Lincoln wygłosił swoje drugie przemówienie inauguracyjne

4 marca 1865 roku Lincoln wygłosił swoje drugie przemówienie inauguracyjne. Uznał w nim ofiary wojny za wolę Bożą. Lincoln powiedział: Z czułością mamy nadzieję – żarliwie modlimy się – aby ta potężna plaga wojny szybko przeminęła. Jeśli jednak Bóg zechce, by trwała ona nadal, dopóki całe bogactwo zgromadzone przez 250 lat nieodpłatnej pracy niewolników nie zostanie zatopione i dopóki każda kropla krwi przelana przez bicz nie zostanie opłacona inną, przelaną przez miecz, jak powiedziano 3000 lat temu, tak wciąż trzeba mówić: "sądy Pana są prawdziwe i sprawiedliwe". Nie żywiąc do nikogo urazy; z miłością dla wszystkich; z niezłomnością w tym, co słuszne, o ile Bóg pozwala nam widzieć to, co słuszne, dążmy do ukończenia pracy, w której uczestniczymy; aby opatrzyć rany narodu; aby zaopiekować się tym, który przetrwał bitwę, jego wdową i sierotą – aby uczynić wszystko, co może przynieść i pielęgnować sprawiedliwy i trwały pokój między nami i wszystkimi narodami.

Może zawierać błędy.