Pierwsze urządzenie obliczeniowe

Charles Babbage, angielski inżynier mechanik i polihistor, stworzył koncepcję programowalnego komputera. Uważany za „ojca komputera”, opracował i wynalazł pierwszy komputer mechaniczny na początku XIX wieku. Po pracy nad swoją rewolucyjną maszyną różnicową, zaprojektowaną w celu wspomagania obliczeń nawigacyjnych, w 1833 roku zdał sobie sprawę, że możliwy jest znacznie bardziej ogólny projekt, Maszyna Analityczna. Dane wejściowe programów i danych miały być dostarczane do maszyny za pomocą kart perforowanych, metody stosowanej w tamtym czasie do kierowania krosnami mechanicznymi, takimi jak krosno Jacquarda. Do wyjścia maszyna miała posiadać drukarkę, ploter krzywych i dzwonek. Maszyna byłaby również w stanie dziurkować liczby na kartach, aby można je było później odczytać. Maszyna zawierała jednostkę arytmetyczno-logiczną, sterowanie przepływem w postaci warunkowego rozgałęziania i pętli oraz zintegrowaną pamięć, co czyniło ją pierwszym projektem komputera ogólnego przeznaczenia, który można opisać we współczesnych terminach jako kompletny w sensie Turinga. Maszyna wyprzedzała swoje czasy o około wiek. Wszystkie części do jego maszyny musiały być wykonane ręcznie – był to poważny problem dla urządzenia z tysiącami części. Ostatecznie projekt został rozwiązany decyzją rządu brytyjskiego o zaprzestaniu finansowania. Niepowodzenie Babbage'a w ukończeniu maszyny analitycznej można przypisać głównie trudnościom politycznym i finansowym, a także jego pragnieniu opracowania coraz bardziej wyrafinowanego komputera i wyprzedzenia wszystkich innych. Niemniej jednak jego syn, Henry Babbage, ukończył uproszczoną wersję jednostki obliczeniowej maszyny analitycznej (młyn) w 1888 roku. W 1906 roku przeprowadził udaną demonstrację jej użycia w tablicach obliczeniowych.

Może zawierać błędy.