Nabonid

Sprawcy zamachu (Labaszi-Marduk), wpływowy dworzanin Nabonid i jego syn Belszaccar, przejęli władzę. Pomimo zamieszania, które towarzyszyło jego wstąpieniu na tron, samo imperium pozostało stosunkowo spokojne w tym trudnym okresie, ale istniała znaczna opozycja wobec Nabonida, który rozpoczął swoje panowanie od tradycyjnych działań związanych z królem: renowacji budynków i pomników, czczenia bogów i prowadzenia wojen (prowadził również kampanię w Cylicji). Nabonid nie był pochodzenia babilońskiego, lecz wywodził się z Harranu w dawnej Asyrii, jednego z głównych miejsc kultu boga Sina (utożsamianego z księżycem). Nowy król bardzo otwarcie podniósł status Sina w imperium, poświęcając więcej uwagi temu bogu niż narodowemu bóstwu Babilonu, Mardukowi. W związku z tym Nabonid był znienawidzony przez babilońskie duchowieństwo. Nienawiść ta wzrosła, gdy Nabonid zwiększył kontrolę rządową nad świątyniami, próbując rozwiązać bieżące problemy z zarządzaniem instytucjami religijnymi imperium.

Może zawierać błędy.