Historia Wyprawa duńska

Dwuletnia wyprawa została zaplanowana i poprowadzona przez Ludviga Myliusa-Erichsena, który wcześniej, wraz z Knudem Rasmussenem, kierował „Wyprawą literacką” na północno-zachodnią Grenlandię w latach 1902–1904.

Danmark opuścił Kopenhagę 24 czerwca 1906 roku i wyruszył na Grenlandię 2 lipca po krótkim postoju we Frederikshavn.

Wyprawa udała się na Grenlandię na pokładzie statku Danmark, docierając w sierpniu 1906 roku do osłoniętego miejsca w południowej Ziemi Germanii i zakładając tam główną bazę, Danmarkshavn, nazwaną na cześć statku.

Wyprawy saniami na północ rozpoczęły się jesienią 1906 roku w celu założenia składów wzdłuż trasy, którą miały przebyć dwie grupy podczas długich eksploracji północnych wiosną następnego roku.

Gdy sześć psich zaprzęgów pędziło wzdłuż wschodniego wybrzeża półwyspu Ziemi Księcia Chrystiana, Mylius-Erichsen czuł niepokój, ponieważ wybrzeże prowadziło ich dalej na północny wschód, czego się nie spodziewał. Odległość do celu rosła, a czas i zapasy kończyły się.

Ostatecznie dziesięć sań pod dowództwem Myliusa-Erichsena opuściło Danmarkshavn pod koniec marca 1907 roku,

Mylius-Erichsen wpłynął do nieznanego fiordu Danmark Fjord, nie mając wątpliwości, dokąd prowadzi. Zespół podróżował na południowy zachód aż do końca fiordu i zdając sobie sprawę, że to ślepy zaułek, zawrócił na północny wschód.

Ostatecznie dziesięć sań pod dowództwem Myliusa-Erichsena opuściło Danmarkshavn pod koniec marca 1907 roku, kierując się na północ po lodzie przybrzeżnym.

Hagen Fjord to fiord w północno-wschodniej Grenlandii. Został nazwany na cześć Nielsa Petera Høega Hagena, kartografa głównego zespołu badawczego nieszczęsnej wyprawy duńskiej.

Wreszcie, pod koniec kwietnia, okrążyli północno-wschodni kraniec Grenlandii, niepozorny punkt, w którym lodowiec Flade Isblink spotykał się z zamarzniętym morzem, i zaczęli podróżować na północny zachód, w kierunku, na który liczyli.

Początkowo Mylius-Erichsen zgodził się wrócić z Kochem na statek, ale potem podjął fatalną decyzję o skierowaniu się na zachód, wyruszając 28 maja.

Zespół dotarł do klifów góry Mallemuk, ale napotkał otwartą wodę, która uniemożliwiła im podróż prosto na południe, więc wyczerpani mężczyźni musieli udać się w głąb lądu 19 października 1907 roku, w dniu, w którym słońce zniknęło pod horyzontem.

W drodze powrotnej zespół zbadał fiord Brønlunda i fiord Hagena. Nagła łagodna pogoda utrudniła im postępy, a kiedy 12 czerwca dotarli do zachodniej strony fiordu Danmark, odkryli, że droga przez lód jest zablokowana przez otwartą wodę.

Śmierć Myliusa-Erichsena położyła się cieniem na całej wyprawie, a jej wyniki nie zyskały uwagi, na jaką zasługiwały.

Zespoły podzieliły się na dwie grupy po trzy psie zaprzęgi; Ludvig Mylius-Erichsen, Niels Peter Høeg Hagen i Jørgen Brønlund udali się na zachód, trzymając się wybrzeża, w kierunku, który ich zdaniem miał doprowadzić ich do przylądka Gletscher i Navy Cliff — u wejścia do fiordu Independence. W międzyczasie drugi zespół — z Johanem Peterem Kochem, Aage Bertelsenem i Tobiasem Gabrielsenem — pędził na północny zachód przez lód morski w kierunku przylądka Bridgman, aby sporządzić mapę niezbadanych odcinków wybrzeża wschodniej Ziemi Peary'ego.

Danmark opuścił Grenlandię 21 lipca 1908 roku i chociaż kocioł został uszkodzony w wyniku kolizji z górą lodową w lodach zachodnich, bezpiecznie dotarł do Bergen w Norwegii 15 sierpnia i wrócił do Kopenhagi 23 sierpnia.

Pomnik został odsłonięty w 1912 roku. Został zaprojektowany przez Kaia Nielsena we współpracy z Kaare Klintem.

Against the Ice to historyczny film o przetrwaniu w reżyserii Petera Flintha, napisany przez Nikolaja Coster-Waldau i Joe Derricka, oparty na prawdziwej historii opisanej w książce „Two Against the Ice” autorstwa Ejnara Mikkelsena. Występują w nim Coster-Waldau, Joe Cole, Charles Dance i Heida Reed, Ill Kippers Productions, RVK Studios. Film był kręcony na Islandii i Grenlandii.