Galileusz skierował swój teleskop na Księżyc

30 listopada 1609 roku Galileusz skierował swój teleskop na Księżyc. Choć nie był pierwszą osobą, która obserwowała Księżyc przez teleskop (angielski matematyk Thomas Harriot zrobił to cztery miesiące wcześniej, ale dostrzegł jedynie „dziwne plamy”), Galileusz jako pierwszy wydedukował przyczynę nierówności, przypisując je cieniom rzucanym przez księżycowe góry i kratery. W swoich badaniach sporządził również mapy topograficzne, szacując wysokość gór. Księżyc nie był tym, za co długo go uważano – półprzezroczystą i doskonałą sferą, jak twierdził Arystoteles, ani tym bardziej pierwszą „planetą”, „wieczną perłą wznoszącą się wspaniale do niebiańskiego empireum”, jak głosił Dante. Galileuszowi przypisuje się czasem odkrycie libracji Księżyca w szerokości geograficznej w 1632 roku, choć Thomas Harriot lub William Gilbert mogli dokonać tego wcześniej.

Może zawierać błędy.