Oblężenie Konstantynopola

Kontratak przeprowadzony przez Herakliusza przybrał charakter świętej wojny, a wizerunek Chrystusa acheiropoietos był niesiony jako sztandar wojskowy (podobnie, gdy Konstantynopol został uratowany przed połączonym oblężeniem awarsko-sasanidzko-słowiańskim w 626 roku, zwycięstwo przypisano ikonom Dziewicy, które były niesione w procesji przez patriarchę Sergiusza wokół murów miasta). Podczas tego właśnie oblężenia Konstantynopola w 626 roku, w samym środku kulminacyjnej wojny bizantyńsko-sasanidzkiej w latach 602–628, połączone siły awarskie, sasanidzkie i słowiańskie bezskutecznie oblegały bizantyńską stolicę między czerwcem a lipcem. Po tym wydarzeniu armia sasanidzka została zmuszona do wycofania się do Anatolii. Porażka nastąpiła tuż po tym, jak dotarły do nich wieści o kolejnym zwycięstwie Bizancjum, w którym brat Herakliusza, Teodor, odniósł znaczący sukces przeciwko perskiemu generałowi Szahinowi. Następnie Herakliusz ponownie poprowadził inwazję na sasanidzką Mezopotamię.

Może zawierać błędy.