Pierwsza dekada, w której metalowe części końcowe

W miarę dojrzewania różnych procesów przyrostowych stało się jasne, że wkrótce usuwanie metalu nie będzie już jedynym procesem obróbki metalu wykonywanym przez narzędzie lub głowicę poruszającą się w przestrzeni roboczej 3D, przekształcającą masę surowca w pożądany kształt warstwa po warstwie. Lata 2010. były pierwszą dekadą, w której metalowe części końcowe, takie jak wsporniki silników czy duże nakrętki, zaczęły być „hodowane” (przed lub zamiast obróbki skrawaniem) w produkcji seryjnej, zamiast być obowiązkowo obrabiane z prętów lub płyt. Nadal odlewanie, prefabrykacja, tłoczenie i obróbka skrawaniem są bardziej powszechne niż wytwarzanie przyrostowe w obróbce metali, ale AM zaczyna odnosić znaczące sukcesy, a dzięki zaletom projektowania pod kątem wytwarzania przyrostowego inżynierowie wiedzą, że to dopiero początek.

Może zawierać błędy.