchilla z Admiralicji. Churchill bronił swojej sprawy zarówno przed Asquithem, jak i liderem konserwatystów Bonarem Lawem, ale musiał pogodzić się z degradacją i został Kanclerzem Księstwa Lancaster.

Począwszy od 1915 roku, Włosi pod dowództwem Cadorny przeprowadzili jedenaście ofensyw na froncie naddunajskim wzdłuż rzeki Isonzo (Socza), na północny wschód od Triestu. Z tych jedenastu ofensyw pięć wygrały Włochy, trzy pozostały nierozstrzygnięte, a trzy kolejne zostały odparte przez Austro-Węgrów, którzy zajmowali wyżej położone tereny.

24 maja 1915 roku Trójporozumienie (Imperium Rosyjskie, Francja i Wielka Brytania) ostrzegło Imperium Osmańskie, że „W obliczu tych nowych zbrodni Turcji przeciwko ludzkości i cywilizacji, rządy alianckie publicznie ogłaszają Wysokiej Porcie, że pociągną do osobistej odpowiedzialności za te zbrodnie wszystkich członków rządu osmańskiego, jak również tych ich agentów, którzy są zamieszani w takie masakry”.

29 maja 1915 roku Komitet Jedności i Postępu (CUP) przyjął Tymczasową Ustawę o Deportacji („Prawo Tehcir”), dającą rządowi osmańskiemu i wojsku upoważnienie do deportacji każdego, kogo „uznają” za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego.