Henryk VII zostaje Świętym Cesarzem Rzymskim

Zamiast niego, 27 listopada 1308 roku we Frankfurcie, sześcioma głosami wybrano Henryka VII z rodu Luksemburgów. Biorąc pod uwagę jego pochodzenie, mimo że był wasalem króla Filipa (Filipa IV Pięknego), Henryk był związany niewieloma więzami narodowymi, co czyniło go odpowiednim kandydatem kompromisowym dla elektorów – wielkich magnatów terytorialnych, którzy przez dziesięciolecia żyli bez koronowanego cesarza i byli niezadowoleni zarówno z Karola, jak i Rudolfa. Brat Henryka z Kolonii, Baldwin, arcybiskup Trewiru, pozyskał wielu elektorów, w tym samego Henryka, w zamian za znaczne ustępstwa. Henryk VII został koronowany na króla w Akwizgranie 6 stycznia 1309 roku, a na cesarza przez papieża Klemensa V 29 czerwca 1312 roku w Rzymie, co zakończyło bezkrólewie.

Może zawierać błędy.