Ostatni występ publiczny jako solista

Utrata słuchu nie powstrzymała Beethovena przed komponowaniem muzyki, ale sprawiła, że występy na koncertach – ważne źródło dochodu na tym etapie jego życia – stały się coraz trudniejsze. (Przyczyniło się to również w znacznym stopniu do jego wycofania się z życia towarzyskiego). Czerny zauważył, że Beethoven wciąż słyszał mowę i muzykę normalnie do 1812 roku. Jednak w kwietniu i maju 1814 roku, grając w swoim Trio fortepianowym op. 97 (znanym jako „Arcyksiążęce”), dał swoje ostatnie występy publiczne jako solista. Kompozytor Louis Spohr zauważył: „fortepian był bardzo rozstrojony, czym Beethoven mało się przejmował, ponieważ go nie słyszał; z wirtuozerii artysty prawie nic nie zostało; byłem głęboko zasmucony”. Od 1814 roku Beethoven używał do rozmów trąbek słuchowych zaprojektowanych przez Johanna Nepomuka Maelzela, a wiele z nich znajduje się na wystawie w Beethoven-Haus w Bonn.

Może zawierać błędy.