Gdy sześć psich zaprzęgów pędziło wzdłuż wschodniego wybrzeża półwyspu Ziemi Księcia Chrystiana, Mylius-Erichsen czuł niepokój, ponieważ wybrzeże prowadziło ich dalej na północny wschód, czego się nie spodziewał. Odległość do celu rosła, a czas i zapasy kończyły się.
