1Pierwsze spotkanie

9 sierpnia 1941 roku brytyjski pancernik HMS Prince of Wales wpłynął do zatoki Placentia Bay z Churchillem na pokładzie i spotkał się z amerykańskim krążownikiem ciężkim USS Augusta, na którym czekali Roosevelt i członkowie jego sztabu. Podczas pierwszego spotkania Churchill i Roosevelt przez chwilę milczeli, aż Churchill powiedział: „Wreszcie, panie prezydencie”, na co Roosevelt odpowiedział: „Cieszę się, że pana widzę na pokładzie, panie Churchill”. Następnie Churchill przekazał prezydentowi list od króla Jerzego VI i wygłosił oficjalne oświadczenie, którego – mimo dwóch prób – obecna ekipa dźwiękowa nie zdołała nagrać.

2Konferencja atlantycka

Prezydent USA Franklin D. Roosevelt i premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill omawiali to, co miało stać się Kartą Atlantycką, w 1941 roku podczas konferencji atlantyckiej w Placentia Bay na Nowej Fundlandii. Wspólną deklarację wydali 14 sierpnia 1941 roku z amerykańskiej bazy morskiej w zatoce, Naval Base Argentia, która została niedawno wydzierżawiona od Wielkiej Brytanii w ramach umowy, na mocy której USA przekazały Wielkiej Brytanii 50 nadwyżkowych niszczycieli do walki z niemieckimi U-bootami (USA nie przystąpiły do wojny jako strona walcząca aż do ataku na Pearl Harbor cztery miesiące później).

3Treść Karty

Nigdy nie istniała podpisana wersja dokumentu. Treść była wypracowywana w kilku projektach, a ostateczny uzgodniony tekst został przesłany telegraficznie do Londynu i Waszyngtonu. Prezydent Roosevelt przedstawił treść Karty Kongresowi 21 sierpnia 1941 roku.

4Nazwa Karta Atlantycka

W momencie publikacji Karta nosiła tytuł „Wspólna deklaracja Prezydenta i Premiera” i była powszechnie znana jako „Wspólna deklaracja”. Gazeta Partii Pracy Daily Herald ukuła nazwę Karta Atlantycka, ale Churchill użył jej w parlamencie 24 sierpnia 1941 roku i od tego czasu została ona powszechnie przyjęta.

5Kolejne spotkanie Rady Międzyalianckiej

Narody alianckie i wiodące organizacje szybko i szeroko poparły Kartę. Na kolejnym spotkaniu Rady Międzyalianckiej w Londynie 24 września 1941 roku rządy na uchodźstwie Belgii, Czechosłowacji, Grecji, Luksemburga, Holandii, Norwegii, Polski i Jugosławii, a także Związek Radziecki oraz przedstawiciele Wolnych Francuzów jednogłośnie przyjęli przestrzeganie wspólnych zasad polityki określonych w Karcie Atlantyckiej.

6Deklaracja Narodów Zjednoczonych

1 stycznia 1942 roku szersza grupa narodów, które przestrzegały zasad Karty Atlantyckiej, wydała wspólną Deklarację Narodów Zjednoczonych, podkreślając swoją solidarność w obronie przed hitleryzmem.

7Churchill argumentował za taką interpretacją karty, która pozwoliłaby Związkowi Radzieckiemu na dalszą kontrolę państw bałtyckich

Podczas wojny Churchill argumentował za taką interpretacją karty, która pozwoliłaby Związkowi Radzieckiemu na dalszą kontrolę państw bałtyckich – interpretacją odrzuconą przez USA aż do marca 1944 roku.