Sobór nicejski I

Konstantyn ustanowił zasadę, że cesarze nie mogą samodzielnie rozstrzygać kwestii doktrynalnych, lecz powinni w tym celu zwoływać powszechne sobory kościelne. Zwołanie przez niego zarówno synodu w Arles, jak i Soboru nicejskiego I wskazywało na jego zainteresowanie jednością Kościoła i ukazywało jego roszczenia do bycia jego głową.

Może zawierać błędy.